Gerdi Verbeet nieuwe Kamervoorzitter

De brief is eindelijk aangekomen. Meestal laat het kabinet eerst schriftelijk van zich horen en komt daarna met de toelichting. Maar vandaag was het eerst uitleg en dan pas tekst. Het kabinet Verdonk voert de motie niet uit. Maar ze lijkt er toch niet helemaal gerust op. De IND is namelijk wel eventjes gestopt met uitzetten, tot het volgende kamerdebat hierover plaatsvindt.

De brief komt niet zo sterk over. Het zijn een boel argumenten, die ook nog eens kriskras opdoemen. Ik heb getracht de argumenten te rangschikken met bijbehorende overwegingen van het kabinet. Ik kom tot vijf argumenten, waarvan de laatste drie er wel heel erg met de haren bijgesleept zijn. Blijven er twee over.

Ten eerste de terughoudende status van het demissionaire kabinet. Terughoudendheid moet volgens mij meer gelden voor acties van het Kabinet, dat immers niet meer de gewijzigde kiesverhoudingen representeert, dan voor de Kamer. Als de Kamer dit punt in meerderheid een urgent punt vindt dat nu geregeld moet worden, dan kan het Kabinet dat niet door haar demissionaire status uitstellen.

Ten tweede vindt het Kabinet de groep moeilijk af te bakenen. Verdonk laat zich wel heel erg in de kaarten kijken door dit probleem “in uiterste instantie” tot 200.000 ex-asielzoekers op te blazen. Dit lijkt mij in elk geval geen principieel, maar een uitvoeringsprobleem waar je wel uit moet kunnen komen. Een beetje daadkrachtige overheid kan dit regelen. Bovendien is al duidelijk dat straks een nieuw Kabinet of uit zichzelf, of gedwongen door de Kamer, Generaal moet Pardonneren. Dus sowieso zal het ooit moeten worden uitgevoerd. De indruk die overblijft is die van een laatste machtspolitieke stuip van de naar de oppositiebanken afzwaaiende VVD en van een CDA die zo’n Pardon liever nog even als wisselgeld op zak houdt.

Het kabinet schermt momenteel met het argument dat er geen beleidswijzigende besluiten mogen worden genomen om zo onder de vraag naar het generaal pardon uit te komen. Dat neemt niet weg dat ze hun wenselijke besluiten toch gewoon stilletjes proberen door te voeren.
Zo is men al een hele tijd bezig om de politie-organisatie van regionaal naar landelijk om te vormen. Op zich een zeer begrijpelijke wens. Maar een eerste aanzet daartoe bleef na de zomer steken in de stemmingsmolen. De Eerste Kamer moest er nog een plasje over doen. Dat schoot niet echt op.
Daarom heeft de nieuwe minister van Justitie, Hirsch Ballin, maar even een aansporingsbrief gestuurd. Daarin wordt stevig wat druk uitgeoefend omdat anders allerlei zaken op de lange baan zouden komen en er noodmaatregelen nodig zijn.
Alle argumenten ten spijt, het gaat hier over nieuw beleid. En mag dat dan, omdat het nu de Eerste Kamer betreft, wel doorgedrukt worden? Beetje meten met twee maten.
Maar wel goede timing hoor, 21 november. Geen enkele krant of nieuwssite schreef er over. Die hadden wel wat anders aan hun hoofd.

En ik ga weer over tot de orde van de dag.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.