30% Republikeinen voor bombarderen fictief land
, door
30% Republikeinen voor bombarderen fictief land
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 12-02-2022
Een volksmenner als politicus
, door
COLUMN - Wilders gekozen tot volksmenner, pardon, politicus van het jaar: Dat zegt een hoop over wat we van een politicus verwachten. Niet dat een politicus verbindingen legt, eerlijke voorlichting geeft, verantwoordelijkheid draagt en open is in ieder geval.
Van alle kanten kreeg Wilders veel felicitaties voor zijn verkiezing tot politicus van het jaar. Ook van mensen die zijn mening niet delen, zelfs verafschuwen. Want hij weet toch maar aandacht te trekken, zaken te agenderen en (virtuele) zetels te scoren. Een terechte verkiezing dus?
Wie dat vindt, heeft een heel rare kijk op de taken van een politicus. Er zijn een heel aantal kwaliteiten van een politicus die Wilders volkomen mist: verbindingen leggen, eerlijke voorlichting geven, verantwoordelijkheid dragen en openheid geven. Kwaliteiten die het publiek kennelijk niet van een politicus verwacht. Dat zegt veel over onze politieke cultuur.
Waar Wilders ongetwijfeld meester in is, is media-aandacht trekken. De methode die Wilders hiervoor volgt, is mensen die nooit op hem zullen stemmen shockeren. Met deze methode weet Wilders wel veel fans te kweken, maar ook veel tegenstanders. En dat maakt het extreem moeilijk een regering te vormen, die toch iets van nationale eenheid zou moeten uitstralen.
Als de politicus van het jaar de beste potentiële bestuurder zou zijn, dan zou Wilders dus niet in aanmerking komen. Kennelijk verwachten we van een politicus geen bestuurlijke kwaliteiten. En ook als het een kwaliteit zou zijn van een politicus om mensen te verenigen en bruggen te bouwen, dan krijgt Wilders een dikke onvoldoende. Kennelijk verwachten we ook dat niet van een politicus. En dat geldt voor meer zaken die als we goed nadenken voor een politicus van belang zouden moeten zijn.
Foto:
foto van de auteur
Britse eigenaardigheden
, door
OPINIE - De Britse bezwaren tegen het vrije werknemersverkeer binnen de EU leggen de bijl aan de wortels van de Europese samenwerking.
De Londense burgemeester Boris Johnson steunt zijn partijgenoot premier Cameron in de eisen van de Conservatieven voor hervorming van de Europese Unie. Cameron bespreekt die eisen deze week met zijn collega’s in Brussel. Hij wil het Britse parlement meer macht geven, als niet-euroland even veel zeggenschap houden in de EU, een verdere versterking van de interne markt, en de mogelijkheid om andere EU-burgers die naar Engeland komen de eerste vier jaar bepaalde uitkeringen te onthouden. Die laatste eis zou Cameron eventueel willen laten vallen, zo heeft hij tegen over de Britse pers laten doorschemeren. Hij neemt daarmee een groot risico, want alles wat met immigratie te maken heeft is voor de Britten de belangrijkste reden om afstand te nemen van de Europese samenwerking. En dus maakt toegeven op dit punt de kans groter dat er, in strijd met Cameron’s eigen wens, toch een meerderheid te vinden is voor een Brexit bij het aangekondigde referendum dat uiterlijk in 2017 zal worden gehouden.
Boris Johnson meent dat er geen enkele reden is om de eis inzake migranten te laten vallen. Het is gewoon een kwestie van “’s Lands wijs ’s lands eer” schreef hij maandag in The Telegraph.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Quote du Jour | Not you
, door
Here’s a statistic that is going to make your hair spin: 81 percent of the electorate who will pick the president next year are either female, people of colour, or young people between the ages of 18 and 35… In other words, not you.
Michael Moore legt aan Donald Trump uit welke horde hij moet nemen om ooit president van de Verenigde Staten te worden.
Foto:
Truthout.org (cc)
Wat doen populisten beter – of niet?
, door
OPINIE - De politieke overeenkomsten in de verschillende landen zijn boeiend. Wat hebben de populisten Trump, Le Pen en Wilders gemeen? Huffington zag Trump als theater, maar is daarvan genezen. Le Pen doet het goed, maar de macht is buiten haar bereik.
Zijn de vluchtelingen het probleem? Of dekt het iets anders af? En waarom lijkt de gevestigde politiek geen antwoord te hebben op de vragen van de kiezers?
Nationaal sentiment
In de V.S. zien we Donald Trump bekende kreten slaken: geen moslim meer toelaten, voordat we hebben uitgevonden “what the hell is going on”. De stelling roept juridische vragen op over de grondwettelijkheid. Wat Trump doet lijkt spontaniteit van een lompe miljonair, maar het is misschien veel doordachter. Huffington zag Trump vooral als vertier, maar komt daarvan terug.
Marine le Pen verpakt haar teleurstelling na zondag j.l.: het gaat niet langer om links en rechts, maar om mondialisten en patriotten. Dat is haar beeld van een nieuwe tegenstelling. De strategie van de overige partijen om het Front National te neutraliseren was effectief, maar de stemmenwinst voorspelt toch een presidentschap.
Haar politieke vriend, Geert Wilders, zit in een soortgelijke positie: niemand wil politiek met hem samenwerken, maar de PVV staat hoog in de peilingen. Hoe het land geregeerd moet worden met deze krachtsverhoudingen in de peilingen, is niet helder. Niemand ziet een coalitie voor zich onder leiding van premier Wilders.
Foto:
Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten
KRAS | Teevendeal
, door
De Teevendeal begint steeds meer op een aflevering van Fawlty Towers te lijken. Aan het begin doet Basil iets doms. Hij liegt om dit te verbergen. Als het toch dreigt uit te komen, dwingt hij Manuel tot het optrekken van een rookgordijn. Er volgen misverstanden, waardoor ook Polly zich genoodzaakt ziet mee te gaan in de leugen. Aan het eind staat iedereen tegen elkaar te schreeuwen. Het grote verschil is dat bij Fawlty Towers het einde een halve minuut duurt, terwijl het in de Nederlandse politiek jaren door kan etteren.
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb wat moeite om belangstelling voor de zaak op te brengen. Het stinkt, maar het stinkt in de marge. In Parijs is een klimaatakkoord gesloten waar Nederland nog een harde dobber aan gaat hebben. In Berlijn houdt een kanselier in haar eentje Europa overeind in het licht van monetaire en humanitaire crises. In Den Haag vraagt men zich af wat Basil precies heeft uitgespookt om Sybil om de tuin te leiden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Quote du Jour | Gar nichts gemacht
, door
“Ich hab doch noch gar nichts gemacht.”
Maar dat kon de CDU-afgevaardigden niets schelen. Donderend applaus voor Angela Merkel, voorafgaand aan haar speech. Daarin zei ze eigenlijk heel weinig over het heikelste thema, vluchtelingen: er moeten er minder naar Duitsland komen, maar er is geen bovengrens. Daarna weer heel veel applaus, tot Angela het na negen minuten welletjes vond. Er moest weer gewerkt worden.
Foto:
foto: commons.wikimedia.org
Spaanse parlementsverkiezingen: geen aardverschuiving, toch verandering
, door
Aanstaande zondag vinden de Spaanse parlementsverkiezingen plaats. Zoals het er nu naar uitziet verliest de regerende volkspartij PP flink. Dat zal in elk geval een eind betekenen voor het tweepartijenstelsel dat de Spaanse politiek decennia kenmerkte.
Op 20 december doen 2 nieuwe partijen mee aan de parlementsverkiezingen: Podemos (“we kunnen”) en Ciudadanos (“burgers”) – of kortweg C’s. Deze nieuwkomers doen het in de peilingen zó goed dat het nu lijkt te gaan om 4 grote partijen die strijden om de gunst van de kiezer. De nieuwelingen beloven natuurlijk verandering: de een vooral op het gebied van corruptie, de ander op het gebied van economie.
Corruptieschandalen
In de afgelopen jaren zijn de regerende partijen – de PSOE (Partido Socialista Obreros Español – de sociaal-democraten) en de PP (Partido Popular – de rechts-conservatieven) – verwikkeld geraakt in verschillende corruptieschandalen, met name de PP. Wie de rechtszaken daarover volgt, valt van de ene verbazing in de andere: niet alleen vanwege de ontstellende hoeveelheid van misstanden waarvan de PP wordt verdacht, maar ook door het geklungel rondom de rechtszaken (bijvoorbeeld toen een belangrijk dossier zoekraakte).
Recht door zee
Albert Rivera van het liberale C’s profileert zichzelf als het alternatief voor premier Mariano Rajoy: een politicus die wél schone handen heeft. Overigens vindt hij zichzelf niet rechts, niet links, maar recht door zee (wie zei dat ook alweer eerder?)
Wapenstilstand in Jemen
, door
Partijen gaan in Zwitserland om tafel in dit proxyconflict tussen Iran en Saoedi-Arabie.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.