Gisteren bij de rechtse buren een leuk nieuw initiatief, een Nederlandse Tea Party op 29 mei aanstaande in Den Haag. Initiatiefnemer van deze briljante strategische zet van wanhopig rechts in den lande is mevrouw Cindy Schneider. Cindy is conservatief-liberaal en daarom logischerwijs fan van Fox News, Bart-Jan Spruyt, Rush Limbaugh, Sarah Palin en niet te vergeten The Great Communicator himself. Bij de buren mag Cindy uit de Doeken wat zij nou precies beoogt met een Nederlandse variant van die oergezellige Theefeestjes aan de overkant van de grote plas. Vooral en bovenal maakt zij zich zorgen over de oplopende staatsschuld. Het zij gezegd hierin staat zij niet alleen. Hoewel ze eigenlijk niet wil ‘stelen van AOW-ers’ wordt ze er in de comments op gewezen dat dat best een dure grap is, dus die verhoging van de AOW-leeftijd komt er vast wel als het aan de Tea Party ligt. Iets met luisteren naar de achterban. De Tea Party is trouwens ‘absoluut partijloos’, hoewel Cindy zelf wel lid is van de VVD.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Als er iets goed tot uitdrukking brengt dat Nederland zichzelf eigenlijk nauwelijks meer ontwikkelt sinds halverwege de jaren tachtig, is het wel de roemruchte Top 2000 van radio 2. Dat symboliseert voor mij het conservatisme van de massa. Natuurlijk zijn er hier en daar nog wel wat subculturen te vinden die niet zijn blijven steken in de jaren zeventig, maar die zitten in de marge. De hardwerkende Jan Modaal vindt het allemaal wel best zo. Feest der herkenning wordt het eufemistisch genoemd. Vastzitten noem ik het. En dat kinderen tegenwoordig schijnbaar gewoon meegaan naar diezelfde nostalgie-trips als hun ouders, is al helemaal schrijnend. Trap toch eens die heilige huisje om zeg, mietjes!
Afijn, het beste is het conservatisme te visualiseren door het aantal platen naar jaar van uitgifte op te tellen en in een mooie lijndiagram te plaatsen. Zet er dan ook nog eens diezelfde lijn bij, maar dan van de editie uit 2000 en je ziet hoe weinig beweging er eigenlijk in zit.
Het stukje van voor 1956 heb ik weggelaten, dat zijn maar een paar plaatjes.
Verder is het gemiddelde van de jaartallen in 2000 1975 en een beetje. In 2008 is het gemiddelde opgeschoven naar 1978 en een beetje. Die verschuiving komt waarschijnlijk door de vergeetachtigheid. Dat krijg je als je die hersencellen nooit meer stimuleert met nieuwe impulsen.
Op GeenCommentaar is ook plaats voor gastloggers. Dit keer weer voor Berend ter Borg met zijn stelling dat GeenCommentaar.nl bij wet verboden zou moeten worden, een ‘bespiegeling van een technofoob’.
Ik heb altijd huiverig tegenover het fenomeen ‘internet’ gestaan. Het is over het algemeen mijn overtuiging dat technologische vooruitgang nergens toe kan leiden. Toen, midden jaren negentig, elektronika-goeroes begonnen te schreeuwen over de ‘onbeperkte mogelijkheden’ van de IT beving mij een gevoel van paniek, en zelfs van misselijkheid. Ik zat bepaald niet om ‘onbeperkte mogelijkheden’ te springen. Ik deed moedige pogingen om de nieuwe werkelijkheid die ontstond te ontkennen. Zo behoorde ik tot de achterhoede die oprecht geloofde dat mobiele telefoons een mode van voorbijgaande aard waren. Het internet viel moeilijker te ontkennen, maar ik heb de hoop gekoesterd dat de ‘millennium bug’ dit fenomeen op de een of andere manier de nek om zou draaien.
Ik heb mijn walging voor het internet op peil kunnen houden door zorgvuldig alleen het slechtste van het web te bekijken. De gedachte dat internet ‘de toekomst van de democratie’ zou zijn heb ik de kop ingedrukt door een aantal discussies op stand.nl te volgen. Een zegening. Een aaneenschakeling van scheldkanonnades, gesteld in het slechtste Nederlands dat ik ooit ben tegengekomen. Op stand.nl zal nooit eens iemand een betoog opbouwen, dan wel inhoudelijk reageren op wat een ander had gezegd. Mijn vooroordeel over het internet bleef in stand.
Recentelijk stelde een vriend die meer in contact stond met de moderne tijd voor, dat ik eens een bijdrage aan het blog waarvan hij redacteur was zou leveren. Inderdaad, geencommentaar.nl. Ondanks mijn afkeer van het internet ben ik ook de kwaadste niet, en als mij zoiets gevraagd wordt dan doe ik het.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Mini tweespalt | Boston Tea Party revisited, groot grass roots succes of georkestreerde rally met matige opkomst
Met minder dan een jaar te gaan tot de Europese verkiezingen besteedt GeenCommentaar aandacht aan de fracties in het Europees Parlement. Op welke Nederlandse partij u in juni 2009 stemt heeft immers ook invloed op de verhouding tussen fracties in het EP. Vandaag de eerste en grootste fractie: de EPP-ED.
De fractie European Peoples Party (Christian-Democrats) and European Democrats (EPP-ED) bevindt zich daar waar een christen-democraat zich het beste thuis voelt: in het centrum van de macht. Met 288 van 785 leden (36,7%) is het met afstand de grootse fractie in het parlement. Bovendien is het de enige fractie met delegaties uit alle 27 lidstaten van de EU. Als machtspartij voert de EPP-ED een conservatief-federalistische koers. Met andere woorden, de EPP-ED voelt zich thuis in de EU zoals die nu bestaat en wil sommige dingen behouden (denk aan het Europees landbouwbeleid) en op andere zaken vooral stapsgewijze verdere Europese integratie.
Samenstelling
De bulk van de EPP-ED bestaat uit nationale partijen die lid zijn van de European Peoples Party, de Europese christen-democratische partij. De EPP heeft onder haar leden bijvoorbeeld het Nederlandse CDA, de Duitse CDU en CSU en ook, controversieler, Berlusconi’s Forza Italia. Daarnaast is er nog het ED-deel van de EPP-ED. De European Democrats zijn een kleine losse groep waarvan de grootste de Britse en Tsjechische Conservatieven zijn. Deze partijen zijn minder federalistisch ingesteld dan hun christen-democratische fractiegenoten en stemmen dan ook geregeld anders. De EPP-leden hebben doorgaans een redelijke fractiediscipline: behalve als het om specifieke nationale belangen gaat volgen de delegaties doorgaans de fractielijn.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
