Samenstelling en keuzemogelijkheden Europees Parlement

De keuze voor een partij in Nederland betekent ook automatisch een keuze voor een bepaalde groep in het Europees Parlement. Hoe staat het met de keuzemogelijkheden in de diverse landen? Een kort overzicht. De verschillende groepen in het Europees Parlement verschillen nogal qua grootte en dus invloed. Afgezien van de PVV (Non-Inscrits = Niet gebonden partijen) hebben alle Nederlandse politieke partijen die vertegenwoordigd zijn, zich aangesloten bij een fractie/groep:

Foto: Marine le Pen foto Wikimedia copyright ok. Gecheckt 27-09-2022

Europees extreem rechts is er in vele soorten

ELDERS - De opiniepeilingen voor de Europese verkiezingen voorspellen winst voor extreem rechts.

Volgens de laatste pan-Europese peiling van PollWatch2014 is nog niet met zekerheid te zeggen of de Sociaaldemocratische Partij van parlementsvoorzitter Schulz of de Europese Volkspartij van de voormalige premier van Luxemburg Juncker de grootste gaat worden. Wel ziet het er naar uit dat de uiterst rechtse kant van het parlement flink gaat groeien. Zie voor de vergelijking de resultaten van 2009.

Maar rechts is niet overal hetzelfde. In Duitsland gooit Alternative für Deutschland hoge ogen. In september, bij de Bondsdag verkiezingen,  behaalde de partij net niet de kiesdrempel van 5%. Nu zou AfD daar met gemak overheen komen. Het afschaffen van de kiesdrempel voor de Europese verkiezingen kan daarbij geholpen hebben. AfD wil zichzelf niet direct als rechts afficheren. Conservatief, zoiets als de Britse Conservatieven, dat klinkt de professoren die de partij hebben opgericht beter in de oren. Het gaat hen vooral om afschaffing van de euro. Niet om het verlaten van de EU. Nationalistisch is AfD wel en het is niet onmogelijk dat extremer rechts op de vleugels van AfD gaat meeliften. Al is er ook nog de mogelijkheid voor neonazi’s om -nu de kiesdrempel is opgeheven- dit keer te gokken op een zetel voor de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). De AfD heeft bij de nationale verkiezingen afstand genomen van alle extreemrechtse groepen, inclusief de Duitse PVV en andere anti-islamgroepen. Onlangs kwam de jongerenorganisatie van de AfD in het nieuws vanwege dubieuze uitspraken over eigenrichting bij de bestrijding van criminaliteit. De AfD ziet in elk geval niets in samenwerking met andere eurosceptische partijen zoals de Britse UKIP.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

BNP-Jugend zegt: ‘Fight Back!’

De Jeugdbeweging van de British National Party, ontstaan uit een breuk met het fascistische National Front, heeft een wervingsclipje opgenomen met een oproep om terug te vechten tegen de teloorgang van de christelijke waarden en het blanke Britse volk.

En wie is daarvan de schuld?

Een onheilig verbond:

De bankiers, die ons tot schuldenslaven willen maken, nadat hun bankenplannetjes ons in onbetaalbare schulden hebben gestort.

De harteloze zionisten, die enkel buitenlandse belangen hebben, en die onze soldaten uitzenden om te vechten voor het privégewin van hebberige politici.

De culturele marxisten, die ons schoolsysteem verzieken.

De kapitalisten, die ons zowel loonslaven willen maken, als gehersenspoelde consumenten.

De militante homoseksuelen, die het homohuwelijk en homoadoptie er doorheen drukken, om de traditionele familie-eenheid te verwoesten.

De media, die de racistische aanvallen tegen blanken negeren..

Zouden deze jongmensen – die ironisch genoeg klagen over de verdomming van het onderwijs – doorhebben dat ze zowel de nationaal-socialistische zondebokken als nationaal-socialistische speerpunten overnemen? De nazi’s gaven namelijk ook de banken, kapitalisten, joden, marxisten en de media de schuld. En homoseksuelen werden naar het kamp gestuurd.

Wat de BNP-Youth hier doet, is een nationaal-socialistisch programma uitrollen. Op de tonen van opzwepende krijgsmuziek. Hoe eng wil je het hebben?

Foto: Kort - illustratie Sargasso

KORT | ‘Houd toch eens op met moeilijk doen over Europa’

Dat vindt althans Bernard Wientjes, voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW.

Dat gepraat over politieke integratie en soevereiniteitsoverdracht leidt immers alleen maar af van waar het echt om draait: geld verdienen. Wientjes:

Sinds de oprichting van de EU is er al sprake van soevereiniteitsoverdracht, dat is nooit anders zo geweest. Het is echt onzin dat het daar nu steeds over gaat. […]

In de politiek krijg je nooit iets voor niets, het is een soort uitruil. Het is onze eigen beslissing geweest om bevoegdheden over te dragen aan Europa. Als je daar geld en banen voor terugkrijgt is dat een goede investering.

Ondertussen prijst Wientjes de VVD en kraakt hij GroenLinks:

“Ik las op een VVD-verkiezingsposter ‘Meer banen voor Schiphol’. Toen dacht ik: ja, daar gaat het over. Europa brengt ons meer banen.”

GroenLinks creëert volgens Wientjes met zijn Europa-slogan juist een gezochte tegenstelling. Op de pamfletten van de politieke partij valt te lezen: ‘Het gaat om mensen. Niet om cijfers’. Wientjes: “Banen gaan toch ook over mensen?”

GroenLinks lijsttrekker Bas Eickhout reageert:

Sinds 2000 is de gemiddelde vennootschapsbelasting verlaagd van 32 procent naar 23 procent in 2013.

Maar ook dat is natuurlijk goed voor de werkgelegenheid. Dus waar zeuren we over?

Foto: copyright ok. Gecheckt 18-03-2022

Recensie | Ons Europa is niet dat van hen

RECENSIE - De Vlaamse journalist Daan Ballegeer probeert te achterhalen waar het mis ging met de Europese samenwerking. Een leerzame exercitie.

In deze weken vlak voor de Europese verkiezingen valt er veel te horen en te lezen over wat er allemaal mankeert aan de Europese Unie. Daan Ballegeer, voormalig economisch journalist van het Belgische dagblad De Tijd vertelt in zijn eerste boek Ons Europa is niet dat van hen hoe het allemaal zo gekomen is. Heel nuttig en leerzaam als je, zoals de ondertitel aangeeft, op zoek bent naar een toekomst voor Europa. De Europese samenwerking is een grillige geschiedenis van vallen en opstaan, een aaneenschakeling van min of meer toevallige onderhandelingsresultaten van pragmatische politici die hun uiterste best deden niet te falen. Want ze wilden zo graag met een mooi verhaal thuis komen. Zo langzamerhand wordt het duidelijk dat de toekomst niet gevonden kan worden in mooie verhalen.

Het mooie verhaal is misschien wel het grootste probleem achter de huidige scepsis bij de Europese burgers. Lang kwamen de Europese leiders er mee weg. Mensen als Monnet, Spaak, Spinelli, Schuman, Adenauer, De Gaulle en later Mitterand, Kohl en Delors genoten een enorm vertrouwen bij hun achterban. Zij konden als politieke elite zonder veel verzet de Europese samenwerking vanuit de top vorm geven. De grondgedachte, vrede in Europa door economische samenwerking, werd in de zes landen die in 1951 startten met de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) breed gedeeld. En dat de Duits-Franse samenwerking de spil moest vormen van het nieuwe Europa was iedereen ook van begin af aan duidelijk. De herinnering aan de oorlog was in die dagen nog vers.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

‘Ambtenaren houden informatie achter voor Opstelten en Teeven’

Het NRC:

Cruciale adviezen aan de minister van Veiligheid en Justitie om falende automatiseringsbedrijven hard aan te pakken, zijn de afgelopen jaren nooit uitgevoerd. Dat zegt Ruud Leether, de belangrijkste juridisch adviseur van Veiligheid en Justitie op ICT-gebied. […]

Leether: “Ik heb recent de staatssecretaris [Fred Teeven, red.] zo zien opereren dat het onmogelijk was dat hij mijn adviezen kende.”

Of het was gewoon van kop in het zand…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tweespalt | Mijnramp Soma, Turkije

NOS, 14-5-2014 Hurriyet Daily, 14-5-2014 “Geen gebreken”
In Istanbul hebben zich honderden demonstranten verzameld voor het hoofdkantoor van de eigenaar van de mijn, Soma Holding. Ze beschuldigen de eigenaar van het slecht naleven van de veiligheidsvoorschriften.

Volgens het Turkse ministerie van Arbeid is de mijn sinds 2012 vijf keer geïnspecteerd. De laatste keer was in maart en toen zijn er geen gebreken aan het licht gekomen, aldus het ministerie. MHP Manisa Deputy Erkan Akçay gave statistics from mine disasters in Soma during a parliamentary session on April 29.
In 2013, 5,000 occupational accidents took place in Soma district. Ninety percent of these accidents took place in mines…”

The main opposition Republican People’s Party (CHP) submitted a motion to Parliament last year to investigate work-related accidents at coal mines in Soma, only for the proposal to be rejected with votes from the ruling Justice and Development Party (AKP) around two weeks ago.

Dan snapt u wat beter waarom de mensen in opstand komen. Met alleen het Nederlandse nieuws mist u de juiste context.
Overigens zaten de parlementariërs tijdens bovengenoemd debat door de speech van de oppositie heen te kletsen. (via)

Foto: Euro Realist Newsletter (cc)

Wie zijn Henk en Ingrid eigenlijk?

ANALYSE - Het lijkt erop dat Henk en Ingrid, niet alleen in Nederland maar ook in andere West-Europese landen, de verliezers van het globaliseringsproces zijn, vindt Matthijs Rooduijn.

Er is de laatste maanden veel geschreven over de samenwerking tussen de PVV en radicaal rechtse zusterpartijen als het Front National in Frankrijk, de United Kingdom Independence Party (UKIP) in het Verenigd Koninkrijk en de Lega Nord in Italië. Onlangs heeft de PvdA de aanval op deze partijen ingezet. Met een speciale website, getiteld devriendenvanwilders.eu, probeert de partij kiezers over te halen niet op de PVV te stemmen.

Ook de ‘lijsttrekker’ van de fractie van de sociaaldemocratische partijen in het Europees Parlement, Martin Schulz, is niet zo blij met het succes van radicaal rechts. Hij zei dat deze partijen haat voorstaan en noemde het ondenkbaar dat er straks een nazipartij in het Europees Parlement zit die propaganda maakt voor Adolf Hitler. Of dit een goede strategie is valt te betwijfelen. Maar vooral laten deze acties en uitspraken van de sociaaldemocraten zien hoe het publieke debat over het succes van radicaal rechts een sterk veroordelende ondertoon heeft en bovendien puur en alleen gaat over de partijen zelf.

In plaats van radicaal rechts tot vervelens toe te veroordelen is het voor gevestigde partijen misschien een beter idee om eens te proberen te begrijpen waar het succes van Wilders en de zijnen eigenlijk vandaan komt. Een goed begin is dan wat langer stil te staan bij de vraag wie nu eigenlijk de mensen zijn die op radicaal rechts stemmen en waarom ze dat doen. Het zijn uiteindelijk immers de kiezers die bepalen hoe succesvol radicaal rechtse partijen zijn. Om het succes van deze partijen te begrijpen zullen we, in andere woorden, moeten uitzoeken wie Henk en Ingrid zijn.

Foto: Art La Flamme (cc)

Is Noorwegen vrijer zonder de Europese Unie?

ACHTERGROND - Donderdag 1 mei, tijdens het lijsttrekkersdebat van Nieuwsuur, verwees PVV-lijsttrekker Marcel de Graaff naar Noorwegen en Zwitserland. Landen die welvarend en vrij zouden zijn buiten de Europese Unie. Zijn dit de ideale landen voor Eurosceptici? We kijken naar Noorwegen.

De Noorse bevolking heeft twee keer in een referendum het lidmaatschap van de Europese Unie verworpen: ze zou origineel meegaan met de eerste uitbreiding (samen met Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk), maar 54% van de bevolking wees dit af. In 1994 probeerde de regering het opnieuw (toen ook Oostenrijk, Zweden en Finland lid zouden worden). Maar dat werd met 52% afgewezen. Sindsdien wordt er over dit onderwerp in de politiek niet meer gesproken en is de steun onder de bevolking voor lidmaatschap (zeker na de eurocrisis) alleen maar afgenomen.

Dictaten van Brussel

Je zou misschien denken dat Noorwegen de Europese Unie niet nodig heeft en dat het land, gelegen op grote oliereserves, het zelf wel afkan. Niets is minder waar: het eerste wat opvalt als je naar Noorwegen reist, of wat eigenlijk niet opvalt is dat Noorwegen lid is van het Schengengebied. Je kan er dus zonder paspoortcontrole naartoe reizen.

Noorwegen is ook lid Europese Economische Ruimte, net als Zwitserland, Liechtenstein en IJsland. Deze landen vallen wel onder de Europese markt, hoewel ze geen lid zijn van de Europese Unie. 63% van de import van Noorwegen komt uit de Europese Unie en 81% van haar export gaat naar de Europese Unie (bron). Het land is geïntegreerd in de Europese markt.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende