Israël: Shit, de verkeerde kiezers hebben gewonnen

Israël heeft een probleem met zijn democratie. Ja, natuurlijk, dat probleem ook, maar er is er nog eentje: Er zijn verkiezingen gehouden en de verkeerde mensen hebben zetels gewonnen. 19 om precies te zijn. De definitieve verkiezingsuitslag levert Netanyahu 53 zetels op, de gevestigde oppositie onder Gadi Eisenkot 48. De twee Arabische partijen, Ra'am en de Gezamenlijke Lijst, behalen samen een recordaantal zetels, zoals gezegd dus 19. Daarmee kunnen ze de oppositie aan een comfortabele meerderheid van 67 zetels helpen. Alleen wil die oppositie, zoals dat hoort in een apartheidsstaat, in niets met ze te maken hebben. Op de Democraten van Yair Golan na hebben alle partijen samenwerking met de Arabische partijen uitgesloten. De oppositie van de oppositie heeft daarmee plotseling de sleutel tot een nieuwe regering in handen. Een nogal vervelende uitkomst voor politici die Arabische stemmen liever buiten de deur houden. Die weigering past naadloos bij de politieke consensus in Israël. Zowel Netanyahu als Eisenkot verwerpt een onafhankelijke Palestijnse staat. Beiden willen de Israëlische militaire controle over de Palestijnse gebieden behouden en zijn bereid de oorlog in Gaza te hervatten. Eisenkot wil de illegale kolonisten een cosmetisch beetje beter in het gareel houden, Netanyahu laat ze grotendeels hun gang gaan. Ook de genocide in Gaza is voor de dominante politieke blokken geen fundamenteel breekpunt. De discussie gaat vooral over de uitvoering en de voorwaarden waaronder die kan worden voortgezet. De Israëlische kiezer krijgt zo een ruime keuze uit verschillende smaken Palestijnse onderdrukking. Dat verklaart ook waarom de gevestigde oppositie zo weinig enthousiasme toont voor daadwerkelijke Arabische politieke invloed. Sterker nog, ze heeft actief meegewerkt aan pogingen om die invloed verder te beperken. Op 23 september besloot de Israëlische Centrale Verkiezingscommissie beide Arabische kieslijsten uit te sluiten. Likud en extreemrechts hadden daartoe verzoeken ingediend. En hoewel de volledige uitsluiting vooral vanuit de regeringspartijen werd aangejaagd, werkte een deel van de oppositie enthousiast mee. Liebermans Yisrael Beytenu steunde het verbod op beide kieslijsten en op twee individuele kandidaten. Nog veelzeggender was de poging om Balad-leider Sami Abu Shehadeh uit te sluiten. Daarvoor schaarden alle gevestigde oppositiepartijen zich achter een verzoek van Ben Gvirs extreemrechtse Otzma Yehudit. Eisenkot, Bennett, Lieberman en zelfs de Democraten van Yair Golan steunden zijn uitsluiting. Een mooi staaltje politieke samenwerking. Tegen Netanyahu kunnen ze elkaar nauwelijks vinden, tegen een Arabische kandidaat blijken de ideologische verschillen opeens met speels gemak overbrugbaar. Het Hooggerechtshof draaide op 2 oktober de uitsluiting van beide Arabische lijsten terug. Abu Shehadeh had minder geluk. Een meerderheid van de rechters liet weten zijn uitsluiting waarschijnlijk te steunen, waarna hij zijn kandidatuur introk om een formeel vonnis en mogelijk gevaarlijk precedent te voorkomen. En nu moeten diezelfde politici ontdekken dat de Arabische partijen, ondanks alle inspanningen om ze buiten te sluiten, gewoon zetels hebben gewonnen. Zelfs genoeg om de machtsverhoudingen te bepalen. Hoe nu verder? Eisenkot kan zijn verkiezingsbeloften inslikken en met Arabische steun een regering vormen. Daarvoor moet hij ook zijn eigen bondgenoten meekrijgen, onder wie Lieberman, die zo'n samenwerking categorisch afwijst. Een andere mogelijkheid is een eenheidsregering met Netanyahu, waarmee de oppositie haar belangrijkste verkiezingsbelofte verraadt. Of de formatie mislukt en Israël gaat opnieuw naar de stembus. Dat kan volgens de Israëlische wet wanneer alle formatiepogingen stranden. Netanyahu blijft intussen demissionair aan de macht. En dan begint het circus opnieuw. Want wat gaat Likud bij nieuwe verkiezingen doen? Opnieuw proberen de Arabische partijen uit te sluiten? Ditmaal met andere juridische argumenten of aangescherpte wetgeving? De vorige poging strandde bij het Hooggerechtshof, dus eenvoudig wordt dat allerminst. Alleen is inmiddels duidelijk dat het uitsluiten van Arabische vertegenwoordiging bepaald geen exclusieve hobby van Netanyahu's extreemrechtse coalitie is. Een succesvolle uitsluiting zou Israël nog verder ontwikkelen tot een apartheidsstaat waarin Arabische burgers zelfs hun al zeer beperkte parlementaire vertegenwoordiging wordt afgenomen. Voor de gevestigde oppositie ligt er ondertussen een keuze tussen drie onaantrekkelijke mogelijkheden: samenwerken met de Arabische vertegenwoordigers die ze zelf hielp bestrijden, toch met Netanyahu in zee gaan, of nieuwe verkiezingen riskeren en hem voorlopig aan de macht laten. Het zou zomaar kunnen dat de Israëlische oppositie liever haar belangrijkste politieke tegenstander aan de macht houdt dan Arabische burgers een doorslaggevende stem te gunnen. Israël blijft tenslotte een democratie. Het zou alleen een stuk makkelijker zijn als die Arabieren eens ophielden zich ermee te bemoeien.

Door: Foto: James Emery (cc)
Foto: Enric Borràs (cc)

Satellietfoto’s

COLUMN - Kijkt u eens naar onderstaande twee satellietfoto’s, met dank aan Google Earth.


Het is winter, 16 december 2019 om precies te zijn, en de mensen die in dit deel van onze planeet wonen (boven: N 31.546518 E 34.548088; onder: N 31.542875 E 34.486812), wonen te midden van behoorlijk wat groen. Tuinen waarschijnlijk, zelfs op de onderste satellietfoto – midden in een stad -beslaan ze behoorlijk wat oppervlak. En ondanks dat het winter is, oogt het allemaal behoorlijk groen. Wat wil je ook. Op 31 graden noorderbreedte zit je in de subtropen.

Op 17 augustus 2023 is dat niet heel erg veranderd. Eigenlijk is alleen de kwaliteit van de satelliet camera’s wat verbeterd.


U kunt op deze foto’s de rijen bomen, die soms op de foto’s van vier jaar daarvoor ook zichtbaar zijn, veel beter zien. Dit zijn niet zomaar tuinen, het zijn boomgaarden en akkers, zelfs in de stad.

Drie maanden later, op 24 november 2023 is op beide plekken de situatie volledig veranderd. Alle groen is verdwenen, en dat ligt niet aan het feit dat het winter is, dat had u in december 2019 al gezien.


Wat u daar ziet zijn tanktracks, op elke vierkante centimeter tussen de bebouwing heeft de rupsband van een tank gereden. Dit zijn twee plekken in Gaza, 48 dagen later. En wat u hier ziet, kunt u op Google Earth op meer plekken in Gaza zien. Een strook van 7 kilometer lang langs de kust bijvoorbeeld, vanaf de bestandslijn uit 1947 naar het zuiden, van ongeveer 600 tot 1500 m breed is op de schop gegaan. Niet alleen is alle groen er verdwenen, alle ruimte tussen de huizen, ook waar geen groen was, bestaat uit uitsluitend tanktracks van iets meer dan drie meter breed.

Israël neemt door Nederland aan Palestijnen gedoneerde zonnepanelen in beslag

NIEUWS - Want niet de juiste bouwvergunning:

Israeli authorities insist that stop-work orders were issued before soldiers carried out raid on solar farm which allegedly did not have proper building permits.

En dus is het volstrekt gelegitimeerd om e.e.a. te vernielen:

… Comet-ME, the aid organisation which installed the panels, said that between 60 and 90 were taken away intact and other equipment at the site destroyed and left behind by Israeli forces.

Foto: Pok Rie, via pexels.

Palestijnen in de ogen kijken

RECENSIE - Willen jullie echt de Israëliërs in de zee drijven? Het is een vraag die de Palestijnse schrijver en dichter Mohammed El-Kurd bij lezingen vaak te horen krijgt. Zijn antwoord sinds kort: Als jullie zo bang zijn te verdrinken, waarom leer je dan niet te zwemmen. Gelach is meestal zijn deel.

Weten we eigenlijk wel hoe Palestijnen denken? Wat de Westerse media ons als de ´nette´ Palestijnen presenteren, zijn doorgaans ongevaarlijke mensen die eerst horen te zeggen dat ze voor vrede, tegen Hamas zijn en zeker geen wraakgevoelens koesteren. Wraak, dromen en toekomst, zijn zo van die gevoelens die Palestijnen eigenlijk niet mogen hebben.

In ´Perfect Victims´ fileert El-Kurd de Westerse denkbeelden als het om Palestijnen gaat. Vaak aan de hand van voorbeelden uit de praktijk. Zoals dat van de Palestijns ambassadeur in het Verenigd Koninkrijk, die vlak na het bericht dat zes leden van zijn directe familie zijn omgekomen bij een bombardement enkele dagen na 7 oktober 2023, werd geïnterviewd door de BBC.

Hij noemt ze allen bij naam. De reactie van de interviewer: Sorry voor je persoonlijke verlies. Maar om toch maar even duidelijk te zijn, je kunt de moord op Israëlische burgers niet veroordelen, toch.

Foto: United States Mission Geneva (cc)

Israel en VS verhinderen noemen van namen van ondernemingen die werken met nederzettingen

ACHTERGROND - De Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Mensenrechten, heeft woensdag een rapport gepubliceerd waarin het vaststelt dat 206 firma’s en multinationals zakendoen met en profiteren van illegale Israelische nederzettingen die gebouwd zijn op gestolen land op de Westoever in Oost-Jeruzalem of de Golan Hoogvlakte. De meerderheid van de firma’s, een aantal van 143,  is gevestigd in Israel zelf of in de nederzettingen, 22 zijn Amerikaans, en de rest is gevestigd in 19 andere landen, waaronder Duitsland, Nederland, Frankrijk en Groot-Brittannië.

Het rapport stelt vast dat de schendingen van de mensenrechten die te maken hebben met de nederzettingen bij voortduring zeer ernstig zijn en alle facetten van het Palestijnse leven betreffen.  ”Wegens de infrastructuur en de ontwikkeling van de nederzettingen lijden de Palestijnen onder beperkingen van hun vrijheden op het gebied van religie, beweging, en onderwijs, hun rechten op land en water, toegang tot middelen van bestaan en hun recht op een adequate levensstandaard, hun recht op familieleven en nog meer fundamentele mensenrechten.”

Het was de bedoeling van de Hoge Commissaris, de Jordaanse prins Zei Ra’ad al-Hussein, om de lijst van firma’s al in december openbaar te maken. Ondanks de buitengewoon ernstige inbreuken op de mensenrechten noemt zijn bureau de 206 maatschappijen echter niet met name. De reden daarvoor is druk van Israelische zijde, waarbij Israel krachtig wordt gesteund door het Amerika van president Trump. Israel vreest dat het rapport een rol zou kunnen gaan spelen in de BDS campagne van boycots tegen Israel. Het rapport meldt overigens dat het de bedoeling is dat de bekendmaking van de namen op een later moment alsnog wordt gedaan.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: United Nations Photo (cc)

Bedreigt de Mossad nu ook al mensenrechtenadvocaten in Nederland?

Rare zaak, die van de 31-jarige Nada Kiswanson, die wordt bedreigd. Ze werkt voor de Palestijnse organisatie Al Haq, en verzamelt voor het Internationale Strafhof (ICC) in Den Haag bewijsmateriaal over Israëlische oorlogsmisdaden. Kiswanson heeft een graad van de Universiteit van Leiden en woont in Den Haag met haar man en dochtertje van twee.

Ze wordt dus bedreigd en het klinkt allemaal ernstig. Intussen wordt het ook ernstig genomen. Het Strafhof heeft de Nederlandse regering benaderd met een verzoek om haar veiligheid te waarborgen. Ze wordt al een tijdje beveiligd en er is een speciaal team op de zaak gezet onder leiding van de advocaat generaal van het parket in Den Haag om uit te zoelen wie haar bedreigers zijn. De Nederlandse regering heeft verzoeken rondgestuurd om bijstand in deze zaak.

De NRC, die dit allemaal meldt, geeft ook de nodige details.

Rare telefoontjes en emailhacks

Over hoe het begon in februari, met een telefoontje van het ministerie van Volksgezondheid, dat later helemaal niet van het ministerie afkomstig bleek en zelfs helemaal niet in het logboek van telefoongesprekken in Nederland bleek te zijn geregistreerd. Een opmerkelijk feit, want wie beschikt over de technische kennis om dat te kunnen behalve professionele (overheids)diensten?

Foto: Culturactiva SCG (cc)

Israël zet nu zelfs clowns zonder proces achter tralies

Mohammed Faisal Abu Sakha ging ruim drie maanden geleden door het Za’atara checkpoint op weg naar zijn ouders in de buurt van Jenin. Dat was op 14 december. Hij kwam er echter nooit aan. Bij het checkpoint werd hij aangehouden en kort daarna werd hij onder administratieve detentie geplaatst. Sindsdien zit hij in de Megiddo gevangenis in Israel. Onnodig te zeggen dat hij nooit ergens voor is aangeklaagd.

Mohammed (23) is een clown. Op zijn 14e begon hij te studeren bij de Palestijnse Circus School, die verbonden is aan het Palestijnse Circus, één van de weinige lichtpuntjes die het voor het overige nogal gestresste Palestijnse leven draaglijk maakt.

In 2011 werd hij één van de artiesten van het circus en tevens één van de leraren van deze school, waaraan ruim 300 kinderen studeren, onder wie zo’n 30 kinderen met leermoeilijkheden. Mohammed houdt zich speciaal bezig met deze laatste categorie.

Het circus en de school, die door giften (waaronder van de Europese Commissie) op de been wordt gehouden, is zijn leven. Hij woont er vlakbij, brengt er zijn werkdagen door en was bezig een boek te schrijven over het lesgeven aan kinderen met leer- en andere moeilijkheden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Grootmoefti

Sinds we weten dat de grootmoefti van Jeruzalem de aanstichter is van de Holocaust, mogen we stellen dat iedereen die wel eens ‘hallo’ gezegd heeft tegen een Palestijn niet alleen een smerig terroristenvriendje is, maar ook een antisemitische fascistennazi. Ik vrees dat ik voor die kwalificatie in aanmerking kom, want ik heb wel eens een hotel geboekt in Oost-Jeruzalem.

Enfin, zodra er ongeorganiseerd geweld uitbreekt in die regio, kun je er donder op zeggen dat de Sargasso-spambox vol loopt met propaganda. Sinds de eerste intifada heeft de Palestijnse elite en middenklasse het gebied al goeddeels verlaten. De Israëlische exodus begint ook op gang te komen: wie een toekomst wil voor zichzelf en zijn kinderen, pakt zijn biezen naar Berlijn. Wat overblijft zijn de fanatici die hun identiteit ontlenen aan de haat jegens de ander, tot in het zevende geslacht.

Foto: Jaffa, mei 1948, foto: UNRWA (H. Nakashion) copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Nakba-ontkenning door ChristenUnie, SGP en VVD

Door zich in de inhoud van schoolboeken over het Palestijns-Israëlisch conflict te mengen, maken partijen als de ChristenUnie zich schuldig aan zionistisch revisionisme, meent Jaap Bosma.

De jonge Amos Oz vroeg, onder het wachtlopen tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog van 1948, aan een vriend of hij ooit een van die Arabische ‘moordenaars’ had doodgeschoten, die hun Joodse dorp bedreigden. Zijn vriend antwoordde:

‘Moordenaars? Wat verwacht je anders van ze? Vanuit hun gezichtspunt zijn wij buitenaardse wezens die hier geland zijn en hun grondgebied zijn binnengevallen. Stukje bij beetje hebben we het veroverd, en terwijl we hun verzekerden dat we hier eigenlijk gekomen waren om ze te overladen met heerlijkheden, om ze te bevrijden van achterlijkheid, onwetendheid en onderdrukking, hebben we ze sluw nog meer grond ontfutseld. Wat dacht je? Dat ze ons zouden bedanken voor onze weldaden? Dat ze ons tegemoet zouden komen met tamboerijnen? Dat ze ons respectvol de sleutels van het hele land zouden overhandigen, uitsluitend omdat onze voorouders hier gewoond hebben? Is het een wonder dat ze de wapens tegen ons hebben opgenomen? En nu wij hen verpletterend verslagen hebben en er sindsdien honderdduizenden in vluchtelingenkampen wonen, verwacht je nu soms dat ze delen in onze vreugde en ons het allerbeste wensen?’

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Arabische les op Israëls middelbare scholen gaat alleen over moord en terrorisme

‘We hebben jullie hulp nodig bij het voorkomen van een terroristische aanslag, waarover we diverse tips hebben ontvangen.” Dat is het begin van een Arabische les die door soldaten wordt gegeven aan Israelische middelbare scholieren. De les is onderdeel van een breder lesprogramma dat is geschreven door de militaire inlichtingendienst van het Israelische leger en Israels ministerie van Onderwijs. Het doel ervan is om de leerlingen “te leren en te laten begrijpen wat het belang is van de Arabische taal”.

Het leerplan stamt uit augustus 2012 en is geschreven door instructeurs van een militaire eenheid die TELEM wordt genoemd — een Hebreeuws acroniem voor “het bevorderen van studies van het Arabisch en het Midden Oosten”. De eenheid maakt deel uit van Eenheid 8200, een elite eenheid die werd opgericht na de Yom Kippur oorlog van 1973 en die vooral tot taak heeft op allerlei manieren Palestijnen en Arabieren af te luisteren (onlangs werden 43 reservisten van deze dienst de laan uitgestuurd, omdat ze geen zin meer hadden om Palestijnen te chanteren met de over hen vergaarde persoonlijke feiten).

Het leerplan draagt de leerlingen op vier taken af te ronden. 1) Ze moeten via een kruiswoord puzzel de plek ontdekken waar een aanslag zal worden gepleegd, 2) Ze moeten informatie verzamelen over de terrorist, een man met een snor, zwart haar en een ernstige blik, 3) Ze moeten een gesprek in het Arabisch ontcijferen over de overdracht van wapens, en 4) Ze moeten ontdekken op welk tijdstip de aanslag zal plaatsvinden.

Foto: http://maailma.net (cc)

Palestijnen geen stem bij planning in hun gebied

ELDERS - Het Israelische hooggerechtshof heeft weer een nieuwe uitspraak gedaan die vragen doet rijzen en wenkbrauwen doet fronsen. Afgelopen dinsdag verwierp het hof  een verzoekschrift dat was ingediend door het Palestijnse dorp Ad-Dirat- Al-Rfai’ya op de Westoever in samenwerking met de NGO ”Rabbis for Human Rights” en enkele andere organisaties.

In het verzoekschrift werd gevraagd de Palestijnen in de zogenoemde ”Area C” van de Westoever weer een stem te geven bij de planning in hun gebied. Area C is het gedeelte van de Westoever waarin bijna alle nederzettingen liggen en waarin Israel het volgens de Oslo-akkoorden geheel alleen voor het zeggen heeft. Het gebied beslaat 60% van de hele Westoever.

Vroeger bestonden er Palestijnse districtsraden voor planning die waren gecreëerd op basis van Jordaanse wetgeving. Israel heeft die raden echter in 1971 per militair decreet afgeschaft. Vanaf dat moment is de planning in handen van het zogenoemde ”Burgerbestuur”, de misleidende naam voor het Israelische militaire bestuur dat de scepter zwaait in de bezette Palestijnse gebieden.  De Palestijnen hebben in dat bestuur uiteraard niets in te brengen. Intussen bestaan er echter voor de  nederzettingen wel lokale planningscommissies, waarin de kolonisten vertegenwoordigers hebben.

De realiteit die hiervan het gevolg is, is dat minder dan 1 procent van het hele gebied bestemd is voor Palestijnse gebruik en dat 94% van de Palestijnse aanvragen voor bouwvergunningen en dergelijke geweigerd worden. Dat leidt ertoe dat er – omdat de Palestijnen toch ergens moeten wonen – veel ”zogenaamd illegaal” gebouwd wordt, en dat er door de Israelische autoriteiten ook jaarlijks in tientallen, zoniet honderden gevallen wordt gesloopt. In de nederzettingen wordt, zoals alle recente cijfers laten zien, echter gebouwd als nooit tevoren.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Volgende