Herkent u het volgende stukje: Het kan allemaal best een keer, maar natuurlijk niet vier keer per week. Alles met mate, en daar gaat het nu net om. Niet? Dat is vreemd. Dit is immers een cruciale zin in het best verkopende boek van Nederland van vorig jaar. Dit staat in HET boek dat iedereen moest hebben, het boek waar iedereen het over had. Dit boek staat symbool voor wat men heden ten dage in Nederland onder cultuur verstaat: Eten. Of beter gezegd, minder eten. Het komt namelijk uit het dieetboek van Sonja Bakker dat, met een ruime voorsprong van meer dan 100.000 exemplaren op nummer 2, in 2006 het best verkochte boek was. Over de inhoud van het boek kan ik niet oordelen. Maar het simpele feit dat het nu zover is in dit land een dieetboek het wint van boeken als "Komt een vrouw bij de dokter" van Kluun en "De vliegeraar" van Khaled Hosseini is toch werkelijk om te janken. Om nog maar niet te spreken over de afslankbehoefte die kennelijk leeft in tenminste 10 procent van de Nederlandse huishoudens. Als die nou komend jaar in plaats van voedsel eens echte literatuur tot zich zouden nemen, hoeven we ons voor twee dingen niet meer te schamen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Hieronder volgt een exclusieve gastbijdrage voor Sargasso van Bert Brussen in de categorie “viral of veritas”. Brussen sprak onlangs met Giphart (v).
Schrijfster Karin Giphart, de zus van, zou in april 2007 bij Nijgh en van Ditmar haar tweede roman uitgeven. Zou, want onlangs heeft Karin ongeveer tweederde van haar roman in wording weggegooid. De roman, heel toepasselijk maar geheel toevallig getiteld Iets tussen broer en zus, kan dus uit de lentecatalogus geschrapt worden want april zal het zeker niet meer worden. Is dat nou handig, zo’n roman vlak voor de deadline in de papierversnipperaar duwen?
Karin: “Mijn vader is onlangs overleden en na zijn dood had ik nieuwe energie nodig. Als ik iets weggooi krijg ik nieuwe energie, bovendien bood de dood van mijn vader nieuwe perspectieven.
Nee mijn uitgever was niet blij, maar uiteindelijk wel heel lief. Ze kunnen het allemaal wel aan.”
Iets tussen broer en zus gaat, zoals de verbijsterend originele titel al doet vermoeden, over een broer en zus die verliefd worden op dezelfde vrouw. “Dat is beslist niet autobiografisch, wel een metafoor: zowel Ronald als ik werden verliefd op het schrijven”, aldus de met een jongere vrouw getrouwde Karin.
Soms moet ik mezelf dwingen een bepaald boek te lezen. Zo was het ook bij “Mijn Vrijheid” van Ayaan Hirsi Ali. Ik behoorde namelijk tot de groep mensen die vond dat haar wijze van aandacht vragen voor een punt uitermate ongelukkig was. Nog los van het feit dat ik twijfelde over de boodschap zelf. Dus dan ga je ook niet voor je plezier een boek van zo iemand lezen. Maar drie welgemikte opmerkingen van iemand die ik respecteer, deden me beseffen dat het toch iets te makkelijk was om op afstand zo te oordelen. Dus dan maar lezen om de discussie echt aan te gaan.
Over het boek zelf, qua verhaal, kan ik kort zijn. Het is een vlot boek dat uitstekend het levensverhaal van Ayaan vertelt alsmede duidelijk maakt hoe ze aan haar opvattingen gekomen is.
Anderen hebben al veel betere recensies geschreven.
Waar ik wel even bij stil wil staan zijn de twee verschuivingen in mijn beeldvorming die het boek bij mij hebben veroorzaakt.
De eerste betreft het asielzoekerskwestie. Ayaan beschrijft hoe ze met het geven van een valse verklaring het land in gekomen is en hoe dit ook door anderen gedaan wordt.
Nu weet ik natuurlijk wel dat dit gebeurt. Maar de mate waarin en gewetenloosheid waarmee vielen me toch zwaar op mijn dak. Mijn respect voor het werk dat de IND doet in het achterhalen wat waar is en wat niet, is bij deze nog wat groter geworden. Maar wat me ook pijn deed was het gemak waarmee Nederlanders meehielpen met het liegen omwille van het verkrijgen van de juiste status. Het zijn juist die Nederlanders die willen dat Nederland een land is waar echte asielzoekers terecht kunnen die er zo, mede, voor gezorgd hebben dat de kans voor diezelfde mensen juist kleiner is geworden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Direct na de verkiezingen verscheen er een boek van voormalig VVD-vice-fractievoorzitter Bibi de Vries over de zittingsperiode 2003-2006. Dat was een periode waarin veel gebeurde, zeker rond de VVD-fractie. De leiderschapsstrijd tussen Van Aartsen en Zalm, het vetrek van Wilders, de opkomst van Verdonk, het abrupte vertrek van Ayaan Hirsi Ali, rustig vaarwater kon je het niet noemen.
Daarnaast was Bibi de Vries, vertegenwoordiger van de rechtervleugel binnen de VVD, iemand die een hekel had aan versluierend taalgebruik. Dat beloofde veel voor het boek Haagse Taferelen, De VVD 2003-2006. En eerlijk is eerlijk: het boek leest als een trein.
Jammer genoeg is dat zo ongeveer het enige positieve wat er over dit boek gezegd kan worden. Van de belofte van een visie op de gebeurtenissen van een insider komt namelijk bar weinig terecht. Op een enkele weinig opmerkelijke uitspraak van een fractiegenoot na, had een goed voorbereide parlementair journalist dit boek óók kunnen schrijven.
Nog pijnlijker is het ontbreken van een duidelijke, onderbouwde visie. Zeker, De Vries roept regelmatig dat iets slecht is voor het MKB en dat het MKB “de motor van onze economie” is, maar hanteert dat meer als een mantra dan dat ze nou uitlegt waarom dat het geval is. Ze komt steeds weer aanzetten met het MKB als argument wanneer het gaat over het aanmerkelijk belang-tarief en de vennootschapsbelasting. Juist in het MKB zijn er erg veel kleine ondernemers die helemaal geen BV hebben, maar in een andere ondernemingsvorm hun bedrijf runnen. Bovendien zegt ze er niet bij dat de aanmerkelijk-belangregeling aanzienlijk minder zwaar is wanneer het bedrijf wordt overgenomen. Ze gebruikt zo de hardwerkende MKB’er steeds als argument voor maatregelen die de MKB’er lang niet altijd ten goede komen.
Vrijwel alle partijen stellen in hun verkiezingsprogramma’s fikse bezuinigingen voor op de overheid. Dat doen ze voornamelijk om hun financiële huishoudboekje op orde te krijgen. Hoe realistisch de voorstellen zijn is maar de vraag. Kun je werkelijk miljarden euro’s besparen zonder consequenties voor de dienstverlening door de overheid? Fundamentelere kritiek kwam van de kant van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, de WRR.
De auteurs betoogden dat in het merendeel van de hervormingsvoorstellen de overheid wordt geportretteerd als een uitvoeringsmachine die vooral efficiënt moet werken en die niet meer moet doen dan strikt noodzakelijk is. Het lijkt alsof de aandacht voor het doen de noodzaak van het denken verdringt. Dat de overheid ook een voorname rol heeft in het agenderen en onderzoeken van maatschappelijke problemen, verdwijnt uit het zicht. En dat terwijl de problemen waarmee de overheid te maken heeft, juist complexer worden. “Wij pleiten daarom voor een visie op politiek waarbij de maatschappelijke problemen het uitgangspunt zijn. In zo’n visie is politiek een manier om maatschappelijke leerprocessen vorm te geven. Onderken dat van ervaringen moet worden geleerd, dat alvorens oordeelsvorming en afgewogen besluitvorming plaatsvindt ruimte nodig is voor wikken en wegen.” schrijft de WRR. Dat was prikkelend genoeg om het rapport eens ter hand te nemen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.