’t En zijn de Joden niet
Van mij hoeft het niet, groepen Feyenoorders die schreeuwen dat ze op Jodenjacht gaan of #jodengaaneraan als hashtag op Twitter gebruiken. Ik zou er niet aan meedoen als ik van voetbal hield en ik heb een aantal – overigens verder best sympathieke – mensen ontvolgd die elke zondag over Joden zaten de tetteren.
Nederlanders zijn overgevoelig als het om Joden gaat. Neem dit rijmwoordenboek bijvoorbeeld. Een aantal woorden zijn gecensureerd; als je op verkrachten zoekt of kanker, krijg je geen resultaat. Ook op Jood en Joden kun je niet zoeken (Turken, Marokkanen, Turkenhoer en zelfs nikker werken wel: wie onvolledig censureert, maakt het alleen maar erger). Leuk rijtje is dat: verkrachten, kanker en Joden. Het zal je maar gezegd worden.
Maar wat is er mis met rijmwoorden zoeken bij Joden? Revius zelf gebruikte het woord in zijn beroemde (overigens bedekt antisemitische) ‘t En zijn de Joden niet en mag iemand misschien een gedichtje pennen voor de bar mitswa van zijn neefje? Het hoeft niet meteen te rijmen op zes miljoen doden.
Ik geloof toch echt dat Joden zichzelf Joden noemen.
Het is geen beledigende term. Natuurlijk kan hij wel zo gebruikt worden – ik ben ook wel eens uitgescholden voor brillejood, vroeger. Maar met Turk wordt net zo goed gescholden. Je ziet eruit als een Turk, zei mijn vader nog wel als iemand erg vuil was. Een uitdrukking die veel ouder is dan de immigratie van Turken in de jaren zestig. Ik zou ‘m niet gebruiken, maar ik ben dan ook niet van 1934.



