Onzekerheid is alles wat er over de Brexit bekend is

Een paar weken na de start van de Brexit-onderhandelingen stapelen de onzekerheden zich op. 'Ik kan nergens in Europa komen of de vraag wordt me gesteld wat er nu gaat gebeuren met de Brexit en waar het Verenigd Koninkrijk op uit is,' schreef Europa correspondent van de BBC Katya Adler deze week. Onzekerheid is het algemene beeld en dat wil maar niet veranderen. Het is misschien wel het grootste gevaar voor de Britten bij hun afscheid van de Europese Unie. Een selectie uit de vele berichten die deze week over de Brexit verschenen. De toekomst van EU burgers in het VK De week begon met een fors dreigement uit het Europese Parlement. De voorstellen voor de positie van EU burgers in het Verenigd Koninkrijk zullen volgens de fractievoorzitters van alle grote partijen moeten worden verbeterd. Anders komt er geen deal. The European parliament will reserve its right to reject any agreement that treats EU citizens, regardless of their nationality, less favourably than they are at present.

Door: Foto: Duncan Hull (cc)
Waan van de dag

Export rubberbootjes aangepakt

, door

NIEUWS - De EU-ministers van buitenlandse zaken hebben besloten de export van rubberboten naar Libië aan banden te leggen. Alleen kopers die kunnen aantonen dat de boten worden gebruikt als sloep voor de visserij mogen van de EU voortaan nog een boot importeren.

We proberen zo het businessmodel van de smokkelaars te kraken

aldus Federica Mogherini, de buitenlandchef van de EU.

Zul je zien dat er ineens een tsunami van Libische visserij ondernemers de Middellandse Zee overspoelt.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: . Shell (cc)

Machtsstrijd in de Arabische wereld

, door

ACHTERGROND - Het conflict met Qatar gaat om meer dan een televisiezender.

Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en een aantal andere Arabische landen hebben de strijd aangebonden met Qatar. Ze hebben de diplomatieke banden met het (buur)land aan de Perzische Golf verbroken en een aantal eisen gesteld, waaronder het stopzetten van de zender Al Jazeera. Dat punt viel de westerse media het meest op. De achtergrond van het conflict gaat wel iets verder. Qatar wordt gestraft omdat het een eigen weg kiest en zich onttrekt aan het gezag van de heersers op het Arabisch schiereiland: de Saoedi’s en hun vrienden in de VAE.

Ook de suggestie dat het bezoek van Trump de aanleiding is geweest voor de verbreking van de banden met Qatar lijkt voorbij te gaan aan de werkelijke oorzaak van het conflict. Trump heeft weliswaar bij de Saoedi’s aangedrongen op maatregelen tegen terroristische groepen. En een van de eisen die aan Qatar zijn gesteld gaat ook over het afzien van de financiering van terroristen. Maar hier geldt het verhaal van de pot en de ketel. Qua steun aan terroristen mogen de Saoedi’s eerst wel eens naar zichzelf kijken. Achter het lijstje eisen gaat een oude strijd schuil om de macht in het soennitische deel van de Arabische wereld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Scherpe kritiek op ontwikkelingssamenwerking

, door

Nog nooit in de lange geschiedenis is Nederland zo hard op de vingers getikt als afgelopen week bij de zogeheten Peer Review van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking door het Development Assistance Committee (DAC). De lofprijzingen die Nederland in het verleden ontving, zijn omgeslagen in een lange serie kritische noten en lage cijfers, schrijft Paul Hoebink op Vice Versa.

Naast zijn jaarlijkse rapporten over de stand van zaken in de internationale ontwikkelingssamenwerking en zijn rapport vol cijfertjes over de geografische verdeling van financiën over ontwikkelingssamenwerking, heeft het Development Assistance Committee (DAC) van de OESO ook het altijd aardige rapport en instrument van de ‘Peer Review’. Het DAC is de plek waar de belangrijkste beslissingen over definities en stromen van ontwikkelingshulp worden genomen, zoals wat er wel en niet onder ontwikkelingssamenwerking valt. Elke vijf jaar zouden de leden van het DAC onderworpen moeten worden aan zo’n Peer Review, waar twee leden van de DAC op bezoek komen bij het donorland en op bezoek gaan naar een hulpontvangend land en geholpen door het secretariaat een rapport daarover opstellen.

Zo kreeg Nederland in 2001 nog uitgebreide lof voor zijn streven naar beleidscoherentie, zijn hoge hulpvolume, zijn inzet in internationale fora, zijn decentralisatie en het aansluiten op regeringsprogramma’s in ontwikkelingslanden. In 2006 gebeurde dat opnieuw en werd Nederland ook geprezen vanwege zijn aandacht voor kwaliteit en zijn innovatieve benadering van hulpprogramma’s. In 2011 werd weliswaar het risico gesignaleerd dat de financiering van private sector programma’s gemengd zou kunnen worden met belangen van het Nederlandse bedrijfsleven, maar verder was er toch vooral weer een rapport met achten en negens.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Waan van de dag

Nemen van de armen, geven aan de rijken

, door

Over de nieuwe zorgverzekeringswet in de VS, die ‘Obamacare’ moet vervangen:

Under the current bill, families making less than $10,000 would lose, on average, more than $2,500 in annual benefits under the bill, once it is fully phased in. Families making more than $1 million a year would get tax cuts averaging about $50,000, according to the analysis by two nonpartisan research groups, the Health Policy Center and the Tax Policy Center.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Hulspas weet het | Weg met die Europese verkrachters!

, door

COLUMN - De eerste concrete Britse stap uit de worggreep van de Europese Unie werd de opzegging van… een visserijverdrag. Een overeenkomst met vijf EU-lidstaten over wederzijdse visserijrechten. De mededeling werd achtereenvolgens beoordeeld als een domme, een slimme en een symbolische stap.

Dom, want de eenzijdige stap veroorzaakt irritatie in Brussel en bemoeilijkt dus de onderhandelingen, terwijl de Britse visserij economisch geen gewicht in de schaal legt. Slim, want het gaat hier om een emotioneel onderwerp, om stoere mannen en om nationale grenzen, dus bij uitstek een thema om de Britten warm te houden voor de Brexit. En symbolisch, want ook al stelt de visserij nauwelijks nog wat voor, in de dagen dat de Britten opgenomen werden in de EU was de visserij een heet hangijzer.

De opzegging is met andere woorden een stap terug in de tijd, een terugkeer naar de splendid isolation van een halve eeuw geleden. De pijn rondom de visserij heeft men in Westminster nooit vergeten of vergeven. Politici denken wellicht niet meer dan vier jaar vooruit, het achteruit denken gaat ze uitstekend af.

Gezien het feit dat de onderhandelingen zich nog lang zullen voortslepen, en dus nog veel van de Britse bevolking zullen vragen, ligt het voor de hand dat we in de komende jaren nog meer van dit soort symbolische ‘daden’ tegemoet kunnen zien. En het meest voor de hand liggend is uiteraard het sluiten van de Kanaaltunnel, de Chunnel. Een onderwerp waarover in de Britse media werkelijk op geen enkel moment een rationele discussie is gevoerd. Ging het in de visserijoorlog om ‘het leegvissen van ónze wateren’, in de pennenstrijd rond de aanleg van de tunnel waren de tegenargumenten nog veel emotioneler – en daardoor kan elke Brit ze moeiteloos herhalen.

Foto: Marc Lozano (cc)

Betrouwbare ego-documenten: Varoufakis

, door

RECENSIE - De voormalige Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis geeft zijn visie op de Griekse crisis van twee jaar geleden.

Wat is de waarde van memoires en ego-documenten? Kijk er mee uit, leerde ik op college. De schrijvers hebben behoefte hun positie in de geschiedenis te beïnvloeden, hun versie van wat er gebeurde te vertellen, hun aandeel daarin mooier af te beelden of juist kleiner te maken.

Die waarschuwing kreeg de student, toen het aantal historische bronnen veel kleiner was dan tegenwoordig. De leugen groeide toen gemakkelijker: Churchill kon in de oorlog “bodygards of lies” scheppen, om de waarheid te verbergen en te beveiligen.

Dat lukt niet meer tegenwoordig: iedereen filmt en fotografeert en deelt die representatie van de werkelijkheid onmiddellijk via internet. Er is een representatie van de realiteit ontstaan, die mondiaal is. Zelfs als je van nature liegt, wordt het moeilijker, die vastgelegde realiteit te negeren.

Varoufakis

Een fascinerend ego-document is dat van de Griekse minister van Financiën, Yanis Varoufakis. Hoe zat het ook al weer?  Varoufakis had problemen met Jeroen Dijsselbloem: die wilde als voorzitter van de Eurogroep niet steeds hoorcolleges economie van Varoufakis, maar een Griekse regering die braaf deed wat de Troika verlangde. Maar het ging toch over economie?

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Waan van de dag

New York Times heeft email met aanbod materiaal tegen Clinton

, door

The documents “would incriminate Hillary and her dealings with Russia and would be very useful to your father,” read the email, written by a trusted intermediary, who added, “This is obviously very high level and sensitive information but is part of Russia and its government’s support for Mr. Trump.”
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Creëer conflict in de coalitie!

, door

COLUMN - De onderhandelaars van CDA, CU, D66 en VVD zijn druk in overleg over een mogelijk regeerakkoord. Tom van der Meer, hoogleraar Politicologie, adviseert op Stuk Rood Vlees: streef niet naar een dichtgetimmerd akkoord, maar durf ook tijdens de regeerperiode het onderlinge conflict op te zoeken.

Nederlandse regeer- en gedoogakkoorden zijn de laatste decennia vaak gesloten geweest. Regering en coalitiefracties binden zich al voor de regeerperiode aan een vaak veelomvattend akkoord, waarin de grootste thema’s worden opgelost. Opdat de regering zich kan richten op het door de Kamers loodsen van beleidsvoorstellen, wordt het openlijke conflict tussen coalitiepartners jarenlang uit de weggegaan.

Vanuit bestuurlijk oogpunt heeft dit duidelijke voordelen. De regering hoeft zich immers geen zorgen te maken over de stabiliteit van de coalitie die door een openlijk uitgevochten conflict onder spanning kan komen te staan. Vanuit electoraal oogpunt zitten daar echter ook risico’s aan vast.

NRC-journalist Jan Kuitenbrouwer schreef deze week een mooie column over het belang van conflict in de politiek. Hij verwees daarbij naar de Amerikaanse politicoloog EE Schattschneider, een van de oervaders van de moderne politicologie. Die schreef in 1960:

“Above everything, the people are powerless if the political enterprise is not competitive. It is the competition of political organization that provides the people with the opportunity to make a choice. Without this opportunity popular sovereignty amounts to nothing.”

Austalische journalist geeft vernietigende analyse prestaties Trump op G20

, door

Journalist Chris Uhlmann van het Australische ABCnews laat geen spaan heel van Trump’s prestaties op de G20 top:

He is a character drawn from America’s wild west, a travelling medicine showman selling moonshine remedies that will kill the patient.

Over Trump’s speech in Polen:

He did make some interesting, scripted, observations in Poland about defending the values of the West.

But it is the unscripted Mr Trump that is real. A man who barks out bile in 140 characters, who wastes his precious days as President at war with the West’s institutions — like the judiciary, independent government agencies and the free press.

Om uiteindelijk te concluderen:

We learned Mr Trump has pressed fast forward on the decline of the US as a global leader. He managed to diminish his nation and to confuse and alienate his allies.

Some will cheer the decline of America, but I think we’ll miss it when it is gone.

And that is the biggest threat to the values of the West which he claims to hold so dear.

Waan van de dag

Van etnische profilering naar etnische zuivering?

, door

Tommy Wieringa eindigt zijn column over het protest van Wilders tegen de benoeming van Achmed Marcouch als burgemeester van Arnhem met:

De vraag die voorligt is deze: welk principiële bezwaar heeft Geert Wilders nog tegen de route die leidt van etnische profilering naar etnische zuivering?

En passant verwijst hij ook nog naar een artikel in het Tijdschrift voor Criminologie waarin wordt aangetoond dat het hebben van een strafblad minder nadelig is voor de kans op een baan dan je etnische afkomst. Dat werkgevers etnisch profileren wisten we al wel, maar dat werkgevers zo ver gaan om delinquenten te verkiezen boven allochtonen zonder smetje is nieuw.

Vorige Volgende