Ik zit in een kring. Als ik aan de beurt ben sta ik op en zeg: "Mijn naam is Hanedop en ik ben vijftig procent PVV”. De groep zegt "Hallo, Hanedop" en ik vertel: "Ik baseer mijn Wilders-index van vijftig procent op de website van de PVV. Daar staan hun standpunten, in de vorm van het verkiezingspamflet uit 2006. Het document omvat een korte preambule en negen min of meer concrete thema’s. In de preambule wordt de toon gezet van een beweging die zich zorgen maakt over een te grote en bemoeizuchtige overheid, te hoge criminaliteit, te lage straffen en ouderen en kwetsbaren die in mensonwaardige situaties leven. Als belangrijk probleem noemt het pamflet de toename van het aantal niet-Westerse allochtonen als gevolg van immigratie en geboorte. Het fatsoen moet terug in onze samenleving, zo eindigt de preambule. Daarna volgen negen onderwerpen met in totaal 94 actiepunten. Vermeld staan achtereenvolgens de naam van de paragraaf, het aantal vermelde actiepunten en het aantal actiepunten waar ik het eigenlijk wel mee eens ben. Belastingverlaging:7 actiepunten3 eens Keiharde aanpak criminaliteit en terrorisme:2012 eens Onderwijs en gezin:74 eens Immigratiestop/intergratie:188 eens Directe democratie: meer invloed van burgers:76 eens Zorg/Sociale zaken:64 eens Infrastructuur/Ruimtelijke ordening/Energie:63 eens Europese unie/vredesoperaties/Buitenlands beleid:113 eens Dierenrechten/dierenwelzijn:64 eens Met 47 keer ‘eens’ kom ik op precies 50 procent uit, een Wilders-index van 50 dus. Vooral waar het bestrijding van misdaad betreft zijn er een aantal punten waar ik niet tegen kan zijn. En waar het om directe democratie gaat verloochent mijn D’66 achtergrond zich niet." Goed, ik heb mijn bekentenis gedaan. Ik mag weer gaan zitten en kijk de kring rond. Zoekt u even uw Wilders-index uit en wees vooral eerlijk. We zien elkaar volgende week, zelfde plaats, zelfde tijd.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Ah! leuk onderzoekje vandaag: Uit onderzoek van GemeentelijkOnderzoek.nl is gebleken dat maar liefst 97,6% van de ondervraagden haar eigen gemeente een voldoende geeft voor het gevoerde gemeentebeleid. Van de 441 gemeentes in Nederland kregen maar liefst 420 een cijfer van 5,5 of hoger.
Een beetje vreemd alleen: de resultaten zijn al gepresenteerd, maar het onderzoek staat nog steeds online. En hé, wat gek! Nadat ik me met al mijn NAW-gegevens, telefoonnummer, burgelijke staat en rekeningnummer heb aangemeld, gaan alleen de eerste twee van de vijftig vragen op de website gemeentelijkonderzoek.nl daadwerkelijk over mijn gemeente. De rest van de vragen gaan over mijn hypotheek, hoeveel ik verdien, welke partij ik stem, hoe vaak ik naar de wc ga en of ik mijn vrouw bedrieg. Dat ze dat voor een gemeentelijk onderzoek allemaal moeten weten!
Inmiddels zijn gemeenten zelf, na verontruste telefoontjes, ook wakker geworden. Zelfs de Vereniging van Nederlandse Gemeenten gaf een persbericht uit: de enquête is een ordinaire fuik, waarin naar informatie van bezoekers wordt gehengeld.
De bedoeling van gemeentelijkonderzoek.nl, en moederbedrijf Daisycon, is duidelijk: het creëren van een grote marketingdatabase, waarin klanten als KPN, Oxxio, Ziggo, Rabobank en een aantal goede doelen (dus daar gaat uw geld naartoe!) hun direct marketing op kunnen afstemmen. Het staat allemaal, na een beetje zoeken, keurig op de website.
Op 18 november vinden er in een zestal gemeentes al gemeenteraadsverkiezingen plaats, in verband met herindelingen. GC kijkt vooruit naar de interessantste van deze verkiezingen. Vandaag: Oldambt.
Een gemeente zoals Oldambt, zo kunnen we zonder al te veel moeite stellen, is er nergens in Nederland. In deze fusiegemeente is namelijk het al tamelijke linkse Winschoten samengevoegd met het vuurrode Scheemda en Reiderland. De vraag is dus niet of links gaat winnen bij de verkiezingen, want links wint altíjd in Oost- Groningen. De vraag is vooral wélk links gaat winnen.
Want er is nogal wat drukte op links in de nieuwe gemeente. Niet alleen doen SP, PvdA, en GroenLinks mee, daarnaast zijn er ook nog eens twee flink naar links leunende lokale partijen (Oldambt Aktief en de Partij voor het Noorden), maar ook maar liefst twéé communistische partijen, de NCPN en de VCP. Dat laatste is het gevolg van een jammerlijke broedertwist.
Er zijn twee plaatselijke onderwerpen die mogelijk van grote invloed kunnen zijn op de verkiezingsuitslag. In de eerste plaats is er de vorming van Oldambt zelf. De meeste partijen waren daar voorstander van, maar NCPN en VCP waren fel tegen. En omdat met name in Scheemda en Reiderland lang niet iedereen blij is met de fusie, kon dit de communisten wel eens hun eerste verkiezingswinst in vijftien jaar opleveren. Of niet natuurlijk.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het hele healthcare-debat in de VS loopt nog steeds, ook al is een belangrijke horde genomen. In deze discussie is het wel aardig om een stukje historie van de Nixon-tapes te vernemen. Hier de dialoog over het onderwerp:
Ehrlichman: This is a–
President Nixon: I don’t [unclear].
Ehrlichman: –private enterprise one.
President Nixon: Well, that appeals to me.
Ehrlichman: Edgar Kaiser is running his Permanente deal for profit. And the reason that he can do it–I had Edgar Kaiser come in talk to me about this, and I went into it in some depth. All of the incentives are toward less medical care, because–
President Nixon: [Unclear.]
Ehrlichman: –the less care they give them, the more money they make.
President Nixon: Fine. [Unclear.]
Ehrlichman: [Unclear] and the incentives run the right way.
President Nixon: Not bad.
Ah, dat waren nog eens tijden
Hieronder volgt een gastbijdrage van Marc van Gestel.
In een slechts door een bureaulamp verlichte kamer van de Rijksrecherche staan een tafel en drie stoelen. Op een stoel zit Hans H. Hij was jarenlang in dienst van de AIVD en wordt ervan verdacht staatsgeheimen te hebben doorgespeeld aan De Telegraaf. Hij kijkt om zich heen en moet glimlachen. Uit alles – de kale bakstenen muren, de spiegelwand, de ouderwetse bandrecorder met twee microfoons – blijkt dat een stel rechercheurs met hulp van een paar doe-het-zelfwinkels uit alle macht hebben geprobeerd om een verhoorkamer uit Amerikaanse politieseries na te maken. Hij wedt met zichzelf dat achter de spiegelwand gewoon een betonmuur zit. Dan gaat de deur piepend open (hang- en sluitwerk van de Gamma, hoort Hans meteen) en komen rechercheur 1 en 2 de kamer binnen. Zij schuiven met veel stil acteren aan tafel.
“Zo,” zegt rechercheur 1. “Aflossing van de wacht.”
“Ja,” vult rechercheur 2 aan, “verhooruur nummero 6 alweer, met onze persoontjes als nieuwe verhoorders.”
Hans H. zwijgt.
Rechercheur 1 probeert het verhaal op gang te houden: “Ik zie in onze papieren dat je de eerste vier stellen rechercheurs huilend de kamer hebt doen uitvluchten, het volgende stel heeft tegen je bekend dat zij al jaren een piramidespel met de lief-en-leedpot van het politiebureau hebben gespeeld en het laatste stel heb je ingemaakt met strippoker.”
“Maar dat houdt vandaag dus op,” zegt nummer 2, terwijl hij een aantal objecten uit zijn zak haalt. “Wij zijn namelijk van de hoofdklasse van ondervragingsteams.” Hans kijkt nieuwsgierig naar de instrumenten die rechercheur 2 naast elkaar op tafel legt: een scalpel, een injectienaald, een potje vaseline, steriele gaasjes, rubberhandschoenen en een haak die nog door de Egyptenaren is gebruikt om uit overleden farao’s de hersens uit het hoofd te pulken. Hans kijkt bewonderend. Die laatste zag hij niet dagelijks.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Gezien de vorige zijdelink sluit hij daarmee wel weer perfect aan bij de stemming onder “het volk”.
Je vraagt je af wat de uitslagen zouden zijn in een hoogconjunctuur.
Met dank aan pedro voor de tip.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.