Matsutake Mushroom
, door
(via)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Foto:
foto van de auteur
Vluchtelingen, smokkelaars en Albanese politici
, door
ELDERS - Albanië wil ook wel vluchtelingen opnemen, maar levert voorlopig zelf nog een grote stroom migranten. En mensensmokkelaars.
De Albanese premier Edi Rama was deze week in Italië. Aan de Corriere Della Sera liet hij weten dat de Syrische vluchtelingen die Albanië nu links laten liggen welkom zijn in zijn land. Hij zei ook dat zijn land in 1999 tijdens de laatste Balkanoorlog om Kosovo een half miljoen vluchtelingen heeft opgevangen. “Als wij toen zoveel mensen konden opvangen, dan moet Europa als geheel toch in staat zijn de huidige vluchtelingen tegemoet te komen.”
Tot nu toe hebben zich geen vluchtelingen gemeld in Albanië. Het land ligt buiten de hoofdroute van de vluchtelingen die uit Griekenland via Macedonië en Servië richting het noorden trekken. Het aanbod van Rama is opmerkelijk omdat nog steeds veel van zijn landgenoten zich bij die vluchtelingenstroom aansluiten. In Duitsland staat Albanië na Syrië op de tweede plaats bij de herkomstlanden van asielaanvragers. Zou het voor Syriërs dan aantrekkelijk zijn hun plaats in te nemen?
De Europese Commissie heeft bij het verdelingsplan voor vluchtelingen aangekondigd de Balkanlanden ‘veilig’ te verklaren zodat asielaanvragen van mensen uit deze landen nergens meer geaccepteerd zullen worden. Duitsland heeft dit inmiddels al besloten. Het land wil de komende vijf jaar wel 20.000 mensen uit de Balkanlanden aan een werkvergunning helpen. Maar het zou wat vreemd zijn om met deze landen te onderhandelen over een EU-lidmaatschap terwijl hun inwoners in Duitsland asiel aanvragen, verklaarde de Duitse minister Nahles van Sociale Zaken.
Foto:
Paulien Osse (cc)
Wie ziet er kansen voor de sociaaldemocratie?
, door
OPINIE - Lex Bohlmeijer heeft voor de Correspondent een van ‘de beste economen van Nederland’ geïnterviewd: Paul de Beer. Dit is het ware probleem van de PvdA (en de sociaal-democratie). Een interessant interview over de oorzaak van het verval van de sociaaldemocratie en de verzorgingsstaat. Het is zeer de moeite waard om deze podcast te beluisteren. Lex plaatst bij het interview ook een oproep die ik niet onbeantwoord kan laten.
Dit is de oproep van Lex Bohlmeijer:
Wie ziet er kansen voor de sociaaldemocratie? Langs welke weg zouden de belangen van middenklasse en onderklasse opnieuw met elkaar verbonden kunnen worden? Of moet je de zaak op zijn beloop laten?
‘Wie ziet er nog kansen voor de sociaaldemocratie … of moet je de boel op zijn beloop laten?’ vraag je. Oké, ik zal een poging doen om te antwoorden.
Aan het einde van je interview ga je in op de noodzaak van ‘visie’ om de sociaaldemocratie te redden. ‘Visie’, is dat niet een afgeleide van ideologie? Maar jij doelt op iets heel specifieks, iets dat ik eigenlijk niet eens een ideologie zou willen noemen: het basisinkomen. Gelukkig hoor ik dat de Beer dat nu afwijst, al vind ik de reden wel erg zwak: ‘het ontbreken van draagvlak’ en ‘het lost urgente problemen niet op’. Er zijn veel fundamentelere redenen die ik eerder op Sargasso al eens op een rij heb gezet.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Closing Time | Barbora Poláková
, door
Toen ik heel lang geleden een poosje in Praag woonde, stond Supraphon garant voor suffe muziek uit de staatsruif. De enige muziek ook, al werden er indertijd voorzichtige pogingen gedaan een iets eigentijdser imago te kweken. Vorige maand kwam ineens Barbora Poláková voorbij zeilen op het label, dat al lang geen monopolie meer heeft. Mijn Tsjechisch is niet goed genoeg meer om haar Wikipediapagina te lezen, laat staan de tekst van het lied te volgen, maar vrolijk is het in elk geval wel.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Op zoek naar een nieuwe autoriteit
, door
RECENSIE - De psycholoog Paul Verhaeghe zoekt een nieuwe invulling van autoriteit.
Sinds de jaren zestig in de vorige eeuw zijn allerlei vormen van autoriteit -kerk, staat, ouderlijk gezag- in het ongerede geraakt. Dat er niets voor in de plaats is gekomen zorgt echter voor allerlei conflicten, een zekere mate van maatschappelijke ontwrichting, en een hoop onzekerheid. Aldus de psycholoog en psychoanalyticus Paul Verhaeghe in zijn deze week verschenen boek Autoriteit. Het afscheid van traditionele autoriteiten zoals de pater familias, de religieuze leider, of de alwetende leraar heeft een gat geslagen in de regeling van de onderlinge maatschappelijke betrekkingen. In de opvoeding veroorzaakt dat veel ongemak en misverstanden. “Leerkrachten klagen dat ouders geen welopgevoede kinderen afleveren, ouders klagen dat de school hun kinderen geen discipline bijbrengt.” Opvoeding kan niet zonder autoriteit. Het grote misverstand is dat je kinderen op jonge leeftijd niet met autoriteit hoeft te confronteren. Kleuters mogen alles tegenwoordig, schrijft Verhaeghe, maar de onhandelbare tieners die daaruit voort komen worden streng aangepakt en als dat niet lukt sturen we ze naar de psychiater. Volgens hem is het veel logischer kinderen op jonge leeftijd grenzen te stellen, zodat ze zichzelf in de puberteit ook beter in de hand hebben als ze los gaan komen van het ouderlijke gezag.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 23-11-2022
Hoe intolerant is het neo-atheïsme? (deel 2)
, door
Schrijver en opiniemaker CJ Werleman schreef ‘The New Atheist Threat: The Dangerous Rise of Secular Extremists’ over de intolerante achterkant van de missionaire atheïstische beweging die de afgelopen vijftien jaar is ontstaan. Hieronder volgt een fragment.
De boeken, conferenties, podcasts en blogs van neo-atheïsten functioneren als een brouwsel van godsdienstige demonisering. Neo-atheïstische schrijvers en sprekers venten een mengsel uit van hoop en angst.
Het eerste (hoop) leest als een utopische belofte – dat de beschaving de dag nadat godsdienstig geloof is uitgeroeid vervolmaakt zal worden – terwijl het tweede (angst) godsdienst voorstelt als een existentieel gevaar voor de gehele mensheid.
In een toespraak voor de American Humanist Association in 1996 vergeleek Dawkins de dreiging van godsdienst met de dreiging van AIDS en andere menselijk overdraagbare virussen. “Er valt veel voor te zeggen dat geloof een van ’s werelds voornaamste kwaden vormt, vergelijkbaar met het pokkenvirus, maar een stuk lastiger uit te roeien,” zo schrijft hij.
In Augustus 2014 ontving ik een telefoontje van Peter Boghossian, een universitair docent aan Portland University en auteur van het best verkopende atheïstische boek dat jaar: A Manual For Creating Atheists. Boghossian wilde weten of ik geïnteresseerd was in deelname in een samenwerkingsproject. Hij legde uit dat hij een “anti-religie app” voor de iPhone IOS aan het bouwen was.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Chelsea Manning wordt gedwongen tot het dragen van mannenkapsel
, door
Quote du Jour | Star Trek als politieke filosofie
, door
Ultimately, Khan is presented as evil not because he wars against equality and freedom, but because he isn’t one of us, while Kirk is—and because he loses, while Kirk wins. This arbitrariness infects the film’s single effort to express an abstract principle: “Our first instinct is to seek revenge when those we love are taken,” says Kirk in the final scene. “But that’s not who we are.” We are not told why not, beyond this tribalistic assertion. But it is who Khan is, and he is better at everything. Doesn’t that make vengeance right?
SG-café donderdag 17-09-2015
, door
Dit is het Sargasso-café van donderdag 17-09-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Closing Time | Manon
, door
Twitter explodeerde vandaag met dit clipje van De Jeugd van Tegenwoordig.
Vette beats, glijende zang, pasteltinten, poezenporno; wat wilt u nog meer?
Ik voorspel een hitsingle…
Vormgeving werd uitgewerkt door de ontwerpstudio die de wereld onlangs dit kunststukje schonk:
Bendeoorlogen en verkrachtingen schering en inslag in Duitslands grootste asielzoekersopvangcentrum
, door
Zesduizend mensen op een kluitje, dat pakt niet zo best uit.
In Duitslands grootste asielzoekersopvangplek in Giessen zijn bendeoorlogen tussen Albaniërs en Somaliërs aan de orde van de dag, schrijft Wierd Duk vandaag in het Algemeen Dagblad. De Albanezen zouden uitgesproken racistisch zijn en niet met zwarten onder een dak willen leven.
Vier vrouwen- en gezinsorganisaties hebben bovendien een brandbrief geschreven waarin ze de noodklok luiden over de vele verkrachtingen in het kamp.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.