Buitenkansje

Een salarisplafond voor mensen in loondienst is een perfect criterium om de foute mensen te weren. Van Slingelandt van de ABN Amro verdedigde zijn plan om de top met een extra 'tonnetje' te belonen op de hoorzitting van de tweede kamer als 'goed werkgeverschap'. Maar wat is goed werkgeverschap? Goed werkgeverschap, dat is eerst denken aan al je personeel, lijkt mij. En de top pas belonen als die ervoor zorgt dat het andere personeel er ook op vooruit gaat. En goed ondernemerschap, dat is ook uit de foute lijstjes blijven zodat je organisatie geen schade lijdt, lijkt mij. Iets waar de ABN Amro-top ook duidelijk niet in geslaagd is, gezien de gebleken witwaspraktijken en terrorismefinanciering door de ABN in Dubai, gezien de volgens de DNB ontoelaatbare schimmigheid aan de top, die er nu ook in geslaagd is de beursgang te verkloten met haar salarisstunt.

Door: Foto: DennisM2 (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De jeugdwet, het CBS en… privacy

, door

Vorig jaar schreven we al uitgebreid over de privacyproblemen van de nieuwe Jeugdwet. Nu de wet per 1 januari is ingegaan, blijkt het inderdaad her en der te knellen, zo constateert het CBP. De gemeente kan individuele gevallen in de jeugdzorg zien omdat ze meer gegevens afdwingen dan strikt noodzakelijk.

Maar daar stopt het niet. Nu het eerste kwartaal van dit jaar afgelopen is, meldt het CBS zich bij alle jeugdzorgverleners. Ze moeten namelijk hun kwartaalrapportage indienen. Dat zat er aan te komen. Maar nu het er is, wordt pas duidelijk wat ze willen. In plaats van totalen per maand naar soort opvang en gemeente, willen ze alle individuele gevallen zien. Dus hier met dat BSN en de geboortedatum en de postcode en ….. Gelijk er ook bijzetten dat het kind mishandeld is, of misschien zich terugtrekt uit de zorg.

Natuurlijk zijn er voorzieningen om “netjes” met de gegevens om te gaan. De verzending gaat versleuteld en CBS anonimiseert de gegevens ook nog eens als ze binnenkomen.
Maar het introduceert gelijk veel zwakke punten in de keten. De zorgverleners moeten op (onbeveiligde) computers de registratie doen. En het is onduidelijk hoe sterk de beveiliging is bij het CBS voor de aanlevering van gegevens.
Maar wat vooral ook problematisch is, is dat “anonimiseren” een zeer betrekkelijk begrip is. Zeer waarschijnlijk vertalen ze het BSN (eventueel samen met de geboortedatum) naar een uniek ander nummer dat niet herleidbaar is. Maar voor het kennelijk gedetailleerd volgen van de jeugd worden ook de postcode en de geboortedatum gebruikt. Hoeveel mishandelde kinderen van 4 april 2008 zullen er precies wonen in 1018GK denkt u?

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Succes imiteren loont niet

, door

COLUMN - Er zijn veel verschillende manieren om een nieuwe vaardigheid te leren. Zelf uitproberen, en in allerlei al gemaakte valkuilen vallen, is er één van. Maar de menselijke hersenen zijn groot geworden met ‘sociaal leren’: afkijken wat anderen in dezelfde situatie doen. Uit een pas gepubliceerd onderzoek blijkt dat het nogal wat uitmaakt hoe we precies afkijken: bij iedereen, of bij de meest succesvolle mensen?

Drie Nederlandse onderzoekers lieten 200 proefpersonen in groepen van vijf een serie spellen spelen, waarmee ze gemiddeld zo’n 70 euro konden verdienen. Een van die spellen was een sociaal dilemma. Daarin kun je ofwel samenwerken, waardoor de groepsverdiensten omhoog gaan; of ‘freeriden’, waardoor je eigen inkomsten stijgen ten koste van de groep. Na iedere ronde konden de spelers kiezen welke informatie ze wilden opvragen: wat hun groepsgenoten gedaan hadden, of wat ze verdiend hadden (en wat ze gedaan hadden om dat te verdienen). Afkijken mocht, maar kostte geld, dus de proefpersonen dachten wel even na voordat ze die informatie opvroegen.

Er bleken duidelijke verschillen te bestaan in hoe mensen het spel leerden. Zo’n 40 procent van de mensen vroeg voornamelijk informatie op over wat hun groepsgenoten deden, zonder dat ze wilden weten hoeveel hun acties hadden opgeleverd (de conformeerders). 20 procent keek systematisch naar wat wat anderen verdienden, en deden de beste daarvan na (de succes-imiteerders). Dat klinkt vergezocht, maar wie weet vragen bankiers ook wel naar elkaars bonus. Welke van die twee leerstrategieën de deelnemers toepasten bleek onveranderlijk. Ook een maand later, toen dezelfde deelnemers werd gevraagd om aan een ander experiment mee te doen, vroegen ze om dezelfde soort informatie als eerst. Maar welke informatie leverde het meeste op?

Foto: Yossi Gurvitz (cc)

Zes maanden administratieve detentie voor Palestijnse parlementariër Khalid Jarrar

, door

NIEUWS - De commandant van de Israelische bezettingstroepen heeft zondag een order uitgevaardigd voor zes maanden administratieve detentie voor de Palestijnse parlementariër Khalida Jarrar. De Palestijnse mensensrechtenorganisatie Addameer heeft dat  meegedeeld. Jarrar is behalve lid van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina; ook voorzitter van het bestuur van Addameer.

Woensdag wordt Jarrar voorgeleid voor een militaire rechter,om de order te bekrachtigen. Dat is een formaliteit. Administratieve detentie wordt opgelegd zonder dat er een formeel proces wordt gevoerd en zonder dat de verdachte het bewijsmateriaal tegen hem of haar, als dat er al is, te zien of te horen krijgt.

Jarrar werd woensdag in het holst van de nacht van haar bed gelicht in de wijk al-Irsal van El-Bireh, vlakbij Ramallah. Daarbij werd de voordeur vernield, het huis overhoop gehaald en werden computers een laptop en een mobile telefoon in beslag genomen.

Tegen Jarrar werd in augustus een order uitgevaardigd waarbij ze zes maanden haar huis zou moeten verlaten en in Jericho gaan wonen. Ze weigerde dat, en na uitgebreide protesten brachten de bezettingsautoriteiten de termijn terug tot één maand.

Ma’an News bericht dat een Israelische militaire woordvoerster nu heeft gezegd dat haar arrestatie te maken had met het feit dat ze in augustus deze order niet heeft opgevolgd, die haar was opgelegd omdat ze zich schuldig zou hebben gemaakt aan oproepen tot niet nader omschreven ” teroristische activiteiten”. (Opmerking terzijde voor wie niet weet wat Israel bedoelt met ”terroristische activiteiten”: dat zijn alle uitingen van verzet, al of niet vreedzaam, tegen de Israelische bezetting)

Waan van de dag

SG-café dinsdag 07-04-2015

, door

Dit is het Sargasso-café van dinsdag 07-04-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geen balans tussen privacy en veiligheid bij nieuwe minister

, door

Privacy is al 15 jaar een ondergeschikt aspect bij wetgeving in Nederland. En in de afgelopen vijf jaar was dat helemaal het geval onder minister Opstelten van het Ministerie van Veiligheid en Justitie (hoe Orweliaans nog steeds).
Met de komst van een nieuwe minister, Ard van der Steur, was het dan ook de vraag of er misschien meer aandacht kan komen voor privacy. Het antwoord kwam snel. Nee!
En dat is zorgwekkend.

De argumentatie is ook nu weer: de wetten zijn belangrijk voor het bestrijden van de criminaliteit en voor uw veiligheid. En uw privacy wordt niet geschonden.
Dat laatste is natuurlijk een gotspe. Immers, op het moment dat je alles opslaat, is de privacy al geschonden. Dat staat los van of er iets mee gebeurt of niet.
En opslaan doen ze. Massaal.

Maar minstens even problematisch aan de verdediging is het gebrek aan feitelijke onderbouwing. Hoeveel beter wordt de misdaad bestreden met alle nieuwe middelen? Hoeveel extra boeven worden er gevangen? In hoeveel rechtszaken gaf het middels datavergaring verkregen bewijs de doorslag? We krijgen het niet te horen. Goede onderzoeken ter onderbouwing van het punt ontbreken. Onderzoeken die kritisch aantonen dat het resultaat ernstig tegenvalt, worden terzijde geschoven.

Dus gaat de overheid rustig door met het verder afbreken van uw privacy. Straks weer onder het mom van fraudebestrijding. Gewoon zoveel mogelijk databases aan elkaar knopen. Ook al beweerden ze eerder bij hoog en laag dat dit niet zou gebeuren. Of misschien alleen bij hoge uitzondering. Het is al regel helaas, en straks ook wet.

Closing Time | Babe, I’m on fire!

, door

Een kwartier aan muzikale waanzin. Sardonische humor, gecombineerd met aanstekelijke gitaarriffs. Dat moeten wel Nick Cave en de Bad Seeds zijn.

Excuse me, ik ben even door de kamer aan het dansen.

Quote du Jour

Quote du Jour | Descent into Libertarian Madness

, door

Later in life, as a libertarian, he would rail against “loafers” and the welfare state but in his leftist days he knew how much he depended on the government. As he acknowledged in a 1941 letter, “This country has been very good to me, and the taxpayers have supported me for many years.” The popularizer of TANSTAAFL* ate more than his share of subsidized meals.

U kent Robert Heinlein via Paul Verhoevens scifi-oorlogsfilm Starship Troopers. Maar waar Verhoeven via satirische omkering van Heinleins werk de martiale cultuur van de VS op de hak nam, meende de laatste alles wat hij schreef doodernstig, zelfs al was Heinlein daarbij nogal eens inconsistent.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende