Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dag van de intellectuele eerlijkheid

“Er is rechtse politieke correctheid en er is een Rechtse Kerk, jazeker. Kritiekloze bewondering voor Ayaan Hirsi Ali is een geloofsartikel van die kerk. De argumenten wegwuiven van mensen die waarschuwen tegen het broeikaseffect is rechtse politieke correctheid.”
Peter Breedveld voelt zich steeds minder thuis op zijn site, Frontaal Naakt. Gegijzeld door de gedachten van zijn bezoekers. In een integere terzijde bekent hij genoeg te hebben van de gelijkhebberij en de herhaling van zetten:
“Zo af en toe probeer ik, als hoofdredacteur van uw favoriete fundamentalistisch-secularistische webmagazine, wat verandering van spijs te bieden door over andere zaken dan de islam en het failliet van de multiculturele samenleving te publiceren. En zo af en toe bied ik een moslim of een NSB’er een podium. Die wordt door mijn publiek steevast virtueel in elke lichaamsopening bruut verkracht, daarna geradbraakt en tenslotte, bedekt met pek en veren, keihard de stad uit gekatapulteerd.”
Mensen die in staat zijn zelfs hun eigen intellectuele werkzaamheden en dat van hun ‘gevolg’ te relativeren, verdienen de hoogste lof.
Dat zouden meer mensen mogen doen, van welke kerk dan ook. Die eerlijkheid is misschien wel wat dit land zo hard nodig heeft. Dat we erkennen dat op normale toonhoogte met elkaar van mening verschillen iets anders is dan tegenstellingen onder de mat vegen.
Kremlin wint regionale verkiezingen
De pro-Kremlin partijen hebben de regionale verkiezingen in Rusland afgelopen zondag ruimschoots gewonnen. Eigenlijk mag dat geen nieuws heten. De exacte cijfers laten nog op zich wachten, maar polls en partijleiders spreken boekdelen.
Verkiezingen zijn meer een exercitie in corporate society management. De twee winnaars, ‘Verenigd Rusland’ en het nieuwe ‘Een rechtvaardig Rusland’ doen zich voor als twee verschillende politieke organisaties, maar eten uit dezelfde hand. Als derde kwamen de communisten uit de bus, en de niet zo gevaarlijke Liberaal Democratische Partij als vierde. De rest mocht niet meedoen. Hoeveel van deze stembiljetten zouden er in Sint Petersburg ongeldig zijn verklaard? Op dezelfde website kun je met appels het ‘Gazzilla-monster‘ proberen te verslaan. Tot die tijd heeft stemmen weinig zin…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Raakt Hitler Duitse nationaliteit kwijt?
Dat Hitler eigenlijk geen Duitser was weten maar verassend weinig mensen. Hij werd namelijk geboren in Oostenrijk, een land dat zich vrijwillig aansloot bij Duitsland en aan haar zijde meevocht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog schoot Oostenrijk plots in een slachtofferstuip, en de geallieerden stemden daarin stilzwijgend toe. Het gevolg is duidelijk. Oostenrijk heeft nooit echt in het reine hoeven komen met haar verleden en Nazi-sympathiën zijn nog overal te signaleren. Een aardig voorbeeld daarvan is de documentaire “The End of the Neubacher Project“.
Maar misschien worden binnenkort de Oostenrijkers toch weer wat meer geconfronteerd met hun oorlogsverleden. Isolde Saalman, afgevaardigde van Nedersaksen in het Duitse parlement, diende in het regionale parlement een voorstel in, waarin ze vraagt of Adolf Hitler posthuum het Duitserschap kan worden ontnomen.
Dit lijkt een mooie gelegenheid om de Oostenrijkers te dwingen tot wat zelfreflexie. Maar je kan het ook zien als een poging van Duitsland om de schuldvraag af te schuiven. Als Hitler geen Duitser was, dan is de Tweede Wereldoorlog niet veroorzaakt door een Duitser. En dat komt in een land waar men graag weer wat openlijker nationalistisch wil doen goed uit…
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Foto des Tages: Bush-protest op z’n Braziliaans

“Fora Bush” oftewel “Weg met Bush”: het stond afgelopen dagen op heel veel spandoeken tijdens grote anti-Bush-demonstraties in Zuid-Amerika. Het meest gedurfde protest kwam echter van deze dame. Op zijn Braziliaans, zullen we maar zeggen. Helaas kon de politie niet van haar afblijven. Hier trouwens foto’s van een grote demonstratie in Colombia.
Quote du Jour – Chirac
Gisteren maakte de franse president Chirac bekend een punt te zetten achter zijn veertig jaar lange politieke carrière. Chirac heeft in die periode veel quotes gemaakt die hij op een gedragen toon met veel aplomb kon poneren. De beroemdste quote van deze Europeaan is wellicht die over de Britten:
Les Britanniques, “la seule chose qu’ils ont faite pour l’agriculture européenne, c’est la vache folle. On ne peut pas faire confiance à des gens qui ont une cuisine aussi mauvaise. Après la Finlande, c’est le pays où l’on mange le plus mal” (Jacques Chirac dans le texte)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.