1. 3

    Het geld wordt, als het niet wordt uitgekeerd, toegevoegd aan het eigen vermogen van het bedrijf. Meestal wil dat zeggen dat een bedrijf goede mogelijkheden ziet om te investeren en de winsten nog verder op de schroeven.

  2. 4

    Is de markt niet voortdurend foutloos systeem voor aandeelhouders die hun (on)genoegen willen tonen? Ze kunnen aandelen kopen, houden of verkopen. In deze loterij zonder nieten worden de zeperds geïncasseerd door de centrale banken zoals de NRC zo netjes uitlegt: “Daarmee raakt de kredietcrisis aan een van de belangrijkste dilemma’s bij het beheer van de financiële markten, de zogenoemde moral hazard. Een financiële crisis is te riskant om uit te laten woeden, maar als de centrale bank steevast te hulp schiet, geeft dat banken en beleggers het signaal dat zij toch wel worden gered. Daardoor nemen ze een volgende keer wéér te veel risico’s en is de kiem gelegd voor de volgende crisis.
    De krach van 1987 werd door de centrale banken tegengegaan met renteverlagingen. De crisis van 1998, toen een reusachtig Amerikaans beleggingsfonds omviel, werd opgelost door extra geld en lagere rentes. De dotcom-crisis van 2000, toen de opgeblazen beurskoersen leegliepen, werd gevolgd door een sterke verlaging van de rente tot nog maar 1 procent in de VS. Telkens toen er een zeepbel spatte was een monetaire versoepeling het antwoord.
    De kredietcrisis van 2007 is voor een groot deel te herleiden tot het stuwmeer van geld dat sindsdien in het financiële systeem rondklotst, wanhopig op zoek naar rendement en bereid tot steeds hogere risico’s.”
    http://www.nrc.nl/krant/article752247.ece/De_bank_krijgt_giftig_onderpand