Op de drempel van de waterschapsverkiezingen zullen velen nog door twijfels gegrepen zijn: niet alleen over welke partij te stemmen, maar vooral ook of stemmen enige zin heeft en, zo ja, hoe dat te doen. Daarom komt GeenCommentaar de dag voor de verkiezingen met een handig vraag en antwoord overzicht. V: Wanneer zijn die verkiezingen dan eigenlijk? A: Van 13 tot en 25 november. V: Wat kiezen we? Het waterschapsparlement? A: Wij kiezen algemeen bestuursleden voor de verschillende waterschappen, en die algemeen bestuursleden kiezen uit hun midden weer een dagelijks bestuur. Maar let op! Wij kiezen niet àlle bestuursleden. Anderen worden benoemd vanuit bepaalde belangengroeperingen, met name boeren en ondernemers. In de praktijk betekent dat dus dat LTO en VNO-NCW bestuurders leveren. De verhouding tussen belangenvertegenwoordigers en direct verkozen leden verschilt nogal per waterschap. Deze wordt bepaald door de provincie(s) waar het waterschap deel van uit maakt. V: Dus de provincie bepaalt hoeveel invloed mijn vertegenwoordigers hebben tegenover belangenorganisaties? Is dat logisch? A: Nee.
“Tot voor kort aarzelden marketeers om waarde expliciet ter sprake te brengen, omdat ze bang waren dat zo de pretenties van een product zouden verwateren.”
Maar vanwege de kredietcrisis proberen adverteerders hun potentiële klanten weer te vertellen dat ze waar voor hun geld krijgen in plaats van poeha, analyseert Stephen Hoch, hoogleraar marketing aan de University of Pennsylvania.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Mohamed Nasheed, de nieuwe president van de Malediven, heeft aangekondigd dat hij de inkomsten uit de toeristenindustrie in een fonds wil stoppen om een nieuw thuisland voor zijn volk te kopen. De Malediven dreigen onder water te lopen als gevolg van de stijgende zeespiegel.
De Malediven zijn niet het enige land dat rekening houdt met gedeeltelijke of totale relocatie. Verschillende eilandstaten in de Pacific houden rekening met opheffing, bleek tijdens een conferentie vorige maand. De president van Kiribati is al eens op reis gegaan om omliggende landen om asiel voor zijn mensen te vragen, maar kreeg alleen in Nieuw Zeeland een warme ontvangst. Ook Tuvalu is op zoek.
De Carteret Eilanden hebben de dubieuze eer als eerste daadwerkelijk ontruimd te worden wegens onderlopen. Zij maken echter deel uit van Papoea Nieuw Guinea, dat genoeg land ver boven de zeespiegel heeft.
Nederland houdt het voorlopig op een nieuw deltaplan. Maar zou het niet verstandig zijn ook alvast een plan B op te stellen? En waar gaan we dan naartoe?
“Dit gaat niet om kleinigheden, het is echt een zeer ernstig probleem aan het worden. En echt niet alleen in de Bijlmer. Veel ouders weten vaak niet eens wat hun kinderen allemaal bezighoudt.
Als het gaat om reljongeren, vindt iedereen dat we niet hard genoeg kunnen optreden als overheid. Maar als kinderen zichzelf de vernieling in helpen, halen we nog te gemakkelijk de schouders op.”
Minister Rouvoet (CU) verdedigt zijn Gezinsnota en stelt dat een deel van de jeugd een verknipt beeld heeft van seksualiteit. Ondersteuning voor die stelling komt van de documentaire Sex Sells.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Een foto zegt meer dan duizend woorden
Bushes versus Obamaatjes
Zoals op GeenCommentaar al uitgebreid is uitgelegd is de Amerikaanse verkiezingsstrijd nog onbeslist. De Democratische Partij heeft 55 van de 100 zetels in de Senaat in handen, en de twee onafhankelijke senatoren zullen naar verwachting meestal met de Democraten meestemmen. Er zijn echter nog een paar zetels die wellicht alsnog door de Democraten binnengesleept kunnen worden. Als de Democraten het aantal van zestig senatoren zouden kunnen bereiken, dan wordt hun meerderheid ‘filibuster proof’. Het wapen, waarmee onder andere alle belangrijke wetgeving van de eerste jaren van de regering-Clinton werd gesaboteerd, zou dan niet meer beschikbaar zijn.
Misschien is het echter beter, voor de Democratische Partij, voor de Verenigde Staten, en voor de wereld, dat de teller voor de zestig blijft steken. In de eerste plaats omdat de plannen van de Democraten in veel opzichten misschien prijzenswaardig zijn, maar tevens, op dit moment, onbetaalbaar. Als Europeanen zijn wij uiteraard voorstanders van de invoering van een Europese welvaartsstaat in de VS. Met de bestaande begrotingstekorten en de penibele situatie van de economie zou dit echter makkelijk een fiscale catastrofe kunnen worden.
Er is nog een tweede reden waarom een zo grote meerderheid onwenselijk is. De Republikeinse Partij is op dit moment verscheurd. Er is een kleine groep van gematigde Republikeinen (waartoe we, na zijn ‘concession speech‘, nu ook John McCain weer kunnen rekenen) die zich oprecht zorgen maken over de toestand van het land, en met een nieuwe Democratische president samen willen werken om oplossingen te zoeken. Er zijn genoeg van dergelijke gematigde Republikeinen om de meeste ‘filibusters’ onschadelijk te maken.
Sinds de verkiezing van Obama is de wapenverkoop in de Verenigde Staten enorm toegenomen. Handelaren schrijven dit toe aan de angst dat de nieuwe president de verkoop aan banden zal leggen. Obama is niet tegen restricties, maar heeft geen expliciete plannen. De National Riffle Association heeft een felle campagne tegen hem gevoerd, zo fel zelfs dat Obama geprobeerd heeft de NRA-advertenties te doen weren.
Het netto-resultaat is dat er nu nogal wat gewapende Amerikanen rondlopen die denken dat Obama een bedreiging is voor hun vrijheid van meningsuiting en hun recht wapens te dragen. Mensen zoals Uppity Woman:
“Be Afraid. Be Very Afraid. While Obama constantly implies that others will try to ?scare? us about him (using the Race Card as backup, ad nauseum), it is HE who is doing a great job of scaring us as to exactly how much Democracy is in danger under this fascist who can only behave worse in power as the leader of the Free World.”
Het voedt de angst dat er meer Amerikanen bereid zijn hun land te ‘beschermen’ middels een moordaanslag dan het niet zo snuggere tweetal dat in Tennessee werd opgepakt. Dat zou dan leiden tot grote rellen in het hele land.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Eindhoven: meer coffeeshops en gereguleerde teelt
Burgemeester Van Gijzel denkt dat meer en kleinere shops criminaliteit tegengaat.
“Zodra een beroep op God of Allah kracht van argument krijgt, houdt het publieke domein op publiek te zijn en is de burger – gelovig of niet – aan de heidenen overgeleverd.”
Harry Kuitert, een van de enfants terribles onder de Nederlandse theologen, legt in de papieren Volkskrant van zaterdag de essentie uit van zijn nieuwe boek, ‘Dat moet ik van mijn geloof’.
“De rol van de kerk is uitgespeeld. Voor zover zij protestantse kerk is, zou zij verheugd mogen zijn dat zij haar dienst aan de samenleving heeft volbracht. Zij heeft zoveel invloed gehad, dat er in Europa een cultuur is ontstaan, die doordrenkt is van christelijke waarden. Je hoeft er alleen niet langer voor naar de kerk en je hoeft er niet meer voor te geloven.”
Een cultuur kan snel veranderen. Minder dan een jaar geleden leek het nog ondenkbaar dat de Verenigde Staten de eerstkomende halve eeuw een zwarte president zouden kiezen. Een paar weken geleden leek het al onvermijdelijk dat Obama gekozen zou worden.
De media heeft voor deze cultuuromslag belangrijk voorwerk verricht, en dan denk ik in het bijzonder aan 24. Deze televisieserie, waarin Kiefer Sutherland onder de naam ‘Jack Bauer’ de ene terroristische aanslag na de andere weet te voorkomen, kan niet als hoogstaande televisie gezien worden. Het programma overtreedt bij voortduring zijn eigen premisse: alles zou in ‘real time’ gebeuren, hetgeen het merkwaardig doet lijken dat de hoofdpersoon soms in de reclame-onderbreking van de ene kant van Los Angeles naar de andere weet te rijden: Los Angeles is klaarblijkelijk ongeveer zo groot als Bennebroek. Tevens wekt de serie de indruk dat het martelen van terreurverdachten zowel zinvol als moreel aanvaardbaar is, en is het soms moeilijk om de talrijke vrijwel identieke blonde vrouwen van elkaar te onderscheiden.
Desondanks heeft deze serie bijgedragen aan een cultuuromslag, en de aanwezigheid van de Afrikaanse-Amerikaanse acteur Dennis Haysbert als president Palmer. Zijn acteerwerk, overlopend van beheerste emotie, heeft de miljoenen kijkers van het programma duidelijk gemaakt dat een zwarte man wel degelijk ‘presidentieel’ is. Het contrast tussen de gezichtsuitdrukking van de fictieve president Palmer bij het horen van slecht nieuws, en de gezichtsuitdrukking van de echte president in een vergelijkbare situatie, moeten dit nog duidelijker maken. Barack Obama is, in zekere zin, president Palmer met grotere oren en een minder vlezig gezicht. Het schijnt dat Dan Quayle zijn carriere te danken had aan het feit dat hij een beetje op Robert Redford leek: met Barack Obama is, tot op zekere hoogte, iets vergelijkbaars aan de hand.
Boekestijn (VVD) over zijn voorman Rutte (VVD)
Hij zegt het zelf: “dat is schokkend hoor…”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.