Wat zou er zijn gebeurd als Willem Brakman geen Scheveninger was geweest, maar een Colombiaan? Dan was hij misschien toch ook wel in 2008 zijn doodgegaan, maar dan waren er in de Nederlandse boekwinkels allicht nog wel boeken van hem te vinden. Nu ligt hij ergens dood, onder een grote laag stof en vergetelheid en studies. En vind je zijn boeken vrijwel alleen nog langs de kant van de straat, in de gratis bibliotheekjes die mensen hebben opgesteld. Terwijl het boeken zijn vol leven, de boeken van Brakman. Zoals Een voortreffelijke ridder, de novelle waarin hij zich voorstelt dat Don Quichot in Scheveningen opduikt. Het boek begint met een begrafenisstoet waarin iemand het lijk in het water gooit, tal van kerkgangers erachteraan springen. Wat er daarna gebeurt wordt even later samengevat door een inspecteur van politie:
Dit is het Sargasso-café van maandag 15-05-2017. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
In september protesteerden actievoerders bij het Van Gogh tegen sponsoring van het museum door Shell. Het interesseerde geen hond. Afgelopen weekend deden ze het over. Nu in het museum. Dat vond het museum niet leuk. Het museum verzocht hen op te zouten. Ze weigerden. Het museum belde de politie. De politie kwam en nam de actievoerders mee. Ze kwamen al snel vrij. Behalve de vier die weigerden hun naam te zeggen, een beproefde methode om voor het maximale effect je detentie te rekken.
Om het nog even lekker aan te zetten, marcheerden de actievoerders van Fossil Free Culture met afgeplakte monden langs het museum. Hun vrijheid van meningsuiting is aangetast. Next level dramaqueens, zeg maar. Toch vraag ik me af hoe ze zouden reageren als Pegida ongevraagd een performance in hun repetitieruimte komt houden.
RECENSIE - ‘We moeten weer oorlogen winnen.’ Met deze uitspraak raakte Donald Trump bij zijn electoraat ongetwijfeld een gevoelige snaar. Zijn suggestie dat Amerika de laatste tijd alleen maar oorlogen verliest, raakt aan de diep gewortelde angst dat de American Century ten einde is, en dat de Verenigde Staten de weg zal gaan van alle eerdere wereldrijken, richting vernedering en vergetelheid.
Die angst heerst al geruime tijd, eigenlijk sinds de Vietnamoorlog, de oorlog die aantoonde dat de supermacht niet oppermachtig was. Sinds de Tweede Wereldoorlog beschouwde de Verenigde Staten zichzelf als de politieagent van de wereld en gold het Amerikaanse leger als het arsenaal van de democratie. De Vietnamoorlog verstoorde deze illusie en veroorzaakte een diep trauma. Zo’n twintig jaar later bood de (uitgelokte) Irakoorlog een ideale kans om die smet te verwijderen en de Tweede Wereldoorlog (en dan vooral de morele rol van de Verenigde Staten daarin) nog eens na te spelen. Het zou weer een ‘goede’ oorlog worden, ter verbreiding van vrijheid en democratie, maar dan versie 2.0: uitgevoerd met zo min mogelijk manschappen en met zo veel mogelijk technologie.
De Verenigde Staten vielen Irak binnen nog voordat de operaties in Afghanistan (tegen de Taliban en Osama bin Laden) waren afgerond. Beide oorlogen draaiden uit een slepend conflict waaraan geen eer te behalen viel. En zo keerde het Vietnamgevoel toch terug. En weer is er dat verlangen om dat gevoel te bestrijden door middel van een nieuwe oorlog, opnieuw volgens het inmiddels zeventig jaar oude scenario.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Een interessant verhaal van Politico over hoe Trump aan z’n nepnieuws komt:
The president rarely surfs the web on his own, but his staff have made a habit of slipping news stories on to his desk—including the occasional internet hoax.
Tot ergernis van stafchef van het Witte Huis:
White House chief of staff Reince Priebus issued a stern warning at a recent senior staff meeting: Quit trying to secretly slip stuff to President Trump.
COLUMN - Grootste hackaanval ever leert: Wie is het meest dodelijk voor onze computerveiligheid? De mensen die ons moeten beschermen.
Wat is WannaCry? Een mailtje probeert je te verleiden om op een link te klikken. Doe je dat per ongeluk, dan versleutelt deze ransomsoftware je complete computer en al je bestanden. De daders willen je afpersen. Als je ze niet betaalt kun je er nooit meer bij.
Ziekenhuizen wiens medische apparatuur ineens niet meer werkt, en die bij geen enkel medisch bestand meer kunnen. Operaties die stilgelegd worden, levens die in gevaar komen. Tweehonderddertigduizend andere instellingen, bedrijven en mensen in 99 landen die de sjaak zijn door de ransomware.
Dat is wat er sinds gister gebeurt.
Achter WannaCry zitten een stel criminelen. Ik zie her en der wat conspiracytheorieën opduiken, over dat er een overheid achter zou zitten, maar dat is niet logisch. Er zijn in de hele wereld systemen platgelegd, en waarom zou je als overheid wat lullige bitcoins van mensen aftroggelen en bestanden weer vrij geven als ze betalen? Nee, afpersing is gewoon een criminele daad, geen overheidsmethodiek.
Maar: de oorsprong van WannaCry ligt wel degelijk bij de overheid. We hebben het te danken aan de Amerikaanse geheime dienst NSA.
INTERVIEW - ‘Het humanisme, de natiestaat en religie concurreren met elkaar in deze tijd.’
Voor de boekenpodcast Het verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek, in deze aflevering met filosoof Henk van der Waal over zijn boek Mystiek voor goddelozen.
Over het boek
‘Wie zijn we eigenlijk? Wat doen we hier? Waar stevenen we op af?’ Met deze grote vragen opent Mystiek voor goddelozen. Niet voor niets, want nu de religies geen houvast meer bieden en de wetenschap iedere levensvraag uit de weg gaat, ligt het speelveld open. Als nooit tevoren worden we daardoor uitgedaagd om op grond van onze eigen ervaring ons leven te doorgronden en vorm te geven.
Henk van der Waal: ‘Een mystieke ervaring is een heel persoonlijke ervaring. Je kunt het definiëren als iets wat iemand overkomt en de rest van het leven kleur of richting geeft. Bijvoorbeeld de bijna dood-ervaring. Een gevoel van euforie. Ik probeer in het boek het ervaren van het mystieke niet voor te behouden aan iets wat je overkomt. Ik wil laten zien dat omdat wij mensen zijn die dingen ervaren, die ervaring leeg is en daarmee een gevoel geeft van ingebed zijn in alle dimensies waarin wij opereren.’
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Nederland heeft de bonuscap strenger gemaakt dan de rest van Europa. Als dit een reden is om niet voor Nederland te kiezen, dan moeten we dat accepteren”
De Amsterdamse economiewethouder Kajsa Ollongren probeert Britse bedrijven te kapen die vanwege Brexit een goed heenkomen binnen de EU zoeken. Banken zien het in Nederland niet zitten vanwege het hier onvoldoende ontwikkelde graaiklimaat. Ollongren, die eerder al gewaarschuwd had voor de gevolgen van de bonuscap, weet zich gelukkig in te houden om voor versoepeling van de regels te pleiten.
Een paar kunstenaars, deze keer zonder KoZ-toelichting. Zoek de verbanden, de verschillen.
The Angel, 2013.
The Prodigy, 2007.
Crystal of Resistance, 2011.
Non-Lieux, 2002.
La fondation Louis Vuitton transformée par Daniel Buren, 2016.
Monumenta 2012 (Grand Palais, Paris).
Jelili Atiku – meer in dit artikel in De Groene.
Op de Biennale Venetië, 2017.
Come Let Clutch Thee, 2014.
Vier kunstenaars. Zoek de verbanden. De verschillen.
Dit is het Sargasso-café van zondag 14-05-2017. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Ondanks eerdere berichten dat de WannaCry ransomware is gestopt, zijn er weer nieuwe varianten opgedoken.
Today (14 May 2017), 2 new variants appeared. One working which I blocked by registering the new domain name, and the second which is only partially working because it only spreads and does *not* encrypt files due to a corrupted archive.
Uit het onvolprezen archief van Alan Lomax, die in de jaren zeventig het diepe zuiden van de VS afreisde op zoek naar authentieke blues. Zo belandde hij thuis bij Boyd & Ruth May Rivers, die zichzelf eerst twee minuten introduceren voor ze Come out the Wilderness zingen, in een versie die gospel en blues tegelijkertijd is.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.