Mijn held is gesneuveld

Weer een icon gesneuveld. Eerst de flagrante schending van de mensenrechten door de VS in de Abu Graib gevangenis, in Guantanamo Bay, en door de renditionpraktijken van de CIA, vervolgens de financiele crisis, nu ook nog de meest recente film van James Bond: Quantum of Solace (zie trailer: http://www.007.com/). Deze laatste Bondfilm blijkt prima te passen bij deze reeks teleurstellingen en (morele) faillissementen. James Bond films zijn altijd een soort afspiegeling van de internationale verhoudingen, technologische ontwikkelingen, en maatschappelijke sentimenten. Dat alles verpakt tot entertainment; met James Bond als ongenaakbare held, met een zekere stijl, en daarbij omringd door allerlei luxe en door wegwerpvrouwen. Tot eind jaren tachtig speelden de James Bond avonturen zich veelal af tegen de achtergrond van de Koude Oorlog, met kwaardaardige communisten in de hoofdrol die de wereld dreigden te vernietigen. Later trok James Bond vooral ten strijde tegen de georganiseerde misdaad. Dat is ook nu weer het geval, met Daniel Craig voor de tweede keer als James Bond in de hoofdrol. Met Casino Royale - de eerste film met Daniel Graig (2006) - is de hele serie van Ian Fleming opnieuw gestart, maar dan met meer dan een nieuw sausje. De films zijn harder, met meer bloed, James Bond is cynischer, meedogenloos en maakt ook nog fouten.

Closing Time | My Mistakes Were Made For You

Je heet Alex Turner en je hebt je eigen hippe young loud and snotty bandje The Artic Monkeys, en dan besluit  je samen met Miles Kane  ­een project te beginnen The Last Shadow Puppets, waarin je barokke jarenzestigpop met omineuze strijkpartijen maakt. Een genrestukje dus, historiserende pop-noir, maar erg weelderig en romantisch gespeeld. Liedjes vol zwoele dreiging en theatrale onheilspellende Ennio Morricone muziek. En als het dan toch over films gaat, dit nummer zou niet misstaan in een James Bond film.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eric Heupel (cc)

Der Name ist Bond, Obersturmbannführer Bond

Hulk angry! Hulk smash! (Foto: Flickr/soylentgreen23)

Ik heb nooit veel sympathie mogen voelen voor de Bond-franchise. De films (en de boeken) zijn er altijd in geslaagd om op vernuftige wijze snobisme, sexisme, materialisme, en vulgariteit met elkaar te combineren. Nu is er echter iets merkwaardigs aan de hand. Ik constateer dat de Bond-franchise in crisis verkeert. En, net zoals ik als linkse rakker de teloorgang van de VVD met lede ogen aanzie, zo maak ik me nu ook grote zorgen.

Ik was er in eerste instantie nog ingetrapt. Ik was daadwerkelijk enthousiast over de gedachte dat Daniel Craig de nieuwe Bond zou worden. Eindelijk een echte acteur als Bond. En de vorige Bond-film, Casino Royale, was de eerste sinds From Russia with Love die ik nog wel te pruimen vond.

Een recente ervaring heeft mij de ogen geopend. Ik zag de trailer voor de nieuwe Bond-film, Ein Quantum Trost. Inderdaad, ik woon in Duitsland. En laten we duidelijk zijn: op het moment dat James Bond blauwe ogen, stroblond haar, en overdreven goed ontwikkelde spieren heeft, dan is het onwenselijk dat hij ook nog Duits spreekt.

Daniel Craig als James Bond is een absolute ramp. Enerzijds is het een uitstekend acteur, die emotie in zijn acteerwerk weet te leggen, en de indruk wekt dat hij nadenkt. Anderzijds is hij, fysiek gezien, een bijna Schwarzenegger-achtige actieheld, met enorme spierbundels, en gelaatstrekken die eerder wilskrachtig en vierkant zijn dan delicaat. James Bond als existentialistische blonde Arier: dit heeft meer met Martin Heidegger dan met Ian Fleming van doen. Eerdere James Bonds waren donkerharige, fragiele, maar schijnbaar onbreekbare Britse dandy’s, die buiten en boven de wereld leken te staan. Daniel Craig staat er als een sterk blond beest middenin. De oude, verwerpelijke James Bond is vervangen door een nog veel angstaanjagender monster.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Billie Eilish – No Time To Die

Het duurde even voor ik in de gaten had dat dit het nieuwe Bond-nummer is. Ik ben geabonneerd op het kanaal van Billie Eilish dus zodra de song online kwam kreeg ik hem voorgeschoteld, en vanavond klikte ik er maar eens op. Ik dacht nog, wat een atypisch nummer. Maar toen zag ik dat icoontje in de titel en vervolgens het onderschrift, en dan snap je het opeens. No Time To Die is dus ook de titel van de komende Bond-film. Wissik nie, maar James Bond interesseert me dan ook al jaren niet meer. Toch, leuk dat zo’n jonge artiest zo’n kans krijgt. Binnen een dag ruim meer dan 10 miljoen views. Ze deed ’t al goed, maar nu is haar kostje definitief gekocht. Goed gedaan meid.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.