Het is weer feest met die subsidies de laatste tijd. Eerst natuurlijk de regelmatig terugkerende dans rondom de kunstsubsidies. Dan worden de groepen boos die muziek maken op instrumenten wiens leeftijd slechts dat van het hoogbejaarde en rijke publiek overtreft of filmfestivals waarvan er in NL eigenlijk teveel zijn maar die toch nog geld kregen voor hun inmiddels extreem commerciële activiteiten. En toen was het deze week de beurt aan de milieuorganisaties. Die zouden toch geen geld mogen krijgen voor hun zeer vooringenomen werk? Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest van subsidie door een "neutrale" overheid. Cramer gaat onderzoek doen om te zien of "er sprake is van een eenzijdige of onvolledige informatie of ondemocratisch gevoerd maatschappelijk debat". Er gaat maar liefst 8 miljoen naar die subjectieve clubs met een agenda tegen de overheid. Dat is makkelijk besparen. Misschien kan er dan ook gekeken worden naar een andere subsidiestroom naar vooringenomen organisaties? Die stroom is minimaal 15 miljoen euro per jaar groot. En de betrokken organisaties zijn bijzonder gekleurd, brengen met regelmaat rapporten uit die alleen maar in hun straatje passen, hebben erg veel invloed op het besluitvormingsproces en krijgen het ook nog eens voor elkaar dat de overheid hun meest manipulerende mensen een riant salaris betaalt. U snapt natuurlijk al om welke organisaties het gaat.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Verbal Jam, die het onderstaande stuk aanbood via de mail.
Eigenlijk zit ik me behoorlijk te ergeren aan de huidige hetze van rechts tegen de milieubeweging. Eerst werd Wijnand Duyvendak gretig aangepakt op zijn actieverleden en afgeschilderd als ’terrorist’, nu springt de NRC minister Cramer weer in de nek omdat ze zogenaamd een advertentie zou hebben ondertekend ter bescherming van het actieblad ‘Bluf’.
Wat in de jaren zeventig en tachtig doorging voor ludieke actie of op z’n ergst voor ‘harde actie’, wordt in het huidige tijdsgewricht al snel in de hoek gezet van ’terrorisme’. De huichelachtigheid bloeit weer als nooit tevoren.
Vergeten wordt dat veel van die acties een reactie waren op eveneens niet al te frisse praktijken vanaf de rechter flank van het politieke spectrum. Bijna alle acties vanuit de milieubeweging waren ingegeven door idealisme, door zorg over de natuur en de volksgezondheid, die achteloos werden opgeofferd aan het economisch gewin.
Dankzij de actievoerders van weleer is de politiek beter gaan nadenken
De inbraak destijds op het ministerie van Economische Zaken waar Wijnand Duyvendak bij betrokken zou zijn, was natuurlijk volgens de wet een misdrijf en daarom in strikt juridische zin niet goed te praten.
Maar in moreel opzicht was die inbraak misschien toch wel verdedigbaar. Want op dat ministerie lagen geheime plannen voor het bouwen van een kerncentrale bij de Moerdijk, terwijl het grootste deel van de Nederlandse bevolking tegen kernenergie was. Dries van Agt (CDA), destijds commissaris van de koningin in Brabant, voerde stiekem overleg met het ministerie over de vestiging van die kerncentrale. Provinciale Staten wisten van niets. Minister Gijs van Ardenne en Dries van Agt kregen politieke problemen toen dit allemaal uitkwam, maar kwamen er uiteindelijk mee weg.
Zonder de inbraak was die Moerdijkcentrale er dus misschien wel gekomen, doorgedrukt door een paar regenten en tegen de wil van de bevolking in. Maar zóiets is natuurlijk géén misdrijf, hooguit een ‘politieke doodzonde’ die vervolgens met de mantel der liefde wordt bedekt.
Afgelopen maandag begon de Democratische conventie. Presidentskandidaat Barack Obama had zijn keuze voor vice-president afgelopen weekend al gemaakt. De keuze is gevallen op Joe Biden, senator uit Delaware:
You sit at your kitchen table and worry about how to pay the bills. That’s not something John McCain has to worry about. He worries about which of the seven kitchen tables to sit at.
Aldus Biden tijdens zijn officiële presentatie op de trappen van het Oude Capitool in Springfield, Illinois. Het was een voorbode voor het in de hoek duwen van de Republikeinse kandidaat McCain op de conventie zelf, bijvoorbeeld door Hillary Clinton. Tegelijkertijd probeerde ze het beeld weg te poetsen dat de Democratische partij verdeeld zou zijn. Haar man en oud-president Bill Clinton prees Obama en sprak zijn vertrouwen uit in een succesvol presidentschap.
Voorsprong?
Drie conventiedagen zitten er nu op in Denver. Afgelopen nacht is Obama officieel gekozen tot Democratisch presidentskandidaat en komende nacht zal hij de nominatie accepteren in een speech voor pakweg 75.000 uitzinnige Democraten in een volgepakt stadion. Krijgt Obama de lancering die hij nodig heeft om een flinke voorsprong op McCain te nemen? En zal het de 15 procentpunten voorsprong opleveren die McCain ‘voorspelt’?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Het stuk met de beginselen uit 1980 is verouderd, er staan van die Joop den Uyl-termen in als sociale markteconomie, en het belang van concurrentie ontbreekt zelfs helemaal. Dus dat moest echt moderner worden.”
In een interview met NRC Handelsblad onthult Mark Rutte de werkelijke reden waarom hij deze zomer het Beginselprogramma van zijn partij herschreef. Teveel linkse termen! Termen als: “sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid” (bah!), “gelijkwaardige medeburgers” (gatver!) en “menswaardige en zinvolle arbeid” (flikker toch op!). Welke vieze termen Rutte nog meer vond? Zoek ze hier in het Liberaal Manifest, een kleine ‘opfrisbeurt’ uit 2005 van de met socialistische retoriek besmette beginselverklaring van de VVD.
Speculanten die woningen leeg laten staan krijgen met het wetsvoorstel vrij spel. Op die manier worden woningen aan de toch al krappe markt onttrokken en dat vindt de PvdA ongewenst.
Aldus Staf Depla, Tweede Kamerlid van de PvdA, over het wetsvoorstel van CDA, VVD en CU om een kraakverbod in te stellen. Depla vindt het beter om bestaande regels te handhaven dan nieuwe regels te maken. Hij voert aan dat geweld of vernieling door krakers, ook aangevoerd als argumenten voor een kraakverbod, al strafbaar zijn.
De roofdieren hebben bloed geroken, en Duyvendak smaakte naar meer. Hun blik is nu gericht op Minister Cramer, die in 1986 de inbraak in het ministerie van economische zaken “ondersteunde”, door als voorzitter van Milieudefensie een advertentie mede te ondertekenen waarin de inbraak werd ‘opgeëist’.
Cramer zelf heeft de les van Duyvendak goed begrepen. Je sympathie uiten voor een daad die weliswaar onwettig was, maar wel aan het licht bracht dat de toenmalige minister van economische zaken de Kamer had voorgelogen is in het huidige politieke klimaat levensbedreigend.
Ze ontkent dus in alle toonaarden er iets mee te maken te hebben gehad. Ze wist zelfs van niets: “Als ik de advertentie toen had gezien, had ik ervoor gezorgd dat mijn naam goed gespeld was”. Ja natuurlijk, mevrouw Cramer. Met een beetje goede wil kan ik nog geloven dat uw naam er onterecht bijstond, maar dat u er niet van op de hoogte was? Tegenwoordig kan je daar misschien nog mee wegkomen, wie leest er immers nog een krant, maar ruim 20 jaar geleden werd dat stuk dode boom nog verslonden.
Een leugentje dus, voor eigen bestwil. Want de nieuwe politiek correcten, aangevoerd door GeenStijl en De Telegraaf, staan al klaar om de eerste steen te werpen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Minister Cramer overweegt de subsidie voor Milieudefensie stop te zetten. Bij Milieudefensie zouden ze daar heel blij mee moeten zijn. Wil je actievoeren voor een beter milieu, dan moet je niet gebonden zijn aan steun van dezelfde overheid die je probeert te beïnvloeden.
Je kan veel zeggen over Greenpeace, maar wat dat betreft doen ze het helemaal goed: geen subsidies, geen giften van bedrijven. De overheid heeft genoeg aan zijn onderzoeksinstituten voor het milieu, zoals bijvoorbeeld het RIVM, en kan ook nog altijd een beroep doen op de universiteiten.
Wat dan weer niet zegt dat het gehuil uit het (alleen dankzij de milieuorganisaties nog overeind staande) rechtse wolvenbos terecht is. Winkelketens worden “kapot gemaakt” omdat milieu- en mensenrechtenorganisaties onderzoeken publiceren over ‘fout hout’ en ‘foute kleren’. Soms winnen ze zelfs een zaak bij de linkse hippieclub Raad van State! Mevrouw Helma Neppérus van de VVD krijgt er zelfs het rambam van dat Milieudefensie langs de deuren gaat om de aanleg de Tweede Maasvlakte te verhinderen. De horror!
Wat is er toch gebeurd met die stoere vrijeondernemersgeest?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.