De verkoop van een oorlog: Irak
Volgende week is het vijf jaar geleden dat de oorlog in Irak begon. De VPRO besteedt daar in verschillende Tegenlicht uitzendingen aandacht aan. Aanstaande maandag (20:55 uur) gaat het over hoe die oorlog verkocht werd. Een van cruciale momenten van de verkoop was bij het optreden van Colin Powell in de VN. Achteraf weten we dat de informatie niet goed was, maar hoeveel het om de “show” draaide, maakt de documentaire pas echt goed duidelijk.
Daarnaast is er uitgebreid aandacht voor het circus in het perscentrum van Doha. Dat was niets anders dan een decor om de grootsheid van de Amerikaanse macht te tonen. Wat tot gevolg had dat alles en iedereen ondergeschikt was aan de beeldvorming. Zo werd de Nederlandse militair Jan Blom gebruikt als decorvulling om het beeld evenwichtig te maken en de indruk te geven dat het echt om de “coalition of the willing” ging. Zelfs de Britten hadden hier geen enkele rol in.
(link)
Veel van de betrokken mensen in de documentaire hebben zichtbaar moeite met het feit dat ze op basis van leugens meegewerkt hebben aan een oorlog. De waarheid doet pijn.
In Nederland mag er nog steeds niet gesproken worden over onze rol in dit debacle. Gegeven de ernst van de gevolgen van de gedoogsteun is dit zeer te betreuren. Zo kan je niet aan de indruk ontsnappen dat we eigenlijk medeplichtig waren aan schendingen van verschillende internationale verdagen en dat het daarom in de doofpot gestopt wordt.

Goed nieuws voor de tegenstanders van (meer) kolen- en kerncentrales én de aanhangers van Concentrating Solar Power
is slecht 110 x 110 km nodig
Nu moeten we in een rechtsstaat als de onze uiteraard niet op Verdonkeriaanse wijze het oordeel van de rechter in twijfel gaan trekken. Als de rechter het verzamelde bewijsmateriaal onvoldoende achtte dan is dat zo. Maar het is wel een zware domper voor iedereen die werkt aan en/of hoopt op een betere wereld waarin Nederlandse bedrijven zich óók in het buitenland verantwoordelijk en eerlijk gedragen. Nu denk ik niet dat van Kouwenhoven exemplarisch is voor de gemiddelde Nederlandse ondernemer in den vreemde, verre van dat zelfs. Maar wat heeft praten over corporate & social responsibility nog voor zin als boeven als van Kouwenhoven vrijuit gaan? Als men anno 2008 met een dergelijke VOC-mentaliteit wegkomt dan is het hek van de dam, 

