De GC Bluf!-bespreking (4)

Er is flink wat commotie over de steunadvertentie voor het linkse aksieblaadje Bluf!, twintig jaar geleden, maar wie weet nog precies waar het over ging? GeenCommentaar bespreekt de publicaties om het geheugen op te frissen. Vandaag deel vier in de serie, met een samenvatting van de achtste, negende en tiende publicatie. Document 8: Bluf! 221, 15 mei 1986 'Geloof ze niet!' In deze publicatie behandelt Bluf! de verschillende lobbies rond de bouw van nieuwe kerncentrales in Nederland, wederom aan de hand van verkregen documenten. Bijvoorbeeld een verslag waaruit blijkt dat de Zeeuwse energiemaatschappij (waar Borssele onder zou vallen) alleen toestemming voor de kerncentrale zou geven wanneer de hele bouw in èèn contract zou vallen (dus niet verschillende onderdelen apart aanbesteedt). Bluf! suggereert meteen omkoperij van ambtenaren of politici, wat erg kort door de bocht is, maar opmerkelijk is het dealniettemin. Ook interessant zijn de verslagen van besprekingen met 'derde wereldland' China (het kan verkeren), waaruit blijkt dat de Chinezen onder voorwaarden wel Nederlands kernafval zouden willen opslaan. Nog leuker is het verslag van besprekingen met de Fransen, waar de Nederlandse delegatie kennelijk met de nodige scepsis heenging maar wildenthousiast van terugkwam (waarbij de suggestie van Bluf! dat dit mede te danken was aan rijk vloeiende wijn niet onaannemelijk is). Wel geven de ambtenaren nog een duidelijke waarschuwing mee dat de Fransen niet zondermeer afgewezen moeten worden: Zonder twijfel zal men een forse poging doen om zo'n order binnen te slepen waarbij het totaal van de Nederlands-Franse relaties in het geding kan komen, op politiek niveau.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De GC Bluf!-bespreking (3)

Er is flink wat commotie over de steunadvertentie voor het linkse aksieblaadje Bluf!, twintig jaar geleden, maar wie weet nog precies waar het over ging? GeenCommentaar bespreekt de publicaties om het geheugen op te frissen. Vandaag deel drie in de serie, met een samenvatting van de vijfde tot en met zevende publicatie.

Publicatie 5 in Bluf! 190, 3 oktober 1985:
‘Wat is met het gezag?’

Logo Bluf! (Plaatje: public domain)

Sinds 1982 profiteerden de grootste Nederlandse bedrijven van de zogenaamde “gigantenkorting”, een korting die afgedwongen was door het bedrijfsleven, omdat de stroom in het buitenland goedkoper was. Deze kortingen waren slechts haalbaar (en houdbaar) met het idee dat er ook in Nederland goedkope stroom zou komen, opgewekt uit kernenergie. Bluf! betoogde dat deze energie alleen maar goedkoop was omdat geen rekening werd gehouden met de opslag en verwerking van het radioactieve afval.

In een notitie staat dat als er geen kerncentrales komen er slechts een paar opties zijn, waaronder “het extra verhogen van de tarieven van kleinverbruikers zodat op die wijze a.h.w. een subsidiëring van de grootverbruikers en de giganten wordt gerealiseerd.”

Publicatie 6 in Bluf! 194, 7 november 1985:
‘Zeer geheim’

In deze publicatie wordt verder ingegaan op de onthulling dat de overheid, terwijl ze flink aan het bezuinigen is, wél extra geld overheeft voor de grote bedrijven. Sociale en openbare voorzieningen moeten het vooral ontgelden en het “profijtbeginsel” wordt steeds meer ingevoerd, wat betekent dat wie profiteert, ook betaalt. Onder anderen zwembaden zouden zwaar de dupe worden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De GC Bluf!-bespreking (2)

Er is flink wat commotie over de steunadvertentie voor het linkse aksieblaadje Bluf!, twintig jaar geleden, maar wie weet nog precies waar het over ging? GeenCommentaar bespreekt de publicaties om het geheugen op te frissen. Vandaag deel twee in de serie, met een samenvatting van de tweede tot en met vierde publicatie.

Publicatie 2 in Bluf! 178, 11 juli 1985:
“inbreken kan iedereen”

Logo Bluf! (Plaatje: public domain)

De tweede publicatie volgt slechts twee weken later en bevat de onthullingen dat de regering van plan was om provincies die tegen kernenergie waren meer te laten betalen voor hun stroom, maar dat de industriële grootverbruikers in diezelfde provincies moesten worden ontzien. De commissie “Smeerpuit”, met een aantal industriële grootmachten als lid gaf dit advies aan de regering, en er werd vanuit de commissie voorgesteld de kosten voor energie van de burger fors te verhogen als het parlement kernenergie zou weigeren. Dit geld zou dan rechtstreeks richting de grootverbruikers (de industrie dus) gaan, om hen te compenseren voor het moeten gebruiken van duurdere stroom.

Ook blijkt de regering chantage niet te schuwen bij het in het gareel krijgen van dwarsliggende electriciteitsbedrijven en komt uit dat de minister van Economische Zaken Van Aardenne, Van Agt en de Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant onderling al te hebben besloten dat de nieuwe kerncentrales in Borssele en Moerdijk gebouwd zullen worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso’s zomer

weekendlogo123.jpgNu de lezers massaal met vakantie zijn, en ik dus eigenlijk voor de kat z’n kut schrijf, zijn hoogdravende en diepzinnige bijdragen niet op hun plaats. Daarom plaats ik hier voorlopig alleen wat lichte kost.

Het alleenrecht op eerlijk delen

Een schip op het strand is een baken in zee. Maar niet voor landrotten (de samenleving) en zeker niet voor de politiek. Want toen het gerommel op de oliemarkt begon had iedereen zwaar economisch weer kunnen voorzien. Immers: als de olie niest is de wereld verkouden. Omdat onze economie helemaal geschoeid is op twee principes: 1) olie is volop aanwezig 2) olie is relatief goedkoop. Nu niet meer aan deze voorwaarden is voldaan is het dominodag.

Om te beginnen stijgt de inflatie, want de energie wordt duurder en daardoor transport, productie en opslag van goederen. Eigenlijk wordt alles duurder. De marges voor bedrijven worden kleiner, er wordt gehakt en de spaanders vallen op de arbeidsmarkt. De beurzen die door de hypotheekcrisis (zo redeneert men althans, want eigenlijk is alles olie) al aan het zakken waren, zakken nog harder. De pensioenen worden minder waard, dus moeten we met z’n alleen meer premie ophoesten. En ga zo maar door, kortom: flink pijn in de portemonnee.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Kernenergie

Kernenergie is echt niet de oplossing. Als je nu een kerncentrale bestelt, staat die er in 2020. Tegen die tijd leveren de initiatieven die wij nu op het gebied van duurzame energie ontplooien net zoveel energie op als acht kerncentrales.

PvdA-kamerlid Diederik Samsom reageert op de bewering van CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel dat het bouwen van nieuwe kerncentrales onvermijdelijk is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Energieraad: harde maatregelen nodig

Het jaarverslag van de Energieraad is uit en de conclusies liegen er niet om. Volgens de Raad heeft de praktijk heeft uitgewezen dat ‘zachte’ instrumenten (gedragsbeïnvloeding, voorlichting, bewustwording) onvoldoende werken. Het kabinet moet daarom nu welbewust ‘harde’ instrumenten inzetten (normen, verplichtingen, belastingen). Dat wordt bye bye zwaai zwaai voor de SUV… De Raad sluit niet uit dat er binnen vijf tot tien jaar een nieuwe oliecrisis komt en vindt dat het kabinet daarmee in zijn beleid feitelijk rekening moet houden. Verder is de Raad van mening dat we zuiniger moeten omgaan met ons gas in Groningen en dat we een vriendschappelijke relatie moeten aangaan met gasland Rusland. Guus Hiddink heeft vorige week de voorzet al gegeven, zo lijkt me? Ook niet onbelangrijk is dat de Raad een lans breekt voor meer steenkool en kernenergie, de CO2 uit de kolencentrales moet dan wel worden afgevangen en opgeslagen. Het volgende rapport voor in de stoffige lade, of komt er eindelijk actie? Meer weten, klik hier

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende