Harlem Shake #435
De Harlem Shake is een hype, dus moet het ook voorkomen in reclamefilmpjes. Maar deze van de Parkinson Vereniging is wel bijzonder treffend..
Het doel is bereikt. De Automatische Externe Defibrillator (AED) hangt overal. De stichting heft zichzelf op. Mocht u een hartstilstand krijgen, en er is iemand in de buurt die weet hoe zo’n ding werkt, dan is de kans redelijk groot dat uw tijd op het aardse nog eventjes wordt verlengd. Vloekend en tierend kiest Magere Hein eieren voor zijn geld. Degene met de hartstilstand blij, de redder blij, de kinderen van degene die de hartstilstand had blij, de kinderen van de redder blij. Iedereen blij. Iedereen, behalve het ziekenhuis, zo heb ik me een keer laten vertellen door iemand die als verpleegster bij het VUmc werkte. Nu hebben ze het daar sowieso niet zo op medische ethiek, dat weet u. Maar het deed mijn wenkbrauwen toch fronzen, te horen dat ze in het ziekenhuis helemaal niet zitten te wachten op al die halve lijken die worden binnen gebracht, terwijl ze eigenlijk gewoon hartstikke dood hadden moeten zijn. Maak het ziekenhuisbed maar weer op en zet alle meetinstrumenten maar klaar: iemand heeft het nodig gevonden om een 85 jaar oude baas die ter aarde stortte voor het koelvak van de Albert Heijn te defribilleren dat het een aard had.
De Harlem Shake is een hype, dus moet het ook voorkomen in reclamefilmpjes. Maar deze van de Parkinson Vereniging is wel bijzonder treffend..
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ANALYSE - Secretaris-Generaal Buijink wordt, na 33 dienstjaren bij het ministerie van Economische Zaken, voorzitter van de bankenlobby. Dat laat NRC Handelsblad weten in een artikel waar volkomen terecht geen enkele kritische vraag in wordt gesteld.
Want natuurlijk kun je zeggen: is het niet vreemd dat zo’n man die het ministerie als z’n broekzak kent, die kennis en kunde van de ene op de andere dag voor privaat gewin gaat inzetten? Wringt dat niet, zo’n soepele overstap van publiek dienaar naar lobbyist? Alsof hij z’n ervaring, voor z’n pensioen, nog even te gelde wil maken.
Dat lijken allemaal terechte vragen, totdat je je realiseert dat de helft van de grote Nederlandse banken al genationaliseerd is en deze stap het resultaat moet zijn van vooruitziendheid. Stilzwijgend gaat het rijk ervan uit dat die Nederlandse Vereniging van Banken, over enkele jaren een directoraat van het Ministerie van Systeembanken is, van waaruit deze sector wordt bestuurd.
Buijink is niet meer dan een effectief middel door een vooruitziende overheid ingezet, om de verdere overname van de Nederlandse banksector soepel te laten verlopen. Hij is de vooruitgestuurde verkenner. Daar moeten we alleen maar blij mee zijn. Over enkele jaren maakt hij gewoon weer onderdeel uit van een ministerie. Kritische vragen zijn hier overbodig.
ANALYSE - De rapporten van ratingbureaus zijn bijna dagelijks in het nieuws. Afgelopen weekend was het weer zover: Moody’s verlaagt de status van Groot-Brittannië van Aaa naar Aa1.
Regeringsleiders en CEO’s zijn doodsbenauwd voor een afwaarderingen door ratingbureaus, want de gevolgen doen pijn. Beleggers willen niet meer investeren, de rente stijgt en wisselkoersen dalen. Uit ergernis over de zoveelste negatieve beoordeling heeft Europese Commissie in 2010 wetgeving voorgesteld om deze bureaus beter te reguleren. De vraag is: hoe objectief zijn ratingbureaus eigenlijk en moeten we ze nog wel serieus nemen?
Het schertsargument
Volgens Daniel Hannan, een Brits lid van het Europees Parlement, zijn ratingbureaus net zo objectief als weerstations. Dankzij hun rapporten weet je hoe een bedrijf, een land of de economie als geheel er bij staat. Het is volgens hem belachelijk dat je denkt door de ratingbureaus te reguleren de economie verbeterd zou kunnen worden.
Letterlijk zei hij:
It is hard to improve on what my colleague Martin [onverstaanbaar] said on this issue, that seeking to address the debt crisis by regulating the credit rating agencies is like seeking to improve the weather by regulating the weather forecasters. You don’t improve the underlying problem by tackling the way it’s reported.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
COLUMN - In Vliegende Hollanders: Sterren van de Schans stort het soort Bekende Nederlanders dat toch niets te verliezen heeft zich van de skischans af in de hoop op wat extra marktwaarde in het schnabbelcircuit. Presentator Gerard Joling kan z’n lul niet op. Ik bedoel lol.
Van bovenaf werd mij de wijze raad gegeven op de televee ook eens kijkje buiten de eigen parochie te nemen. Leuk natuurlijk, al die fijne programmaatjes van de Staats TV, maar het Nederlandse medialandschap heeft meer te bieden dan Tegenlicht. Vliegende Hollanders bijvoorbeeld.
Ergens las ik dat Carlo Boszhard SBS6 had aangeraden om zich niet chiquer voor te doen dan ze zijn en om voor hun programma’s vooral flink te blijven vissen in de poel met Bekende Nederlanders van de B-, C- en vooral D-garnituur. Het soort Bekende Nederlanders dat bekend is omdat ze ooit de plee van Big Brother hebben ondergekotst, Call TV hebben gepresenteerd of in de eerste ronde van Idols door Gordon zijn afgezeken. Vandaar dus dat ik good ol’ Kelly zich in een glimmend skischanspakje zag hijsen om vooral heel demonstratief niet te gaan oefenen maar champoepel te gaan drinken, tot grote ergernis van haar Duitse skischansleermeester en tot grote hilariteit van Gerard Joling.
OPROEP - Johnny Volente voelde zich genaaid door de brave Suske en Wiske. Al snel zwelde de roep aan voor ouderwetsch Steeph-lijstje met the best of. Steeph is op vakantie, daarom neem ik de honneurs waar. Dus bij deze: wat is de mooiste strip aller tijden?
Ik was vroeger fervent striplezer. Natuurlijk las ik eerst de kinderlijke inkoppertjes: Donald Duck, Suske en Wiske, Kuifje. Stilistisch vind ik Kuifje er nog steeds uitspringen. Een tijdje was ik helemaal verslingerd aan Robbedoes en Kwabbernoot, Sjors en Sjimmie (zowel de boeken als het tijdschrift).
Maar mijn echte passie werden de X-men en andere comics (Batman, Spiderman, Superman). Goede verhaallijnen, mooie karakters. Artistiek konden ze het niet halen bij bijvoorbeeld Storm, maar de spanning en de plots maakten dat meer dan goed. Storm (en Roodhaar) was een andere favoriet.
Helaas ben ik rond mijn achttiende afgehaakt. Ik heb nog wel een tijdje ‘strips voor volwassenen’ gelezen, maar nooit meer de passie gevoeld die ik als vijftienjarige jongen voor strips had. Hoewel… ik denk dat ik vanavond maar weer eens een paar oude dozen van zolder haal.
Een favoriet benoemen is lastig. Ik weet welke strip ik het beste vond, maar kan de titel niet meer herinneren. Het was een verzameling van superheroes, onder aanvoering van de X-men of de Fantastic Four die een mega-schurk van gallactische omvang moesten verslaan. Die mega-schurk bezat de zogenoemde Nullifier, waarmee de hele kosmos vernietigd kon worden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Doe niet weer een onderzoek. De problemen zijn bekend.
Brenno de Winter moet een toontje lager gaan zingen, anders wordt de geldkraan dichtgedraaid
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.