De koningin, de hoofddoek en de ministeriele verantwoordelijkheid

De contouren van het eerste staatsrechtelijke akkefietje van 2012 zijn inmiddels zichtbaar. De Koningin gaat op staatsbezoek naar een islamitisch land, stekkert daar op blote voeten, maar met hoofddoekdeksel door een gebedsruimte en haalt vervolgens ongemeen fel uit naar de kopvoddenvreters in eigen land. “Echt onzin” schijnt Beatrix de door de PVV georkestreerde commotie te hebben genoemd. Waarna Maxima nog een exposé heeft gehouden over de arbeidsparticipatie van vrouwen in de regio. Nu is het gebruikelijk dat uit dit soort slotgesprekken met de pers na een staatsbezoek niet letterlijk geciteerd wordt. De majesteit hoort niet sprekend uit te worden opgevoerd. Dat dit nu wel gebeurt, zonder dat de Rijksvoorlichtingsdienst uit de Mediacode begint voor te lezen, is opvallend. Dat Maxima zo nadrukkelijk intervenieert ook.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Intieme en intimiderende technologie

Sociale media hebben niets te maken met intimiteit, schrijft filosoof Jan Vorstenbosch. Een nieuwe aflevering in de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

‘Intieme technologie’…een intrigerende paring van woorden. Het klinkt een beetje als ‘zwarte sneeuw‘. Dat ligt vooral aan de suggestieve betekenis van ‘intiem’. Bij intiem denk ik aan een etentje (gezelligheid, close, romantiek), een omhelzing (warmte, lichamelijkheid), aan vrienden (vertrouwelijkheid, nabijheid, gehechtheid). ‘Intiem’ drukt uit dat we gedurende een zekere episode op een bepaalde wijze een ervaring hebben, zoals ook ‘knus’, ‘plezierig’, ‘fijn’ en ‘heerlijk’ en ‘gezellig’ dat doen. De kern van het intieme als een dimensie van ervaring bij een situatie of handeling, is relationeel en intersubjectief. De ervaring wordt bijvoeglijk uitgedrukt en ze is in beginsel positief – de complicaties laat ik graag liggen voor schrijvers. Iemand die helemaal geen intieme relaties heeft, nooit eens een intiem etentje, geen omhelzingen, geen vrienden, vinden we ‘zielig’.

Zielig. Ook zo’n woord trouwens. Min of meer per abuis meldde ik me aan bij Facebook. Ik dacht een beter contact te organiseren met een vriend die verhuisd was. Na drie maanden heb ik, welbewust, nog altijd maar die ene vriend, die de reden van mijn aanmelding was. Ik weersta tot nu toe de verleiding om al die aardige, interessante, mij vaag bekende mensen die er blijk van gaven aan die ene willen worden toegevoegd, te bevrienden. Een verre vriend uit een ver verleden vond het maar zielig, één vriend! op Facebook!!!  Ik vind mensen die prat gaan op driehonderd vrienden op Facebook zielig.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De ISP die ‘Censuur!’ schreeuwde

Censuur, ik heb er een ontzettende hekel aan. Wie niet? Censuur is het monddood maken van mensen door de macht van de staat. Censuur leidt tot Noord-Koreanen die denken dat ze met tiran Kim Jong-Il werkelijk een grote leider zijn kwijtgeraakt. Censuur houdt Saudi-Arabië gevangen in de Middeleeuwen.

Daarom heb ik er net zo een grote hekel aan als mensen de term ‘censuur’ oneigenlijk gebruiken. Wie hier de commentaarvelden vol loopt te schelden, kan worden verwijderd. Dat is geen censuur, want op je eigen website kan je schelden op iedereen. Censuur is het ook niet als burgemeester Aboutaleb na een schietpartij een café laat dichttimmeren, hoeveel goede gesprekken er ook gevoerd werden. Cafés genoeg om verder te kleppen. Censuur is het net zo min als een wegens auteursrechtenschending veroordeelde website geblokkeerd moet worden van de rechter.

Het vriendelijke verzoek dus aan XS4All-directeur Theo de Vries om zich te onthouden van uitspraken als “dit vonnis komt neer op censuur en dat is in beschaafde landen verboden.” Het mag – ik ben immers tegen censuur – maar het is wel op het niveau van Wildersgeblaat over “staatstelevisie” en “politiek proces”.

Beetje sneu ook om in het persbericht totaal niet in te gaan op de uitgebreide motivatie van de rechtbank op dit punt. Waar zijn de tegenargumenten? De Vries sputtert slechts nog een beetje: “Als je hele websites blokkeert, zul je onvermijdelijk informatie blokkeren waar helemaal niets mis mee is.” Net zoals dat iedereen die alleen in dat dichtgetimmerde café kwam om een biertje te drinken en te klaverjassen gedupeerd is. Soms moeten er belangen afgewogen worden. Dat doen rechters. En die hebben bepaald dat het in dit geval een klip-en-klare zaak is. Want wie wordt er namelijk gecensureerd in het vinden van informatie waar helemaal niets mis mee is als The Pirate Bay geblokkeerd wordt? Ziggo en XS4All hebben via wat heel steil en raar hellende vlakken wat potentiële mondgesnoerden geprobeerd aan te dragen, maar dat was meer surrealistisch performancekunst dan dat het echt houdt snijdt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Arondéus

De film Viva Zapatero uit 2005 van Sabina Guzzanti vertelt hoe haar satirische programma Raiot na één aflevering van de buis verdween, en hoe zij en andere humoristen en journalisten, zoals ook de in Nederland enigszins bekende Beppe Grillo, ondanks volle zalen in het land volledig van de televisie verbannen zijn dankzij de grip van Silvio Berlusconi op de publieke televisie.

Tussen de buitenlandse voorbeelden die zij aanhaalt, zit naast een stukje Franse TV waarin de toenmalige president Chirac wordt geëxecuteerd (!) ook een stukje Kopspijkers uit 2003 (hier, vanaf 00:27) over Balkenende die satire over het Koninklijk Huis aan banden probeerde te leggen. Guzzanti legt uit dat de pers over de Nederlandse premier heen is gevallen en dat het enige resultaat van zijn interventie een nieuwe sketch over de koningin was.

Dat was toen. Dit is nu. De Willem Arondéuslezing is geen satire en neemt niemand op de hak. Maar de Partij voor de Vrijheid is er alles aan gelegen om de lezingen op het provinciehuis geheel af te schaffen. Is het niet omdat er wel eens iets onwelgevalligs over de PVV zou kunnen worden gezegd, dan is het wel omdat de sprekers te duur zouden zijn.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Opgroeien met intieme technologie

Boris de Ruyter werkt bij Philips Research. Hij vraagt zich af of  opgroeien met intieme technologie gevolgen heeft voor de ontwikkeling van een kind. Een nieuwe aflevering in de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Dat toepassingen van technologie intiem zijn verweven in ons dagelijkse leven en een invloed op ons dagelijks gedrag hebben zal niemand echt verbazen. Neem het voorbeeld van sociale netwerken: heden ten dage heeft de jeugd het over honderden vrienden. Uiteraard heeft deze jeugd niet meer sociale vaardigheden en dermate meer tijd te investeren in vriendschapsrelaties dan de vorige generatie. Dit doet vermoeden dat de definitie en mogelijk de functie van vriendschap niet meer is wat het ooit was.

Een ander voor de hand liggend voorbeeld is sms. Het hedendaagse communicatiepatroon bij de jongeren alsook het gebruik van taal is sterk beïnvloed door deze communicatiemogelijkheid. Met duizenden asynchrone berichten bestookt de jeugd elkaar dag en nacht waardoor stress, depressie en zelfs slaapstoornissen zich beginnen te manifesteren. Maar deze voorbeelden zijn slechts oppervlakkig en lijken dramatisch doch zijn niet noodzakelijk bestendig van aard. Ontneem de jongeren hun communicatiemiddelen gedurende een zomervakantie in het buitenland en ze zullen, na hooguit een paar dagen van ontwenningsverschijnselen, deze ontbering wel overleven.

Foto: copyright ok. Gecheckt 25-10-2022

Privacy voor een koopje

Nederlander ruilt privacy niet in voor een ‘koopje’ kopt Nu.nl. KPMG heeft onderzoek gedaan onder 10.000 Nederlanders en die zeggen niet goedkopere of online diensten te willen in ruil voor het prijsgeven van hun persoonsgegevens.

Dit is natuurlijk een lachwekkend onderzoek. Even handen opsteken: wie betaalt hier voor Google (docs, maps, gmail, charts, insight, news, reader, etc.), Hotmail, Hyves, Facebook, Twitter? Wie betaalt voor de online Telegraaf, Nu.nl, NRC? Wie betaalt er hier voor Wordfeud, Angry Birds of Buienradar?

Hoe betalen deze bedrijven hun rekeningen denkt u? Juist.

foto Susanti Chandra

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: copyright ok. Gecheckt 25-09-2022

Welkom in uw toekomst

In december zond het Britse Channel4 een korte dramaserie uit: Black Mirror. Elke aflevering nam een specifiek aspect van technologie onder de loep en werkte de impact daarvan op ons leven uit door alles nét een beetje te vergroten. Dat leidde tot science fiction die voldoende dichtbij huis bleef dat alles akelig vertrouwd was maar tegelijkertijd doodeng werd. Daardoor slaagde de serie er uitmuntend in om haar toekomstbeeld menselijk te houden, en nooit pamflettistisch.

De eerste aflevering was briljant en zo pijnlijk. Een mooi prinsesje is ontvoerd; de boosdoener eist als losgeld dat de minister-president een uiterst gênante daad zal verrichten: hij moet – live op tv – een varken neuken. De regering bedenkt onder strikte geheimhouding hoe ze deze crisis het hoofd kan bieden en toch de kool en de geit kan sparen. Ze zoeken koortsachtig naar de juiste spin.

Dan blijkt dat de overheid geen enkele grip heeft op de berichtgeving: de ontvoerder heeft zijn eisenpakket immers allang op YouTube gezet. Lang voordat de regering erin slaagt het filmpje te verwijderen, is het overal gemirrord en heeft het nieuws zich via Twitter en blogs razendsnel verspreid.

Het nieuws is niet meer te onderdrukken. Het enige dat de regering rest, is samen met de spindoctors monitoren hoe er op het desastreuze nieuws wordt gereageerd en peilen wat de beste optie voor de minister-president is. En het volk – aanvankelijk op sensatie belust – hitst de publieke opinie dusdanig op dat de minister-president geen keuze meer rest dan in te stemmen met de eisen. Waarna iedereen in afgrijzen toekijkt naar wat ze samen hebben aangericht, en de minister-president doet wat hij doen moet om de prinses te redden.

Foto: copyright ok. Gecheckt 24-10-2022

Pax Americana (et Hollywoodana)

(met update onderaan) In Washington woedt een felle strijd tussen voor- en tegenstanders van de SOPA, de strenge anti-piraterijwet die buitengewoon veel macht geeft aan de entertainment-industrie ten koste van, nou ja, zo’n beetje de hele internetbevolking. Die strijd tussen de gevestigde industriële belangen van Hollywood et al. en de daadwerkelijke innovatieve sector is echter geen louter Amerikaanse aangelegenheid. Of laat ik het anders zeggen: Amerika zet achter de schermen andere landen onder grote druk om SOPA te volgen.

De Spaanse krant El Pais heeft onthuld hoe de Verenigde Staten Spanje onder druk zetten om zeer vergaande anti-piraterijwetgeving door te voeren. Voorheen had Spanje tamelijk pragmatische wetgeving op dit gebied. Als auteursrecht werd geschonden, kon je als gedupeerde naar de rechter stappen. Nu ligt er een wetsvoorstel waarbij ISP’s binnen 48 uur moeten ingrijpen, file-sharing sites afknijpen en waar mogelijk ook de personen daarachter opsporen.

Volgens El Pais  voerden de VS de druk verder op, waarbij zelfs stappen werden ondernomen naar het opleggen van handelssancties. Dat is nogal wat, zeker gezien het feit dat SOPA zelf zwaar onder vuur licht (lichtpuntje: er wordt eindelijk een hoorzitting gehouden waarbij technisch onderlegde mensen uit de veiligheids- en internetsector SOPA mogen becommentariëren).

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Luister vooral, mijnheer Rutte!

Kijk, dit is democratie 2.0: ‘… dit is nieuw terrein voor ons, dus laat ons vooral weten wat jullie graag willen zien op deze pagina.’ Premier Rutte zit op Facebook. In de eerste post maakt het team daarachter (ik kan me niet voorstellen dat Rutte zelf achter de knoppen zit) al direct duidelijk niet echt te weten waarom eigenlijk – of wij ze op ideeën willen brengen om de pagina’s ook (nuttig) te vullen. En die ideeën komen dan ook: van aftreden, tot het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek, tot het minder luisteren naar de PVV. Kortom: reacties die een gemiddelde blogger in al zijn of haar particulariteit ook weet los te maken bij zijn/haar lezers.

(Nuttig?)

Kwalijker is dat het communicatieteam van Rutte geen enkele bedoeling lijkt te hebben met deze Facebook-pagina. Met andere woorden: waarom moet de premier op Facebook? Welk doel dient dat? Hij heeft toch legio andere mogelijkheden om met de gewonen mensen in contact te komen? Hij kan toch elk moment van de dag de telefoon pakken om eens te vragen hoe het volk over bepaald beleid denkt? Hij heeft, in tegenstelling tot die particuliere blogger, mensen, kennis en kunde om uit te zoeken wat het land over hem, zijn kabinet en haar beleid vindt. Facebook heeft voor een premier geen enkele meerwaarde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Twittervrienden’

Onderzoeker Mirjam Schuijff vraagt zich af hoe het komt dat Twitter zoveel over haar weet. Een nieuwe aflevering in de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Ik geef het eerlijk toe: ik loop bepaald niet voorop als het gaat om het omarmen van nieuwe technologieën. Maar beter laat dan nooit toch? Alleen doen die apparaatjes, gadgets en programmaatjes me soms verbaasd staan. Onlangs gebeurde dat nog.

Op een mooie zaterdag besluit ik een Twitter-account aan te maken. Na een half uur tevergeefs gebruikersnamen te hebben geprobeerd – het nadeel van niet zo vlot zijn met nieuwe technologieën is dat alle eenvoudige gebruikersnamen op Twitter al bezet zijn door vlottere mensen – heb ik eindelijk een account. Snel wil ik de eerste tweet de wereld in sturen. Maar eerst moet ik door een menuutje heen. Ik kan aangeven of ik bijvoorbeeld ‘dwdd’ of ‘nickensimontwit’ wil volgen. Nick en Simon? Die Volendamse zangers die ik wegzap als ze op te tv zijn? Hoe komt Twitter erop. Gelukkig hoeft het niet.

Het volgende scherm is een overzicht van “Twitter-accounts aanbevolen voor jou, gebaseerd op wie je volgt en meer”. Ik volg nog helemaal niemand, maar Twitter heeft een bont gezelschap vage bekenden voor me geselecteerd. Een vriendin van een vriendin, iemand die ik ken van een cursus, en wat vrienden van mijn broer (dat laatste denk ik tenminste, zo goed ken ik ze). Mijn oude studievereniging staat ook op het lijstje, en nog hoog ook. Verder zie ik ICT-onderneminkjes waar ik nog nooit van gehoord heb en een bedrijf dat zich specialiseert in lenzen en lenzenvloeistof.

Vorige Volgende