Waarom het licht niét uit mag

De Noordierse partij Sinn Fein (voorstanders van een Ierse eenwording) doet een poging met republikeinse dissidenten te praten, maar die hebben daar helemaal geen oren naar. Partijleider Gerry Adams hoopt de rebellen te kunnen bewegen het politiesysteem in Noord-Ierland te steunen. Want zonder die steun weigert aartsrivaal DUP (loyaal aan het Britse bestuur) een coalitie te vormen.

In maart vinden de verkiezingen plaats voor een eigen afvaardiging in Belfast, tot die tijd wordt Noord-Ierland nog vanuit Londen bestuurd. De verkiezingen gaan alleen door, als Sinn Fein en DUP ? de twee grootste partijen ? het eens worden over een aantal basiszaken. Zoals het politiesysteem.

Een geslaagde coalitie in het noorden zou een mooi afscheidscadeautje zijn voor premier Tony Blair, die deze zomer zijn functie neerlegt en niets liever wil dan als een smetteloze staatsman de geschiedenisboekjes ingaan. Hij moet daarvoor nog heel wat bergen verzetten.

Je zou verwachten dat Gerry Adams wel de laatste is die Blair een handje wil helpen. Jarenlang was Adams een voorstander van het bloederige gevecht van het verboden leger IRA; hij was ervan overtuigd dat je over lijken moet gaan om Noord-Ierland uit de klauwen van de Britten te redden. Politie was vijand nummer één.

Ja, ze doet mee. Hillary Clinton maakte haar nominatie afgelopen dagen bekend. Het is echter geenszins zeker dat ze ook ver komt. Ze zal eerst de voorverkiezing van de Democratische partij moeten winnen. New York Times meldt dat ze naar verluidt zich zorgen maakt of ze wel de Democratische nominatie wint.

Clinton heeft een aantal grote voordelen ten opzichte van haar huidige concurrenten. Clinton heeft bijvoorbeeld nationale bekendheid in de V.S., ze is spraakmakend op belangrijke onderwerpen als Irak en gezondheidszorg en heeft grote hoeveelheden geld tot haar beschikking. Clinton leidt op dit moment in de peilingen, maar het is nog vroeg.

Als ze wint is het vervolgens handschoenen uit voor het straatgevecht met de Republikeinen. Oud-burgemeester van New York Rudy Giuliani, volksheld sinds 9/11 en senator John McCain doen waarschijnlijk mee, al zijn ze nog niet openlijk in de race. Het is de vraag of Hillary het redt tegen deze houwdegens. Ik vraag het me af.

Clinton is weinig geliefd in het conservatieve Mid-West van Amerika. Haar positie in het terrorisme-debat zou een achilleshiel kunnen zijn, al informeert ze zich wel goed door naar bijvoorbeeld Irak en Afghanistan af te reizen. Haar mislukking om als First Lady de gezondheidszorg te hervormen kan tegen haar gaan werken. De belangrijkste vraag is echter: is Amerika wel klaar voor de eerste vrouwelijke president?

Een bruingebrande man, schijnbaar in de veertig, staat voor een houten huis in New Orleans. Achter hem lopen kleine, zwarte kinderen te drentelen, sommigen van hen met een schop in hun hand. De zon staat laag en schijnt in zijn ogen. Hij vraagt, terwijl hij in de camera kijkt, aan de mensen thuis om het nemen van de eigen verantwoordelijkheid, om nu actie te ondernemen. Om van Amerika een beter land te maken.

Niet wachten op de verkiezingen om actie te ondernemen, dat is de boodschap van John Edwards. Hij heeft zich deze week kandidaat gesteld voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2008. De plek waar de voormalige running-mate van John Kerry zijn boodschap verkondigde was in New Orleans. Een symbolische plek, omdat er veel armoede heerst (´poverty´) en de stad zwaar getroffen is door de orkaan Katrina (´global warming´).

Maakt Edwards ook een kans? Hij is de eerste grote kandidaat van de …

… mogelijke Democratische kandidaten. De verwachting is dat Hillary Clinton, senator uit New York, de hoogste ogen gaat gooien. Een andere topfavoriet is Barack Obama, senator uit Illinois, een lieveling sinds het Democratische partijcongres in 2004.

Edwards heeft wel een aantal pluspunten. Hij is een kandidaat met ervaring, aangezien hij ook in 2004 al een gooi heeft gedaan naar de Democratische kandidatuur. Hierbij bracht hij het tot running mate van John Kerry. Obama heeft niet of nauwelijks ervaring. Daarnaast heeft Edwards traditioneel sterke Democratische strijdpunten: naast de middenklasse wil hij armoede bestrijden en vechten voor ´universal health care.´ Op dit laatste punt heeft Hillary Clinton al eens haar vingers gebrand.

Of hij in de hemel toegezongen zal gaan worden door James Brown is even de vraag, maar vannacht is Gerald Ford overleden. Hij gaat de geschiedenis in als de enige ongekozen Amerikaanse president. Richard Nixon stelde Ford aan als vice-president, na het aftreden van Spiro Agnew (omkoopschandaal). Het Watergate-schandaal zorgde er vervolgens voor dat Nixon moest aftreden (´I am not a crook´) en ´Jerry´ Ford in het Witte Huis belandde.

Hij beloofde verzoening, maar zijn meest controversiële beslissing nam Ford gelijk een maand na zijn inauguratie: Nixon kreeg een volledig pardon voor zijn acties. De verzoening in de Amerikaanse politiek kreeg wel gestalte de jaren die volgden, maar Ford kon hiervan niet profiteren. Jimmy Carter won de presidentsverkiezingen in 1976. Gerald R. Ford is 93 jaar geworden.

De spanningen in het Midden-Oosten leken gebaat bij het oprichten van een Palestijnse regering. Inmiddels lijkt dit ook alweer achterhaald, na de recente uitbarstingen tussen Fatah en Hamas. Hamas leidt op dit moment het Palestijnse kabinet. Ze heeft de rivaliserende partij Fatah ervan beschuldigd minister-president Haniya te willen vermoorden, bij terugkomst uit Gaza. Fatah en premier Abbas ontkennen enige betrokkenheid.

Er is een kans op vervroegde verkiezingen. Deze kunnen een mogelijke burgeroorlog wellicht afwenden. Wie gaat deze ordinaire machtsstrijd winnen en wat betekent dit voor de toekomst van de Palestijnen?

De inkt van de verkiezingsuitslag is net een maand droog en de eerste tekenen van een omslag in de Amerikaanse politiek in Irak worden al zichtbaar. De Iraq Study Group (ISG) heeft een kritisch rapport geschreven over hoe het gaat in Irak. De ISG bestond uit leden van het Amerikaanse Congres, zowel Democraten als Republikeinen, onder leiding van oud-minister van Buitenlandse Zaken James Baker. Het Witte Huis ondersteunde de instelling van de ISG.

Wat waren de belangrijkste bevindingen?

Het rapport van de Iraq Study Group contstateert dat de situatie in Irak slecht is en verder verslechtert. Amerika heeft een slecht inzicht gehad in de verhoudingen binnen Irak, dit heeft de wederopbouw bemoeilijkt. Verder geeft het wel aan dat de situatie kan verbeteren. De ISG heeft hiervoor twee aanbevelingen:

1. Externe aanpak: Nieuwe diplomatieke initiatieven om de situatie in Irak en de regio te verbeteren. Door het betrekken van de regio moet stabiliteit ontstaan.
2. Interne aanpak: Het Amerikaanse leger moet zich richten op het ondersteunen van het Iraakse leger. Dit moet terugtrekken van de Amerikaanse troepen vervolgens mogelijk maken.

Hierbij voegde de commissie toe, bij het presentatie aan de Defensiecommissie van de Amerikaanse Senaat, dat er geen echt gemakkelijke oplossingen zijn. De leden waarschuwden ook om het rapport niet voor makkelijk politiek gewin te gebruiken door eenzijdig eruit te citeren. De situatie in Irak moet volgens hen in zijn geheel bekeken worden.