Waarom D66 “ja” zegt tegen het paasakkoord
Op dit moment is het D66 congres aan de gang. Mochten de leden “nee” zeggen tegen het paasakkoord, dan hebben ze één zieltje gewonnen, namelijk het mijne. Ten eerste omdat ze het Kabinet van Balkenende naar huis sturen en ten tweede omdat D66 dan nog steeds een partij is met een mening waar ze voor staat en niet een partij die zijn ziel en zaligheid verkoopt om maar door te mogen regeren. En opiniepeilingen laten zien dat de meerderheid van de D66 aanhang helemaal niet blij is met het paasakkoord.
Helaas gaat het congres vandaag helemaal niet over dat akkoord, maar over de toekomst van de partij. Wordt het een “nee”, dan is de kans groot dat de kiezer D66 zal afstraffen en de partij nog verder zal marginaliseren, zoals vaak gebeurd met partijen die een kabinet hebben laten vallen. Buiten dat zal de top van de partij zich zo’n “nee” moeten aantrekken en is, zo vlak voor nieuwe verkiezingen, de partij (be)stuurloos.
Aan de andere kant, wordt het een “ja”, dan krijgt de partij de kans om zich te revancheren, of liever, het Nederlandse volk te doen vergeten wat er gebeurde afgelopen weekend. Maar dan heeft D66 ook geen gezicht meer, en bevindt zich in een diepe identiteitscrisis.
De laatste optie is aanlokkender voor de gemiddelde D66’er, denk ik. Ze zullen beargumenteren dat D66 méér is dan alleen de gekozen burgemeester. Ik hoop het voor ze, en wens ze succes met het overtuigen van de rest van Nederland.
Weblogger Verbal Jam start een