Hoe grote multinationals EU-burgers er met TTIP opnieuw in proberen te luizen

TTIP wordt vaak een vrijhandelsverdrag tussen de VS en de EU genoemd. De Piratenpartij heeft niks tegen vrije handel. Toch nemen wij als een van de weinige partijen duidelijk stelling tegen TTIP. Het is namelijk niets meer dan een lobbydeal waarmee de belangen van grote multinationals boven mensenrechten worden gesteld, schrijft Matthijs Pontier, Lijsttrekker Piratenpartij bij de Europees Parlementsverkiezingen. Het lobbyparadijs in de EU We zijn de enige internationale politieke partij. Samen met de Piratenpartijen in andere landen denken we daarom dus ook vaak na hoe we dingen internationaal kunnen oplossen. Ook denken we dus graag na hoe we door internationale afspraken te maken, effectiever handel kunnen bedrijven.

Meerderheid Nederlanders voor gelijke arbeidsrechten in EU

Zo bericht nu.nl:

De meerderheid van de Nederlandse bevolking is voorstander van de invoering van gelijke arbeidsrechten en plichten in de Europese Unie. […]

70 procent van de duizend ondervraagden in het onderzoek zegt in meer of mindere mate voorstander te zijn van gelijke arbeidsrechten en plichten in Europa. 27 procent is tegen een gelijktrekking in Europa.

Onder de arbeidsrechten en plichten vallen onder meer veiligheidsregels, regels omtrent ziekteverzuim, zwangerschapsverloven en ontslagbescherming. […]

Het grote aantal voorstanders is opvallend, omdat de meerderheid van de grote politieke partijen in Nederland tegenstander is gelijke arbeidsrechten en plichten.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: William Murphy (cc)

Meer aandacht dan stemmen

ACHTERGROND - Donderdag zijn er weer Europese verkiezingen. Net als bij de vorige Europese verkiezingen krijgt ‘Brussel’ er in de media flink van langs en staan eurosceptici centraal in de campagne. Dit is opmerkelijk, want uit peilingen rijst een heel ander beeld. Net als bij de vorige Europese verkiezingen gaan de meeste stemmen weer naar partijen die absoluut niet eurosceptisch zijn. De media mogen het eurosceptisch geluid wel wat meer in perspectief plaatsen.

Jesse Klaver is ‘uit de kast’. Het GroenLinks-Tweede Kamerlid sprak afgelopen week openlijk over zijn liefde voor Europa. Klaver riep bekende Nederlanders op om ook uit te komen voor hun ware gevoelens voor de EU. Hij koos zijn woorden zorgvuldig, alsof hij de eerste openlijke homoseksueel onder profvoetballers was. Mocht je bij jezelf het gevoel ontdekken dat de EU ons ooit wel eens iets goeds heeft gebracht dan verberg je dat. Je heimelijke fantasieën over een democratischer en sterker Europa houd je angstvallig voor je. Overdreven natuurlijk, maar er zit een kern van waarheid in. Of je Klavers standpunten nu deelt of niet, het verkondigen ervan is in deze campagne roeien tegen de stroom in.

Vijftien jaar geleden waaide de mediawind nog uit tegengestelde richting. Bij de Europese verkiezingscampagne van 1999 kreeg geen enkele EU-kritische partij veel aandacht. Die campagne ging sowieso vrijwel ongemerkt voorbij. Deels omdat er weinig te kiezen viel: alle grote partijen waren pro-EU. De vijf grootste partijen indertijd, samen goed voor 137 Tweede Kamerzetels, waren het grotendeels eens over de EU. Ook bij de vier Europese verkiezingen vóór 1999 viel haast geen kwaad woord over ‘Brussel’. Destijds waren het de eurosceptici die tegen de stroom in roeiden. Het pro-EU-kamp ontving telkens minstens 83% van de stemmen. De mediaberichtgeving strookte dus met het stemgedrag.

Foto: MPD01605 (cc)

Europese ‘lijsttrekkers’

ACHTERGROND - Er is nogal wat boeiend gespeculeer ontstaan over de vraag naar de politieke betekenis van het Europese lijsttrekkerschap, dat dit jaar voor het eerst bij de Europese Parlementsverkiezingen wordt beproefd.

De grote partijen in het parlement hebben ieder een Europese ‘lijsttrekker’ aangewezen. Iets preciezer gezegd, ieder van de partijen heeft een kandidaat-voorzitter van de Europese Commissie ingezet. De afspraak in het Europees Parlement is dat de kandidaat van de partij die bij de verkiezingen als de grootste eindigt voorzitter van de Europese Commissie en dus opvolger van José Manuel Barroso moet worden.

Deze opzet is op zijn minst gewaagd. Doordat de kandidaten (ook de Groenen hebben zo’n Europese lijsttrekker, tevens de enige vrouw) alleen in eigen land meestal bovenaan de lijst staan, is er geen mogelijkheid om in heel de Europese Unie daadwerkelijk één lijsttrekker te laten ‘winnen’. Dat beperkt de legitimiteit van de voordracht als Commissievoorzitter. De kiezers oefenen er immers alleen indirect invloed op uit door hun partijkeuze.

Het Europese Parlement, of liever: de daarin vertegenwoordigde grote fracties, hebben het zichzelf niet gemakkelijker gemaakt door alleen politici uit het noorden van Europa als kandidaten naar voren te schuiven. Het moge zo zijn dat, na de Portugees Barroso, een Noord-Europese Commissievoorzitter in de rede ligt, maar dat is toch een iets te zwak argument. Dat geldt temeer, nu de eurocrisis de rivaliteit tussen zuid en noord eerder groter dan kleiner heeft gemaakt. Voorts zijn de kandidaten allen overtuigde federalisten.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: campact (cc)

TTIP: Een bedreiging voor de democratie

ANALYSE - De Europese Unie en de Verenigde Staten onderhandelen sinds 2013 over het handelsverdrag ‘Transatlantic Trade and Investment Partnership’ (TTIP). Het hoofddoel van TTIP is om wetgeving en regelgeving te verwijderen die de winsten van multinationals kunnen beperken en is daarmee een bedreiging voor de democratie, meent Samuel Gosens.

Lonen en arbeidsrechten

Amerikaanse werknemers zijn al bekend met werkverlies ten gevolge van de North American Free Trade Agreement (NAFTA) tussen Amerika, Canada en Mexico. De Amerikaanse overheid beloofde dat het aantal banen door NAFTA zou groeien, maar in werkelijkheid heeft NAFTA tussen 1994-2006 geleid tot een nettoverlies van meer dan één miljoen banen in de VS en een daling van lonen voor miljoenen werknemers in de drie landen.

TTIP zou net als haar soortgenoot NAFTA leiden tot een verslechtering van de arbeidsrechten en lonen doordat het gemakkelijker wordt voor multinationals om de productie te verplaatsen naar regio’s waar lonen en arbeidsrechten slechter zijn. De Europese Commissie verwacht bij bepaalde bedrijfssectoren een toename van de werkloosheid door TTIP.

Regelgeving en publieke voorzieningen

De Amerikaanse voedselregelgeving is veel slechter dan de Europese. De Amerikaanse regering wil TTIP gebruiken om de Europese voedselveiligheidsregels te verzwakken. De Europese Commissie verklaarde zich bereid om de voedselveiligheidsregels van de Europese landen te verminderen. Een paar voorbeelden zijn:

Foto: Anas Ahmad (cc)

Vuurwapendoden vergeleken

DATA - Afgelopen vrijdag beargumenteerde Klokwerk dat het verruimen van de wapenwet niet zo’n goed idee is. Nu de cijfers bij het verhaal. Een vergelijking tussen vuurwapendoden in Nederland, Zwitserland en de Verenigde Staten van Amerika.

Dat in de VS het aantal vuurwapendoden hoger ligt, is geen verrassing. En dat in Zwitserland ook relatief veel slachtoffers vallen wisten we ook al. Voor de discussie is het goed om te weten wat de aanleiding is. Was het moord? Zelfmoord? Of een ongeluk?

In onderstaande grafieken wordt vuurwapenbezit vergeleken met het aantal dodelijke slachtoffers als gevolg van het gebruik van vuurwapens. Alle cijfers zijn weergegeven per 100.000 inwoners (behalve bij bezit).

vuurwapendoden

Voorlopige conclusies:

  • Meer vuurwapens in omloop leidt tot meer vuurwapendoden.
  • In Zwitserland (waar men goede begeleiding krijgt in de omgang met vuurwapens) is het aantal moorden met vuurwapens niet hoger dan in Nederland.
  • Daarentegen ligt het aantal doden bij de andere categorieën (zelfmoord, ongelukken & overige) fors hoger vergeleken met Nederland.

Een interessante vergelijking is die tussen het aantal zelfmoorden en het aantal zelfmoorden met een vuurwapen. Zou je hier de conclusie kunnen trekken dat het voorhanden zijn van een vuurwapen leidt tot meer (geslaagde) zelfmoorden?

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De onzin van Teeven – deel 2: het Kamerdebat

ANALYSE - Staatssecretaris Fred Teeven blijft hardnekkig onzin debiteren over aantallen asielzoekers – nu ook in de Tweede Kamer.

65.000 Asielzoekers zouden er volgens Teeven dit jaar naar ons land komen. Ik heb over die uitspraak dit artikel geschreven onder de kop: De onzin van Teeven over duizend asielzoekers per week.

Dit stuk gaat over het Kamerdebat wat daar meteen donderdagavond op volgde. Hoe zelfs tijdens het debat Teeven de Kamer misleidde en hoe de Kamer daar intrapte en zelfs aan meedeed. Hoe het NOS-journaal in de leugens trapt en de Volkskrant. Natuurlijk ook Wilders. En over een brief vol onjuiste informatie die Teeven naar de Kamer stuurde.

Ik schreef dat het ging om de gegevens van april volgens Teeven en daarom schreef donderdag al dat we dat al twee weken geleden wisten.

Teeven zei in het debat echter het volgende:

In de maand april was dat 40%. In de eerste twee weken van mei is ruim de helft, tussen de 56% en de 62%, van de asielstroom afkomstig uit Eritrea.

Dat is dus iets anders want twee weken geleden en bij Eén op één had hij het over eind april. Maar hoe komen we dan aan 65.000?

Martin Bosma: ‘Wij zijn allemaal Afrikaners’

Partij-ideoloog Martin Bosma heeft een boek geschreven:

In het manuscript, in bezit van deze krant, betrekt Bosma de stelling dat “links” van plan is “de Europese bevolking van Nederland” in dezelfde minderheidspositie te brengen (“voor de leeuwen te gooien”) als blanke Afrikaners overkwam na het einde van de apartheid.

“De Afrikaners, dat zijn wij. De Afrikaners van vandaag zijn de Nederlanders van over vijftig jaar of honderd jaar”, concludeert hij. In het boek omschrijft hij de Afrikaners als “proefkonijnen in het multicultureel laboratorium”. Mandela wordt door Bosma afgeschilderd als de communistische leider van een “terreurorganisatie” die na zijn vrijlating opdracht gaf voor een moordpartij op Zulu’s.

In het manuscript, dat circuleert in de PVV, rekent Bosma af met talrijke prominente Nederlanders die eerder sympathie betuigden of steun gaven aan het ANC en Mandela. Hij noemt onder andere schrijver Adriaan van Dis, oud-premier Kok, de televisiejournalisten Paul Witteman, Maartje van Weegen en Pia Dijkstra (nu D66-Kamerlid), die hij in de titel ‘handlangers van de ANC-apartheid’ noemt.

Pim was een eurofiel

Aldus de NOS.

In de woorden van Fortuyn:

[…] als premier zal ik vurig voor uitbreiding van Europa pleiten, vooral vanwege de veiligheid en stabiliteit. [Fortuyn] noemde Europa een uniek politiek project dat door de Europese bevolking moet worden gedragen. “Als dat niet gebeurt, zal alles uiteenvallen wat is opgebouwd.”

h/t Emile M

‘Welke partij zet stemmen ook om in wethouders?’

De Volkskrant zet het op een rijtje:

Eerst de ‘gewone’ winnaar: de lokale partijen. Zouden die als één partij worden gezien, dan is die met een straatlengte voorsprong de grootste van Nederland. Maar lokale partijen variëren van uiterst links tot behoorlijk rechts, of zijn niet op die as te plaatsen. En hoe goed doe je het als je bijna 30 procent van de stemmen binnenhaalt, en uiteindelijk maar tweederde van de Nederlanders een wethouder krijgt van een lokale partij?

Dan doet die andere rechttoe-rechtaan winnaar het effectiever: het CDA. De christen-democraten zitten in evenveel colleges als de lokale partijen, bereiken daarmee evenveel inwoners (bijna 10 miljoen), maar hadden daarvoor op 19 maart de helft van het aantal ‘lokale stemmen’ nodig. Daarmee was het CDA de grootste landelijke partij. […]

Het verzilveren van de positie van grootste partij gaat ook het CDA en D66 goed af, maar de SP het moeilijkst. Die scoort daarop 65 procent, 15 uit 23 (van de tot nu toe gevormde colleges). Ook slaagt de partij er het minst in een flinke verkiezingswinst om te zetten in wethouderszetels. ‘Wij zijn geen uitwisselbare middenpartij’, voert de SP daar zelf als verklaring voor aan.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende