Poetin geeft AK-47 cadeau

Waar andere regeringsleiders bij staatsbezoeken met schalen, versierde borden, vlaggetjes of vergulde klompjes komen aanzetten, gaf Vladimir Poetin zijn Egyptische ambtgenoot Fattah al-Sisi een AK-47 cadeau. Nu is het bezit van een kalasjnikov best handig in een land waar rellen en geweld de gewoonste zaak van de wereld zijn, de gift had echter ook een symbolische betekenis. Rusland is inmiddels weer een van de belangrijkste wapenleveranciers van Egypte. Vorig jaar sloten beide landen een wapendeal van bijna drie miljard euro. Na het Camp David akkoord van 1979 kochten de Egyptenaren hun wapens voornamelijk van ’s werelds grootste wapenhandelaar Amerika. Maar de ontevredenheid over de voortgang van het installeren van een democratisch verkozen regering, deed Obama besluiten de financiële bijstand aan Egypte te verminderen. Dit tot grote ontsteltenis van Israël, dat Egypte een belangrijke rol toedicht in de strijd tegen de islamitische terroristen in de Sinaï-woestijn. En daarvoor zijn de Amerikaanse wapens hard nodig. Het Israëlische protest leidde nog wel tot het opschorten van de bezuinigingen op het bestrijden van terrorisme, maar de geplande bezuinigingen op de hulp aan het Egyptische leger gingen wel gewoon door.

Door: Foto: Dave Gilligan (cc)

Nederlandse staat schendt eigen MVO-procedures in Egypte

Boskalis en Van Oord baggeren zich een slag in de rondte in Egypte, waar het Suezkanaal fors wordt uitgebreid. Maar: hoe beïnvloeden ze daarmee mens en milieu? Dat lijkt nooit goed onderzocht te zijn. Toch kregen ze van de Nederlandse Staat een exportkredietverzekering. En dat is tegen het Nederlandse MVO-beleid in.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Ramy Raoof (cc)

Zonen van Mubarak uit de gevangenis, een dag na de verjaardag van de revolutie

NIEUWS - Hoe verknipt de politieke werkelijkheid in Egypte is, werd maandag opnieuw onderstreept. De twee zonen van ex-president Mubarak, Alaa en Gamal, werden vrijgelaten uit de gevangenis. Dat was één dag na de vierde verjaardag van de revolutie van 2011 die Mubarak verjoeg.

De twee zoons, Alaa en Gamal, werden eerder tot vier jaar veroordeeld wegens misbruik van overheidsgelden. Hun vader, de ex-president, kreeg drie jaar. Maar in hoger beroep werd bepaald dat de processen over moeten. Alaa en Gamal werden nu vrijgelaten omdat de periode van achttien maanden waarin zij in voorarrest gehouden mogen worden, is verstreken.

Zij zullen overigens alleen nog moeten terechtstaan wegens misbruik van gelden die bestemd waren voor de renovatie van een presidentieel paleis. Eerdere beschuldigingen van corruptie, onder meer betreffende cadeaus van diverse miljoenen kostende villa’s aan de kust in Sharm el-Sheikh, en de manier waarop zij een miljoenimperium konden opzetten, zijn intussen geschrapt.

Ook de zaak van Mubarak sr, die in een militair hospitaal verblijft, zal binnenkort aan de orde komen. Verwacht wordt dat hij dan ook wordt vrijgelaten. Mubarak werd eerder al vrijgesproken van medeplichtigheid aan de dood van zo’n 800 demonstranten in januari en februari 2011.

Zo wordt Egypte vergast op het onwaarschijnlijke schouwspel dat de vorige president en zijn zonen (van wie Galal door hem naar voren werd geschoven als gedoodverfde opvolger), vrijuit gaan, terwijl een groot deel van degenen die een belangrijke rol speelden in de opstand die hen verjoegen, nu in de gevangenis zitten.

Foto: Dennis Skley (cc)

Grootmoefti Egypte waarschuwt Charlie Hebdo voor nieuwe golf van haat

COLUMN - Hoewel de Egyptische grootmoefti Shawqy Ibrahim Abdul Kareem Allam de aanslag op Charlie Hebdo een terroristische daad noemde, kan hij nog steeds niet lachen om de humor van het Franse tijdschrift. Zijn toorn treft vooral het nieuwe nummer van het satirische blad met op de voorkant een huilende Profeet met een bordje ‘Je suis Charlie’ in zijn handen en daarboven de tekst ‘Alles is vergeven.’

Het nummer komt uit in een oplage van vijf miljoen in plaats van de gebruikelijke zestigduizend exemplaren, onder meer in het Arabisch, Turks, Spaans en Engels. Charlie Hebdo smeedt het ijzer als het heet is. Kassa! En een dikke vinger in de richting van alle islamitische criticasters en andere bange mensen, die blijven volharden in de gedachte dat islam en humor niet samen zouden kunnen gaan. Lef kan de makers van Charlie Hebdo in ieder geval niet ontzegd worden.

Volgens de Egyptische wetsgeleerde zal de cartoon een nieuwe golf van haat in de westerse en Franse samenleving veroorzaken en dat komt de dialoog tussen beschavingen niet ten goede. Dat is ook best moeilijk als de ene beschaving met twee benen in het nu staat en de andere spiritueel gezien in de donkere Middeleeuwen. De kans dat islam en de westerse democratieën ooit nog op een lijn zullen komen schat ik laag in. Als het maken van sneeuwpoppen al gevoelig ligt, hoe moet het dan met serieuze vraagstukken als abortus, het homohuwelijk, vrijheid van godsdienst, Israël en de definitie van humor?

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Al Jazeera English (cc)

Egyptische rechtbank schrapt zaak tegen Mubarak

NIEUWS - Een Egyptische rechtbank heeft zaterdag de aanklacht, wegens de dood van 238 demonstranten tijdens de revolutiedagen van januari en februari 2011, tegen de voormalige president Hosni Mubarak terzijde gelegd. Hetzelfde geldt voor vergelijkbare aanklachten tegen Mubaraks minister van Binnenlandse Zaken, Habib al-Adly, en vier van diens adjudanten.

De uitspraak, welke leidde tot protesten waarbij twee mensen omkwamen en 85 demonstranten werden opgepakt, vormt nieuw bewijs dat ex-veldmaarschalk Abdel-Fatah el-Sisi aan het hoofd staat van een land dat het recht met voeten treedt en waar de de rechterlijke macht corrupt is.

In totaal werden in de dagen van de 25 Januarirevolutie van 2011 ongeveer 850 mensen gedood. Het niet-ontvankelijk verklaren van de aanklacht tegen Mubarak, maar meer nog tegen zijn minister van Binnenlandse Zaken en diens medewerkers, bevestigt dat niemand ooit voor de dood van deze demonstranten verantwoordelijk zal worden gehouden. Eerder werden in diverse processen ook al politieagenten vrijgesproken die demonstranten hadden gedood.

De uitspraak is extra schrijnend omdat een groot aantal kopstukken en aanstichters van de 25 Januarirevolutie in de gevangenis zit, evenals duizenden Moslimbroeders, aanhangers van de in 2012 in de eerste vrije presidentsverkiezingen tot president gekozen Mohammed Morsi.

Nog deze week werden 78 kinderen tussen de 13 en 17 jaar tot straffen van tussen de twee en vijf jaar veroordeeld wegens deelname aan protesten. De kinderen, aanhangers van de Moslimbroederschap, ontkenden aan protesten te hebben deelgenomen en zeiden willekeurig te zijn opgepakt.

Foto: Sebastian Horndasch (cc)

HRW: ‘Moordpartijen in Egypte in augustus 2013 waren op het hoogste niveau gepland’

Ongeveer een jaar na de slachtingen bij het uiteenjagen van sit-ins in Caïro tegen het afzetten van de Egyptische president Mohammed Morsi, heeft de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) gisteren een buitengewoon vernietigend rapport gepubliceerd over hoe de Egyptische autoriteiten daarbij te werk gingen.

Het 188-pagina’s tellende rapport All According to Plan: The Rab’a Massacre and Mass Killings of Protesters in Egypt, documenteert de gebeurtenissen bij zes demonstraties tussen 5 juli en 17 augustus 2013 en komt tot de conclusie dat de aanvallen op de betogers volledig verliepen volgens een plan en dat het doden van tenminste 1.150 demonstranten van tevoren was ingecalculeerd.

‘Bij het uiteenjagen van de sit-in op alleen al het Raba’a al-Adawiya-plein volgden de troepen een plan dat rekening hield met duizenden doden. Er werden tenminste 817 mensen gedood, en waarschijnlijk tenminste 1.000,’ aldus HRW.

Volgens HRW is het totale dodental ongetwijfeld hoger dan de 817 gevallen, aangezien veel doden door familie of vrienden zijn meegenomen zonder te zijn geregistreerd, er nog steeds mensen worden vermist en ook honderden demonstranten gevangen zijn genomen, die vervolgens werden gemarteld en in een aantal gevallen gedood.

HRW geeft te kennen dat hoogstwaarschijnlijk sprake is geweest van misdaden tegen de menselijkheid en dat niemand in Egypte, van de lagere ambtenaren tot de opdrachtgevers op het hoogste niveau, zich voor deze misdaden heeft hoeven te verantwoorden. HRW beveelt aan financiële of andere hulpverlening aan Egypte stop te zetten zolang er niet een aanvaardbaar onderzoek heeft plaatsgevonden en de schuldigen zijn berecht.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

230 Egyptische activisten krijgen levenslang

Aldus het NRC:

Een Egyptische rechtbank heeft 230 liberale activisten, waaronder de prominente activist Ahmed Douma, veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Dat schrijven de persbureaus Reuters en AP op gezag van juridische bronnen.

Het is de zwaarste serie veroordelingen van een Egyptische rechtbank tegen seculiere activisten tot nu toe. De veroordelingen zijn onderdeel van een strijd om tegenstanders van de huidige regering de mond te snoeren.

Zouden ze bij Elsevier nog steeds vinden dat Sisi de Nobelprijs voor de Vrede verdient?

Vorige Volgende