DATA - In de discussie over nivellering moet je niet alleen kijken naar hoeveel mensen verdienen, maar ook hoeveel mensen veel verdienen. Het afgelopen decennium is juist de goed verdienende groep enorm gegroeid.
Ik moet toegeven dat ik ook even moest slikken toen ik de kabinetsplannen vernam. Nu verdien ik niet overdreven veel, maar met ons huishouden vallen we in de categorie die meer dan 70.000 euro bruto op jaarbasis binnen harkt.
Nu hoor je me niet klagen over mijn inkomen, maar ik heb niet het gevoel dat ik zoveel verdien: we hoeven ons nooit zorgen te maken om geld, maar we leven tamelijk sober. We gaan niet overdreven vaak op vakantie, wonen in een normaal rijtjeshuis en rijden een tweedehands auto uit 1998.
Met twee kinderen onder de vier, een huis in de vrije huursector en de berekeningen van de zorgpremies in het achterhoofd denk ik dat we er maandelijks zo’n zeshonderd euro op achteruit gaan. Dat wordt wel een flink stuk krapper. Ik weet nog niet of ik voldoende geld opzij kan zetten voor arbeidsongeschiktheid, werkloosheidsbuffer en pensioen. Als zzp’er moet ik dat immers zelf betalen.
Dat we moeten inleveren vind ik begrijpelijk. Als ’t echt moet, kunnen we hier en daar nog wel wat beknibbelen. Maar het is ook om een andere reden begrijpelijk dat mensen zoals wij moeten inleveren: we zijn met velen. En onze gelukkige groep is ook nog eens flink gegroeid in de afgelopen jaren.