De kaleidoscopische muziek van Animal Collective

Zo nu en dan word ik wel eens meegenomen naar concerten zonder dat ik de band in kwestie ken. En soms is het wel aardig om geheel onbevangen op zo'n concert te verschijnen. Vantevoren dus niet op internet het een en ander uitzoeken, maar vertrouwend op degene die je heeft uitgenodigd, kun je dan soms aardig verrast worden. En zo was het dus ook vorige week dinsdag in de kleine zaal van de Melkweg waar drie van de vier leden van Animal Collective uit Baltimore hun opwachting maakten. De aankleding van het podium beloofde niet veel goeds; aan weerszijden stonden twee skeletten in jurken opgesteld en er waren maar weinig instrumenten te bekennen. De mannen betraden het podium en konden me de eerste twee nummers ook niet overtuigen. Links stond een man achter de knoppen met een mijnwerkerslamp op zijn hoofd, rechts een andere knoppendraaier die nauwelijks bewoog en in het midden een zanger die nogal larmoyant stond te zingen. Het nadeel van dit soort bands is dat ze vaak in hun eigen trip opgaan en nauwelijks contact maken met het publiek. En bij Animal Collective was dit niet anders. Toch wisten ze er een aardig spektakelstuk van te maken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Als de nazi’s hadden gewonnen…


Deze kaart van Europa “als de nazi’s hadden gewonnen” roept veel vragen op. Wat klopt hier allemaal niet, of juist weer wel? De orginele bron betreft een finse website: Valtakunta die een beeld probeert te schetsen van een fascistisch Europa dat was ontstaan als het Rode Leger bij Stalingrad het Duitse leger niet kapot had gebeukt. Reaguurders die het Fins machtig zijn wordt met gespannen verwachting gevraagd om hun indruk van deze bron. Op het kwaliteits nicheblog Strange Maps waar deze kaart werd aangetroffen staat reeds een uitgebreide discussie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schaakbordmoordenaar

Schaakbord (Foto: amycgx)Heel vervelend natuurlijk voor de Bittsevski Maniak dat hij is veroordeeld voor slechts 48 moorden. Want hij had er volgens rechercheurs van gedroomd de geschiedenisboeken in te gaan als Ruslands grootste seriemoordenaar. Die eer blijft nu voorbehouden aan Andrej Tsjikatilo, de Rostov Ripper, die van zijn slachtoffers bovendien een hapje nam. Hij werd in 1994 geëxecuteerd voor 53 moorden (hij moordde onder meer in en bij de woonplaats van mijn schoonouders).

Aleksandr Pitsjoesjkin, inmiddels veroordeeld, lijkt me een lulletje rozenwater. Hij woonde in een onopvallende sovjetflat in een buitenwijk van Moskou, werkte als lader en losser, was niet bijzonder knap of lelijk. Maar nietsvermoedende zwervers, alcoholisten, bejaarden of kennissen het hoofd in slaan met een hamer kon hij als de beste.

Naar eigen zeggen pleegde Pitsjoesjkin zeker 61 en mogelijk 63 moorden, bijna genoeg om een heel schaakbord te vullen. In een getekend schaakbord in een schrift vermeldde hij in elk vak datum, tijd en plaats van een moord. De politie trof het schriftje met de volle vakken aan tijdens een huiszoeking. De Bittsevski Maniak heette voortaan de Schaakbordmoordenaar.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tweespalt – Mobiliteit

Wel wegen Geen trein In de Ridderzaal in Den Haag zijn de plannen ondertekend die de Randstad beter bereikbaar moeten maken. Het zijn 33 projecten, waaronder nieuwe snelwegen en de aanleg van de Tweede Maasvlakte.
Als eerste worden de snelwegen rond Amsterdam en Almere aangepakt. Dat kost 3,5 miljard euro. Volgens het kabinet verslechtert de bereikbaarheid van de Randstad steeds verder. Als daar niets tegen wordt gedaan, zal dat tot grote economische schade leiden.
Om vertraging te voorkomen, krijgen per project twee bestuurders de leiding. Die duo’s leggen verantwoording af aan minister Eurlings van Verkeer. De Zuiderzeelijn, de spoorlijn naar het Noorden, lijkt van de baan. Minister Eurlings van Verkeer heeft begin volgende maand een laatste onderhoud met de noordelijke bestuurders en zal daarna bekendmaken dat de lijn definitief niet doorgaat. Dat is de overtuiging van de wethouders langs de spoorlijn. ‘De discussies tussen Eurlings en het Noorden gaat nu alleen nog over de besteding van het geld dat was gereserveerd voor de Zuiderzeelijn. De spoorlijn komt er niet’, zegt Jaap Lodders, VVD-wethouder in Lelystad en lid van de stuurgroep Zuiderzeelijn.


Geen verrassing natuurlijk, geheel in de traditie van het CDA. Ook al hadden ze nog in hun verkiezingsprogramma de volgende zin opgenomen: “De afspraken met noord-Nederland over economische structuurversterking door een snelle Zuiderzeelijn-spoorverbinding dienen te worden nagekomen (inclusief de toegezegde rijksbijdrage van 2,7 miljard)“. Maar uiteraard met een voorbehoud er achter.
Waarom zou je ook een spoorlijn aanleggen? Daar maak je immers veel minder bedrijven gelukkig mee dan met bredere snelwegen. Welke directeur wil er nou in de trein zitten vanuit zijn tweede huisje in Friesland?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende