Twee stemmen tekort voor beteugeling van NSA
NSA-hervorming komt niet door Amerikaanse Senaat. Republikeinen chanteren privacy voorvechters met ISIS.
Nederland is een nieuwe politieke beweging rijker. Na hun vertrek uit de PvdA-fractie zijn Kuzu en Özturk gisteren voor zichzelf begonnen. Het is nog een beetje de vraag welke kant de beweging op gaat: wordt het een Turkse partij, een Partij van de Allochtonen, of een islamitische partij? De stemverklaring die Kuzu vanmiddag aflegde voor de stemming over de Wet op het Taalonderwijs, maakte één ding duidelijk: het gaat over het belang van migranten. Ze zullen er weinig kiezers mee trekken. Precedent Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, maar als we op de geschiedenis moeten afgaan, ziet de toekomst van de groep Kuzu/Öztürk er niet zo rooskleurig uit. De politieke experimenten die tot nu toe gedaan zijn vanuit migrantengemeenschappen hebben nog weinig aansprekende resultaten opgeleverd. Turkse partijen hebben in Nederland nog nooit succes gehad, migranten- en moslimpartijen alleen lokaal en marginaal.
NSA-hervorming komt niet door Amerikaanse Senaat. Republikeinen chanteren privacy voorvechters met ISIS.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
COLUMN - Fair Play is bij de FIFA al jaren ver te zoeken, vindt Lieuwe Rozema.
Twee vrouwen die de machtige voetbalbond FIFA op de knieën dwingen. Het zou zo maar kunnen. Bonita Mersaides en Phaedra Almajid legden als officials van respectievelijk de Australische en Qatarese voetbalbond belastende verklaringen af bij de Amerikaanse jurist Michael Garcia, die in opdracht van de FIFA onderzoek deed naar omkoping rondom de toewijzing van het WK 2018 aan Rusland en het WK 2022 aan Qatar.
Garcia sprak met 75 betrokkenen, schreef zijn bevindingen allemaal keurig op en leverde het 350 pagina’s tellend eindrapport in bij de arbitragecommissie van de voetbalbond. Tot zijn grote verbazing kwam de ethische commissie van de FIFA onlangs met een samenvatting naar buiten, waarin Garcia zich totaal niet kon vinden. Er zouden onjuistheden en verkeerde conclusies in staan. Almajid was geschokt en woedend. Mersaides sprak zelfs van een farce.
Op zijn beurt verbaasde de voorzitter van de ethische commissie, de Duitse rechter Hans-Joachim Eckert, zich weer over de kritiek van Garcia. Volgens Eckert zou het normaal zijn geweest om dergelijke kritiek eerst met elkaar te bespreken, ware het niet dat de samenvatting nooit aan Garcia is voorgelegd. Niet erg chique van de voetbalbond. Die donders goed weet dat Garcia niks kan en mag zeggen, omdat hij een geheimhoudingsverklaring heeft ondertekend. Komt dat even goed uit. Deze week gaan beide heren alsnog rond de tafel. Maar de geest is uit de fles. Het zaakje stinkt en riekt naar doofpot.
COLUMN - Ze moest niets van haar ’tweede moeder’ hebben. Ze schaamde zich rot: je moeder ‘ineens’ lesbisch, dat wíl je als puber niet! Ze deed van alles om de relatie tussen haar moeder en Ellen, de ’tweede moeder’, kapot te maken. Stoken, spullen van haar stiefmoeder slopen, dreigen, bedreigen, schelden. Alles haalde ze uit de kast. En daar was ze trots op.
Het hielp alleen niet. De relatie tussen haar moeder en Ellen werd er eigenlijk alleen maar sterker door. Maar die tussen Sylvana en haar moeder niet. Bemiddeling van Bureau Jeugdzorg hielp niet. De situatie werd onhoudbaar en Sylvana werd uit huis geplaatst. Een vrijwillige plaatsing, want moeder was er na anderhalf jaar klaar mee. Niet zozeer omdat ze het opnam voor haar nieuwe vriendin, maar voornamelijk omdat haar dochter intimiderend, dreigend gedrag vertoonde. En dan maakte het haar niet uit tegen wie, dat dóe je gewoon niet.
Ieder weekend ging Sylvana naar huis, voor een paar uurtjes. Aan de ene kant keek ze daar naar uit: ze was gek op haar moeder. Aan de andere kant deed ze van alles om haar stiefmoeder weg te pesten. Dreigen en spullen kapot maken deed ze niet meer nadat haar moeder aangifte tegen haar had gedaan. Maar Ellen het bloed onder haar nagels vandaan halen en haar zwartmaken wel.
Aan groepsgenoten vertelde ze wat ‘die bitch’ nou weer gedaan had. Maar ‘die bitch’ was wél degene die Sylvana’s moeder gelukkig maakte. En die de kamer van Sylvana hielp inrichten. Die naar het huis van Sylvana’s ex-vriendje was gereden om verhaal te halen over het blauwe oog dat Sylvana had.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Althans dat valt op te maken uit een observatie van de OVSE:
On 11 November, the [Observer Mission] observed a van marked with signs “gruz 200” [“Cargo 200” which is a well-known Russian military code used for “military personnel killed in action”] crossing from the RF to Ukraine and returning several hours later.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Het werk is getiteld ‘Burgerlijke stand en het oude raadhuis van München’.
De parapluprotesten voor meer democratie duren nog altijd voort.
Maar voor een dergelijke stap is geen Kamermeerderheid: alleen PvdA, SP en D66 zijn voor.
Erkenning is voor regeringspartij VVD blijkbaar geen optie, want:
Het kabinet streeft naar een evenwichtige benadering waarbij Israël en de Palestijnen gelijkwaardig worden behandeld.
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft de sloop bevolen van de panden waar twee Palestijnen woonden die vandaag een aanslag op een synagoge in West-Jeruzalem hebben gepleegd.
Vaste praktijk.
Dat daarmee ook onschuldige medebewoners worden getroffen, doet er blijkbaar niet toe.
Zo meldt De Morgen:
De grote concerns, waaronder vliegtuigbouwer Boeing, autobouwer Ford en de bank JPMorgan, betaalden hun CEO gemiddeld 17,3 miljoen dollar in 2013. Tezelfdertijd maakten die bedrijven een globale winst van 74,4 miljard dollar, waarop ze geen enkele belasting betaalden aan de Amerikaanse federale staat, aangezien ze konden profiteren van fiscale deducties. […]
“Het feit dat bedrijven een individu, wat ook diens talent moge zijn, meer betalen dan dat ze bijdragen aan de kosten van de openbare diensten die noodzakelijk zijn voor hun commerciële succes, toont de zware lacunes in ons belastingssysteem”, klinkt het bij de onderzoekers.
So, why should we clone a mammoth?
Het klonen van uitgestorven dieren komt in zicht. Op verschillende plekken in de wereld wordt gewerkt aan het terugbrengen van dieren die er niet meer zijn. Zoals de tasmaanse tijger, waarvan nog foto’s bestaan, zo pas geleden is die uitgestorven. Dino’s zullen we nooit kunnen klonen, DNA vergaat binnen ongeveer honderdduizend jaar. Maar het ligt nog wel binnen de mogelijkheden om mammoeten liggen terug te brengen.
Afkomstig van misschien wel het beste album van The Velvet Underground: het nummer The Gift, gebaseerd op een kort verhaal van Lou Reed.
Als je ‘m nog niet kent, blijf vooral luisteren tot de ontknoping: