De openlijke couppoging van gisteren door Rita Verdonk is mislukt. Voorlopig, tenminste. Ze heeft dat volkomen aan zichzelf te danken. Niet dát ze de couppoging deed is haar kwalijk genomen, de manier waarop wel.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Jeroen Louis die zondag aanwezig was op een bijeenkomst met de Boliviaanse president Evo Morales.
Dé optimale managementstijl bestaat niet, deze stijl varieert afhankelijk van diverse factoren. Waarom zou dit niet gelden als het gaat om het besturen van een land? Bolivia is een voorbeeld van een land waar, gelet op de diverse interne en externe beperkingen, een ‘socialistische aanpak’ wellicht succesvol kan zijn.
Evo Morales, de president van het Zuid-Amerikaanse Bolivia, is zondag en maandag in Nederland geweest voor een kort bezoek. Morales is een van de linkse regeringsleiders die in heel Latijns-Amerika als paddenstoelen uit de grond schieten. Het lijkt een schrikbeeld voor elke rechtgeaarde liberaal: Jan Marijnissen wint niet alleen in Nederland, ook in het grote Latijns-Amerika trekken zijn geloofsgenoten de hoogste macht naar zich toe. Evo Morales is met recht de Boliviaanse Jan Marijnissen: een volksjongen, integer en authentiek overkomend, die de taal spreekt van de man van de straat. Morales, lid van een van de inheemse volken van Bolivia, trekt voor niemand een pak met stropdas aan, ook niet voor koningin Beatrix. In een toespraak voor in Nederland woonachtige Bolivianen, afgelopen zondag in Den Haag, benadrukte Morales maar weer eens dat hij nooit een hoge opleiding heeft kunnen volgen. Zijn ouders hadden daar geen geld voor. Morales predikt het socialisme, maar net als bij Marijnissen is het toch vooral zijn populistische boodschap die stemmen trekt.
Nu blijkt dat Verdonk meer voorkeursstemmen heeft behaald dan Rutte de afgelopen verkiezingen, bevindt de VVD zich in een impasse. Hoewel de nummer drie op de VVD-lijst, Minister Kamp, denkt dat er geen machtstrijd zal ontstaan lijkt dit toch onafwendbaar. Het is namelijk nog nooit voorgekomen dat de lijsttrekker minder stemmen kreeg dan de nummer twee.
Dit maakt pijnlijk duidelijk dat de VVD-stemmer niet dezelfde persoon is als het gemiddelde VVD-lid. De laatste koos immers voor Rutte. In ons eerste vragenrondje met Mark Rutte vroegen wij of dat erg was. Hij twijfelde aan de juistheid van de peilingen en zei “Zo lang het VVD-lid en de VVD-kiezer zich beiden binnen de bandbreedte van het liberale gedachtegoed ophouden is dat prima.”
De vraag is of dat nog wel zo is. De peilingen zaten er blijkbaar niet naast; een groot deel van de VVD-kiezers wilde blijkbaar geen VVD, maar een Verdonk.
Het is nu aan de partij hoe daarmee om te gaan. Gaat men voor het partijgewin en omarmt men Verdonk, of kiest men voor het hart, en blijft Rutte partijleider. Dat laatste zal wel betekenen dat men Verdonk op een zijspoor moet schuiven, en dat er voldoende tijd moet zijn om haar te doen vergeten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Minister Remkes (Binnenlandse Zaken) haalde hard uit naar het idee voor een speciale partijcommissie: ‘Commissies zijn schuilkelders voor ruggengraatloze politici. Verdonk moet gewoon besluiten wat ze wil.’ (Volkskrant). Het lijkt erop dat de machtsgreep van Verdonk is mislukt. Door het partijbestuur te passeren toonde Verdonk dat ze over nog minder normen en waarden besef beschikte dan de sjoemelende scholiere Taida Pasic. Is Verdonk bij de VVD nu uitgeprocedeerd of zal ze het gewoon nog een keer proberen?
Zojuist heeft Verdonk in een toespraak opgeroepen een commissie in te stellen die “de verkiezingsuitslag moeten bestuderen”. Partijbonzen zoals Wiegel en Bolkestein hebben volgens haar al aangeboden er zitting in te nemen. Ze blijft wel “loyaal aan Rutte“.
Hiermee roept Verdonk op tot een coup tegen het partijleiderschap van Mark Rutte.
Update: Het is bij een couppoging gebleven… Verdonk is teruggefloten door de fractie.
Wat nu voor Verdonk?
Misschien wel bijna 1 miljoen mensen demonstreerden afgelopen zaterdag in Caracas tegen het bewind van president Chavez. Ze riepen op om Chavez op 3 december weg te stemmen als presidentskandidaat Manuel Rosales het tegen hem opneemt. (IHT)
,,Maar dat politiek gedoe, zoals met Hirsi Ali, is ook niet zijn hobby. Hij houdt niet zo van politieke spelletjes, wel van onderhandelen.” ,,Toen al had ik de indruk dat hij het wel gezien had. Hij is echt een vakman, minder een politicus”, aldus De Waal (Zibb.nl)
Oud-vakbondsvoorman Lodewijk de Waal van de FNV spreekt met waardering over Gerrit Zalm omdat deze volgens hem vertrouwen schept als hij wil onderhandelen. Zalm was dus minder een politicus (lees: beheerder van een verborgen agenda) maar meer een constructieve onderhandelaar die direct zijn kaarten op tafel legt. Deelt u dit (eerlijke) beeld van Gerrit Zalm ook?