GM geeft het toe: we zijn bijna failliet
GM geeft het toe: we zijn bijna failliet
Too big to fail voor industriestaatpresident Obama?
Zoals iedere Nederlander heeft u als het goed is een brief gekregen van Ab Klink, de minister die waakt over uw gezondheid, uw welzijn en uw sport. Daarin zingt hij de lof van het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD). Dankzij de wonderen der elektronica kunnen alle zorgverleners nu snel bij uw medische dossier. Dat is fijn, want als u in een coma in het ziekenhuis belandt, kan de chirurg van dienst heel snel zien welke medicijnen uw huisarts onlangs aan u heeft voorgeschreven. Wanneer u al deze voordelen aan u voorbij wilt laten gaan, moet u het bijgevoegde formulier invullen. Dat stuurt u dan naar de chef bezwaren van het ministerie en dan komt het allemaal in orde, zodat de tandarts niet automatisch kan zien welke soa's u allemaal gehad heeft of dat u al twee jaar bij een psychiater zit met een liberaal pillenbeleid. Eigenlijk zouden dit soort ingrepen in de privacy opt-in moeten zijn, dat wil zeggen dat het EPD pas wordt aangemaakt als je expliciet toestemming hebt gegeven. De burger kan zelf wel beslissen of hij wil dat zijn gegevens veel verder verspreid worden dan nu. Dat hoeft de staat niet voor hem te doen. Anderzijds is het vermoeden gerechtvaardigd dat de grote meerderheid van de Nederlanders voor zo'n opt-in zouden kiezen, dus qua administratieve lasten is deze aanpak handiger. Bovendien is tien procent van de Nederlanders functioneel analfabeet. Zij snappen de brief van Klink en de bijgevoegde folder niet, en kunnen daarom geen afgewogen beslissing nemen. Dan ga je je toch afvragen: wat is erger, de schending van het principe van de opt-in, of het risico dat mensen niet begrijpen dat ze voor de opt-in moeten kiezen om het EPD te activeren?
GM geeft het toe: we zijn bijna failliet
Too big to fail voor industriestaatpresident Obama?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Het bestaan als data analist van een middelgroot ICT bedrijf in Bilthoven is Ben Elker op zijn tweede werkdag minder goed bevallen. “Ik heb eigenlijk geen idee wat ik hier doe,” zei Ben. Hoewel hij de vroege ochtend eigenlijk had moeten besteden aan belangrijke opdrachten, besloot Ben vele malen zijn mail te checken en tientallen minuten comateus uit het raam te staren. Het begin van een lange reeks activiteiten die Ben verhinderden om productief te zijn voor zijn werkgever.
“Als ik mijn mail check en er is niks binnen gekomen dan druk ik toch nog paar keer op ‘verversen’ om het zeker te weten. Je weet maar nooit,” zei de data analist. Dat er maar weinig emailverkeer in zijn inbox gaande was gisterochtend weerhield Ben er niet van om met hoge frequentie te blijven controleren. Met de teleurstellende hoeveelheid digitale aandacht besloot Ben een aantal oude berichten te herlezen om zijn geheugen op te frissen. “Gelukkig maar, anders was ik de eetafspraak met mijn moeder waarschijnlijk vergeten,” aldus Ben.
Eenmaal begonnen met het bekijken van Youtube filmpjes van obscure kennissen op vriendennetwerksites Hyves en Facebook ontstond de reële mogelijkheid dat Ben niks meer zou presteren in de werksfeer. “Na de lunch was ik echt van plan iets te doen, maar ik wilde wel eerst mijn mail checken. Ik had twee nieuwsbrieven binnen gekregen van JustEat.nl en Partyscene,” verklaarde de analist. In de namiddag was Ben zeer goed op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in het feestencircuit in Nederland en van de laatste aanbiedingen van de regionale afhaalrestaurants. Enige productiviteit voor zijn werkgever bleek echter ‘onhaalbaar’.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Elke 7e van de maand is voor P.J. Cokema, die vandaag de dialoog met u aan wil gaan.

De Nationale Week van de Dialoog loopt op zijn eind. Vandaag en morgen worden in nog 17 steden de ronde tafels klaargezet om met de uitgenodigde babbelaars van gedachten te wisselen over hun dorp, hun wijk, hun burgemeester of wat verder ter lokale tafel komt.
Het begrip “dialoog” is erg in. Het wordt gepropageerd als middel om burgers van diverse pluimage bij elkaar te brengen en om overheden en hun onderdanen tot een saamhorig geheel te smeden. Daarom dus deze dialoogweek, nota bene in het Europees jaar van de interculturele dialoog.
Het is natuurlijk wel handig om dat in één week te persen, want je zou je oren niet geloven als je het hele jaar met elkaar aan de praat blijft. Maar is praten wel hetzelfde als een dialoog? En brengt een dialoog mensen wel bij elkaar? De godfather van de dialoog, Socrates, kon er tenslotte vergif op innemen dat een dialoog best leuk is, maar niet altijd goed voor een lang leven.
Morgen staan twee andere, opvallende dialogen centraal. Een goede dialoog begint met taal. Het Oranjefonds heeft prinses Maxima bereid gevonden op de slotmanifestatie te spreken van het project Taalontmoetingen. Een project voor vrouwelijke oudkomers. Nu is taal bij uitstek het middel om welke dialoog dan ook aan te gaan, maar snapt iedereen wat vrouwelijke oudkomers zijn? Misschien een grappig bedoelde term voor vrouwen die op hoge leeftijd voor hun monosexuele geaardheid uitkomen? Het blijkt te gaan om vrouwen, die ouder zijn dan 18 jaar en voor 1998 vanuit andere landen hier zijn gekomen. Vele vrijwilligers gaan op huisbezoek en door de één-op-één ontmoetingen krijgen deze vrouwen de Nederlandse taal onder de knie. Voor wie werkelijk gelooft dat je tot in de hoogste regionen der samenleving kan doordringen als je de taal maar vlot onder de knie krijgt, is Maxima natuurlijk het goede voorbeeld. Ook al wordt ze wel eens verkeerd begrepen als ze zich in een koekje bij de thee verslikt.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De Jonge heeft nogal een lage opinie van onderzoeksjournalistiek.
Zoals het de trouwe GC-lezer tijdens het EK-voetbal wellicht wel is opgevallen, zijn er redacteuren die “iets hebben met poezie.” We hebben geen idee of dat voor onze lezers ook geldt, maar dat weerhoudt ons er niet van u af en toe iets poëtisch door de spreekwoordelijke strot te douwen. Ditmaal is dat een aankondiging voor een van de laagdrempeligste (of is het laagstdrempelige?) poëziefestivals van Nederland, Dichter bij de Bar, dat met name door de dichters zelf hogelijk gewaardeerd wordt.
Morgenavond wordt voor de vierde keer het drinkend publiek in 12 kroegen van het slaperige provinciestadje Delft opgeschrikt door een rondreizend circus van 16 dichters. Het concept is uitermate simpel: de dichters maken met z’n tweeën een kroegentocht door de stad en springen in de kroegen die ze bezoeken op de bar om kort voor te dragen. Volgens de organisatie is hiermee sprake van het meest klantvriendelijke festival van Nederland: “waar anders komt de artiest naar jou toe?” Kroegen kunnen een lastige plek zijn om op te treden, dus worden dichters geboekt die vaak op het podium staan en een zaak stil kunnen krijgen. Van ontroering, uiteraard.
Onder de dichters de Eindhovense brulpoëet ACG Vianen, klankorgel Sieger Baljon, wandelende dichter (dat komt goed uit) Menno Smit, grote boze man Gijs ter Haar, rijmchick en schrik van teddyberen Ellen Deckwitz en de voor de lezers van GeenCommentaar niet onbekende Harry Zevenbergen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

“Politici willen het misschien niet horen, maar het percentage CO2 gaat voorlopig keihard stijgen.”
Aldus Jeroen van der Veer, scheidend bestuursvoorzitter van Shell.
Hasj: universeel medicijn tegen ernstige ziektes?
THC is ok, mits men er niet high van wordt.
Joe the Plumber: Rechts lullen, links vullen?
Een echte Republikein?!
Obama: ‘handsome, young and suntanned’
Berlusconi in de bocht…

Sinds John F. Kennedy het als katholiek tot president schopte, hebben de Verenigde Staten waarschijnlijk geen hogere verwachtingen van hun eerste man gehad dan nu. Barack Obama is een symbool van van alles en nog wat en daar past een symbolische eerste daad bij. Wat moet het worden: ziektekostendekking voor iedereen, Guantanamo Bay dicht, belastingen voor topverdieners omhoog, of nog iets anders?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.