Levensgevaarlijke sneeuwrage in Boston

Het sneeuwt in Boston. En niet zo’n beetje ook. De stad werd afgelopen weekend voor de vierde keer in een maand getroffen door een sneeuwstorm en is inmiddels bedekt door bijna twee meter van het witte goedje. Een record. Nog nooit eerder viel er zoveel sneeuw in februari. Vervelend voor de bewoners. Het openbare leven is nagenoeg tot stilstand gekomen. Trams ploegen zich door de metershoge witte barrière. Het kan dus wel NS, rijden als het sneeuwt. Duizenden vluchten zijn geschrapt. En automobilisten worden vriendelijk doch dringend verzocht thuis te blijven om de sneeuwruimers ruim baan te geven. Maar waar de een de winterse ellende als een belemmering ervaart, ziet de ander juist kansen. Kansen om vanaf de eerste verdieping of hoger met een salto of halve schroef naar beneden te springen in een zacht bedje van sneeuw. Het liefst in onderbroek. Het is een ware rage aan het worden. De sociale media staan inmiddels vol filmpjes van de meest gevaarlijke acrobatische toeren. En het moet natuurlijk steeds hoger, harder en gekker. Het wachten is dan ook totdat het een keer goed misgaat.

Door: Foto: Minuk (cc)

‘The Guardian view on Debaltseve and the Ukraine ceasefire’

Het blijft koffiedik kijken (en er zijn andere overwegingen bij de hoofdrolspelers denkbaar), maar dit lijkt geen onzinnige analyse:

It was obvious as soon as the Ukraine ceasefire was agreed last week that both sides would fight hard in the time before it came into force to either seize or deny territory, particularly in Debaltseve. Such down-to-the-wire efforts are a feature of ceasefires everywhere, and they often go beyond the wire, as they have at Debaltseve, where the separatists have been able to squeeze the battered town so hard in the last few days that Ukrainian forces are now withdrawing, in what sort of order is not clear. Such land grabs are violations but they may also demonstrate an expectation that the truce will last. Why expend men and materiel to gain an advantage unless you expect to be able to lock it in?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De stijgende beloning van de bestuurders van ABP/APG

DATA - De beruchte econoom Ewald Engelen maakte zich recent in een column druk over de beloning van een Nederlands pensioenfonds. Maar liefst zeven ton kreeg een bestuurder bij het ABP.

Dat riep de vraag op hoe de ontwikkeling van de beloning bij de bestuurders van ABP, en nu ook APG, de afgelopen jaren ging. Want de focus op één jaar en één bestuurder vertroebelt het zicht op de echte trend.

We zijn gaan spitten in de jaarverslagen. En daarbij hebben we gelijk even de dekkingsgraad erbij gepakt als referentiekader. Zie hier het resultaat:

abp_apg_2005_2013_475

Voor bovenstaand overzicht is uit de jaarverslagen de beloning gehaald voor de raden van bestuur, raden van commissarissen, leden directieraad, directeur bestuursbureau en leden commissies.

In 2008 werd APG opgericht als uitvoeringsorgaan voor de pensioenen. Maar dit is vooral een administratieve constructie. We beschouwen het dus door de jaren heen als één organisatie.

In mei weten we pas de cijfers over 2014…

Foto: mkhmarketing (cc)

Valse vrienden

COLUMN - Ineens kreeg ik op Facebook vriendschapsverzoeken van wildvreemde Afrikaanse mannen, die stuk voor stuk profielfoto’s hadden waarin ze smachtend in de lens keken. Ook kreeg ik veel persoonlijke berichtjes van andere Afrikaanse mannen die me schreven dat ze geraakt waren door mijn prachtige verschijning. Vast vleiend bedoeld, maar vermoedelijk waren de berichten het gevolg van mijn verse status van weduwe. Ik was het doelwit van een nieuw type Nigeriaanse scam, dacht ik, en klikte al die mannen weg.

Er gebeurde weer iets raars op Facebook. Ik bleek om de haverklap pagina’s te hebben geliked die ik nog nooit in mijn Facebookbestaan heb gezien, en als ik ze wél had gezien, piekerde ik er niet over om ze te leuk te vinden. ‘Vrienden van Nederland’, bijvoorbeeld, een pagina waar ik werkelijk geen enkele affiniteit mee heb. ‘Facebook wil zulke paginabeheerders vast laten zien dat het loont om er met je clubje te leuren, dacht ik, en haalde elke valse like weg waarop ik Facebook betrapte.

Vervolgens kwamen er vriendschapsverzoeken van mensen met iets te fraaie Nederlandse namen – Geertruida Hoogenboom of Mathilde Nooitgedacht enzo – en bleken die mensen bij inspectie geen profiel van betekenis te hebben: ze deden niks op Facebook, maar hadden wel een stapel vrienden.

En tenslotte kwam er een ris niet-smachtende Afrikaanse en Aziatische mannen om mijn vriendschap bedelen. Ze waren allemaal al vriendjes met steeds dezelfde groep halve kennissen in mijn Facebookkring, en deden zelf óók helemaal niks op Facebook, behalve een leuke exotische naam dragen. (Wat goedwillende, meestal middelbare dames steeds naïef deed uitroepen: ‘Wat ontzettend leuk dat je vriendschap met mij wilt sluiten!’)

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Ver en vivo En Directo (cc)

UEFA, geef me mijn voetbal terug

COLUMN - Hoera. De Champions League is weer begonnen. Weg met die lange grijze winteravonden voor de houtkachel met een goed boek en een glas rode wijn. Lekker weer de dinsdag- en woensdagavonden voor de buis hangen. Genietend van het neusje van de zalm van de grootste voetbalcompetitie ter wereld. PSG en Chelsea beten het spits af in een toernooi dat alleen nog maar voor superrijke voetbalclubs toegankelijk is. Een uitzondering daargelaten. Vijftig miljoen euro voor een middelmatige speler als David Luiz, wie kan dat nog betalen? Leicester, de nummer laatst van de Engelse competitie wellicht. Dankzij de verkoop van de uitzendrechten van de Premier League. Maar op het Engelse voetbal staat nu eenmaal geen maat.

PSG-Chelsea was van een bedroevend laag niveau. Weinig strijd, nauwelijks kansen en twee ploegen die er geen wedstrijd van wensten te maken. Bang als zij waren om nu al op een onoverkomelijke achterstand gezet te worden voor de return op 11 maart. Chelsea kreeg in negentig minuten tijd welgeteld één hoekschop en schoot twee keer op doel. Statistieken liegen niet. Beschamend. Daar dacht de Special One natuurlijk anders over. Mourinho weigerde toe te geven dat zijn spelers niet goed waren. Hij was zelfs uitermate tevreden over het eindresultaat. ‘It was an important goal for us because a draw with a goal is better than one without.’ Een waarheid als een koe. Cruyff zou het niet beter gezegd kunnen hebben.

Foto: copyright ok. Gecheckt 08-11-2022

De Volkskrant en Fu Manchu

Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Een fraaie illustratie daarvan vonden we deze week in de Volkskrant, waar de opinieredactie een artikel van David P. Goldman over China als wereldmacht vergezeld doet gaan van een koloniale karikatuur van Fu Manchu. Onderschrift: ‘China houdt niet van de wereld, althans niet van de wereld buiten China’.

Zo slaagt de Volkskrant erin met het gebruik van één beeld de strekking van het artikel (on)handig binnenstebuiten te keren. Goldman maakt namelijk eveneens gebruik van het stereotype van Fu Manchu, maar dan om de draak te steken met een andere auteur, die net een boek uit heeft met de omineuze titel: The Hundred-Year Marathon: China’s Secret Strategy to Replace America as the Global Superpower.

Als je gruwelfantasieën wilt lezen over een Chinees complot om de wereld over te nemen, spot Goldman, dan kun je beter The Insidious Dr Fu Manchu van Sax Rohmer uit 1913 lezen. Dat boek is niet alleen onderhoudender, maar ook nog eens gratis.

China is helemaal niet geïnteresseerd in wereldmacht, meent Goldman. Het is vooral naar binnen gekeerd. Dat het de wereldmacht goed mogelijk in de schoot geworpen zal krijgen, is vooral omdat de VS die rol heeft opgegeven: enerzijds is het oorlogsmoe, maar belangrijker nog laat ze het op het gebied van wetenschap en technologische innovatie volstrekt afweten.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

‘White privilege didn’t protect John Geer’

That’s not to say he didn’t have it. As a middle-class kitchen designer living in the pleasant Washington suburb of Fairfax, Va., he had nothing whatsoever in common with the impoverished black men killed by police in Missouri and Brooklyn last year.

Those deaths triggered riots, marches and demonstrations across America, and interventions by the White House.

But Geer, pierced 18 months ago by a police bullet as he stood inside the screen door of his own home, his hands raised, begging not to be shot, simply disappeared into the emotional mixing bowl of American news and political priorities.

That should not have happened. The killing of John Geer is probably the clearest and most compelling example of what amounts to police impunity in recent American history.

‘Einde CAO dreigt’

Zo meldt de Telegraaf.

Zeg maar wat de VVD al een tijdje graag wil.

In de woorden van tipgever McLovin:

Ok, het is de Televaag, maar toch, gaat deze trend nu echt doorzetten? Is het einde inzicht van het poldermodel waar werkgevers en werknemers samen vorm geven aan de Nederlandse arbeidsmarkt? Is het einde van de sociale welvaartsstaat nu echt in zicht? Het zijn allemaal kleine stappen waarbij je inderdaad iedere keer weer makkelijk kan argumenteren: ja maar de tijden zijn veranderd, de [vul onderwerp in] is niet meer van deze tijd, maar toch… het grote patroon baart mij zorgen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende