Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. Staatssecretaris van Defensie Jack de Vries (CDA) heeft vandaag op luchtmachtbasis Woensdrecht aangekondigd dat ieder Kamerlid na de aanschaf van de Joint Strike Fighter aanspraak kan maken op een luchtmacht-adjudante. Het initiatief is erop gericht om een doorbraak te forceren in het slepende JSF-dossier. Zelfs zeer fervente tegentanders van de JSF lijken gevoelig te zijn voor het aanbod: SP-kamerlid Harry van Bommel heeft al aangegeven 'altijd open te staan voor goede argumenten'. De aankoop van het gevechtsvliegtuig vormt al jaren een heet hangijzer in Den Haag. De val van het kabinet haalde een opnieuw een streep door de rekening van de plannen van de luchtmacht om de F16-vloot te vervangen. De aanschaf van 64 vliegtuigen zou met 5,7 miljard de grootste overheidsuitgave in de Nederlandse geschiedenis zijn en De Vries lijkt bereid te zijn om de adjudantes-stunt in te zetten, 'al is het het laatste wat ik als staatssecretaris doe'. De Vries liet zich in Woensdrecht zeer positief uit over de kwaliteiten van de luchtmachtadjudantes. "En ik kan het weten," aldus de staatssecretaris, die al drie jaar een persoonlijke luchtmachtadjudante tot zijn beschikking heeft. De top van de luchtmacht overweegt ook het aanbieden van gratis woonruimte in kazernes voor mannelijke Kamerleden die onverhoopt niet geïnteresseerd blijken in een adjudante. Voormalig opperbevelhebber van de Nederlandse strijdmacht en oud-F-16 vlieger Dick Berlijn somt de voordelen van het wonen in een kazerne op: "Veel mannen, veel uniformen en weinig douches."
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Recentelijk schreven zowel Simon Otjes als Tom Louwerse over de zwakte van het Kieskompas: politieke partijen positioneren zich niet consistent in het model van het Kieskompas. Dat maakt de posities van partijen in de ruimte onzeker. In dit derde deel onderzoeken we de posities van de partijen op een inductieve manier.
Er wordt door politici en opiniemakers veel waarde gehecht aan de posities die partijen zijn toegekend in het Kieskompas. Het dagblad Trouw berichtte uitgebreid over de posities van de partijen: de positie van de PVV week opvallend af van de VVD, de PVV staat namelijk links van de VVD. Ook de posities van de ChristenUnie (links en conservatief) en D66 (rechts en progressief) waren ‘uniek’ volgens de Trouw. Het model van het Kieskompas is echter opgelegd aan de politieke partijen, die zoals wij eergisteren zagen, inconsistent antwoord geven op de stellingen en dus onzekere posities hebben. Als we, in plaats van het ruimtelijke model op te leggen aan de posities van partijen, deze hierop baseren, krijgen we een veel preciezer beeld van de verschillen en gelijkenissen tussen politieke partijen.
Een inductieve methode gaat uit van deze gelijkenissen en verschillen tussen politieke partijen en bouwt op de basis daarvan een model op. Het figuur hiernaast (klik op het plaatje voor een grotere versie) is gemaakt op basis van multidimensionale schaling, die een visuele weergave van de verschillen en gelijkenissen tussen partijposities maakt. Dit is een twee-dimensionale weergave van de verschillen tussen partijen. Volgens de data is een drie-dimensionale weergave het meest correct. Maar met de beperkingen van de hedendaagse techniek is een twee-dimensionaal model vele malen handiger: daarom zal ik het drie-dimensionale model in drie stappen moeten weergeven. Eerst dus de eerste en de tweede dimensie. Zoals je kan zien, bevindt de meeste spreiding zich op de horizontale dimensie. De afstanden op de verticale dimensie zijn kleiner. Je kan grofweg drie clusters zien:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het definitieve bewijs: 9/11 was ‘inside job’
Finse experts ontmaskeren Bilderbergcomplot met speels gemak.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Welcome to the no-spin zone
Na aanslag op generaal die opstand steunt
Reaguurservice: Wat vindt u van werkwijze Telegraaf en @telegraafboycot? (Sargief) | Update: Twitter haalt @telegraafboycot uit de lucht (na verzoek Telegraaf obv merkinbreuk?), gaat verder op @tgraafboycot
“Het dagblad De Telegraaf geeft onpartijdig nieuws, zonder gebonden te zijn aan enige staatkundige partij, kerkelijke richting of belangengemeenschap, uitsluitend in dienst van ?s lands belang.”
De Telegraaf plaatst artikel 3 uit haar statuten trots op pagina twee van haar extra sensatie-editie die gisteren uitkwam.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.