En breng je 40-spandoekje mee. Als al het andere niet meer werkt. Niemand heeft enig idee hoeveel mensen er in december naar Kopenhagen zullen afreizen. Grote NGO’s doen er officieel niet aan mee*, maar vanuit kleine netwerken, met wortels van Sydney tot Appelscha, lijkt er in december in Kopenhagen een klimaatdemonstratie te gaan ontstaan die zijn weerga niet kent. Nooit eerder zouden zo veel mensen samenstromen om hun ongenoegen kenbaar te maken over klimaatverandering en het verdere ontrollen van de emissieplannen van Nederland, de EU, de VS, Canada, en hoppakee, de hele internationale gemeenschap. Bij de gevestigde media mogen dan journalisten werken die een ijsbeer nog niet van een pinguïn zouden kunnen onderscheiden, maar wij zien wat hier gebeurt en wij-zijn-boos.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bloggen is de bom! Dat krijgt nu ook de oude garde van columnisten door. Het is de manier om de aansluiting te vinden met het volk, zo bleek de laatste jaren. Dus zijn ze ook maar aan de slag gegaan, ruim 10 jaar na het op gang komen van het fenomeen.
Deze groep zit een beetje ter rechter zijde van het politieke spectrum en heeft daarom voor de naam “Dagelijkse Standaard” gekozen. Dromen moet kunnen namelijk. De stukjes zijn tot nu toe aardig en er komen zowaar ook reacties binnen, waar ze zelfs af en toe op in gaan. En zoals bij een modern weblog hoort, moet je op z’n tijd een weblog van een andere signatuur aanvallen. Hulde! De cursus bloggen voor beginners is goed begrepen.
Het vraagt alleen nog wat oefening voordat het effectief gaat worden. Neem deze paasbijdrage van de gerespecteerde columnist Joshua Livestro. Hij steekt ons elegant een veer in de reet om vervolgens het pek te gebruiken. Jammer dat hij nu net een onderwerp kiest waar weinig eer aan te behalen valt.
We worden beticht van stemmingmakerij door een dronkenlap die na een duwtje van de politie een tijdje later aan een hartaanval overlijd neer te zetten als een direct slachtoffer van politiegeweld.
Twee kanttekeningen daarbij. Ten eerste melden wij in de betreffende waanlink slechts wat er in Engeland uit en te na in het nieuws gekomen is. De hele heisa die daar op volgende, inclusief kamervragen, geeft aan dat het gaat om meer dan een struikelpartij. Kom dan niet met als belangrijkste bewijsstuk aan met de vermeende slechte gezondheid van het slachtoffer.
Ten tweede is de keuze van het woord “doodslaan” misschien niet 100 procent feitelijk maar wel geoorloofd. Op het moment van schrijven was het een redelijke aanname dat er een direct verband zat tussen het slaan en duwen van de politieagent en de door van Ian Tomlinson.
Dit is een gastbijdrage van B. Schuiling.
Dinsdag was de Afghanistan-top in Den Haag. Daarvoor werden het luchtruim, meerdere snelwegen (deels) en de stad hermetisch afgesloten. De wereldleiders willen vrede en democratie brengen naar Afghanistan maar zitten niet te wachten op input vanuit het eigen land. Democratie is kennelijk een exportproduct waar we zelf geen behoefte aan hebben.
De coalitie ‘Stop de NAVO’, individuelen en andere organisaties wilden graag hun aandacht vragen voor de problemen in de wereld, hoe de Navo, de VS en anderen in Afghanistan niet helpen bij het bestrijden van het probleem maar het juist verergeren. Dat geluid mocht in de stad van vrede en recht niet worden geuit. Om kritiek in de kiem te smoren had Gemeente Den Haag in een lullig plantsoen een aantal hekken geplaatst waar groeperingen met niet meer dan 50 mensen mochten demonstreren. Elke overtreding van dit gebod leidde tot arrestatie, zo was het dreigement.? Vervoer ging in politiebusjes vanaf het station. Zogenaamd om te faciliteren maar in praktijk om vooral de schijn op te houden dat de eensgezinheid op de top en onder de bevolking groot is.
Aan deze schijnvertoning werd terecht niet meegewerkt. Het grondwettelijk recht van demonstratie zou in deze tijden hoog in het vaandel gehouden moeten worden. Door de bestuurders wordt dat keer op keer alleen met de mond beleden. Waar het mogelijk is om zonder al te veel gezichtsverlies hier onder uit te komen zal men dat doen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Frankrijk ligt plat. Nu is dat voor Frankrijk niet iets heel bijzonders, maar de huidige staking is ook naar begrippen van dat stakingsgeile land behoorlijk groot. En wordt gesteund door een grote meerderheid van de bevolking, wat ook lang niet altijd het geval is. Recessie, massale werkloosheid en een overheid die in de ogen van veel mensen te weinig doet: het maakt de Franse burger schijnbaar woedend.
Frankrijk staat niet alleen. In IJsland, Litouwen, Letland en Bulgarije, landen die het zwaarst door de crisis zijn getroffen, vonden de afgelopen dagen straatrellen plaats. In Griekenland is het al maanden onrustig. Daarmee vergeleken is het in Nederland bijzonder kalm. Blijft dat zo?
We weten sinds de overwacht zeer succesvolle vakbondsdemonstraties in 2004 dat Nederlanders wel degelijk in grote getale op de been kunnen komen. Toch lijkt het rustig.
Maar die rust is misschien bedriegelijk. Vooral nu de hoogte van de pensioenen in het gedrang begint te komen. En er is één gouden regel in de Nederlandse politiek: kom niet aan de oude dag van de babyboomers. De generatie die is opgegegroeid met demonstreren en oud is geworden met het strikt behartigen van de eigen belangen laat zoiets niet over haar kant gaan. Als daar de komende maanden -met zeer verslechterde economische omstandigheden- nog een hoop jongeren bijkomen die dankzij het last in, first out-principe plotseling op straat staan, kon het nog wel eens flink druk worden op het Malieveld.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.