Sinds enkele weken woedt in de Verenigde Staten een hevig debat over martelen, nadat de regering van Obama memo's had vrijgegeven waaruit bleek dat marteltechnieken zoals waterboarden op grote schaal waren toegepast. Van de ene kant is Obama onder vuur komen te liggen omdat hij de nationale veiligheid zou schaden, omdat deze zogenoemde 'enhanced interrogation techniques' zeer bruikbare en nuttige informatie zouden hebben opgeleverd. Van de andere kant kwam kritiek op het besluit daders niet te vervolgen. Hoewel de Republikeinen weliswaar in een merkwaardige spagaat komen door te zeggen dat een beetje water in je gezicht nooit martelen kan zijn, maar tegelijkertijd te beweren dat dit soort keiharde ondervragingstactieken nodig zijn om informatie te krijgen, weten ze het debat wel slim te framen. Terwijl martelen gewoon niet aan de orde zou moeten zijn, gaat het debat toch veelvuldig over effectiviteit van deze technieken. Oud-vice-president Cheney heeft bijvoorbeeld gevraagd om CIA documenten, waaruit de 'positieve' resultaten van martelen moet blijken, vrij te geven.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“I want to start by saying sorry, sorry that it has come to this, sorry for the actions of some Conservative MPs.”
Groot-Brittannië is al dagen in de ban van dubieuze declaraties van parlementsleden. Van links tot rechts, vele Members of Parliament voelen zich in het nauw gedreven door de grote opwinding die is ontstaan onder de kiezers. Premier Gordon Brown bood maandag namens alle politici zijn excuses aan voor de schaamteloze zelfverrijking van sommige van zijn collega’s. Dinsdag kwam daar het excuus van de leider van de oppositie, David Cameron, overheen. Vraag is nu: ‘Hoe herwint de politiek het vertrouwen van de Britse kiezer?’
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals het stuk hieronder van Rutger Schimmel. Het verscheen eerder op zijn eigen weblog.
Voor een historicus is het verleden een verloren liefde bij wie hij zo dicht mogelijk probeert te komen zonder het besef te verliezen dat hij haar nooit volledig in de armen zal sluiten. Progressieven zijn daarom nooit goede historici.
Een treffende illustratie daarvan is Thomas von der Dunk. Von der Dunk noemt zich cultuurhistoricus, maar kan bitter weinig waardering opbrengen voor wat aan ons is overgeleverd. Zo spuugt hij op de normen en waarden waar verzetslieden in de Tweede Wereldoorlog tot in de dood voor hebben gevochten. Het verzet streed voor een verzuild, ‘muffig’ Nederland, een land dat duidelijk in de negentiende eeuw was blijven hangen. Zo mocht je er niet gemengd zwemmen ? een gruwel vergeleken bij wat er diezelfde tijd in Duitsland gebeurde.
Ik kan wel vele pagina’s volschrijven over Von der Dunk’s wansmakelijk verraad aan de Westerse beschaving, maar beter is om tot de kern te gaan. Die luidt als volgt: de vrijheid waar de verzetsstrijders voor vochten ? soevereiniteit in eigen zuil, vrijheid van godsdienst ? is niet dezelfde vrijheid die wij in het moderne, geïndividualiseerde Nederland ‘genieten’. Ware woorden. Maar dan de conclusie:
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
?Ik heb hem verteld dat eeuwig leven bij God te verkrijgen is. En ik heb hem verteld dat hij eenmaal verantwoording voor dit gedicht zal moeten afleggen bij God.?
Bert Staats (CU-SGP-raadslid) reageert op het gedicht dat Ramsey Nasr voordroeg ter gelegenheid van de opening van ‘Calvijn & Wij’, een tentoonstelling ter ere van de 500ste geboortedag van Calvijn. De Dichter des Vaderlands droeg ten overstaan van onder meer koningin Beatrix een ‘psalm’ op, die de lijdensweg van een calvinist heel geraffineerd verwoordt.
In het gedicht rept Nasr onder meer van een ‘hoopvol monster’ en een ‘boerenknecht’ als hij god bedoelt. Daarover zijn Staats en een paar andere christenen, verbonden aan de CU dan wel SGP, verbolgen. ?Dit is ook voor de koningin kwetsend.? Ze balen ervan dat juist de atheïst Nasr, mag spreken ter gelegenheid van vijfhonderd jaar Calvijn. De woorden van Nasr kwetsen de christenen, naar eigen zeggen.
Hoewel ik het gedicht niet ga analyseren (lees het zelf, het is de moeite waard) verbaas ik me nogal over de woorden waarover de bevindelijke christenen vallen. ‘Hoopvol monster’ en ‘boerenknecht’ zijn termen waar Nasrmee de interne strijd van de vrome christenen onder woorden brengt. Allemaal hebben ze daar steun in nodig, die velen vinden in de bijbel, een boek dat vol vergelijkingen staat. Deze termen zijn onschuldige vergelijkingen die verzuipen in het ontzag dat Nasr in zijn gedicht heeft voor god.
GroenLinks: Hemelaar: Gay Pride in Riga moet doorgaan
?Compleet belachelijk”, dat vind Mathieu Heemelaar van het voornemen van de gemeenteraad van Riga om de Gay Pride die daar zaterdag gehouden zou worden, te verbieden. Volgens Heemelaar, die zelf naar Riga afreist om de homo’s in Letland een hart onder de riem te steken, is het verbod niet alleen in strijd met de mensenrechten, maar maakt Letland zich met het verbod ook compleet belachelijk op het Europese toneel. Hij heeft minister Plasterk verzocht zich met de zaak bezig te houden en op te komen voor de rechten van de Letse homo’s.
lees verder
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
GC’s Victor wint 2009 Science Park ideas award
En dat ie dat in het vervolg vooraf ff aan ons vertelt, graag.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Samen met de hele wereld keken we afgelopen jaren gespannen richting Geneve om te zien wat de Large Hadron Collider ons zou opleveren: De wereld zou in een kolkend zwart gat vergaan of de experimenten zouden ons precies vertellen wat er gebeurde tijdens de eerste momenten na de Big Bang en ons op die manier vertellen hoe ons universum in elkaar steekt. Op 10 september 2008 werd de LHC voor het eerst in gebruik genomen en …
… het bleef verdacht stil. Wat gebeurde er precies en waarom horen we toch zo weinig vanuit het CERN. Professor Brian Cox kwam naar de TED conferentie om het één en ander uit te leggen. In onderstaand filmpje vertelt hij in drie minuten over de aanvankelijke blijdschap, wat er precies misging en hoe de toekomst van de LHC eruit ziet.
Retecool recenseert Zapruder-boek
Doet u ook gezellig mee?
Vliegtuig sturen door brandstof over te pompen
Wat ze al niet verzinnen tegenwoordig.
Met dank aan dramklukkel voor de tip.
Hem overrijden was niet de bedoeling!
Ik gaf alleen maar gas en stuurde in zijn richting, hoe kon ik nou weten dat ie dan overreden zou worden?
Met dank aan pedro voor de tip.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.