De Amerikaanse RIAA eist 1,65 biljoen dollar van de Russische mp3 webwinkel AllofMP3. De RIAA komt aan dit belachelijk hoge bedrag omdat zij de, voor de Amerikaanse wet, maximale schadevergoeding van $150.000 dollar per nummer vraagt. Gezien het feit dat AllofMP3 al 11 miljoen mp3?s verkocht heeft tikt dit lekker aan. Het enige probleem is echter dat AllofMP3 binnen de Russische grenzen werkt en ook geld afdraagt aan het Russische equivalent van de RIAA genaamd ROMS. De RIAA erkent echter deze organisatie niet en heeft dus een rechtszaak gestart in New York. Het lijkt mij onzinnig om in Amerika een bedrijf aan te klagen dat in een ander land werkt en daar geen wetten overtreed, maar je weet maar nooit. Nog even ter illustratie van de belachelijke hoogte van deze aanklacht: het bnp van rusland was in 2005 $755.437.000.000
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Verjaardag in de familie begin 2007. Buurman (78 jaar) tegen opa (70 jaar): “Nu die vent het nieuwe routermodem voor mijn adsl geïnstalleerd heeft, kan mijn vrouw tenminste beneden met haar laptop ook via de draadloos internetten. Hoeven we daar geen ruzie meer over te maken“. Antwoord opa: “Ja, ik heb xxxx [Red: oma dus] net ook een laptop cadeau gedaan met hetzelfde idee. Alleen moet ik nog even een nieuw kabelmodem aanvragen.”
Je registreert de conversatie wel en doet zelfs even mee omdat je nieuwsgierig bent welk abonnement ze hebben maar laat het verder voor wat het is. Tot je ’s nachts thuis nog even zit te mijmeren over de dag en met een stevige dreun realiseert dat bovenstaande conversatie eigenlijk wel heel representatief is voor de enorme veranderingen die er de laatste tien jaar hebben plaatsgevonden.
Zeventigplussers die het heel normaal vinden om twee computers thuis te hebben, verbonden met een adsl- of kabelmodem aan het internet alwaar ze met het grootste gemak de komende overwintervakantie online boeken, videoskypen met hun achterneef in Australië, de buienradar raadplegen om te zien of ze nog even op de volkstuin kunnen werken, websites met fotoalbums van hun kleinkinderen bij houden voor de rest van de familie en al hun bank- en effectenzaken doen. Terwijl de generatie voor hen nog moeite had met de introductie van de afstandsbediening.
Het is pas krap 14 jaar geleden dat privé internetgebruik in Nederland werd geïntroduceerd, ongeveer gelijk met de echte opkomst van de thuiscomputer. En nu al is het zo’n normaal en integraal onderdeel van het dagelijkse leven van menigeen. Verwondering over de snelheid van verandering is even mijn deel.
De afgelopen tijd werd het kleine golfstaatje Qatar een aantal keer “geband” op Wikipedia. De inwoners mochten geen artikelen meer aanpassen op de grootste gratis encyclopedie van het Internet. De reden? Er kwam een hele boel vandalisme van het enige ip-adres dat gebruikt wordt door internetters in dat land.
Het hele land heeft slechts één ip-adres, zodat de regering al het internetverkeer kan controleren. Ter vergelijk: elke computer die in Nederland thuis tegelijkertijd het internet opgaat heeft een eigen adres. Alleen bij bedrijfsnetwerken gaat alles vaak via één enkel ip-adres. Je kan Qatar dus zien als een groot intern (bedrijfs)netwerk met een firewall ervoor. Wikipedia heeft beterschap beloofd en zoekt naar manieren om de vandalen uit Qatar te weren, maar toch niet iedereen de toegang tot het aanpassen van artikelen te verbieden.
Waarom eigenlijk? Moeten wij in het vrije westen wikipedia zo aanpassen dat repressieve regimes kunnen blokkeren wat ze willen? Of moeten we zeggen: “Jammer, meneer de machthebber van Qatar, zo werkt ons systeem”, en zo aan de bevolking duidelijk maken dat er toch iets flink mis is met het regime en misschien de aanzet te geven tot verandering van binnenuit?
Ik zou voor het laatste gaan.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Het zit er op. Dit is het laatste Field Report over de Battle of the Blogs 2006.
Mijn oorspronkelijke voorspelling is niet echt uitgekomen. Maar een slagveld was het wel degelijk. We sluiten het jaar af met maar liefst 50 casualties of war en nog eens 13 weblogs die aan de beademing liggen. Een vergelijking tussen de editie van april (eerste met volledige veld) en de laatste laat duidelijk de veranderingen zien.
Voor ons was het een leuke en leerzame ervaring. Maar we stoppen er mee. Het was niet ons hoofddoel om te oordelen over de individuele weblogs, maar dat is toch iets wat toch de boventoon ging voeren.
Langs deze weg wil ik alle scouts bedanken die meegeholpen hebben dit iedere maand mogelijk te maken.
De kroontjes zullen nog één maal bijgewerkt worden en daarna over een maand of wat gewoon weer verdwijnen.
Verder wens ik alle nog levende weblogs een inspiratievol 2007 toe.
Alle eerdere edities nog even op een rijtje: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 en 11
Dan nog de inmiddels gebruikelijke slotopmerkingen. Voordat u commentaar gaat leveren op de layout en keuzes, kunt u het beste eerste even de eerdere edities er op naslaan. Lees vooral de commentaren. Hoeven we het niet nog een keer uit te leggen. En hou er rekening mee dat het scouten voor een groot deel afgelopen week heeft plaatsgevonden. Daardoor zijn soms de laatste paar dagen niet meegenomen.
“Pfeijffer heeft gelijk als hij schrijft dat Nederland een kleinburgelijk, provinciaal en xenofoob land is geworden. Maar anders dan hij zie ik geen politieke voorhoede van betekenis die een samenhangende visie heeft ontwikkeld op de toekomst van Nederland. Wat ik zie zijn bange politici die naar de het pijpen van het volk dansen. Politiek is niet voor bange mensen.”
Aldus Heleen Mees, nieuwe columniste van het NRC gisteren.
De titel van haar column was gelijk ook stevig: “Benepen, bangelijke internetters”
Dat licht ze nog wat verder toe:
“De gemiddelde internetgebruiker, dat wil zeggen de gemiddelde Nederlander, is een benepen, bange burgerman die de globalisering, mogelijk gemaakt door datzelfde internet, uitsluitend ziet als een bedreiging voor zijn eigen bestaanszekerheid.”
Maar goed, “de internetter” wordt dan ook als volgt gedefinieerd:
“Het zelfbewustzijn van de internetburger, die onzichtbaar en onkwetsbaar een grote mond heeft op websites als Telegraaf.nl en Geenstijl.nl, staat in schril contrast met de lage zelfdunk van de huidige generatie politieke leiders.”
Tja, dan kan je ook zeggen dat de Feyenoordsupporters representatief zijn voor alle sportliefhebbers.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
In fact, one of the saddest but most common conditions in elementary school computer labs (when they exist in the developing world), is the children are being trained to use Word, Excel and PowerPoint, I consider that criminal, because children should be making things, communicating, exploring, sharing, not running office automation tools.
Aldus Nicholas Negroponte van MIT in de toelichting waarom Novell de software mag leveren voor de one-laptop-per-child XO.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
