Nieuwe regel: max twee vliegen per toilet

Chinese machthebbers geloven in maakbaarheid, maar soms gaat dat geloof wel erg ver. Het stadsbestuur van Bejing heeft verordonneerddat publieke toiletten niet meer dan twee vliegen mogen bevatten. Het gaat natuurlijk niet om de vliegen zelf, maar om de properheid van de Chinese toiletten. De Global Times neemt het verhaal in ieder geval serieus. ,,Yesterday, there was only one fly seen at a public toilet inside a Chaoyang district supermarket. Xu Xiutang, the cleaning lady, chuckled as she was informed of the rules, and said no one had informed her. She had not been allotted any more fly swatters or sprays.  "That'll take a lot of work to narrow it down to two flies for many public toilets in the park or at some tourist sites. They are actually putting a number on this? Are they going to come down to the toilets and count?" said Xu. Het getuigt van een groot maakbaarheidsgeloof. Die regelzucht vindt ook zijn weg tot diep achter de voordeur. De Chinese André Rouvoet, Wang Xia, heeft volgens diezelfde Global Times aangekondigd de 'gender balance' in China te herstellen. Dat betekent dat de overheid ervoor gaat zorgen dat er meer meisjes worden geboren. Op dit moment worden er 15 procent meer jongetjes dan meisjes geboren. Prenatale screening en selectieve abortussen worden verder ontmoedigd.  

Foto: copyright ok. Gecheckt 13-02-2022

Republikeinen: kom in mijn vagina!

VIRAL – In de Verenigde Staten van Amerika, ook wel het Iran van de Nieuwe Wereld genoemd, willen grijze Republikeinse mannen controle over vrouwen ..via hun vagina. Drie actrices vechten terug met humor. Republicans, Get In My Vagina! Het spotje protesteert tegen het Republikeinse plan voor het instellen van een verplichte ‘pret-echo’ als voorwaarde voor het uitvoeren van abortus en het afschaffen van de vergoeding van anticonceptiemiddelen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Riccardof (cc)

Elders: de voordelen van abortus

Vanaf vandaag gooien we de vensters weer verder open met onze nieuwe dagelijkse rubriek Elders in de Wereld. Iedere dag geven we een aantal tips voor goede verhalen over het Amerikaanse continent, Afrika, Azië (minus China), China, Noord-Afrika en het Midden-Oosten, Europa en de wereld als geheel (vooral over geopolitiek). Deze rubriek wordt beter naarmate wij meer goede tips krijgen, dus als je een goed verhaal vindt, stuur de link naar linktip at sargasso punt nl.

Het eerste verhaal is meteen provocerend. Joshua Keating schrijft in Foreign Policy over meisjes-abortus. Deze gruwelijke praktijk, die in een aantal Aziatische landen meer dan ooit voor komt, heeft ook onverwachte voordelen: gezinnen blijven kleiner waardoor de kinderen die wel geboren worden betere voeding, scholing en kansen krijgen. De rest van het artikel maakt een vogelvlucht over Azië en de wereld. Wat lichtere kost is de passage over Singapore. De ‘social engineering state’ lukt het maar niet om het kindertal op te krikken.

Het tweede verhaal gaat over de roep om democratisering in Maleisië. Tijdens de verkiezingen vorig jaar werden onregelmatigheden vastgesteld. Een protestbeweging, Bersih (Schoon) was snel geboren en duizenden mensen gingen de straat op. Het regime sloeg stevig terug, maar de protestbeweging blijft groeien. Bersih wil een hervorming van het electorale proces. Maleisië werkt met kiesregistratie en tienduizenden mensen bleken van de lijsten verwijderd te zijn. Dit weekend wordt een nieuwe massale demonstratie gehouden Bersih 3.0. Hieronder de aankondiging, onder muziek van Inception.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De leugens van Mariska Orbán-de Haas

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Hier een bijdrage van Andreas Udo de Haes. Hij is journalist, tijdens werkuren bij Webwereld.nl.

De omstreden hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad (KN), liegt dat het staat geschreven over haar kwalijke en kwetsende open brief aan Jeanine Hennis-Plasschaert. Reconstructie van een rel.
Gisteren publiceerde Mariska Orbán-de Haas, hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad (KN), een opinieartikel, waarin de verschillende miskramen die VVD-Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert heeft gehad als munitie dienden voor een betoog tegen abortus.

Een willekeurige alinea: “Beste mevrouw Hennis-Plasschaert, lieve Jeanine. Het krijgen van kinderen is voor de meeste vrouwen het allermooiste, meest intense dat bestaat. Wat heerlijk is het zwanger te raken. Het onwerkelijke, mystieke gevoel dat in je buik een nieuw leven is begonnen. Wat is het dan hartverscheurend, onbeschrijflijk pijnlijk als je zoiets dierbaars verliest. Zo oneerlijk als het kleine hartje van je eigen kindje zomaar stopt met kloppen. Als alle dromen, de hoop, het verlangen abrupt eindigen.”

Explosie aan boze reacties

Het duurde niet lang voordat de site van KN explodeerde van de verontwaardigde reacties. Die werden vervolgens weggehaald, maar zijn gered. Twitteraars en daarna zo’n beetje alle andere media doken er massaal boven op.
Laura Huisman, de woordvoerster van VVD-Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert, is nog steeds woedend. “Dat mevrouw Orbán-de Haas een ernstig gebrek aan inlevingsvermogen heeft is glashelder,” fulmineert ze over de telefoon.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Katholiek Nieuwsblad schoffeert Jeanine Hennis

Dubieuze voorvrouwe van blad dat niemand leest spreekt in tongen. Hoofdredacteur Mariska Orbán de Haas neemt het in het Katholiek Nieuwsblad op voor de dubieuze ‘hulpbisschop’ De Jong, die onlangs brieven verzond met plastic poppetjes die embryo’s moesten voorstellen: een onsmakelijke actie tegen abortussen. Één van de ontvangers was VVD-Tweede Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert. Mariska Orbán-de Haas valt het Tweede Kamerlid nu dusdanig aan, dat het tijd wordt om eens een kersenvlaai op te sturen.

‘Beste mevrouw Hennis-Plasschaert, lieve Jeanine. Het krijgen van kinderen is voor de meeste vrouwen het allermooiste, meest intense dat bestaat. Wat heerlijk is het zwanger te raken. Het onwerkelijke, mystieke gevoel dat in je buik een nieuw leven is begonnen. Wat is het dan hartverscheurend, onbeschrijflijk pijnlijk als je zoiets dierbaars verliest. Zo oneerlijk als het kleine hartje van je eigen kindje zomaar stopt met kloppen. Als alle dromen, de hoop, het verlangen abrupt eindigen.

Ook ik ben ooit zo vreselijk teleurgesteld. Een enorme kersenvlaai lag in de auto te wachten om het goede nieuws feestelijk aan de opa’s en oma’s te vertellen, toen ik het slechte bericht in het ziekenhuis vernam. Ook ik slik nog weleens als ik een pasgeboren baby in de handen van een trotse moeder zie. En ik begrijp jouw pijn bij het zien van een plastic foetus; het bewijs hoe uw ongeboren kindje eruit zou hebben gezien.’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

ChristenUnie: stop met 20-weken-echo

Zo ziet een echo bij 20 weken eruit (foto: flickr/Etolane

Als de ChristenUnie abortus niet kan verbieden, dan probeert de partij het vrouwen wel zo lastig mogelijk te maken via allerlei extra regeltjes. Het laatste wapenfeit is de reactie op het bericht dat het aantal abortussen na het invoeren van de 20-weken-echo is verdubbeld.

Sinds 2007 hebben vrouwen de mogelijkheid om na 20 weken zwangerschap een extra echo te laten maken. Op die echo kunnen ernstige lichamelijke afwijkingen worden geconstateerd, zoals een open ruggetje of een waterhoofd. Naar aanleiding van de bevindingen kan er uiteraard besloten worden tot een abortus. Dat stuit de ChristenUnie tegen het zere been en nu wil de partij de echo pas op 24 weken doen, de wettelijke grens waarna er geen abortus meer mag worden gepleegd. Feitelijk maakt de partij daarmee abortus na zo’n echo onmogelijk.

Laten we het een en ander in perspectief plaatsen. Allereerst klinkt de verdubbeling een stuk dramatischer dan hij is. Het aantal abortussen na een echo bij twintig weken ging van 140 naar 276, op een totaal van zo rond de 30.000 abortussen in Nederland. Tegelijkertijd werden er ruim 180.000 kinderen geboren. Daarnaast is het moment van de echo niet willekeurig gekozen. Op die termijn kan je het onderzoek namelijk het best doen. Doe je het later, dan is de kans dat je grote afwijkingen mist groter.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Abortuswet oprekken

“Wij signaleren het gevaar dat het kabinet in het geniep de definitie van een zwangerschap in vergaande mate probeert te wijzigen. Het wordt niet met zoveel woorden gezegd, want zo gaat dat altijd met medisch-ethische kwesties in deze coalitie, maar het lijkt intussen wel te gebeuren. Het kabinet moet uitleggen wat het bedoelt.”

Kamerlid Teeven (VVD) reageert op het nieuws dat het kabinet al in het voorjaar regels heeft aangescherpt voor het verstrekken van de pil voor een overtijdbehandeling.

De abortuspil is bedoeld om het vroege embryo af te drijven voordat de complete innesteling, met eigen circulatie en hartactie, een feit is. Een laagdrempeliger alternatief voor de invasieve zuigcurettage. Ondanks de laagdrempeligheid, heeft het kabinet vorig jaar al besloten dat ook voor de abortuspil een bedenktermijn van vijf dagen geldt en dat die niet door huisartsen verstrekt mag worden. Zeer tegen de zin van respectievelijk de KNMG en de Landelijke Huisartsenvereniging overigens.

Door extra eisen te stellen aan het verstrekken van de abortuspil, zijn de deuren van de huisartsenpraktijk nu echt gesloten. Ander gevolg: de ‘zwangerschappen hatende abortusfetisjisten‘ (dixit veelbelovende, jonge conservatief Frank Verhoef) van Women on Waves moeten met hun praktijk stoppen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Trots op niets

Er was eens, lang lang geleden, een jongetje dat zat te glunderen in de schoolbanken. Tijdens de lessen geschiedenis en maatschappijleer kreeg hij te horen welke unieke ontwikkelingen het piepkleine koninkrijk waarin hij woonde allemaal doormaakte. Tegen de grote boze buitenwereld in verwierven de mensen vrijheden op zaken die jarenlang taboe waren. De grote boze kerkmeneren konden niet langer tegenhouden dat beschikking over het eigen leven, abortus en zelfs een stukje drugsgebruik vrij gegeven werden.
Het gebeurde niet zonder slag of stoot en er gingen eindeloze discussies aan vooraf. Maar uiteindelijk kwamen er dan toch wetten, regels en afspraken waar men uitstekend mee kon leven. En in die strijd weerstond men de druk van het grote conservatief christelijke buitenland om de wetten toch vooral niet door te voeren. Kijk, dat was nou eens kracht tonen!

Het jongetje groeide op, werd man en ging meehelpen om het kleine landje nog beter te maken en te zorgen dat alle vastgeroeste waarden ter discussie gesteld werden zodat nog meer mensen een gelukkig en gezond leven zouden kunnen leiden.
Maar op een zekere dag keek de man verschrikt om zich heen. Terwijl hij nog bezig was met het vechten voor een nieuwe, betere samenleving, waren ze achter zijn rug al een tijdje bezig om alle bereikte zaken weer af te breken. Een smoes was voldoende. Een suïcidaal Frans meisje was genoeg om de paddo’s te verbieden. Verkeersdrukte aan de grens kon gebruikt worden om de coffeeshops aldaar te temmen. De nabijheid van scholen werd gebruikt om de coffeeshops in de steden uit te dunnen (niet de tabakswinkels). Een paar aanslagen in de wereld en twee in Nederland zijn gebruikt om de privacy en de vrijheid stevig in te perken. En nu gaan ze ook nog eens zitten morrelen aan de regels rondom abortus.

De man schudde met zijn hoofd. Is er dan straks helemaal niets meer om trots op te zijn in dit kleine koninkrijk? Vallen we dan gewoon terug naar de jaren vijftig met zijn conservatief christelijke waarden? Terwijl grote groepen mensen wijzen naar de migranten en hun “achterlijke” religie, zijn we zelf bezig een kleinburgerlijke angstige samenleving te maken waarin mannen in pakken of jurken bepalen wat goed voor ons is en vrouwen vooral weer de rol van passieve broedkippen moeten opnemen.
Natuurlijk moet er altijd de mogelijkheid zijn om zaken opnieuw ter discussie te stellen. Maar neem dan wel rekenschap van de discussie die al gevoerd is. En negeer vooral niet de gevolgen van het traditionele verbieden. Want met verbieden verdwijnen de meeste zaken niet, ze gaan alleen ondergronds en ongecontroleerd verder. Dan treedt het tijdperk van de breinaalden weer in.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende