Wat zien ik?

Van Pruisen - Geenstijl | Weinig verhelderende gezwets van poeha-meneer Rottenberg. Een scherper formulerende mr. Hiddema. Kletskoekfabrikant Rottenberg kreeg klop van de Amsterdamse strafpleiter en toekomstig PVV-Kamerlid. De jurist aan het ballen met de nare drampotentaat. Beau en Jort mag u wegdenken. Geoff - Sargasso | Ontwijkend gebral van pseudo-beschaafde meneer Hiddema. Een tot de essentie rakende Rottenberg. Zwetskous Hiddema wordt in de hoek gedreven door de oud-PvdA politicus en programmamaker. De spindokter ontmaskert leegte en lafheid achter nare draaikont met manchetknopen. Beau en Jort doen er een schepje bovenop. ..en wat ziet u? DWDD Deel 1 | DWDD Deel 2

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leukste verkiezingen aller tijden?

GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, met samenvatting van een reeks artikelen over de gemeenteraadsverkiezingen, eerder gepubliceerd op zijn eigen weblog.

Plakken in Alkmaar (foto:flickr/Sierag)

Met de lokale verkiezingen in zicht, zijn er altijd mensen die zich zorgen maken om de opkomstcijfers. Met wat meer tam-tam of andersoortige campagnes zou daar misschien wat aan te doen zijn. De traditioneel wat lage opkomstcijfers zouden een teken zijn van de lauwe belangstelling voor de gemeenteraadsverkiezingen. Willen politici de opkomst vergroten, dan moeten ze het consumentenvertrouwen manipuleren.

De consument, tevens burger, annex kiezer, verheft zijn democratische luie reet alleen als het vertrouwen in politici diep is gezonken. Als de burger zeer naar zijn zin consumeert, dan is dat een blijk van goedkeuring en vindt men het niet nodig massaal de stembussen te bestormen. Consumentenvertrouwen is de graadmeter.

Of de campagnevoerende kandidaten nu folderen, twitteren of verkiezingsspam in je mailbox dumpen, het maakt niet uit, Het maakt ook niet uit of de vermeende kloof tussen burger en politiek een gapend gat of slechts een stoeprand breed is. De opkomst zal op 3 maart hoe dan ook rond de 60% komen te liggen. Zo?n 1,4% hoger dan bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen.

Flauwekul, zullen deskundigen meteen roepen. De opkomstcijfers zijn, bij alle soorten verkiezingen, vanaf 1970 vooral gedaald, terwijl het consumentenvertrouwen als een jojo op en neer ging. Maar in dit exceldocument kun je zien dat mijn stelling slechts bij 13 van de laatste 36 verkiezingen niet opgaat. Laten we de verkiezingen voor het Europees Parlement buiten beschouwing dan zijn er zelfs maar 8 uitzonderingen op 32 verkiezingen. Kijk maar eens naar de historische opkomstcijfers en die van het consumentenvertrouwen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratie is geen spelletje

“Ik zie dat meer als een tactisch spel. Min of meer wel een provocatie. Maar ik denk niet dat [Wilders] dat zo echt bedoelt.”

Ik ben bang. In deze tijd volgt op zo’n opmerking vaak een tirade over de Islam. Niet voor mij. Voor mijn part komen er nog een miljoen moslims bij in Nederland. Dat is mij om het even. Ik heb nog nooit last gehad van wat voor moslim dan ook. Tevens vind ik moslima’s met hoofddoekjes, om een voorbeeld te gebruiken, geen vervuiling van het straatbeeld en ik vind dan ook niet dat ze in aanmerking komen voor een soort hondenbelasting.

Bang slaat ook niet op Geert Wilders. Wilders als individu is een triest persoon en de personificatie van de devaluatie van de vrijheid om je mening te uiten. Wilders als individu is echter ook machteloos. Hij bestaat en is groot bij de gratie van zijn achterban. En daar zit de crux. Zijn achterban, die beangstigt mij.

Neem Bob Ober. Hij mocht woensdag bij Pauw & Witteman aanschuiven als PVV- stemmer. Eerder op de dag stond hij aan de Parnassusweg. Hij demonstreerde bij het proces tegen Wilders. De quote die dit artikel opent komt uit zijn mond. Het is zijn reactie op de hoofddoekjesbelasting die Wilders propageert. Ik herhaal het graag:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Saillant | Wie ‘dom’ zegt, is af

SaillantLOGOLinks heeft de kwetsbare sociale groepen niets meer te bieden. Was verheffing ooit een wens, nu is verheven zijn een eis om in het maatschappelijke debat serieus genomen te worden. Wie niet over minimale verbale en intellectuele kwalificaties beschikt, moet bij boosheid gewoon het bekje dicht houden, meent links, zowel als rechts. Voor domme volkse boosheid is geen plaats meer, want het wordt misbegrepen.

In de jaren negentig heb ik vijf jaar doorgebracht in het nu wereldberoemde Oosterwei. Nog jong, goede baan en wonend in één van de weinige koophuizen die toen in de wijk stonden. En in de eerste jaren ook nog licht idealistisch aan het werk voor de buurtcommissie. De problemen waren toen nauwelijks minder groot dan nu. Maar ze stonden nog niet in de krant. En als er gesproken werd over ‘investeren in de wijk’, dan werd er ergens een portiekflat nieuw in de verf gezet. Naarmate ik er langer woonde werd het steeds lastiger mijn verlichte standpunten over gelijkheid, kansen en verheffing vol te houden. Ik vertrok na vijf jaar, naar een hip appartement tussen de creatieve yuppen in de binnenstad. Daar was het als linksmensch een stuk makkelijker toeven.

Zo’n negen jaar geleden een zelfde ervaring. Ik vertrok naar Utrecht, maar kon zo snel alleen in Zuilen terecht. In de portiekflat hield ik het nog geen twee jaar vol. De volstrekte onaanachtzaamheid van medebuurtbewoners, de smerigheid, de herrie, de terreur van de buurtjongetjes en het onuitputtelijke gekanker van die enkele blanke medebuurtbewoner die niet de mogelijkheid had om weg te komen. Ook de portiekflat in Zuilen kon ik inruilen voor een plek in een fijne hippe blanke buurt. Gelukkig maar, want nu kan ik u vertellen hoe de wereld er eigenlijk uit hoort zien. Met mijn fijn spaarlampverlichte linkse idealen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spoeddebat 2.0 met virtuele wandelgangen

Afgelopen woensdagavond en nacht vond er een interessant spoeddebat plaats naar aanleiding van het rapport Davids. Het debat was niet interessant vanwege het onderwerp, want het ging niet over het onderwerp maar over een verkeerde uitspraak over het onderwerp. Het debat was ook niet interessant omdat er misschien politieke consequenties aan zouden zitten, want het was vooraf al duidelijk dat geen van de regeringspartijen belang had bij een breuk.
Waarom dan toch interessant?
Het debat was vooral interessant door wat u niet meekreeg op TV of via de live-feed van politiek24.

Stelt u zich een traditioneel debat voor. Alle kamerleden zitten in die zaal en af en toe gaan ze naar de wandelgangen. De communicatie is beperkt tot onderling gesmoes in de zaal zelf of wat uitgebreidere koehandel in de wandelgangen. Maar het is een grotendeels gesloten circuit. Er gaan wel beelden en geluiden uit, maar er komt niets in, of het moet komen via de fractiemedewerkers die af en toe elders wat informatie op doen.

Neem dan nu het debat van afgelopen woensdag. Het al vanaf het eerste moment dat het verlaat van start ging was er veel meer interactie dan gebruikelijk en dan zichtbaar.
Dat gebeurde voornamelijk, jawel, via Twitter.
De mensen die actief de kamerleden volgden, en in het bijzonder zij die door de kamerleden weer gevolgd worden, waren virtueel aanwezig in de wandelgangen. Acties en uitspraken in de kamer werden vooraf en tussentijds besproken, tussen kamerleden onderling en tussen kamerleden en hun volgers. De volgers werden ook sneller deelgenoot van informatie dan de mensen die het debat volgden.
Zo typte Boris vd Ham direct na ontvangst de brief van Balkenende over. Het duurde nog een kwartier voor die elders online stond.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Democratie les 1

Trouwe bezoekers van Sargasso kunnen de eerstvolgende twee paragrafen overslaan. Wat daar staat heb ik de afgelopen 4 jaar al op verschillende manieren verteld.

Op papier is Nederland een representatieve democratie. Maar een representatieve democratie veronderstelt dat de gekozen leden ongeveer doen wat hun kiezers van ze verwacht. In Nederland is dit echter nauwelijks te controleren. Dus is iedere volgende verkiezing in feite een farce. Kiezers baseren hun stem op enkele berichten uit de media en de mooie woorden van de kandidaten, niet op wat de kandidaten of partijen werkelijk doen als ze gekozen zijn. Dat kan namelijk niet, want vrijwel niemand weet dat.

Als u op GroenLinks stemt, weet u dan ook of ze voor alle milieuwetten hebben gestemd en tegen alle liberaliseringen? Als u voor de VVD stemt, weet u dan of de VVD werkelijk voor meer vrijheid voor het individu heeft gestemd en tegen alle betuttelende overheidsmaatregelen? Nee, dat weet u niet. Met uitzondering van enkele thema’s die in de media komen (en zelfs dan nog niet), heeft u geen flauw idee wat ze werkelijk gestemd hebben. Dat kan ook niet. Die honderden, duizenden stemmingen zitten opgeslagen in een ontoegankelijk archaïsch systeem waar slechts een handjevol mensen mee weet om te gaan. En zelfs die mensen hebben niet alle tijd van de wereld om de informatie te ontsluiten.
En dat is en blijft een schande.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ledenraadsverkiezing PowNed is krakkemikkig

Logo PowNed

Het is zover: er kan gestemd worden voor de PowNedledenraad. Of beter: gestemd tegen. Uit de procedure zijn namelijk 22 kandidaten gekomen voor de raad, die twintig leden moet gaan tellen. De leden mogen nu twee kandidaten wegstemmen.

Veel waarde aan dit op papier hoogste orgaan van PowNed lijkt het bestuur niet te hechten. Voorzitter Dominique Weesie geeft in Glenn Beckstijl een anti-David Rietveldadvies: “Neen, dit is geen stemadvies, slechts een constatering.” Rietveld is van de kandidaatcontroleurs van Weesie – allemaal blanke mannen overigens – ook degene met het beste bestuurlijke CV en degene die het meeste tijd heeft gestoken in zijn motivatie. Hij heeft zelfs al een actie gevoerd tegen (vermeend) nepotisme bij de nieuwe omroep. Maar – want wij beheersen die truc ook – dat zal zeker geen rol hebben gespeeld bij het niet-stemadvies van Weesie voor de kandidatenlijst van zijn speeltje.

De leden zelf worden bij deze stemming ook niet bepaald respectvol behandeld. Stemmen moet bij de omroep opgezet door mensen die alles weten van internet door het sturen van een mailtje. Een automatische ontvangstbevestiging kan er daarbij niet eens vanaf, dus je moet maar hopen dat je stem niet in de spamfolder verdwijnt. Ook moet je je lidmaatschapsnummer in het mailtje zetten. Dat is eenmalig door PowNed als e-mail verstuurd tijdens de ledenwerfcampagne, maanden geleden. Wie die mail niet meer kan vinden, kan niet bellen om erachter te komen, want PowNed is niet telefonisch bereikbaar. Er is ook geen tool op de PowNedsite om hier achter te komen. En anoniem stemmen is er dus al helemaal niet bij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Japan blijft China voor

SaillantLOGO
Japan blijft China in economisch opzicht ook in de jaren 10 voor.

China wordt al 2 decennia genoemd als opkomende wereldmacht. Geheel terecht. Jaarlijks groeit ‘de economie’ zo’n tien procent per jaar. Tien procent. Dat doet geen ontwikkeld land China na. Japan zit al 25 jaar in een economische tegenwind: doorgaans matige groei en af en toe een recessie en ook nog eens om de haverklap deflatie waardoor er kopersstakingen ontstaan. Zoals gebruikelijk kan door naar andere cijfers te kijken, ook een ander verhaal verteld worden. Zo is het BNP van Japan nog steeds een stuk groter dan dat van China. Daarbij komt: China heeft meer dan 10 x zoveel inwoners als Japan. De gemiddelde Japanner is dus, ondanks decennia van matige groei, veel rijker dan de gemiddelde Chinees.

Ondanks dat Japan haar groeicijfers van dit jaar zeer recent naar beneden bijstelde, denk ik dat ze een goede kans hebben China voor te blijven. Zeker qua gemiddeld gezinsinkomen, maar misschien ook nog wel een tiental jaren als land als geheel. Japan kampt zoals gezegd al jarenlang met een probleem dat de hele ontwikkelde wereld zal treffen: energietekorten. Al even lang probeert het land een oplossing voor dat probleem te vinden. De redding voor Japan zou wel eens van de rest van de wereld kunnen komen. Nu zelfs de VS de voordelen ziet van een Prius, zal de Japanse automarkt haar heerschappij alleen maar uitbreiden. De Japanners zijn klaar voor de 21ste eeuw: grootste automaker ter wereld én in zijn algemeen een zeer geavanceerde, innovatieve industrie. Ondanks economische tegenwind bezuinigt Japan niet op innovatie. Daardoor houdt het land een technologische voorsprong op alle fronten.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Democratie in de wereld

But democracy must also be seen more generally in terms of the capacity to enrich reasoned engagement through enhancing informational availability and the feasibility of interactive discussions. Democracy has to be judged not just by the institutions that formally exist but by the extent to which different voices from diverse sections of people can actually be heard.
Furthermore, this way of seeing democracy can have an impact on the pursuit of it at the global level – not just within a nation-state. If democracy is not seen simply in terms of the setting up of some specific institutions (like a democratic global government or global elections), but in terms of the possibility and reach of public reasoning, the task of advancing – rather than perfecting – both global democracy an global justice can be seen as eminently understandable ideas that can plausibly inspire and influence practical actions across borders.


Mooie woorden van Amartya Sen uit het boek The Idea of Justice. Dit boek ben ik momenteel met veel genoegen aan het lezen. Een goed volgbaar verhaal over rechtvaardigheid en het streven ernaar in breed perspectief.
Maar de mooie woorden klinken me nu pijnlijk in de oren na het falen van Kopenhagen. Ondanks alle informatie en alle wil tot redelijkheid, blijkt de grotendeels democratische wereld niet in staat de noodzakelijke stappen te zetten. Met als gevolg dat nu het point-of-no-return is gepasseerd. Ongeacht of er in de nabije toekomst nog een echt en bindend akkoord komt, is de tijd die dan verstreken is tot het moment dat het een effect gaat krijgen te lang.
Wat dus rest is schadebeperking.
Maar hoe leg ik het straks mijn dochter uit?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Verdedigingslinie

“We leven in een democratie. Als een meerderheid van het parlement kiest voor een verhoging van de AOW-leeftijd, heb je je daar bij neer te leggen. Maar we gaan niet akkoord met de wijze waarop het kabinet de maatregel wil doorvoeren.”

Agnes Jongerius kiest een nieuwe verdedigingslinie in de strijd tegen het kabinetsplan om de AOW-leeftijd naar 67 jaar te brengen. Voorspelling van een nieuwe quote van Jongerius, over een paar maanden:

“We leven in een democratie. Als een meerderheid van het parlement kiest voor deze manier om de AOW-maatregel door te voeren, heb je je daar bij neer te leggen.”

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende