We zijn weer terug, maar dan zonder de poster die hier vanmiddag tot heftige reacties leidde. Op het moment dat ik deze parodische variant van de filmposter Jaws hier plaatste, wist ik dat dit het op het randje was. Zelf vond ik het een treffende - maar ook confronterende - verbeelding van het Israëlisch-Palestijns conflict en het antisemitisme dat daardoor wordt aangewakkerd. Maar als zo vaak zijn spotprenten voor tweërlei uitleg vatbaar en dat gevaar lag hier zeker op de loer. Mijn mede-bloggers vonden het nét een stap te ver en dat kan ik respecteren. Als bij een recente demonstratie weer lustig "Hamas, Hamas, de joden aan het gas" uit de kelen klinkt, dan moge duidelijk zijn dat lichtvoetigheid niet altijd gepast is. Deze 'mini-Krach' op Sargasso (maar niet heus) is bij een aantal buren bepaald niet onopgemerkt gebleven. De commentaren liegen er niet om, hier en daar. Maar weest allen gerust: Sargasso kan wel tegen een stootje en zo ook deze blogger.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Vandaag plaatsen we een eerste gastbijdrage van Hoite Vellema, oud-student Internationale Betrekkingen aan de UvA.
Volgende week dinsdag treedt Barack Obama aan als commander-in-chief van de Verenigde Staten. Direct na zijn aantreden staat hij voor een aantal dringende beslissingen over met elkaar samenhangende kwesties in het Midden-Oosten. Obama krijgt te maken met Irak, waar zich een overbelast Amerikaans leger bevindt, met Iran dat waarschijnlijk zeer binnenkort nucleaire capaciteit kan verkrijgen, met zwakke regeringen in Libanon en de Palestijnse gebieden (die bedreigd worden door militante islamitische groeperingen), met een geëscaleerd Israël-Palestina conflict en met het eigen verlies van geloofwaardigheid in de regio, door jaren van falen en wanbeleid.
Al deze kwesties vergen Obama’s onmiddellijke aandacht. En hoewel ze apart aangepakt moeten worden, beïnvloeden ze elkaar direct en indirect.
Allereerst moet Obama een echte dialoog met Iran aangaan, waarbij het voorwaarde is dat Iran zijn verrijkingsprogramma tijdelijk stopzet. Als Iran hiertoe bereid is dan kunnen de VN-sancties worden opgeheven en anders verscherpt. Een genormaliseerde relatie met het Westen en nieuwe economische stimuli zijn de andere bargaining chips tijdens de onderhandelingen. Ook de militaire optie mag niet van tafel, maar mag alleen gebruikt worden als laatste redmiddel. De kosten zijn te hoog en de risico’s te groot. Koste wat kost moet wel voorkomen worden dat Iran in de huidige machtsbalans de beschikking over kernwapens krijgt.
Martijn Dekker doet als promovendus onderzoek naar datgene wat mensen in conflictgebieden doen om hun eigen veiligheid te verbeteren. Hij reiste hiertoe af naar de Gazastrook, maar door de recente ontwikkelingen is hij gestrand in Jeruzalem waar hij wacht tot hij Gaza in mag. Vandaag deel twee van zijn belevingen, eerder al te lezen op zijn VU-blog.
Vandaag is het zeventien dagen geleden dat Operatie “Cast Lead” – het Israëlische offensief tegen Hamas in de Gazastrook – is begonnen. Uit het Israëlische kamp klinken voorzichtige stemmen dat de belangrijkste militaire doelen inmiddels zijn bereikt. Aan de andere kant hebben Hamasleiders te kennen gegeven open te staan voor een staakt het vuren. De belangrijkste vraag is nu, zeker voor alle mensen in Gaza, hoelang gaat het geweld nog voortduren?
Toen ik vanmorgen in de krant las dat de afgelopen nacht volgens de Gazanen de ergste sinds het begin van het offensief was, dacht ik, dit klinkt als een laatste slag. Een genadeklap, voor het einde ingeluid wordt. Of die gedachte klopt moet nog blijken, maar het lijkt er op dat er de komende dagen belangrijke ontwikkelingen gaan komen.
Mijn vermoeden wordt onderschreven door Ali, mijn contactpersoon in Gaza. Ook volgens hem was het vannacht verreweg de ergste nacht. De tanklinie is inmiddels opgerukt tot ongeveer 150 meter van zijn huis en gedurende de hele nacht heeft de familie angstig bij elkaar gezeten, terwijl Apache helikopters, F-16’s, tanks, drones (onbemande, op afstand bestuurde vliegtuigjes) en oorlogsschepen de bommen en artilleriegranaten op Gaza neer laten regenen. Letterlijk “Raining Death”, zoals de Egyptische krant Al-Ahram vanmorgen groot kopte. Maar er hangt ook verandering in de lucht. “Ik probeer positief te blijven,” vertelt Ali, “dus ik ga ervan uit dat dit het ergste is geweest en dat het vanaf nu alleen maar minder gaat worden.” Ik hoop dat hij gelijk krijgt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.
De democratie Israël weert twee Arabische partijen van de parlementsverkiezingen in februari. Het gaat om Balad en de Verenigde Arabische Lijst. Volgens Haaretz wordt de vertegenwoordigers van de partijen verweten dat ze landen bezocht hebben die bekend staan als vijanden van Israël (Syrië en Libanon). Bovendien zouden de vertegenwoordigers terroristen steunen en Israëls recht op een eigen staat ontkennen.
Ultranationalisten stelden voor om de twee partijen te weren. Een overgrote meerderheid van de kiescommissie stemde in met dat voorstel. Het besluit heeft geen gevolgen voor Arabische leden van niet-Arabische lijsten die meedoen aan de verkiezingen. De Verenigde Arabische Lijst dient een petitie in bij het Israëlische Hooggerechtshof. Balad beraadt zich nog op vervolgstappen.
Het is niet de eerste keer dat de partijen ter discussie staan in Israël. In de aanloop naar de verkiezingen in 2003 worden beide partijen ook uit de race gehaald. Het Hooggerechtshof keurt de boycot echter af. Volgens de rechter kan de Israëlische democratie wel tegen een stootje (vrij vertaald).
Recent veroordelen de Arabische parlementariërs nog het geweld in Gaza in de Knesset, het Israëlische parlement. Ze zijn tegen burgerslachtoffers. Eén van de parlementariërs, de heer Tibi, kon het niet nalaten te vermelden dat hij zich extra verbonden voelt bij de dood van een Arabier “omdat we landgenoten zijn.” Daarop antwoord een ultranationalist, één van de indieners van het voorstel tot boycot van de twee partijen, dat de Arabieren een vijfde colonne in Israël vormen die de natie ondermijnt. Daarop antwoord de heer Tibi weer dat de ultranationalisten fascisten zijn. Een ander Arabisch parlementslid is verwijderd uit de vergadering omdat hij zijn tegenstander niet aan het woord liet.
Sargasso staat open voor uiteenlopende meningen. Onlangs werd ons partijdigheid verweten in het conflict Israël-Palestijnen. Een pijlsnelle peiling wees echter uit dat een meerderheid van 48% Sargasso als een neutraal medium ervaart, evenals dat u uzelf als neutraal ervaart: 46%. Dat is goed nieuws voor de Nuance & Reden, maar neemt niet weg dat onze postbus open blijft staan voor sterk gekleurde meningen. Wie schrijft dat stevige pro-Israël stuk nu eens? Om onze neutraliteit te vieren plaatsen wij een zojuist binnengekomen metaneutrale gastbijdrage van Wouter Heide. Wie doorklikt en doorscrollt vindt ook de resultaten van de Sargasso peiling omtrent standpunten en berichtgeving over het conflict Israël-Palestijnen.
Lotsverbondenheid, sleutel Midden-Oosten conflict
Het is duidelijk dat in het conflict rond de Gazastrook geen van de partijen de absolute waarheid bezit, wat het conflict in feite onoplosbaar maakt. Deze onverteerbare realiteit moet echter doorbroken kunnen worden door het conflict boven de regio uit te tillen. Dus de oorlog niet te zien als een regionaal maar als een mondiaal probleem, dat vraagt om een mondiale oplossing gestoeld op een dito waarheid. Daarvoor leent zich het begrip lotsverbondenheid, omdat dit niet alleen geldt voor Palestijnen en Israëliers, maar voor ons allemaal wereldwijd. Als mensheid zijn wij lotgenoten in de strijd om het bestaan, wat inhoudt dat deze slechts effectief kan worden gevoerd in gezamenlijkheid. De maatschappelijke vertaling daarvan vraagt om een eendrachtig mondiaal beleid, voor de verwerkelijking waarvan de Verenigde Naties omgebouwd moet worden van een organisatie van regeringen die primair staan voor het eigen of nationaal belang, tot een mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden. Een gezaghebbend wereldforum dat het algemeen belang, de wereldvrede, duurzaam weet waar te maken op basis van de alom onderschreven mensenrechten en onze fenomenale know how op elk terrein.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Haaretz meldt onrust in kabinet Israel. Barak en Livni willen staakt-het-vuren | Olmert wil doorgaan | Legertop wil niet doorgaan | Update: Olmert vertraagt staakt-het-vuren met procedurele bevoegdheden | Update: Iran probeert bestand tegen te houden (Turkish Weekly) | Update: Hamas op grote lijnen accoord met bestand
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.