het Saillant | de tien dagen toer
Het vorige kabinet trok na de verkiezingen eerst 100 dagen het land door. Deze zinloze excursie is niet voor herhaling vatbaar. Maar misschien is een korte trip naar het buitenland zo gek nog niet.
De inkt van Beetsterzwaag (wat duurde dat lang zeg) was nog niet droog of het kabinet Balkenende Veel te Veel trok het land in om te horen wat de burger nu eigenlijk wilde (wat duurde dat lang zeg). Alsof er nog aan het regeerakkoord gemorreld kon worden. Verloren tijd.
De verkiezingsstrijd spitst zich toe op typisch Nederlandse onderwerpen zoals de hypotheekrente-aftrek. Belangrijk, maar toch wel van het niveau huishoudboekje en pa die zijn loonstrookje niet moet opzuipen. Wat de lijsttrekkers telkens vergeten te vermelden, is dat onze binnenlandse politiek, nog meer dan vier jaar geleden, is verbonden aan ontwikkelingen in het buitenland. Dat de landelijke politiek weinig meer te zeggen heeft over alle weggeprivatiseerde diensten, daar zijn we de laatste jaren op harde wijze al achter gekomen. Laat een nieuw kabinet meteen goed beginnen door aan te geven wat ze in de ‘smalle marges’ van de internationale politiek nog denkt voor ons te kunnen betekenen.
Ik hoop dat het nieuwe kabinet Rutte of Cohen wat voortvarender aan het werk gaat. Toch kan het geen kwaad dat de bewindslieden na de (hopelijk een korte) formatie de wereld in trekken. Maar dan om eens het eiland Nederland te verlaten. Een tripje van tien dagen.

Vorige week kwam uit PvdA-gelederen de opmerking om ‘creatief om te gaan met internationale verdragen’ om zo immigratie te beperken. De immigratie van lageropgeleiden wel te verstaan. Ondertussen klinkt aan de andere kant van de Grote Plas een heel ander geluid: ‘laat maar binnenkomen die immigranten ..of ze nu hoog óf laag opgeleid zijn’. Waar Teulings vooral problemen ziet met lageropgeleide immigranten focust Friedman juist op de kansen van de briljante immigranten, maar sluit ook de minder briljante immigrant niet uit: