Verkiezingen en gevestigde machten

Het begint weer: de slaapverwekkende verkiezingsdebatten, waar de standaardhoofden op domme stellingen slaapverwekkende antwoorden geven. Toptijden voor slechte slapers! De halve nachtrust haal je voor de televisie. En dan wil Sargasso nog wel eens aandacht geven aan kleine partijen; alsof dat helpt. Die kleintjes zijn toch ook geen dragers van spannende gedachten? Toen bedacht ik een spannend avontuur voor mijzelf: ik zou meedoen aan een kleintje en participerend observeren. Zo komt het dat u, bij de komende Europese verkiezingen, mij kunt kiezen: de lijst 19, Aandacht en Eenvoud, no 2, uw dienstwillige dienaar. At your service, zou ik bijna zeggen. Maar hoe loopt het avontuur?

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 06-11-2022

De strijkstok van de Tea Party

Conservatisme als oplichterij:

When donors contribute to a political action committee, they generally assume the funds will be used to benefit like-minded candidates in competitive campaigns. But as Matea Gold reported over the weekend, Tea Party PACs are still raising plenty of money, though most of it doesn’t reach the candidates themselves. […]

In other words, for every dollar a conservative donor sends to one of the major Tea Party PACs, about 18 cents ends up backing like-minded candidates. For some of the groups, it’s closer to just 5 cents. And what about the rest of the money? That’s a little more complicated, though it appears to go towards paying for salaries, polling, and of course, more fundraising.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Politiek Kwartier | Exit Martijn, entree Dutroux

COLUMN - Maakt het taboe op pedofilie onze samenleving veiliger, of juist niet?

De pedofielenclub Martijn is verboden. Dit omdat haar gedachten in strijd zijn met ‘levende maatschappelijke opvattingen’.

De schaarse kritiek op dit verbod was tweeledig. Sommigen waarschuwden voor het gevaar van ondergronds gaan van de pedofielen. Anderen hielden een omslachtig pleidooi voor de vrijheid van meningsuiting in het algemeen.

Maar over all bleef de kritiek met name erg voorzichtig. Vrijwel niemand durfde het op te nemen voor de club pedofielen met wereldvreemde ideeën.

Helaas is daarom de vraag niet hardop gesteld of het wel zo zinvol is om Martijn te verbieden.

Bij het onderwerp pedofilie krijgen mensen terecht een waas voor de ogen, omdat ze gelijk denken aan de afschuwelijke voorbeelden waarbij kinderen op een kinderdagverblijf misbruikt zijn, of kinderen die ontvoerd werden om in kelders misbruikt te worden en vervolgens werden vermoord.

We kunnen van Martijn zeggen wat we willen, maar dat is niet wat die vereniging propageerde. Martijn is onder meer verboden omdat ze pleitte voor het legaliseren van seksuele relaties tussen een volwassene en een kind boven de twaalf. Een standpunt waar opmerkelijk genoeg dertig jaar geleden nog een vrij breed draagvlak voor was.

De maatschappij anno nu kijkt volledig anders aan tegen pedofilie. Wie het ook maar aandurft slechts sympathie te tonen, kan rekenen op doodsbedreigingen. In de discussie wordt geen onderscheid meer gemaakt tussen het alleen maar propageren van zogenaamd vrijwillige seksuele relaties en brute verkrachting, en tussen seks met pubers en seks met kleine kinderen.

Foto: Kort - illustratie Sargasso

KORT | Ministers schrikken van ’toename’ eerwraakslachtoffers

ACHTERGROND - De Volkskrant:

Minister Lodewijk Asscher is niet verrast door de cijfers, maar wel opnieuw geschrokken. […]

Ook minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie schrikt van de nieuwe cijfers. ‘Dit is ernstig en moeten we op alle fronten ongelooflijk de kop indrukken.’

Zoals ik hier al opmerkte, valt het echter wel mee met de toename in slachtoffers.

Het Landelijk Expertise Centrum Eergerelateerd Geweld (LEC EGG) houdt cijfers bij (pdf) sinds 2010:

Aantal zaken:

2010: 498
2011: 504
2012: 492
2013: 506

Er lijkt me dus geen sprake te zijn van een significante toename.

Gezien de grotere aandacht voor eergerelateerd geweld, onder andere door het LEC EGG zelf, suggereren gelijkblijvende cijfers echter eerder een daling in het aantal daadwerkelijk delicten dan een stijging.

De enige forse stijging zit in het aantal dodelijke slachtoffers (inclusief door zelfmoord):

2010: 12
2011: 9
2012: 15
2013: 20

Maar gezien het relatief kleine aantal delicten met dodelijke afloop, kun je je afvragen of je hier redelijkerwijs een trend uit kunt destilleren.

Het aantal gevallen van eergerelateerd seksueel misbruik daalde overigens met 58%, het aantal mishandelingen met 14%. Is dat dan ook een trend?

Kortom: er veranderde niks, maar de ministers zijn toch geschrokken. En de media rapporteren dat braaf.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

De loop der wetten in de VS gevisualiseerd

DATA - Wie schiet welke wetsvoorstellen in, langs welke organen gaan die allemaal en hoeveel worden er uiteindelijk wet in de VS? Dat kan je op de site LegEx allemaal zien en naspelen. Met behulp van een indrukwekkende interactieve visualisatie zijn zowel individuele wetten als de grote stromen te volgen.
Als je een tijdje bezig bent, krijg je wel een sterk gevoel van bezigheidstherapie waarmee de senaat en het congress zich daar onledig houden.

Via

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du jour | Tu quoque

What’s more important, though, is what the tu quoque argument says about those who deploy it, and their view of politics. The implied claim is that politics is inherently a matter of tribalism and emotion, and that there is no point in complaining about this. The only thing to do is to pick a side and stick to it. What passes for political argument is simply a matter of scoring debating points for your side and demolishing those of the others.

Geert Wilders is geen fijne werkgever

De Volkskrant:

De 33 personeelsleden van de PVV-Tweede Kamerfractie riskeren een boete van 25 duizend euro als zij informatie over de partij naar buiten brengen. De beleidsmedewerkers en secretaresses hebben zich in hun lijvige arbeidscontract akkoord verklaard met zwijgplicht over zaken die zich in of rond de PVV-fractie afspelen. Ook onderling mogen zij over veel zaken, zoals hun arbeidsvoorwaarden, niet spreken. […]

Uit documenten blijkt bovendien dat Wilders jarenlang geen premies heeft betaald voor de pensioenen van zijn personeel. Daar is hij pas sinds vorig jaar mee begonnen. Circa veertig medewerkers hebben daardoor een gat in hun pensioen van maximaal zeven jaar.

Aleid Wolfsen is weer onder de pannen

De voormalige PvdA-burgemeester, wiens termijn in Utrecht bepaald niet schandaalvrij verliep, heeft een nieuwe baan, zo meldt de Volkskrant:

Aleid Wolfsen, voormalig burgemeester van Utrecht, gaat de staatscommissie Herijking ouderschap leiden. Die buigt zich over vraagstukken over afstamming, meerouderschap, meeroudergezag en draagmoederschap.

Wolfsens achtergrond is strafrecht en, zoals gezegd, zijn ambtsperiode in Utrecht was allesbehalve succesvol. Hoe kan hij dan in godsnaam de best gekwalificeerde kandidaat zijn voor het voorzitterschap van een commissie die zich bezighoudt met familierecht?

Plannen voor superprovincie nog ‘helemaal op schema’

De Volkskrant:

De plannen voor een superprovincie liggen nog ‘helemaal op schema’. Minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken heeft dat vandaag gezegd voorafgaande aan de ministerraad. De betrokken provincies zelf denken daar heel anders over.

Het kabinet bespreekt op dit moment zijn wetsvoorstel voor de fusie van provincies. Noord-Holland, Utrecht en Flevoland haakten deze week af omdat ze een goede visie van het kabinet op de samenvoeging missen.

Vorige Volgende