Vorige week begon de malaise op de financiële markt. De beurzen daalden sterk doordat "normale" banken zoals ABN AMRO, Barclays enzovoorts geen geld meer wilden uitlenen. De centrale banken, die het geld drukken, reageren daarop door injectie van honderden miljarden euro's in de geldmarkt via eendaagse leningen. Inmiddels lijkt de situatie onder controle, maar heel lang zal dat niet duren. Deze situatie is ontstaan door een combinatie van een bubbel op de Amerikaanse huizenmarkt en waanzinnige speculatie op derivaten van die markt via hedgefondsen. In de afgelopen jaren zijn de huizenprijzen in de VS meer dan verdubbeld (historische grafiek). Zolang een gekocht huis steeds meer waard wordt is het zeer aantrekkelijk om daarin te investeren, mits de rente die je moet betalen over de lening lager is dan de stijging in de waarde van je huis. Heel veel Amerikanen gingen de afgelopen jaren daarom op de boom in de huizenmarkt investeren via zogeheten ARMs (Adjustable Rate Mortages). Dat zijn hypotheken die aangepast worden na verloop van tijd. In het begin van de lening betaal je weinig rente, maar naarmate de tijd vordert zal deze meermalen "gereset" worden naar een hogere rentetarief. Het ene jaar betaal je dan bijvoorbeeld 1500 dollar aan rente, maar het volgende jaar moet er al 3000 dollar betaalt worden. Allemaal geen probleem wanneer de huizenmarkt maar blijft stijgen...
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
– Rusland plant onderzeese vlag op Noordpool met twee onderzeeërs
– Canada versterkt haar militaire aanwezigheid in haar deel van het Noordpoolgebied
– Denemarken gaat haar claim op de Lomonosov Ridge bewijzen om zo aanspraak te maken op een groot deel van het Noordpoolgebied
Dit is het jaar dat het Noordpoolijs naar een nieuw minimum smelt. Smelt als gevolg van klimaatveranderingen. Klimaatveranderingen mede gebracht door het verstoken van veel olie.
Juist in dit jaar beginnen de landen rondom de Noordpool met een machtsstrijd om hun deel te claimen. Claimen om zo toch vooral te kunnen profiteren van de aldaar aanwezige grondstoffen, waaronder mogelijk een kwart van de wereldwijde olievoorraad.
Hoe cynisch kan je worden.
Bij het doorlezen van de verschillende Peak Oil scenario’s kwam ik regelmatig de oorlogscenario’s tegen. Landen zouden bereid zijn oorlog te voeren om olie-aanvoer veilig te stellen. Nu ben ik best wel een zwartkijker, maar dit vond ik toch te ver gaan. Irak kan je nog wel in dat licht zien, maar daar was wel sprake van meerdere redenen. Zomaar oorlog voeren alleen om olie leek me onwaarschijnlijk. Een stevige economische crisis, kan, maar oorlog, neuh.
Nu krijg ik het toch koud om het hart. Nationale ego’s spelen op en gaan lekker landje pik doen. Stapje voor stapje de spanning opvoeren, net zo lang tot niemand meer zonder gezichtsverlies een werkelijke strijd kan vermijden. Je moet er toch niet aan denken.
Mensen die vroegtijdig de oorlog in Irak zagen aankomen werden indertijd meewarig aangekeken. Dat zou toch nooit gebeuren. Toen het wel waarschijnlijk werd, werden de mensen die aangaven dat het een debacle zou worden uitgelachen. Afijn, u kent de geschiedenis.
Maar de fuckup van Irak is natuurlijk maar kinderspel vergeleken met het vuur waar nu mee gespeeld wordt. Rusland is een kernmacht, Canada en de VS bondgenoten met ook nog wat van die enge dingen en Denemarken is onderdeel van de Navo.
Natuurlijk, te belachelijk voor woorden om nu al op een trans-arctische-oorlog te speculeren. Maar ik zou toch een stuk rustiger slapen als de politieke mannetjes snel om de tafel gingen zitten en tot diplomatiek overleg hierover komen.
En last but not least, kan iemand ze ff stevig in de ballen trappen om ze duidelijk te maken dat het toch echt niet slim is de kaarten op de olie te zetten. In plaats van al die energie te stoppen in de laatste voorraden zouden ze bezig moeten zijn met minder schadelijke alternatieven. Idioten.
Gejuich bij Geenstijl! China gaat de dollar kapot maken, ze dreigen honderden miljarden dollars op de markt te dumpen als straf voor het gezeur over een revaluatie van de Yuan en eventuele extra importheffingen voor goederen uit China. Extra credibility, ze hebben zelfs een betere bron dan een Hyves profiel of de Sun van Nederland. Schaterend juichen ze over die iMac’s die dan wel eens wat goedkoper zouden kunnen worden en sporen de Nederlandse staat aan om maar hetzelfde te doen.
Laten we eens met die Imac beginnen. Deze (20 inch, 2.0 ghz) staat op Apple.com te koop voor een luizige €877.67 (1 dollar=€0.732) en op Apple.nl voor €1.007,56 excl. btw. Toch al een verschil van bijna 15%. Aangezien die dingen toch echt in China in elkaar worden gezet en direct naar de VS/Nederland verscheept worden, lijkt met die prijzen toch wat anders aan de hand dan een wisselkoers… Natuurlijk zijn iMac’s niet de enige, praktisch alle producten van merken uit de VS zijn daar flink goedkoper, bij een hoge of lage dollarkoers.
Maar wat zou China aan het dumpen van dollars hebben? China heeft volgens de laatste berichten iets van 900 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties op de plank hebben liggen. Zouden ze daarvan 200 miljard willen verkopen en zakt de dollar koers met 15%… Dan “verliest” China per direct 135 miljard dollar. Ruim honderd dollar per Chinees, in een land waarin een substantieel deel van de bevolking minder verdient dan een dollar per dag. De Chinese propaganda machine werkt vrij goed, maar dat zou erg lastig uit te leggen zijn. Vergelijk het met de bedrijven die bijvoorbeeld de diamant- en goudhandel in de wereld controleren. Op papier zijn ze gigantisch rijk door grote voorraden, maar deze zijn totaal onverkoopbaar omdat bij verkopen van een deel van de voorraad de handelsprijzen van deze goederen/grondstoffen worden gedecimeerd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden volgt hier een discussiestuk van Mei Li Vos. Zij is woordvoerder voor de PvdA over flexwerk, freelancers, consumentenbeleid en mededingingsbeleid.
Het Europese betalingsverkeer heeft consequenties voor consumenten en voor bedrijven.
Grommend stond ik in een Franse winkel te klungelen met mijn pinpasje. Werkte niet. Wilde niet. Omdat ik een oud pasje heb zonder de nieuwe veilige chip. Met mijn creditcard betalen lukte ook niet, want ik was vergeten de pincode aan te vragen. Liefjes keek ik mijn vriend aan, die zuchtend, zijn pas te voorschijn haalde en met een verwijtende blik zijn creditcard door de automaat haalde. Volgend jaar zal alles anders zijn, beloofden we elkaar. Dan heb ik een nieuwe pas en, dat weten wij toevallig, zal het Europese betalingsverkeer meer geharmoniseerd zijn. Dan werken mijn passen in heel Europa. Of niet, dan klungel ik volgend jaar nog een keer. En dat hangt van een aantal dingen af, als het aan mij ligt.
Na de Europese markt voor goederen en diensten komt er ook een Europese markt voor het betalingsverkeer. Die is er namelijk maar voor een deel met het munt en papiergeld van de Euro. We betalen immers voornamelijk met plastic, via internet en door automatische incasso’s. Elk land heeft zo zijn eigen systemen en dat praat niet altijd even makkelijk met elkaar. Als je, zoals vele salonsocialisten, een huisje in Frankrijk of Toscane hebt kan je niet zomaar via je Nederlandse bank automatische incasso’s regelen, of iets via internet overmaken naar je lokale aannemer. Maar ook iets bestellen in een ander land en betalen via internet is lastig. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de bedrijven die door Europa heen nering hebben. Daarom wordt er vanaf 2008 overgegaan tot de Single European Payments Area (SEPA). Dat is een groot project waarmee het Europese betalingsverkeer wordt geharmoniseerd. Het is de bedoeling dat zo rond 2013 SEPA een feit is.
Tot nog toe merken we er niet veel van. Het hele SEPA project is ook verschrikkelijk ingewikkeld, en tot nog toe alleen iets geweest van specialisten. Het gaat niet alleen over pasjes, maar ook over standaarden, infrastructuur, tarieven, nieuwe bankrekeningnummers en beveiliging. Daarnaast spelen de belangen mee van banken, creditcardmaatschappijen, toeleveranciers van betaalautomaten, internetproviders en natuurlijk de verschillende landen, die allemaal het liefst hun eigen systeem als basis willen houden.
The fact is that Americans have been squandering the infrastructure legacy bequeathed to us by earlier generations.
Het instorten van de brug in Minneapolis laat de kwetsbaarheid van de Amerikaanse infrastructuur zien. Een groot deel van het wegennet en de bruggen stamt uit de tijd van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het is indertijd zo goed neergezet dat het lang leek alsof het niet erg was als je er weinig onderhoud aan pleegde. Helaas komt aan deze illusie hard een eind. Typisch een geval van de wet van de remmende voorsprong. Het gaat nu heel veel kosten om de achterstand weer in te halen. Maar wie gaat dat betalen?
Volgende keer dat ik weer vertraging heb door wegwerkzaamheden zal ik me daar opnieuw niet druk over maken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.