It’s the monetary system, stupid!

Geld is niet zozeer ruilmiddel, maar vooral een veroorzaker van centralisatie, ongelijkheid en bron van macht. Dat is wellicht de grootste les van de eurocrisis, zegt Zeitgeist-coördinator Seth Lievense. We zijn gered! Het akkoord is misschien niet optimaal, de weg voor de Grieken is lang en Noord-Europa moet flink in de buidel tasten, maar veel keuze hadden we niet. De druk is van de ketel en we kunnen er weer even tegenaan.’ Het algemene debat wijkt aldoor niet ver af van deze gedachtegang. Toch weten we dat we enkel tijd hebben gekocht. Sinds 2008 is er eigenlijk weinig veranderd en zijn problemen enkel geëscaleerd. Alhoewel, één constante lijken we van uit te kunnen gaan: de bank als winnaar. Keer op keer. Hoe zijn we hier eigenlijk gekomen? Het begon al lange tijd geleden in de Verenigde Staten met het verstrekken van makkelijk toegankelijk krediet via de creditcards/leningen en gaf de economie daarmee een grote voorsprong ten opzichte van andere economieën. De rekening werd vervolgens niet betaald, maar opgevangen met nieuw makkelijk toegankelijk krediet in de vorm van hypotheken. De rotte appels werden gebundeld in pakketjes met andere schulden en kregen een triple-a kredietwaardigheid van de kredietbeoordelaars -de welbekende Credit Default Swaps (CDS).

Door: Foto: Images Money (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ongelijkheid doet roesten (3)

, door

De ongelijkheid van kennis en informatie wordt door Google en Internet opgeheven, zo lijkt het op het eerste gezicht. Maar dat is niet zo. Google maakt een profiel, op basis van je zoekgedrag en levert op basis daarvan een persoonlijk antwoord op je vraag. Is dat een bezwaar? Ja, behoorlijk. Google is geen encyclopedie, met een voor iedereen op dezelfde wijze toegankelijke informatieschat. Daarmee worden mensen in hun (beperkte) kennis en opvattingen gesterkt en de confrontatie met afwijkende inzichten vermeden.De egalitaire samenleving, die de sociaal-democratie dichter bij wil brengen, wordt door Google misschien wel niet bevorderd. Google verkoopt geen informatie, geen resultaat op zoekvragen (want die is gelukkig gratis), maar Google verkoopt jouw aandacht, aan adverteerders.

De crisis in de PvdA geeft mijn greep naar hun slogan “spreiding van kennis, macht en inkomen”, een verrassende actualiteit. Wat mij interesseert is wat de geldigheid van die doelstelling nu is en wat de voortgang geweest is. Anders gezegd: hebben we het nog over de wenselijke verhoudingen in de samenleving?  Cohen gaf een impuls aan het “VanWaarde-project”  van de WBS, een poging om oude waarden te moderniseren. Bij uitblijvend resultaat is dit mijn variant daarop.

In mijn vorige post heb ik gepoogd de inkomensongelijkheid te bekijken. Het kabinet Den Uyl betoogde destijds dat de samenleving door nivellering beter af zou zijn. Onderzoek wijst uit dat daarvoor goede gronden zijn aan te voeren. “Het quotiënt van maximum-  en minimuminkomen moest zo klein mogelijk worden.” Deze elegante formulering is van Roel in ’t Veld. (Zeven jaar Paars, p.175) Inmiddels kijken we daar minder “Rijnlands” naar: het Aglo-Amerikaanse model ziet meer in inkomensverschil. Maar het resultaat lijkt niet goed.  In mijn stuk probeer ik, met moderne onderzoeken en inzichten (Wilkinson en Picket) te bezien of inkomensnivellering ook nu goed  zou kunnen werken. (minder zorg, minder criminaliteit, minder obesitas, hogere levensverwachting.)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Russische straatkunst

, door

With a double dose of wit and color Nikita Nomerz transforms derelict buildings, towers, and crumbling urban spaces into whimsical, quirky faces in locations around Nizhny Novgorod, Russia.

Verlos de Grieken van hun verlossers!

, door

Onder het mom van redden, wordt Griekenland kapot bezuinigd. Europese burgers mogen dit niet laten gebeuren. Een Europees manifest, uit het Frans vertaald door Dennis Schep.

Terwijl de helft van de Griekse jeugd werkloos is en er 25.000 daklozen door Athene dwalen; terwijl 30% van de Griekse bevolking onder de armoedegrens leeft en duizenden families zich gedwongen zien hun kinderen elders onder te brengen om ze voor honger en kou te behoeden; terwijl vluchtelingen en de nieuwe armen wedijveren om de best gevulde vuilnisbakken, leggen de “redders” van Griekenland het land een nieuw hulpplan op – onder het voorwendsel dat de Grieken er niet hard genoeg voor werken – dat de sociale misstanden dreigt te verdubbelen. Een plan dat een einde maakt aan het recht op arbeid, dat de armen in de meest extreme vorm van ellende stort, en de middenklasse zal doen verdwijnen.

Het doel is niet om Griekenland te “redden.” Alle economen die hun naam waardig zijn zijn het hierover eens. Het gaat erom tijd te winnen om de interesses van de schuldeisers veilig te stellen, terwijl het land langzaam in faillissement afglijdt. Maar bovenal gaat het erom van Griekenland een laboratorium van sociale verandering te maken dat, in de volgende fase van de crisis, over heel Europa uitgespreid zal worden. Het model waarmee nu in Griekenland geëxperimenteerd wordt is een model waarin sociale diensten, scholen en ziekenhuizen worden geruïneerd, waarin gezondheid tot een privilege voor de rijken wordt, en waarin kwetsbare bevolkingsgroepen zijn gedoemd tot een zorgvuldig geplande eliminatie, terwijl zij die nog werken veroordeeld worden tot de meest extreme vormen van verarming en precariteit.

‘EU moet Victor Orban niet isoleren’

, door

De Hongaarse premier Victor Orban is weinig geliefd in Europa. Hij zou ondemocratisch zijn. Toch moet de EU ervoor waken hem en zijn partij teveel te isoleren, betoogt Balázs Jarábik, directeur van het Kiev office of Pact, Inc., een NGO voor de ontwikkeling van media en civil society in Oost-Europa.

Viktor Orban`s FIDESZ party won a constitutional majority in the Hungarian parliament two years ago on a promise of purging the country’s politics of the remnants of communism. The prime minister had a point: unlike neighbouring Central European states, Hungary had moved from communism through compromise, not revolution, so many of the old system’s worst traits including rampant tax evasion and addiction to debt have been preserved or worsened. When Orban promised to “complete regime change”, he had the backing of most Hungarians, even if many suspected the prime minister’s political instincts, and worried that he lacked a clear programme and a team with the expertise to reform the country.

Two years later, Orban is in open conflict with his country’s opposition and much of the West. Critics hold him responsible for a series of confusing, counterproductive and sometimes contradictory economic measures, such as the de facto nationalisation of the private pension system. They also suspect him of trying to build a one-party state. The EU, too, is alarmed, and the European Commission initiated court proceedings against Hungary, chiefly over measures that curb the powers of the country’s central bank. But the West should resist the urge to isolate Viktor Orban, as it does with Belarus’ Alexander Lukashenko. Orban has genuine support from the majority of Hungarians, who believe that the country is on the wrong track and needs deep reforms. While many of the prime minister’s steps have been undemocratic, Orban has proven to be a pragmatist, capable of adjusting course. The EU’s goal in Hungary should be to steer his government away from damaging undemocratic ideas towards needed reforms.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Hoge olieprijs en speculatie

, door

De verschillende olieprijzen boeken record op record en is dan ook meteen weer gebombardeerd tot een verkiezingsissue in de VS. Het is nogal een déjà vu-onderwerp. Niet alleen waren de olieprijzen een brandend onderwerp in de verkiezingen van 2008, ook de verklaringen zijn dezelfde: onrust in het Midden-Oosten en de slurpbehoeften van China. En weer wordt er angstvallig gezwegen over een andere mogelijke oorzaak: speculatie.

De Amerikaanse journalist Matt Taibbi heeft al meermaals fraai blootgelegd hoe de grote investeringsbanken zich in de tweede helft van de jaren nul hebben verrijkt op de commodities markets. Uiteraard begint het verhaal in de jaren negentig, waar verblinde toezichthouders onder het slapende bewind van Clinton stiekem enkele belangrijke regels afschaffen. Die maken het voor investeringsbanken mogelijk om met grondstoffen te speculeren. Iedereen rijk, iedereen tevree.

Totdat de commodities markets een bubble begint te worden. Voedsel- en olieprijzen stijgen. Rellen, tientallen miljoenen vallen terug in armoede en de Amerikaanse kiezer moppert aan de pomp dat hij bijna vier dollar voor een gallon moet betalen (ongeveer de helft van wat benzine in Nederland kost).

Wat ik mij nu afvraag, is of er op de achtergrond weer zo druk wordt gespeculeerd. China is helemaal niet zo booming op het moment. De oliekraan uit Libië staat weer open. Goed, het waren even wat koude weken, maar volgens mij was het zowel in de VS als in Europa een tamelijk zachte winter. Om eerlijk te zijn, ik weet niet eens waar ik moet beginnen om een spoor van speculatie te vinden. Wellicht dat u het weet, dan graag in de comments.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fictie-update: meer dan de helft van de kamer is reeds vertrokken

, door

Het staatsrecht hanteert een aantal ficties – en zou ook niet zonder kunnen. Maar af en toe is goed die ficties terug te rekenen. Zo is er de Farage-test: who voted for you? Die test vraagt zich af welk zittend kamerlid de grootste profiteur is van het lijstenstelsel. Dat bleek in 2010 de PvdA’er Eelke van der Veen. Hij zit met 486 stemmen een zetel die 62.773 stemmen ‘waard is’ bezet te houden.

Na het vertrek van Job Cohen is het ook eens aardig terug te rekenen hoeveel stemmen er uitgebracht zijn op inmiddels vertrokken kamerleden. Wie door het procesverbaal van de vorige verkiezingen bladert turft meteen Balkenende, Verhagen, Bijleveld, De Jager, Klink, Atsma, Van Bijsterveldt, Verburg, De Vries, Cohen, Spekman, Schippers, Teeven, Rouvoet, Halsema, Zijlstra, de Krom, Weekers, Nicolaï, Rutte.

Er zullen in de backbenches vast meer afhakers zijn geweest, maar deze zijn bij elkaar al goed voor 5.296.397 stemmen. In totaal zijn er 9.416.001 uitgebracht op alle kandidaten van alle lijsten. Meer dan de helft van de uitgebrachte stemmen was dus op iemand die niet meer in de Kamer zit. Gedeeld door de kiesdeler is sinds de verkiezingen een krappe 85 zetels vertrokken. Zo’n 31 zetels richting kabinet, de rest naar elders.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Israel arresteert Palestijnen die uitgeruild werden voor Gilad Shalit opnieuw

, door

Israelische militairen hebben woensdag voor de derde maal deze week een man gearresteerd die in oktober 2011 onder de overeenkomst omtrent de uitwisseling van Gilad Shalit werd vrijgelaten. Majday al-Ajouly, 48, werd, evenals zijn vrouw en 18-jarige dochter, opgepakt bij een nachtelijke inval in het dorp Qaffin bij Tulkarem.
Maandag waren Abdul Rahman Ahmad Ishteiwi en Mahmoud Adnan Mahmoud Salim aangehouden in Qalqiliya. Ook zij waren bij de uitwisseling van gevangenen tegen Gilad Shalit in oktober vrijgelaten.
Nog weer iets eerder, namelijk op 16 februari, werd  Hana Shalabi, 29,  uit het dorp Bruqin bij Jenin opgepakt. Ook zij werd na ongeveer twee jaar in administatieve hechtenis te zijn gehouden, vrijgelaten bij de Shalit-uitwisseling. Haar advocaat Shireen Iraqi zei dat Hana bij haar laatste arrestatie ten overstaan van haar familie was vernederd en geslagen. Ze is een hongerstaking begonnen die nu een week oud is. Hana is in opnieuw in administratieve detentie en opgesloten in een isoleercel.

De mensenrechtenorganisatie Addameer meldde in december dat Israel sinds de vrijlating van de eerste batch van 477 gevangenen voor Shalit op 18 oktober, weer 470 Palestijnen had aangehouden. De organisatie constateerde toen dat ”de Israelische gevangenissen weer opnieuw gevuld worden met vrijwel exact hetzelfde aantal Palestijnen als in oktober werd vrijgelaten”.
Ongeveer 40% van de Palestijnen in de bezette gebieden is op enigerlei tijdstip van hun leven door Israel opgepakt. De meeste arrestaties vinden plaats op grond van wat Israel ‘veiligheidoverwegingen’ noemt.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende