Jeroen van der Ham is onderzoeker en docent bij de opleiding System and Network Engineering van de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor het Rathenau Instituut een serie blogs over ethische vraagstukken bij data-onderzoeken. In deze bijdrage laat hij zien hoe er bij samenwerkingen tussen onderzoekers en bedrijven een verschil kan zijn in de ethische standaarden waarmee wordt gewerkt. Facebook is een bedrijf dat leeft op gedeelde data. Mensen worden lid van Facebook om status updates te delen met vrienden, op de hoogte te blijven van wat anderen doen en berichtjes naar elkaar te sturen. Facebook analyseert en filtert de data en probeert op die manier een zo prettig mogelijk beeld te geven van wat er om je heen gebeurt. Door je gedrag kan Facebook leren wie je goede vrienden zijn en wie je vage kennissen. De status-updates van die mensen worden ook op die manier behandeld. Maar in januari 2012 ging Facebook nog een stapje verder: onderzoekers wilde kijken of het mogelijk was om emoties te beïnvloeden door de filtering van berichten aan te passen. Te kijken of gebruikers ook minder vrolijk werden als er minder vrolijke berichten getoond werden, of juist blijer als er minder verdrietige berichten getoond werden.
Want er zouden ‘duizenden Amerikaanse levens’ zijn gered.
Laat dat – nog los van het hele morele aspect – nou net een bewering zijn die keihard wordt onderuit gehaald in het Senaatsrapport…
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
DATA - Jeroen van der Ham is onderzoeker en docent bij de opleiding System and Network Engineering van de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor het Rathenau Instituut een serie blogs over ethische vraagstukken bij data-onderzoeken. In deze bijdrage laat hij zien dat het goed anonimiseren van open data geen eenvoudige opgave is.
In 2013 kwam Chris Whong erachter dat de data van alle taxi-ritten in New York City opvraagbaar was via de Amerikaanse variant van een verzoek op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB).
Na het invullen van wat formulieren en een paar dagen wachten ontving hij een USB stick met daarop bijna 20 Gigabyte aan data over de taxi-ritten in New York City in de afgelopen jaren. Elke taxi-rit was beschreven door een regel met daarin onder meer het begin- en eindtijd, vertrekpunt en eindpunt en het aantal passagiers. De prijs en de fooi waren in een apart bestand meegegeven. In de originele data was al deze data gekoppeld aan een taxi. In een poging die identiteit te verhullen, maar toch nuttige data op te leveren was dit versleuteld meegeleverd in de geopenbaarde data.
Chris Whong heeft mooie plaatjes en visualisaties gemaakt met de data die hij kreeg. Populaire plekken waar taxi’s langsrijden, frequentie waarmee taxi’s rijden, de inkomens en fooi verdeling, enzovoort. Hij heeft de data ook beschikbaar gesteld voor anderen, zodat andere “civiele hackers” ermee aan de slag konden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Twee mensen die zeggen dat ze zijn gemarteld en verkracht door Nederlandse militairen in het voormalige Nederlands-Indië willen de Nederlandse Staat aanklagen.
Het is voor het eerst dat dit gebeurt voor andere oorlogsmisdaden dan executies.
Het gaat om een man die in 1947 zou zijn gemarteld om een bekentenis los te krijgen en een vrouw die in 1949 thuis zou zijn verkracht. Het Comité Nederlandse Ereschulden (KUKB) bereidt de zaken voor.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Luitenant-kolonel b.d. James Mitchell is een van de twee psychologen die genoemd worden als de architecten van het folterprogramma van de CIA.
VICE News zag kans om hem uitgebreid te spreken. En Mitchell popelt om zijn kant van het verhaal te doen, al kan hij niets bevestigen of ontkennen. Hij is het in ieder geval niet eens met psychologen die zeggen dat ‘enhanced interrogation’ niet werkt.
Hannah Arendts dictum over de banaliteit van het kwaad blijkt ook hier weer eens op te gaan. Mitchell vond het na 9/11 gewoon zijn morele plicht om zijn land te dienen en zijn expertise in te zetten om het land veiliger te maken tegen islamitische ‘jedi warriors’ die er op uit zijn om de Westerse beschaving om zeep te helpen.
En zien we daar nu het favoriete citatenboek van Hans Jansen in Mitchells kast staan?
Grootste verrassing ooit:
De Amerikaanse overheid doet niets met de dinsdag gepubliceerde bevindingen over de brute CIA-martelpraktijken in de nasleep van de aanslagen van 11 september 2001.
Het programma is in 2009 door president Barack Obama beëindigd en daarmee lijkt voor hem de kous af.
Het Amerikaanse senaatsrapport over folteringen door en in opdracht van de CIA is afgelopen dinsdag publiek gemaakt, en de media zijn in een staat van grote verontwaardiging.
The summary is filled with examples of torture and abuse that shock the conscience. For example, at least five CIA detainees were subjected to “rectal rehydration” or “rectal feeding” in order to establish total dominance over the prisoner. Some detainees were placed in ice water “baths.” Others were threatened with handguns and power drills (…) An al Qaeda suspect known as Abu Zubaydah, became “completely unresponsive with bubbles rising through his open full mouth” during a particularly aggressive session of waterboarding. Another detainee died due to hypothermia in a freezing prison.
Zo meldt de Volkskrant:
Nederland behoort tot de weinige landen die volgens de IHEU het predikaat ‘vrij en gelijk’ verdienen, omdat ongelovigen er niet worden achtergesteld. In deze categorie vallen verder België, Sierra Leone, Kosovo en Taiwan.
In alle andere landen bestaan, in het gunstigste geval, wetten die religies of godsdienstige burgers bevoordelen. Discriminatie van anderen is dan een automatisch gevolg. ‘Het bevorderen door de staat van godsdienstige privileges is een van de meest voorkomende vormen van tegen atheïsten gerichte discriminatie’, aldus de IHEU.
Een van de 43 studenten die in september in Mexico verdwenen, is geïdentificeerd. Botresten die in het zuidwesten van Mexico zijn gevonden, blijken van de 19-jarige Alexander Mora te zijn. Dat schrijft persbureau AP op gezag van een familielid van het slachtoffer.
Mora is de eerste student die is geïdentificeerd. De familie is vrijdag op de hoogte gesteld.
Meer achtergrond hier.
Gisteren hadden we het er al over: educatieve uitgeverijen verzamelen massaal persoonsgegevens van leerlingen en scholen werken daaraan mee.
Volgens staatssecretaris Sander Dekker (Onderwijs) is dat niet in strijd met de wet.
Gelukkig laat de Tweede Kamer het er voorlopig niet bij zitten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
