De nominaties van de jaarlijkse Big Brother Awards zijn bekend! Met de Awards worden personen, bedrijven, overheden en voorstellen te kijk gezet die het afgelopen jaar bij uitstek controle op burgers en inbreuken op privacy hebben bevorderd. Volgende week vrijdag wordt in elk van de volgende categoriën een winnaar aangewezen: Personen: Minister Rouvoet (Het elektronisch kinddossier) Maurice de Hond (De klusjesman-affaire) Mark Rutte (Extra controle op basis afkomst)
De vergroving van het taalgebruik in de Tweede Kamer stond deze week in de belangstelling. Geheel in lijn met “ik zeg wat ik denk” wordt alles er tegenwoordig maar uitgefloept. Is het wenselijk en/of haalbaar enige beperkingen aan te brengen in het gebruik van woorden door onze volksvertegenwoordigers?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Vanochtend kwam Eimert van Middelkoop op de radio met de mededeling dat volgens hem de soldaten in Afghanistan meer waardering verdienen. Om even de situatie te schetsen: Hij deed deze uitspraak bij een kranslegging op een Amerikaanse begraafplaats bij het monument voor de Onbekende Soldaat en zijne Excellentie is in de VS om de verlenging van de missie in Uruzgan te bespreken.
Helaas kwam het bij de journalist niet op om te vragen waaruit dan blijkt dat de Nederlandse soldaten te weinig waardering krijgen. The Dutch approach, of hij nu effectief is of niet, wordt volgens mij wel gewaardeerd en jaagt de neutrale bevolking niet tegen “ons” in het harnas. En bij iedere gesneuvelde soldaat gaat er wel een golf van ontzetting door het land. Ik ben in ieder geval van mening dat wij geen “baby moordenaars” en “voordeurintrappers” naar Afghanistan hebben gestuurd en dat die jongens (ja-ja: en meisjes) de missie waar ze op uitgezonden zijn, goed uitvoeren.
En zo komen we op het punt wat ik wil maken: Zover ik kan nagaan zijn de enige in Nederland die soldaten tekort doen, politici. Zij geven politieke steun aan dubieze invasies en sturen er soldaten heen (Irak) en soms worden ze erop uit gestuurd met te weinig mandaat, onderbewapend en geven geen “back-up” als dat nodig is (Srebrenica).
Waren de Chinese studenten die op het Plein van de Hemelse Vrede hun leven waagden voor vrijheid en democratie, te beschouwen als fanatici? Was Vaclav Havel, die telkens van zijn vrijheid werd beroofd, een fanaticus?
De belachelijke vergelijking die Afshin Ellian, columnist van Elsevier, trekt tussen Ehsan Jami en mensen die geleefd hebben onder druk van een dictatuur geeft precies aan waar de schoen wringt in het hele debat over geloofsafvalligheid. Nog los van de vraag of afvalligheid überhaupt een probleem is (wat nog nooit iemand in cijfers heeft uitgedrukt), is het de vraag wie Jami nu precies aan het bevechten is.
De valse vergelijking van Ellian doet vermoeden dat het comité van ex-moslims de Nederlandse staat aan het bevechten is. Maar iedereen in Nederland is vrij om te geloven of niet geloven wat hij of zij wil. Ellian geeft ook zoveel toe dat het onzin is om de overheid te bevechten, want hij richt zich na zijn vergelijking opeens op moslims:
Het comité vraagt, nee eist tolerantie van moslims: tolerant zijn voor degenen die de islam willen verlaten, tolerant zijn voor homo?s, voor andersdenkenden, voor joden en christenen.
Het komt op mij even absurd over als eisen van iemand dat hij of zij van je houdt. Dat lijkt me niet iets wat je onvoorwaardelijk van iemand kan eisen zonder dat daar een bepaalde wederkerigheid vanuit gaat. Ik eis dat je van me houdt, want anders? Het is natuurlijk wel redelijk om te eisen dat iemand zich aan de (Grond)wet houdt, maar dat mogen we van alle Nederlanders verwachten. Daar hebben we geen steunverklaring voor nodig. Dat vraagt om handhaving van de wet als er zich problemen voordoen. En waar zijn die problemen precies? Jami wordt mijn inziens niet bedreigd omdat hij niet meer moslim is. Hij moet kunnen zeggen wat hij wil, maar geloofsafvalligheid is niet de oorzaak van zijn beschermde status.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Misschien moeten we daar maar eens mee ophouden, met Mein Kampf te verbieden. Laat het vrij verkrijgbaar zijn – en dat zeg ik dan maar als minister van media en literatuur.”
Aldus Minister Plasterk in een interview met het tijdschrift Hollands Diep.
Vanochtend liep ik naar de brievenbus voor mijn NRC.next. Eigenlijk was ik wel benieuwd hoe ze er aandacht aan zouden besteden. Naar wat ik me herinner was het vorig jaar op de hoofdpagina ook redelijk low profile, maar was de foto aan de binnenkant toch nog shocking. En de meeste andere media meldden ook wel wat.
Maar vanochtend: nada, noppes, niks.
Ook de Volkskrant, Telegraaf en AD melden niks (op hun respectievelijke sites althans) Alleen een klein berichtje op de AD site met een quote van de Homeland Security Minister dat Amerika veiliger zou zijn, maar zelfs het AD publiek reageert met ?als je het maar vaak genoeg zegt, geloof je het zelf?. Ook onze vrienden van GS melden niks en grote broer Sargasso heeft een indirecte post wat eigenlijk meer over Jami gaat, die bewust vandaag zijn comité lanceert, maar daar meer kritiek dan waardering voor oogst (de datum, niet het comité). Het [url=http://player.omroep.nl/?aflid=5454410]journaal[/url] gaat vooral over treinstoring. Er is wel een item met de bekende vliegtuig-in-toren-beelden, maar dat gaat over de gezondheidsproblemen van reddingswerkers. Op de radio draait men ?Wake me up when September ends? van Greenday, het nummer met de [url=].
Zoals het zo vaak gaat gooit de overheid kinderen in de strijd om er wetgeving doorheen te krijgen die ook een grote impact kan hebben op de rest van de bevolking.
Onze kinderen worden namelijk bedreigd door de gevaren van het Internet, of liever, de roofdieren die daarop loslopen. Pedofielen proberen onder valse namen onze koters te verleiden tot afspraakjes waarna uiteraard alles gebeurt wat bij wet verboden is.
Op zich is dit initiatief prijzenswaardig te noemen, maar het uitwerken gaat zoals gewoonlijk niet helemaal vlekkeloos. Minister Hirsch Ballin wil namelijk het gebruiken van een valse naam op het internet strafbaar gaan stellen.
Dit is een totaal onzinnige regeling die schijnveiligheid biedt. Bij veel sites hoef je namelijk slechts een (nick)naam op te geven en je mag los. Slecht nieuws voor de pedofiel die onder de naam Wigbert Slangenbos opereert, dus. Minder slecht nieuws voor de pedofiel die Jan de Vries heet. Want de politie moet nog steeds exact hetzelfde doen om een pedofiel te pakken. Want hoe weet je dat je de juiste Jan de Vries hebt? Dat betekent IP-adres opzoeken, naar de provider en NAW-gegevens opvragen.
Je zou kunnen argumenteren dat ouders, zodra ze rottigheid bespeuren, dus voordat er echt iets is gebeurd, naar de politie kunnen stappen. Zo wordt het voor die instantie makkelijker om deze mensen te straffen. Maar dat is slechts schijn. De meeste ouders weten niet met wie hun kind chat en dat is vaak ook ondoenlijk bij te houden met die vele tientallen of honderden contactpersonen. En als een ouder onraad vermoedt dan is er waarschijnlijk al een ander strafbaar feit gepleegd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Het precieze aantal moslims in Nederland is onbekend, constateerde de redactie van GeenCommentaar.nl gisteren al aan de hand van beantwoording van kamervragen:
Het aantal moslims in Nederland is slechts bij benadering vast te stellen, aangezien in Nederland geen overheidsregistraties naar religieuze achtergronden wordt bijgehouden.
Wellicht net zo interessant als het aantal moslims in Nederland, is de wijze waarop ze hun religie beleven. Want Nederland geldt als in hoge mate geseculariseerd, volgens het Sociaal Cultureel Planbureau: Het kerklidmaatschap is er in verhouding laag, de aanhang voor geloofswaarheden is er gering. Blijft deze situatie ongewijzigd bestaan, of zal een behoefte aan zingeving zich op den duur sterker gaan manifesteren?
En daaraan gekoppeld natuurlijk de vraag: hoe snel gaan moslims seculariseren?
In 2000 schreef het Sociaal Cultureel Planbureau over secularisatie in Nederland. Daarbij deed het ook een poging om de gevoeligheid voor de secularisering bij de Nederlandse islam vast te stellen. De aanhang voor de kerkgenootschappen, inclusief de islam, is in het rapport ´Secularisatie in de jaren negentig´ geprognosticeerd tot 2010. En welk beeld levert dit op?
Een onduidelijk beeld:
De islam in Nederland is weliswaar niet immuun voor secularisering, maar voorzover nu kan worden uitgemaakt verkeert de ontwikkeling nog in een beginstadium. Als het alleen om de jongere islamieten gaat, is de neiging om de islam te verlaten misschien groter dan men verwachten zou.
(Disclaimer: Dit stuk is gecategoriseerd onder “politiek incorrect”, en vertegenwoordigt dus NIET de daadwerkelijke mening van de auteur.)
Op de middelbare school zei ik ooit tegen een medeleerling die maar doorging met me te treiteren: “Als je dat nog een keer doet dat ram ik je voor je bek”. En hij ging door. Ik overdacht kort mijn opties en haalde uit. Ik weet niet wie er het meest schrok, hij of ik, maar de meest opvallende reactie was die van de lerares. Ze zei: “Hij heeft het verdiend”, en liet ons beiden in de klas zitten.
In eenzelfde situatie bevinden we ons nu op landelijk niveau. Aan de ene kant, een complete bevolkingsgroep, de moslims. Aan de andere kant Geert Wilders. De ene partij weerloos, de andere partij in de rol van de pestkop, die steeds een stapje verder wil gaan. Weerloos, omdat de pestkop al op voorhand heeft aangegeven niet open te staan voor discussie en alle mogelijke tegenargumenten ongehoord al waardeloos verklaart.
Een belangrijk verschil ten opzichte van mijn situatie jaren geleden echter is dat de pestkop er dit keer niet alleen voor staat. Hij wordt beschermd door een haag van bodyguards. En het lijkt wel alsof hij door dat feit alleen al nog extremer wordt, en nog sneller de grenzen opzoekt. Hij voelt zich veilig achter hun beschermende lichamen. Hij weet dat hij geen verantwoording hoeft af te leggen, en dus blijft hij doorgaan met het uitschelden van een complete bevolkingsgroep die niets, maar dan ook niets terug kan doen.
Ik kan me niet voorstellen dat Voltaire deze situatie bedoelde toen hij (niet) zei: “I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it.”, de situatie waar de één alles mag zeggen en de ander niets.
Vrouwen hebben twee grote problemen. Er is te weinig (betaalbare) kinderopvang en zij kunnen hun werktijden moeilijk zelf indelen. Met een paar kinderen hangt je leven aan elkaar van schooltijden, kinderopvang, muziekles en voetbalclub. Bedrijven zijn niet ingesteld op jonge vrouwen met kinderen, die in een bepaalde periode van hun leven inspraak willen over werktijden. Vrouwen krijgen vaak de uren die in het rooster overschieten. (AD.nl)
Agnes Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV maakt zich zorgen of minister Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zich wel aan zijn woord houdt om per 1 januari een “Task Force Deeltijd Plus” te starten. Deze taskforce zou meer vrouwen aan het werk moeten krijgen maar vooralsnog is er op de begroting geen euro voor deze taskforce uitgetrokken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Waar is de EU nou helemaal mee bezig? Ze ging akkoord met een verdrag nog voordat tien EU-staten instemming hebben geven. En wat betekent zo?n akkoord? Dat Europa persoonsgegevens van EU-burgers aan de VS geeft, ter bescherming van de veiligheid.
Afgelopen week werd bekend dat deze data méér was dan politieke voorkeur, etnische afkomst, godsdienstige overtuiging of zelfs gegevens over je gezondheid. Want ook informatie over je seksuele leven is iets wat de VS in ?uitzonderlijke gevallen? wil weten. En Amerika bepaalt zelf wie of wat zo?n uitzonderlijk geval is.
Als deze informatie werkelijk terroristische aanslagen zou voorkomen, zou ik er niet tegen moeten zijn. Ware het niet dat dit tot nu toe nog niet is gebeurd. Dus waartoe dient deze informatiehonger van de VS? Want de gegevens die mensen in uitzonderlijke gevallen moeten geven, gaat echt veel te ver. Informatie over iemands seksleven voorkomt echt geen aanslagen. Toch zijn er mensen die zonder mankeren hun privé-gegevens aan een land geven waarvan het niet duidelijk is wat daarmee precies gebeurt.
Europa, word toch eens wakker. Juist met ons verleden zouden we moeten weten dat we niet zomaar gegevens moeten uitwisselen. Wat als Amerika straks wil weten of we moslim zijn of familie hebben die moslim zijn? Gaan we dan ook akkoord met zo?n verdrag?