Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De blunders van nieuw PVV-Kamerlid Richard de Mos
Is Wilders stiekem een indo of rellerige losbol met krullende mat? Het zal wel. Veel interessanter is de naar voren geschoven nummer 9 op de lijst van de PVV: Richard de Mos (33). Hij mag Barry Madlener vervangen, die naar Brussel gaat voor belangrijke zaken. Richard de Mos was tot 2007 leraar op basisschool De Spoorzoeker in Den Haag. De man die prat gaat op de traditionele onderwijsmores, lijkt zelf moeite te hebben met de Nederlandse taal én logica.
De PVV-fractie is een vat vol tegenstrijdigheden. Van een voormalig eigenaar van een geflopt multicultureel radiostation (Martin Bosma en diens Colorful FM), een gesjeesde tv-presentator met een hart voor dieren (Dion Graus) tot een kunstenares met een neosocialistisch gevangenisplan (Fleur Agema). En daar is nieuwkomer De Mos, die Barry Madlener in de Tweede Kamer gaat opvolgen. Grootse plannen voor het onderwijsbestel had De Mos toen hij zich in 2006 aandiende bij de PVV. Mos bemoeit zich nu niet direct meer met onderwijs, want hij neemt Madleners portefeuille over (V&W en VROM). Maar in het kort nog even de onderwijsagenda van de PVV: het vmbo moet afgeschaft en de mavo moet terug (vmbo-t is nagenoeg exact hetzelfde als de mavo, maar goed), de ROC’s (mbo) moeten afgeschaft en er moeten ambachtsscholen en tuchtscholen komen. Alle modieuze onderwijssystemen moeten terug in de mand.
Elsevier: rechtse pseudojournalistiek
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van publicist en oud-redacteur van het tijdschrift ‘Filosofie’ Ron Ritzen.
Wie de Elsevier van deze week (nr. 34) leest, krijgt al gauw het gevoel het clubblad van rechts te lezen. Ron Ritzen, die als freelancer begin jaren negentig enkele stukken voor Elsevier schreef, las het meest recente nummer van a tot z. En bleef zich verbazen.
In het meest recente nummer van Elsevier, dat op 22 augustus 2009 verscheen, is de journalistieke zuiverheid opgeofferd voor de politieke boodschap.
Eigenlijk gaat het bij het omslagartikel al meteen mis. De jeugd is rechts en Elsevier deelt via de titel dan ook meteen een complimentje uit: ‘zo jong en toch al zo verstandig’. De jongeren stemmen eerder rechts dan links en Elsevier zwaait met cijfers van het CBS.
Maar wie die cijfers bestudeert, kan alleen maar concluderen dat jongeren veel meer links dan rechts kiezen. Elsevier haalt dan ook een trucje uit. De VVD, de PVV en het CDA trokken met 34 procent bij de verkiezingen meer stemmen dan de PvdA, GroenLinks en de SP. Die kwamen samen niet hoger dan 32 procent. Het CDA wordt naar rechts gepromoveerd, en zie: rechts is populairder dan links.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Zomerquote | Wilders – lafaard of strateeg?
“ ‘We hebben het in vier, vijf steden geprobeerd, maar niet voor elkaar gekregen. We hebben onvoldoende mensen gevonden voor wie ik mijn handen in het vuur steek. Als je dan toch meedoet, loop je het risico dat je je in eigen voet schiet.’ Wilders zegt met zijn keuze ‘LPF-achtige toestanden en het risico op bedrijfsongevallen’ te willen voorkomen. ‘Dan zouden we te veel goodwill verliezen in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen.’ “ (ANP-vraaggesprek met Geert Wilders, Omroep Brabant)
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar maar zal de PVV van Geert Wilders alleen meedoen in Den Haag en Almere. Voor de komende twee jaar richt de partij zich op de Provinciale Statenverkiezingen in maart 2011 en op de volgende Tweede Kamerverkiezingen, uiterlijk in mei 2011. Bij de recente verkiezingen voor het Europarlement in juni, altijd met de laagste opkomst, werd de PVV toch de tweede partij van Nederland. De kans om deze gebleken populariteit te verzilveren op gemeenteraadsniveau laat de PVV hiermee lopen.
De reacties varieerden van afkeuring tot opluchting. Femke Halsema van Groen Links sprak van ‘een ongelooflijk zwaktebod’. Een ‘slap verhaal’ noemde de Rotterdamse PvdA-leider Peter van Heemst het. ‘Dat krijg je wanneer je geen democratische partij bent, maar een eenmansbeweging’, aldus D66-leider Alexander Pechtold. ‘Wilders vormde voor ons een bedreiging en had ons zeker zetels kunnen kosten’, zei Marco Pastors van Leefbaar Rottedam.
Hassan Bahara probeert een PVV’er te begrijpen
De volgende bijdrage is van schrijver / columnist Hassan Bahara. Zijn roman Een verhaal uit de stad Damsko verscheen in 2007 en gaat over een Marokkaanse jongen die opgroeit in Amsterdam. Bahara was gastredacteur van Propria Cures. Rapper Appa vroeg Bahara ooit om zijn biografie te schrijven. Bahara is overigens net zo islamitisch zoals Adolf Hitler een geslaagd kunstschilder was.
Anderhalve week geleden riep Tweede Kamerlid Tofik Dibi in de Volkskrant het PVV-electoraat op om het debat met hem aan te gaan over de toekomst van Nederland als multiculturele samenleving. Inmiddels zijn er op verschillende internetfora en op de site van de Volkskrant enkele replieken verschenen waaruit een redelijk coherent beeld gedestilleerd kan worden van een gemiddelde PVV’er. Gisteren las ik een bijdrage van ene Ronald Lermer op de opiniepagina van de Volkskrant. Laten we die brief eens nader bekijken.
Deze Ronald Lermer begint zijn bijdrage zeer sympathiek door Tofik Dibi te complimenteren voor het feit dat het Tweede Kamerlid de moeite neemt om zich direct tot de PVV stemmer te richten.
“Het is de eerste keer dat ik ervaar dat de PVV ter linkerzijde serieus wordt benaderd. Immers links zet Wilders chronisch af als xenofoob racistische maker van een filmpje en PVV stemmers als dikbuikige Tokkies.”
Het is wat onbeholpen verwoord, maar wat meneer Lermer natuurlijk bedoelt is dat de PVV eindelijk eens met het benodigde respect wordt bejegend door iemand van de vermaledijde Linkse Kerk. Normaal worden de PVV en G. Wilders bij het minste of geringste afgezet, maar nu krijgen ze eindelijk de kans om iets terug te zeggen zonder meteen van hun lunchgeld beroofd te worden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.