Wie zelf nieuws maakt – vooral vanuit het buitenland – weet hoe armoedig de buitenlandse berichtgeving in de Nederlandse pers is. Sinds kort heet dat ‘het Joris Luyendijk-gevoel’. Bij de grote Nederlandse kranten is het ‘yesterdays news’. Zowel de Volkskrant als het NRC Handelsblad recyclen materiaal van verschillende persbureau’s. Bij onze Zuiderburen (touche pas, Geert!) verschilt het niet veel, de Morgen noch De Standaard heeft iemand ter plaatste. Op de website van de NOS is Libanon al van de voorpagina verdwenen, en Nicole le Fever geeft vanuit Amman commentaar op beelden van Reuters. De meest volledige en actuele informatie staat – raar maar waar – op de website van de Pers. Daarom hier de top 5 online nieuwsbronnen voor mensen die liever zelf hun berichtgeving samenstellen: 1- Robert Fisk Fisk werkt al 30 jaar in het Midden Oosten en is vooral bekend vanwege zijn interviews met Osama bin Laden en zijn recente stroom aan boeken. Hij is terug in Libanon en 'back in action'. Gisteren werd zijn auto beschoten. Op de website van zijn krant 'The Independent' heeft hij inmiddels een eigen kop. Feilloze journalistiek.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Al eerder schreef ik over Joris Luyendijk, onze sirene in medialand (blog: 31-3-2007). Ik vond zijn boek ‘Het zijn net mensen’ interessant. Soms hilarisch door de vele leuke grappen. Neem ik geen woord van terug. Journalistiek is best een grappig beroep. En er eens flink tegen trappen mag.
Nederlandse correspondenten van over de hele wereld vonden het echter nodig om te reageren op zijn stelling dat journalisten nooit de hele waarheid boven water kunnen halen. Ze hebben hun kritiek gebundeld in het net verschenen boek ‘Het maakbare nieuws’. En hoewel ik het boek niet heb gelezen, ken ik wel het werk van veel van deze collega’s. En ik vind –omdat ik de situatie en de moeilijkheidsgraad ter plaatse ken- dat ze goed werk doen: Bram Vermeulen in Zimbabwe, Coen van Zwol op de Kaukasus, Conny Mus in het Midden-Oosten. De samenstellers van het boek hadden mij uitgenodigd voor een bijdrage maar ik heb bedankt voor de eer. Want wat Joris zegt, is zijn mening. Het is geen wet. Waarom zou ik dan appelleren? En ach kritiek op de Westerse persbureaus kreeg ik er al ingepompt op de School voor de Journalistiek. Daarnaast heb ik al een dik boek, ‘Pleisters’, geschreven over de Nederlandse oorlogsverslaggeving. Dus ‘laat maar’ dacht ik. Geen spijt overigens.
Sommige fouten worden jarenlang herhaald terwijl daar allang geen reden meer voor is.
Omdat Hillary Clinton had gezegd dat het mogelijk was dat Iran vernietigd moest worden als Iran Israël zou aanvallen, stapt Iran naar de VN om eens verhaal te halen. In het stukje hierover op het Radio 1 Journaal van vandaag wordt daarin vervolgens het volgende gezegd:
“De Iraanse president Ahmadinejad heeft een aantal keer gezegd dat Israël van de kaart moet worden geveegd.”
En juist die uitspraak Ahmadinejad, die velen gebruiken om het oorlogshitsen tegen Iran te rechtvaardigen, staat sterk ter discussie. De betere vertaling zou zijn dat hij vindt dat het regime van Israël moet verdwijnen. Een duidelijk verschil.
Kan iemand de redactie bij de NOS even wakker schudden? Of zijn ze nu gewillige spreekbuis voor de regering die graag met hetzelfde gemak in een oorlog met Iran stapt als vijf jaar geleden in die met Irak?
Misschien niet geheel ten overvloede even melden dat Iran de laatste honderd jaar geen enkel land is binnengevallen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hoe zien de komende 60 jaar er voor Israël uit denkt u?
“Does it make sense that we would build a nuclear facility in the desert and not protect it with anti-aircraft defences?
A nuclear site exposed to (spy) satellites, in the heart of Syria and in an open space?”
Aldus de Syrische president Bashar al-Assad in reactie op het “nieuws” dat afgelopen week naar buiten kwam als zou Syrië een geheim programma hebben om atoomwapens te maken. Alles draait hier om een gebouw dat zeven maanden geleden door de Israëliërs aan gruzelementen is gebombardeerd.
Naast de vraag of er inderdaad een mogelijk een samenwerking zou zijn tussen Noord Korea en Syrië (en waarom dat dan in de open lucht zichtbaar is), rijst ook de vraag op waarom ze nu pas hiermee naar buiten treden?
Heeft het er misschien iets mee te maken dat de neo-cons niet gelukkig zijn met de recente onderhandelingen tussen Israël en Syrië die een vijandbeeld zouden kunnen ontkrachten.
