GC’s PoëtEKa: Potje om niks

POTJE OM NIKS Het was een potje om niks zal ik later zeggen moeten terwijl ik verdomme nu in een bloedvorm steek en al de hele week elke bal aan mijn voeten kleeft Ik zou denken dat het zin heeft om door te jagen, het bloed onder zijn nagels vandaan te halen en hem bij onverhoopt passeren doormidden te zagen

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Ready made

READY MADE

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Belfast, Schiphol en Schilderswijk dl.8 (slot)-

Belfast international airport: voor me
op de vliegtuigtrap komt een sms binnen
Italië-Roemenië 1-1, telefoons gaan uit
om een veilige vlucht niet te belemmeren

Schiphol: zelfde vliegtuig, andere trap,
man ontvangt sms, Kuijt heeft 1-0 gescoord
Schiphol station: bij binnenkomst in coupé
leest meisje sms van haar vriendje, 2-0

trein ergens tussen Schiphol en Leiden
Surinaamse man met grote Oranje hoed
brult het uit wanneer hij sms leest, 3-0
de coupé springt op en gaat weer zitten

het blijkt een doelpunt in het andere doel te zijn
conducteur roept om dat de stand 2-1 is
kort daarna gevolgd door de melding van de 3-1
en 4-1 wanneer ik uitstap op Den Haag HS

de Turkse snackbar staat vol en viert de extra tijd
een vrolijke Surinaamse vrouw komt binnen
Oranje bomen, Oranje bomen
het is wat haar vader altijd zong

De Hoefkade is donker en rustig
Boven in een raam twee jongetjes Oranje
Zwaaiend naar een lege straat
zingen ze dat wij hebben gewonnen

in de verte aanzwellende claxons
honderd meter verder scheurt een vrouw
in een gemotoriseerde rolstoel langs
ze draagt een gigantische Oranje pruik

de Hoefkade komt tot leven
claxonnerende auto´s, vlaggen uit het raam
langs de kant van de weg jongens met ratels
en vuurwerk juichend bij iedere auto

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Je ziet het aan zijn gezicht

JE ZIET HET AAN ZIJN GEZICHT

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Belfast dl.7-

bij het betreden van het veld en tijdens de warming-up
check ik altijd mijn tegenstanders wie is een schopper
wie een geniepige knijper, trekker of venijnige duwer

zo ook loop ik door de straten rond Donegall Square
natuurlijk weet ik dat de vrede is getekend
maar nog niet zo lang geleden gingen beide partijen
verder dan gestrekte benen, elleboogjes of kopstoten

het is moeilijker dan op het voetbalveld UDA, UDF, IRA
de gezichten lezen als een vreemde en ingewikkelde taal
later hoor ik dat de clubgenoten elkaar er feilloos uitpikken

in the Pavillion bar op Ormeau road kijk ik naar Duitsland
ze krijgen slaag van Kroatië ik zie de frustratie oplopen
the usual suspect Schweinsteiger bewijst mijn gelijk
hij mag douchen, boven soundchecken Kitty en the Can Openers

Harry Zevenbergen

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Geen Limerick Please

GEEN LIMERICK PLEASE

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Limerick dl.6-

in de hal van mijn hotel in Limerick
stuit ik op een reuzeportret van Paus Benedict
of ik een kaarsje wilde branden
‘nou nee ik heb volle handen
en liever zou ik vloeken bij zijn aanblik’

ik geloof slechts in voetbal
en wil snel door want zo begint Portugal
dus laat me passeren
ik ben niet te bekeren
paradijs is voor mij gras en een bal

Harry Zevenbergen

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Croke Park, Dublin-Louth 25-12

CROKE PARK, DUBLIN-LOUTH 25-12

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Dublin dl.4-

de cijfers spreken in je nadeel
dat vraagt om creativiteit
wereldkampioen europees kampioen
al is het slechts in eigen land

ontneem de Friezen het kaatsen niet
of de Schotten Caber toss (paalwerpen)
de Ieren Hurling en Gaelic Football
een land moet ergens het beste in zijn

wij hebben als alles misgaat korfbal
gemengd basketbal voor watjes
de Ieren voetbal met handen en voeten

al voor de wedstrijd begon had ik een vriend, Eamon
mijn chatup-line ‘mag ik een stomme vraag stellen’
hij vertelde me gepeperd met veel fucks wat ik zag

Harry Zevenbergen

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Slag bij Waterloo-festival: ‘And the rest is history’

Spinvis op Slag bij Waterloo (Foto van organisatie)

In Nederland vindt in de zomer eigenlijk elk weekend wel een festival plaats. Soms zijn dat grote evenementen en soms hele kleine bijeenkomsten. Een voorbeeld van zo’n kleiner evenement is het Slag bij Waterloo-festival in Rotterdam dat aanstaande zaterdag 14 juni zijn zesde editie beleeft. Wat voor mensen organiseren dit soort dingen eigenlijk, hoe komen ze op het idee en wat komt er allemaal bij kijken? Voor een antwoord op deze vragen toog GeenCommentaar naar Rotterdam voor een gesprek met de studenten Frederik Muskens, het opperhoofd van dit jaar en Jurjen Mooiweer, een van de jongens die al vanaf het begin betrokken is. Met de vijf andere bewoners van hun studentenhuis in de Waterloostraat vormen zij de organisatie van dit jaarlijkse gratis festival, waar dit jaar niet alleen diverse bandjes, maar ook straattheater, een openluchtgalerie en diverse workshops voor kinderen te bekijken, te beluisteren en te beleven zijn.

JM: Ergens in februari in 2003 vierden wij ons jaarlijkse kerstdiner met al onze oud-huisgenoten. Op een gegeven moment komen twee jongens binnen met Napoleonpakjes aan en zeggen dat ze een belangrijke mededeling hebben. Ze hadden al een tijd geroepen dat ze een feest wilden geven, iets van een barbecue met bier op straat, voor de buurt. Nu kondigen ze aan dat ze het ook echt gaan organiseren en dat iedereen is uitgenodigd. Dat was een soort van point of no return: nu moesten ze! Het feest zou plaats moeten vinden op 18 juni: de dag van de Slag bij Waterloo.

Ja, dan ga je aan de slag. Vrienden en buurtbewoners waren zo enthousiast en kwamen zelf ook met zoveel ideeën dat we niet konden volstaan met alleen een barbecue. Dus we wilden ook een podium met muziek en poezie en zo. Via het restaurant in de straat hadden we in ieder geval een horecavergunning. Maar goed, toen moest er natuurlijk ook nog wel geld komen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Keltisch voetbal

KELTISCH VOETBAL

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Dublin dl.3-

Portugal-Turkije in de Celtbar
een groot scherm zonder geluid
voert een kansloos gevecht
waar het de massa betreft
mijn volle aandacht heeft hij
de boxen spuwen Ierse traditionals

de rest van de Pub is merendeels
jong en in een paringsdans verwikkeld
het is ten slotte zaterdagavond
de man naast me aan de bar
kan het allemaal gestolen worden
hij drinkt grommend van zijn Guinness
maakt af en toe een opmerking tegen de barman
die toch al de avond van zijn leven heeft
omdat iemand het in zijn hoofd haalde
Bitter Lemon te bestellen, ik, tweemaal
drie jongens gaan bij twee meisjes zitten
de kennismaking verloopt voorspoedig
niet voor nummer drie hij blaast de aftocht
er wordt gelachen gekeken knus ingeschoven
voor een foto, nu al
op het scherm wordt gescoord door Portugal
niemand juicht, ik ben voor Turkije
want daar komen mijn bakker, kapper
en al het buurtsuperpersoneel vandaan
Ronaldo doet Ronaldo bij vlagen onnavolgbaar
dan weer onnuitstaanbaar pruilend
wanneer iets hem niet zint
Portugal scoort nog een keer
ook de scheidsrechter houdt het voor gezien
in de bar worden gitaren en violen ingeplugd
de avond kan nu echt beginnen

Harry Zevenbergen

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s PoëtEKa: Heimwee op de Royal Mile

HEIMWEE OP DE ROYAL MILE

-voetbalreporter vanuit (Noord-)Ierland en Schotland, Edinburgh dl.1-

Oranjegekken (Foto: Flickr/hockadilly)

een donkerbewolkte lucht
een subtiele motregenbui
een voorzichtig aanwakkerende wind
af en toe een zonnestraal

vlaggetjes troosteloos wapperend
slechts vast aan een hoekje
klapperend tegen een boomstam
juist dan hou ik van oranje

daar bovenop ter afwisseling
een Turkse vlag bij snackbar Ömur
dit jaar helaas zonder melk en Sükür
dat is wat Nederland groot heeft gemaakt

beneden ligt Princess Street
voor mij hoeft het even niet

Harry Zevenbergen

Speciaal voor GeenCommentaar doen dit jaar stadsdichter van Den Haag Harry Zevenbergen, GC-redacteur Laurens en de Leidse performancepoëet Jaap Montagne poëtisch verslag van het EK voetbal. U kunt op de hoogte blijven van nieuwe gedichten via deze RSS-feed!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC’s ZondagMatinee: De Koele Woede

In GC’s Zondag Matinee elke week speciaal voor uw kijkgenot een fascinerende documentaire, een spraakmakend TV-programma of een bijzonder (leuk) cabaretfragment.

Cartoontekenen (Foto: Flickr/Simone Koster / anderkaliber)

?Het Uur van de Wolf? filmde in 2007 in Parijs tekenaar/cartoonist Bernard Holtrop voor de documentaire De Koele Woede. Holtrop woont al sinds 1968 in Frankrijk en tekent daar o.a. voor Libération en satirisch weekblad Charlie Hebdo, waar ook Kamagurka voor tekent. In Nederland maakt hij politieke tekeningen voor HP/ De Tijd.

De documentaire laat op een prachtige manier het leven van Holtrop (pseudoniem ?Willem?) en zijn vrouw zien. Holtrops tekeningen zijn politiek, controversieel, soms schokkend en vaak erotisch. Zijn tekeningen lijken tegenovergesteld aan het karakter dat uit de documentaire naar voren komt. Een zachtaardige, wat onhandige man die na 37 jaar huwelijk nog steeds ontzettend verliefd is op zijn Noorse vrouw Medi, een gedecideerde, uitgesproken vrouw die haar man op een gezonde manier bewondert maar ook niet schroomt hem op slecht gelukte tekeningen aan te spreken. Als het niet leuk is lacht ze niet. Mooiste quote: ?Ja, kom nu maar naar huis, ik heb ze net dat drieluik laten zien, je weet wel, die waar ik met een bos penissen op sta?.

Beiden kunstenaars, hebben ze elkaar ontmoet in de jaren zestig en zijn ze het schoolvoorbeeld van een prachtige Parijse liefdesgeschiedenis, gewikkeld in politiek, de ?68-revolutie en een flinke scheut WOII-trauma. Alhoewel Holtrop zelf zijn jeugd relativeert, blijkt uit de grote hoeveelheid nazi-perversie en oorlogsgerelateerde tekeningen dat de gevangenschap van zijn vader in Kamp Vught hem niet in de koude kleren is gaan zitten. Zijn vrouw wijst er fijntjes op dat vader Holtrop na de oorlog de hele familie meenam voor een kampeervakantie op het voormalig kampterrein, alwaar vader probeerde zijn herinneringen te verwerken en de kleine Bernard meestal naar het zwembad ging.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Kristallen schedels

Some of them are quite good, but some of them look like they were produced with a Black & Decker in someone’s garage.

Mooi, maar dus nep (Auteur: sayamindu, Bron: Wikipedia)

Professor Ian Freestone van de Universiteit van Cardiff laat zijn licht schijnen op het fenomeen van de kristallen schedels. Die staan weer in de belangstelling door de nieuwe Indiana Jones-film. Voor de film maakt het niet uit, maar ze zijn dus allemaal nep. Niks “artefacten van mysterieuze oude Zuid-Amerikaanse beschavingen”, gewoon in de jaren vijftig van de vorige eeuw gemaakt met modern gereedschap.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zing een lied (of niet)

Op de foto met de winnaars van 2006 (foto: Flickr/Pvt. Pondscum)

Moeten we niet eens ophouden met het songfestival? Het is een jaarlijks terugkerende vraag. Al drie jaar halen we de finale niet en ondanks het feit dat er nu twee voorronden zijn en de vakjury van stal is gehaald om tegenwicht te bieden aan de Balkanbende zou het me niets verbazen als Hind vanavond verliest van een Ierse kalkoen. Als zelfs songfestival-gigant Ierland het opgeeft, wie zijn wij dan om stug vol te houden? Over die oostblok overwinningen valt trouwens te twisten, vanaf 2004 waren maar 4 van de 10 punten-grossierders oud-IJzeren Gordijn landen. Het lijkt eerder te maken te hebben met kwaliteit (die, ik geef toe, relatief is bij het Songfestival) en enthousiasme.

Maar weer sturen we een zouteloos niemendalletje, dit keer overgoten met een exotisch sausje, ons niet realiserend dat de trend van de buikdansbare liedjes al over is sinds de Turkse Sertab in 2003 won. Waar is die VOC-mentaliteit als je hem nodig hebt? Waarom sturen we Jan, Pier, Tjoris en Korneel niet? Want die hebben baarden. En waarom niet onze grootste export-producten gestuurd? Tiësto en Armin van Buren kent iedereen en een ‘song’-festival is het allang niet meer. Meedoen lijkt me inmiddels volkomen ondergeschikt aan winnen. Tòch?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotlight: Kelley Stoltz

Op vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant.

Kelley Stoltz (1971, Michigan) is een van die typische Amerikaanse lo-fi thuismuzikanten die in hun woonkamer een beetje met hun 4-sporen recorder lopen te pielen en op die manier in hun eentje om de zoveel tijd een beluisterenswaardige plaat afleveren. Tussen 1999 en 2004 draaide Stoltz op deze wijze 3 platen in elkaar: z’n debuut The Past was Faster, nummer 2 Antique Glow en een volledige kopie van het debuutalbum Crocodiles van de Engelse jaren tachtig postpunkgroep Echo & the Bunnymen, bij Stoltz Crock-O-Dials geheten. Voor deze laatste plaat had hij inmiddels een 8-sporen recorder beschikbaar. Hij speelde alle instrumenten zelf in en bracht ze in kleine oplagen op de markt.

In 2003 besloot Stoltz zijn huiskamer uit te komen en in Australie te gaan toeren. Ook werd Antique Glow opnieuw uitgebracht. Het album werd nu ineens opgepikt door het muziekblad Mojo die een lovende recensie schreef. Omdat zo met terugwerkende kracht Antique Glow zijn doorbraakplaat werd, lijkt het toepasselijk het eerste stuk muziek daarvan afkomstig te laten zijn. Hier speelt Stoltz het nummer Mt. Fiji (let niet op de foutieve tekst onder in beeld), overigens met een hele band.

Vorige Volgende