- Rusland plant onderzeese vlag op Noordpool met twee onderzeeërs - Canada versterkt haar militaire aanwezigheid in haar deel van het Noordpoolgebied - Denemarken gaat haar claim op de Lomonosov Ridge bewijzen om zo aanspraak te maken op een groot deel van het Noordpoolgebied Dit is het jaar dat het Noordpoolijs naar een nieuw minimum smelt. Smelt als gevolg van klimaatveranderingen. Klimaatveranderingen mede gebracht door het verstoken van veel olie. Juist in dit jaar beginnen de landen rondom de Noordpool met een machtsstrijd om hun deel te claimen. Claimen om zo toch vooral te kunnen profiteren van de aldaar aanwezige grondstoffen, waaronder mogelijk een kwart van de wereldwijde olievoorraad. Hoe cynisch kan je worden.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Nederlands onderwijs zuigt op twee manieren. Enerzijds brengt ze middelmatige scholieren voort. Heel beroerd voor de slag tussen de kenniseconomieën. Maar daar bovenop brengt ze ook nog eens domme journalisten/redacteuren voort.
Leest u even mee?
De Nederlandse scholier Wouter Berkelmans uit Amstelveen is derde geworden bij de Internationale Wiskunde Olympiade in Vietnam. Aan de wedstrijd deden 520 leerlingen uit 93 landen mee. In 2011 is de Olympiade in Nederland.
Goed zeg, zo’n derde plaats van de 520 leerlingen. Nederland stelt nog steeds wat voor zou je zeggen.
Tijdens de Internationale Wiskunde Olympiade heeft de 18-jarige scholier Wouter Zomervrucht uit Dordrecht een bronzen medaille gewonnen.
Ja, logisch, derde plaats is brons. Maar hoezo een bronzen medaille en niet de bronzen medaille?
We gingen maar weer eens graven.
Wat blijkt, er worden veel medailles uitgereikt. De helft van de deelnemers krijgt een medaille. Van die helft krijgt 1/6 een gouden, 1/3 een zilveren en de helft een bronzen. Dus waar staat die eerste Nederlander nou? Op de 195ste plaats (update: gedeeld 171ste eigenlijk). Dat is toch wat anders dan de derde nietwaar.
Het is overigens Wouter Zomervrucht die nog een beetje de eer hoog heeft gehouden en niet Wouter Berkelmans zoals de NOS meldt. Die werd 292ste.
En Nederland als team werd 56ste van de 93 (en dus niet 65ste zoals veel bronnen vermelden). Ver beneden de middenmoot. In 2006 hadden we helemaal geen medailles, in 2005 twee keer brons en in 2003 ook niets.
Kortom, het onderwijs wacht een schone taak. En ik ga stil in een hoekje zitten huilen over zoveel domheid bij de redacties.
Het weekblad Vrij Nederland publiceert deze week een interview met klokkenluider Tony Shkurtaj. Deze ex-medewerker van de VN-ontwikkelingsorganisatie UNDP kreeg geen contractverlenging toen hij zijn baas Ad Melkert vertelde hoe miljoenen euro’s aan hulpgelden naar het Noord-Koreaanse regime vloeiden zonder dat UNDP zicht had op de besteding van het geld. Shkurtaj zegt dat Melkert een stalinistisch bewind voert en stelt dat ‘Nederland moet Melkert laten vallen’. De eerste reaguurder op het bliksemsnelle NieuwNieuws pakt de haatdragende draad van het Fortuyn-forum gelijk weer op en pleit voor ophanging van Melkert. Die optie hebben wij maar even niet opgenomen in de poll:
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Het is een soort volkswijsheid in energieland dat er nog voor honderden jaren aan steenkolen uit de grond gehaald kan worden, ongeacht het verbruik. Die wijsheid is echter een flinke klap aan het oplopen. Eerder schreef ik al over het controversiële rapport van de Duitse Energy Watch Group. De conclusie van het rapport, dat de kolenproductie vanaf 2020 stagneert en langzaam zal beginnen te dalen, wordt gedeeltelijk bevestigd door nieuwe studies. Het Europese Institute or Energy schreef recentelijk in een rapportage aan de Europese Commissie dat de kolenreserves uitermate rap geconsumeerd worden: “From 2000 to 2005, the world proven reserves-to-production ratio of coal in fact dropped by almost a third, from 277 to 155 years…the coal ratio could relatively quickly decrease to those of natural gas and oil, while the world could run out of economically recoverable (at current economic and operating conditions) reserves of coal much earlier than widely anticipated. Although such an evolution appears unlikely, these trends raise concerns given that the record high coal prices in 2004 and 2005 have not yet stimulated further development of world proven coal reserves. The recent trends are worrying also because coal is projected to be the energy source with the largest growth in use worldwide at least up to 2015.” (PDF, 1.7 MB, 52 pag.)
Volgende week verschijnt weer de papieren editie van Fortune waarin de Fortune Global 500 staat. Een lijst van de 500 grootste bedrijven ter wereld. De lijst is nu al online te bekijken.
Net als vorig jaar heb ik maar weer eens gekeken hoe het aandeel van de top 100 zich verhoudt tot het GDP van de gehele wereld. En ook dit jaar is er weer sprake van een stijging in het aandeel. Wel slechts een lichte stijging, van 21,12% naar 21,25%.
Hier de cijfers van de laatste drie jaar plus die van 1995 even op een rijtje (bedragen in miljarden dollars):
Wanneer zal de top 100 een kwart van de wereld in handen hebben?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Alper. Onderstaand stuk verscheen eergisteren op zijn eigen weblog.
Naar aanleiding van de Zomergasten met Leon de Winter had ik al wat aantekeningen gemaakt. Deze zaterdag las ik in de Volkskrant Femke Halsema’s veroordeling van de Winter en zijn debattechniek. Naar aanleiding daarvan heb ik mijn aantekeningen over de Winter van toen er weer bij gepakt.
Halsema’s felste kritiek is dat de Winter en de zijnen graag gebruik maken van de vrijheid van meningsuiting, maar zodra andersdenkenden zich van hetzelfde instrument bedienen worden uitgemaakt voor: ‘heulers met fascisten en anti-semieten’. Dit is natuurlijk een flauwe manier van debatteren.
Mijn kritiek is dat de Winter door olie op het vuur te gooien en de doelen van de terroristen verkeerd voor te stellen doeltreffende maatregelen tegen terrorisme frusteert en tegelijkertijd door angst te zaaien waar hij maar kan terroristen helpt hun doel van terreur te bereiken.
Eerst de uitleg dat terrorisme meestal niet effectief is voor de doelen die terroristen echt willen bereiken en dat die doelen meestal een stuk redelijker zijn dan het met wortel en tak uitroeien van de Westerse beschaving. Daarna waarom bang en je angst tentoonstellen wel het domste is wat je kunt doen tegen een terroristische dreiging.
Je zou het kunnen bestempelen als toppunt van beschaving, of van bureaucratie. Een enquête uitvoeren onder G8 demonstranten bij Heiligendamm en dan ook nog eens 3000 ingevulde formulieren terug krijgen. Zo anti-autoritair zijn die demonstranten kennelijk toch ook weer niet (*).
Maar het onderzoek is toch best wat aandacht waard. Naar mijn weten is er nog niet eerder op deze wijze en op deze schaal onderzoek gedaan naar de demografie van demonstranten en naar de denkbeelden van de demonstranten over demonstreren.
Uit het eerste komt weinig verrassend naar voren dat de meeste demonstranten van goede huize zijn, welvarend en een behoorlijke opleiding genieten. En dat meer dan 90% gewoon uit Duitsland kwam. Iets opvallender was de motivatie voor het gaan demonstreren, 88% noemde hier “Perspektivlosigkeit”. Het gevoel hebben geen invloed te kunnen uitoefenen op wat “de macht” fout doet in de wereld.
Het tweede aspect (denkbeelden over demonstreren) levert echter wel wat bijzonders op. Maar liefst 10% steunt het gooien van stenen naar de politie en 5.3% doet dit zelf. Zevenentwintig procent keurt het vernielen van winkels en bedrijven goed en 8.8% doet hier graag aan mee.
De illusie dat bij demonstraties een zeer kleine harde kern is die de ellende veroorzaakt terwijl de massa daar niets van moet hebben, wordt hiermee wel afbreuk gedaan. Misschien verklaart dat ook waarom die harde kern toch iedere keer weer ruimte krijgt.
Wel wordt aangetekend dat de “gedoogsteun” stevig afnam na de eerste echte rellen. Maar bij de volgende grote top staat vast weer een nieuwe generatie die zich dat niet meer kan herinneren.
Bij mij roept dit ook de vraag op hoe je nou met dat soort acties iets denkt te verbeteren aan die “Perspektivlosigkeit”. En hoe stimuleren vernielingen eigenaren nou tot “beter” gedrag?
Ben benieuwd wat toekomstige onderzoeken hier nog voor een licht op gaan werpen. Helaas heb ik de brongegevens van het onderzoek nog niet kunnen vinden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“We moeten snel ons reisgedrag veranderen” zo stelde Jan Rotmans wetenschapper transitiemanagement aan de Erasmus universiteit gisteren op de Groeneveld conferentie over Toerisme en Klimaat. Uit een onderzoek van Milieu Centraal dat op de conferentie werd gepresenteerd bleek dat de consument bij het boeken van zijn of haar vakantie geen rekening houdt met het milieu (RefDagblad). Vliegreizen zijn hét probleem.
De conferentie werd afgesloten met een paneldiscussie waaruit bleek dat de gevestigde reisorganisaties niet genegen zijn om uit zichzelf iets aan de CO2-uitstoot te doen. De marges zijn te klein en de consument zou al snel naar de concurrent gaan als men eenzijdig de ticketprijs zou verhogen. Inmiddels kachelt het toerisme in de provincie Zeeland achteruit omdat Duitsers goedkoper naar Turkije kunnen (door de lucht) dan naar Zeeland (over land). Op een bepaald moment spitste de discussie zich toe op de gevolgen van duurdere reizen. Rotmans wees op het feit dat reizen een statussymbool is geworden bijvoorbeeld voor studieverlaters die (bijna vanzelfsprekend) op wereldreis gaan, dit zou moeten veranderen volgens hem. Hoeveel keer zou een mens in zijn of haar leven een verre reis mogen maken vroeg men zich vervolgens in de zaal af? Bestaat er zoiets als ‘het recht op reizen’ en moeten we daarvoor zoals nu de kerosineprijs kunstmatig laag houden?