Zoeken van informatie bestraft

De opmars van de gedachtenpolitie. Een opmerkelijk vonnis is vorige week uitgesproken tegen een man die van plan was naar Syrië af te reizen om deel te nemen aan de jihad. Omar H. kreeg in hoger beroep van het Gerechtshof in Den Haag een gevangenisstraf opgelegd van anderhalf jaar onvoorwaardelijk. In eerste instantie had de Rotterdamse rechtbank hem twaalf maanden gevangenisstraf opgelegd voor het voorbereiden van moord en brandstichting. Bij de arrestatie van Omar H. in 2012 in Amsterdam, meldt de NOS, vond de politie tien meter lont en één kilo aluminiumpoeder, dat gebruikt kan worden om explosies te veroorzaken. Op zijn computer had H. uitgezocht hoe hij dat moest doen. Ook vond de politie tien dvd's met 51 jihadistische films. H. zette dit soort films ook zelf op internet met aansporingen om in Syrië aanslagen te plegen. Tegenover de politie zei H. dat hij naar Syrië wilde om mee te vechten tegen het regime van president Assad. Het hof heeft nu ook H.'s zoekgedrag op het internet betrokken bij de veroordeling. Het vergaren van kennis over terrorisme en het daaraan ten grondslag liggende ideologische gedachtegoed kan volgens de rechterlijke uitspraak worden beschouwd als 'training' en daarmee valt het onder de definitie van een terroristisch misdrijf. Zo is weer een nieuwe stap gezet in de bestrijding van het terrorisme. Het vonnis is een voorbeeld voor tientallen vergelijkbare rechtszaken die op dit moment nog lopen.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 21-10-2022

230 Egyptische activisten krijgen levenslang

Aldus het NRC:

Een Egyptische rechtbank heeft 230 liberale activisten, waaronder de prominente activist Ahmed Douma, veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Dat schrijven de persbureaus Reuters en AP op gezag van juridische bronnen.

Het is de zwaarste serie veroordelingen van een Egyptische rechtbank tegen seculiere activisten tot nu toe. De veroordelingen zijn onderdeel van een strijd om tegenstanders van de huidige regering de mond te snoeren.

Zouden ze bij Elsevier nog steeds vinden dat Sisi de Nobelprijs voor de Vrede verdient?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tussen vrijheid en repressie

ELDERS - Frankrijk is nog altijd in de ban van de aanslagen begin deze maand op het satirisch tijdschrift Charlie Hebdo en een joodse supermarkt. De liefde voor de vrijheid van meningsuiting dreigt het nu wel te verliezen van de neiging tot repressie.

Een paar dagen na de aanslagen arresteerde de politie een vijftienjarig meisje dat de terroristen ‘mijn broers’ had genoemd. Het is een van de voorbeelden van de onverzoenlijke houding van de Franse autoriteiten tegen alle uitingen ten gunste van de moordenaars van de medewerkers van Charlie Hebdo en de klanten van de supermarkt. In dit recente overzicht wordt melding gemaakt van een 8-jarige jongen die door de politie ondervraagd werd nadat hij had geweigerd zich aan te sluiten bij een minuut stilte ter herdenking van de slachtoffers van de aanslagen.  Tientallen rechtszaken zijn aangespannen tegen mensen die het terrorisme zouden hebben verheerlijkt. Maar ook voor graffiti op moskeeën worden mensen vervolgd. De provocateur/cabaretier Dieudonné werd gearresteerd nadat hij op Facebook had geschreven: je me sens Charlie Coulibaly (de terrorist van de supermarkt). De gevoeligheid voor alles wat moslims of joden kan raken is buitengewoon groot. De Frans-Algerijnse kunstenares Zoulikha Bouabdellah heeft deze week een kunstwerk teruggetrokken van een tentoonstelling na bedreigingen van omwonenden die hoge hakken op een gebedstapijt niet konden waarderen.

Foto: Alex Proimos (cc)

De Europese Snuffelunie

ACHTERGROND - Gisteren meldde The Guardian – wie anders? – dat de Europese Commissie wil voorstellen om 42 verschillende reisgegevens van iedere passagier centraal op te slaan voor de duur van vijf jaar.

Niet alleen de basale gegevens maar ook bankgegevens en adressen moeten worden vastgelegd in een centrale database, waar de politie en de geheime diensten ook toegang tot krijgen. Zelfs je maaltijdvoorkeur moet worden vastgelegd.

Tot nu toe hebben veertien van de 28 lidstaten van de Europese Unie vergevorderde plannen voor de registratie van reisgegevens. Maar het voorstel van de Europese Commissie, dat The Guardian heeft ingezien, zou voorzien in een superdatabase voor de hele Europese Unie.

In 2013 wilde Minister Opstelten van Privacyhaat en Controlestaat al de reisgegevens van iedere burger centraal opslaan om terreur te bestrijden. Vanwege tweehonderd Syriëgangers. Dat voorstel ging zelfs de PvdA en de VVD te ver, zodat dit onzinnige plannetje van Bromstelten in de prullenbak verdween, waar het thuishoort.

Maar nu is dit extreme, privacyschendende plan weer terug, maar dan voor heel Europa. Deze aanslag op de privacy is dan nog een compromisvoorstel. Er zijn dus lidstaten in de EU-waardengemeenschap die nog verder hadden willen gaan.

Pikant detail is dat de ministers van Binnenlandse Zaken net voor de mars voor de vrijheid van de regeringsleiders in Parijs hiermee akkoord zijn gegaan. Zou de Franse geheime dienst de aanslag op Charlie Hebdo hebben kunnen voorkomen als ze de maaltijdvoorkeur van de aanslagplegers hadden ingezien? Als de Europese Commissie dat echt denkt, moeten we toch gaan twijfelen aan de geestesgesteldheid van Juncker en Timmermans.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Eigenaar Revenge porn-website hangt lange gevangenisstraf boven het hoofd

They do not dick around in California:

A San Diego man has been convicted of running a “revenge porn” website where people posted nude pictures of their ex-lovers, who then had to pay the man to take down the images.

Kevin Bollaert, 28, was found guilty Monday of 27 counts, including identity theft and extortion, and faces up to 20 years in prison.

Foto: Scott Beale (cc)

Tracking op basis van publieke data

ACHTERGROND - Jeroen van der Ham is onderzoeker en docent bij de opleiding System and Network Engineering van de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor het Rathenau Instituut een serie blogs over ethische vraagstukken bij data-onderzoeken. In deze bijdrage beschrijft hij hoe openbare data van een dienst zoals Twitter op meer manieren kan worden hergebruikt dan gebruikers veelal voorzien.

Twitter is een populair sociaal netwerk met 284 miljoen actieve gebruikers die volgens de makers 500 miljoen berichten per dag uitwisselen. Het kenmerk van Twitter is dat deze berichten (tweets) maximaal 140 karakters mogen bevatten en voor iedereen zichtbaar zijn, tenzij gebruikers expliciet de keuze maken om alles af te schermen.

Een gebruiker van Twitter kan door middel van zijn tweets gedachtes of plaatjes delen met zijn volgers, en potentiële toekomstige volgers. Dit kan weer verder gedeeld worden, om op die manier meer volgers en aanzien te krijgen. Het feit dat al deze berichten publiek zijn, maakt dat Twitter een populaire databron is voor onderzoekers. De publieke tweets worden ook nog eens allemaal opgeslagen door het Amerikaanse Library of Congress.

Hoewel de data op Twitter open is, kunnen gebruikers het soms toch oneens zijn met bepaald gebruik van die data. In september 2014 werd er een nieuwe dienst gelanceerd: Samaritans Radar. Deze dienst analyseert tweets en kan dan meldingen sturen als iemand een zorgelijke update op Twitter zet. Met het idee dat de gebruiker van Samaritans Radar de persoon die een zorgelijke update verstuurde daarna kan ondersteunen.

Foto: Denis Bocquet (cc)

Privacy by design in beveiligingsonderzoek

ACHTERGROND - Jeroen van der Ham is onderzoeker en docent bij de opleiding System and Network Engineering van de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor het Rathenau Instituut een serie blogs over ethische vraagstukken bij data-onderzoeken. In deze bijdrage beschrijft hij hoe onderzoekers in beveiligingsonderzoek ‘privacy by design toepassen’.

Introductie

Tinder is een razend populaire dating app die in het verleden al heeft laten zien het niet zo nauw te nemen met privacy en beveiliging. Eerdere versies lieten toe dat direct GPS coördinaten van andere gebruikers kon worden opgevraagd.

Na publicatie van dat onderzoek veranderde Tinder de zoekresultaten door voortaan niet langer coördinaten te geven, maar alleen afstand. Door wat meer opvragingen te doen en gebruik te maken van wiskunde (trilateratie) is het dan nog steeds redelijk eenvoudig om de exacte plaats van willekeurige Tindergebruikers te bepalen.

Het duurde even, maar opnieuw paste Tinder de resultaten in de app aan. De afstand tot andere gebruikers wordt nog steeds teruggegeven, maar nu is het afgerond naar boven als het onder een kilometer komt. Studenten van de System and Network Engineering Master vertrouwen het nog steeds niet en onderzochten de nieuwe resultaten.

Bij een verzoek aan de Tinderserver voor potentiële matches kan niet alleen de huidige locatie worden meegegeven, maar ook een zoekradius die tot heel erg klein kan worden ingesteld. Je kan de zoekradius bijvoorbeeld instellen op een afstand van tientallen meters. De resultaten van de server geven dan weliswaar de omhoog afgeronde afstand van één kilometer weer, maar in werkelijkheid bevinden de gebruikers zich in de radius die van tientallen meters. Op die manier zou met wat moeite nog steeds een exacte locatie van een gebruiker te achterhalen zijn.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Strafzaak tegen oud-Fortisbestuurders dreigt te verjaren

De Volkskrant:

De zaak draait om de vraag of de vroegere leiding van de uiteengevallen Nederlands-Belgische bank en verzekeraar ook strafrechtelijk aansprakelijk is voor misleiding van beleggers over de gezondheid van de onderneming. Onder de zeven beklaagden zijn voormalig president-commissaris Maurice Lippens en ex-bestuursvoorzitter Jean-Paul Votron. De zwaarste verdenkingen betreffen oplichting en valsheid in geschrifte. Zij riskeren gevangenisstraffen tot maximaal vijf jaar en geldboetes.

Maar omdat de Belgische aanklager en onderzoeksrechter moesten worden vervangen, is er wellicht niet genoeg tijd meer om de zaak voor 2018 voor de rechter te brengen.

Joodse leiders: Europese wet tegen antisemitisme en ‘intolerantie’

Behalve tegen antisemitisme is de voorgestelde wetgeving ook tegen vrouwenbesnijdenis, burkaverboden, homobelediging, polygamie, het ontkennen van genocide in het algemeen (en de Holocaust in het bijzonder). Je mag ook niet meer openlijk een totalitair regime goedkeuren. En ja, het is ook een wet tegen vrijheid van meningsuiting, want het is niet de bedoeling dat je hele groepen mensen wegzet:

The proposed legislation would also curb, in the wake of the Paris attacks, freedom of expression on grounds of tolerance and in the interests of security. (…) Tolerance is a two-way street. Members of a group who wish to benefit from tolerance must show it to society at large, as well as to members of other groups and to dissidents or other members of their own group,” says the document. (….) There is no need to be tolerant to the intolerant. This is especially important as far as freedom of expression is concerned: that freedom must not be abused to defame other groups.

Vorige Volgende