Immigranten in een emigratieland

van Christie Miedema Begin juli kwam de Britse krant the Guardian met een confronterend artikel met een weinig verhullende titel: 'Poles don't want immigrants. They don't understand them, don't like them'. Het artikel schetste een beeld van Polen als een land dat weinig vluchtelingen opneemt en geen interesse had dat te veranderen. Polen zouden bang zijn om terroristen binnen te halen en het liefst cultureel vreemde immigranten weren. De regering zou te weinig doen om de solidariteit terug te betalen die zij in voorgaande decennia van Westerse Europese landen had mogen beleven. De recente toestroom van vluchtelingen naar de EU raakt inderdaad niet alleen de Zuid-Europese landen. Met vertraging merken veel landen in Centraal en Oost-Europa dat lidmaatschap van de EU betekent dat zij zich niet afzijdig kunnen houden van deze problematiek.

Door: Foto: Buck (cc)
Foto: TPCOM (cc)

Waarom Europa nu zo afbladdert

, door

ANALYSE, LONGREAD - De problemen waarmee Europa te maken heeft, vertonen allemaal gebrek aan Europees engagement. Zodra het er om gaat spannen, prefereren regeringen hun eigen nationale aanpak. Die voorkeur sluit aan bij wat het publiek vandaag van Europa vindt. Dat voorspelt niet veel goeds voor Europa, schrijft Jan Werts (journalist en publicist in Brussel) in een artikel op het Montesquieu Instituut.

1. Vijfvoudige inzet

De inzet is deze zomer vijfvoudig:

  • – het dwarsliggende failliete Griekenland
  • – per dag ruwweg 700 nieuwe bootvluchtelingen
  • – het oorlogsgeweld in Oost-Oekraïne
  • – de muntunie EMU op de been houden
  • – het Verenigd Koninkrijk dat af wil van Europa

Er is hierover afgelopen weken dag en nacht vergaderd. Politici, ambtenaren en verslaggevers snakken naar vakantie. Hieronder blijkt dat concreet weinig is besloten. Waar is kanselier Angela Merkel, informeel de hoogste leider in Europa? Waar bleef de hele Europese Raad? Volgens de verdragen bepalen die regeringsleiders toch ‘de algemene politieke beleidslijnen en prioriteiten’. Waar was voorzitter Donald Tusk waarvan wij niks horen?

Europa is al 5,5 jaar in de ban van Griekenland. Opmerkelijk, aangezien dat land niet eens twee procent voorstelt van de EU-economie. Aanvankelijk werkte Athene mee aan sanering. In ruil voor hervormingen kreeg Griekenland volgens de Europese Commissie per inwoner van dat land tot nu toe 33.000 euro steun. Dit los van de forse regionale en cohesie- en landbouwsteun van de EU.

Waan van de dag

Explosief leven in Oost-Oekraïne

, door

Een op het eerste gezicht onderhoudend filmpje over twee jongens uit de Oekraïne die een hit op YouTube krijgen met hun explosieve experimentjes (met elektriciteit, magnetrons en dergelijke) blijkt sterke visuele beelden te bevatten over het leven in en rond oorlogsgebied van Luhansk. Dit soort korte filmpjes kunnen geen volledig beeld geven van de situatie maar ze geven tenminste een beeld hoe het leven er daar uit ziet en voor keuzes waarvoor bewoners komen te staan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Anders Fogh Rasmussen: wat de NAVO doet, is welgedaan

, door

Anders Fogh Rasmussen, voormalig secretaris-generaal van de NAVO wordt aan een spervuur pittige vragen onderworpen over de rol die de NAVO heeft gespeeld in de verslechterende relatie tussen Rusland en het Westen, in het uiteenvallen van de Libische staat en in Afghanistan.

Helaas is Rasmussen teveel een politicus, die zelden met een heldere analyse komt, maar vooral bezig lijkt zijn blazoen schoon te houden door de harde vragen te ontduiken. Keer op keer herhaalt hij dat deze of gene missie een succes was, ook al is voor iedereen die het nieuws een beetje volgt duidelijk dat de uitkomst van de missies niet het gewenste resultaat hebben bewerkstelligt, of regelrecht zijn uitgelopen op een ramp.

Je zou hopen op wat meer zelfreflectie bij een wereldleider die aan de knoppen heeft gezeten van ’s wereld voornaamste militaire bondgenootschap. Kennelijk worden ze daar niet op geselecteerd.

Foto: M. (cc)

Dramaturgie van lentes: over Oekraïne en angst

, door

ACHTERGROND - Wat kunnen we leren van geschiedenis? Het is een simpel vraagje, maar het antwoord is lastig. Geschiedenis herhaalt zich nooit, zegt de één. Jawel, zegt de ander, maar de tweede keer als farce.

Op slechte beelden van bewakingscamera’s zien we de moord op Boris Nemtsov, met een raadselachtige choreografie, sneeuwschuiver, voorbijgangers, vriendin in paniek, elf minuten tot de politie komt, de burcht van het Kremlin op de achtergrond.

Het is allemaal niets bijzonders in het keizerrijk van leugens, waar niet argumenten, maar kompromat wapens zijn om politieke tegenstellingen op te lossen. En, als het niet anders kan: kogels.

Het lijkt geen toeval. Waarom is het regime nerveus? De reactie is fel: duizenden gaan de straat op, gewapend met nationale vlaggen; leuze, “Een Rusland zonder Poetin”. Maar tegen Poetin is wel vaker gedemonstreerd: welke worm in zijn stoelpoten zien we niet? Zijn het de sancties, de kwijnende economie? Aan Poetins populariteit bij de Russen lijkt het niet te liggen.

Oranjerevolutie

In mijn archief vind ik een stuk van precies tien jaar geleden, over de Oranjerevolutie in Oekraïne, van Timothy Garton Ash en Timothy Snyder, historici met Oost-Europa als specialisme.

Ik herlees het verhaal: wat leert de geschiedenis? President Koetsjma was in problemen geraakt, door zijn corruptie en de affaire rond de moord op Gongadze en werd in de verkiezingen en op het plein in Kiev bestreden door het tandem Joesjenko/Timosjenko en door Janoekowitsj. Het stuk bevat alle ingrediënten van vandaag, uitgezonderd de MH-17, die een nieuw element is. De hoofdrollen hebben andere acteurs gekregen, met uitzondering van Poetin, die een oude gelijkluidende rol speelt. Maar de dramaturgie toont verrassende overeenkomsten.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: foto commons.wikimedia.org

Rijke patser gaat Oekraïne helpen

, door

ELDERS - Achter de regeringsleiders die hun best doen om de situatie in Oekraïne stabiliseren staat een team van Europa’s best betaalde adviseurs klaar om de economie naar westerse snit te reorganiseren.

Bij alle bemoeienissen van wereldleiders voor vrede en stabiliteit in Oekraïne zijn de “oligarchen” ietwat buiten beeld geraakt. Oorspronkelijk waren de Maidan-demonstraties voor aansluiting bij Europa ook gericht tegen tegen de macht van president Janoekovitsj’ ongrijpbare zakenvrienden die via slinkse wegen de economie en de politiek in het land naar hun hand wisten te zetten. Na het vertrek van Janoekovitsj koos Oekraïne in Porosjenko toch opnieuw voor een puissant rijke zakenman als president.

Deze week meldde zich in Wenen Dmitry Firtash, een andere oligarch, als medeoprichter en sponsor van het Agentschap voor de Modernisering van de Oekraïne, een instituut dat voor het land een “Marshallplan” wil ontwerpen om er weer bovenop te komen.

Wie is Dmitry Firtash? Firtash is voorzitter van het Oekraïense verbond van ondernemers, en ondanks dat hij geen oligarch genoemd wil worden is hij een typisch voorbeeld van deze omstreden ‘kaste’. Rijk geworden door handel in de instabiele periode na de val van de Sovjet-Unie staat hij inmiddels aan het hoofd van een imperium van chemische industrie en energiebedrijven in een reeks van Europese landen: Oekraïne, Duitsland, Italië, Cyprus, Tadjikistan, Zwitserland, Hongarije, Oostenrijk en Estland. Er werken meer dan honderdduizend mensen voor hem en de omzet van het bedrijf bedroeg in 2012 6 miljard. Firtash heeft in de energiesector zowel relaties met het Russische Gazprom als met Oekraïense energieleveranciers. Hij regelde in 2006 een deal over gasleveranties uit Turkmenistan die ongedaan werd gemaakt door zijn aartsvijand, voormalig premier Julia Timoesjenko. Met  president Janoekovitsj, zijn partijgenoot uit de Oost-Oekraïense Partij van de Regio’s, kon hij beter uit de voeten.

Waan van de dag

Fysiek bewijs dat MH17 werd neergehaald door BUK

, door

RTL-verslaggever Jeroen Akkermans heeft afgelopen november enkele verdachte fragmenten op de rampplek achterovergedrukt.

Die zijn door een laboratorium onderzocht op chemische sporen. RTL onthult echter op verzoek van het betrokken instituut niet om welk laboratorium het gaat. “Het materiaal is onderzocht door een onafhankelijk instituut, dat op vertrouwelijke basis onderzoek heeft gedaan.”

Diverse internationale raketexperts bevestigen dat het Akkermans fragmenten van een BUK-raket te pakken heeft.

Met name in de Russische media werd gespeculeerd dat de MH17 neergehaald zou zijn door een gevechtsvliegtuig. Pro-Russische separatisten blijven volhouden – ook na publicatie afgelopen dinsdag van het onderzoek van de Onderzoeksraad, dat overigens van de vondst van Akkermans op de hoogte is – dat het neerhalen van de MH17 een false flag-operatie door het Oekraïense leger is geweest.

Waan van de dag

Amerikaanse drones en voertuigen voor Oekraïne

, door

Zo meldt Trouw.

Of dit verdere Russische agressie zal ontmoedigen, is nog maar de vraag.

Duitsland en Frankrijk menen ongetwijfeld van niet:

In de ogen van Berlijn en Parijs werkt Poetin niet zozeer stapsgewijs aan een groot plan van gebiedsuitbreiding, maar reageert hij vooral agressief op gebeurtenissen die hem beangstigen. De toenadering tussen Oekraïne en de Europese Unie is daarvan een voorbeeld. Wapenleveranties aan Kiev zouden de Russische beer alleen nog maar verder in het nauw drijven en tot rare sprongen kunnen verleiden.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende